Με αφορμή την πρόσφατη ενασχόληση μας στα Εργαστήρια Δεξιοτήτων με την διαχείριση απορριμμάτων ,ανακυκλώσιμων και μη, φτάσαμε σιγά σιγά να έρθουμε αντιμέτωποι παιδιά και εκπαιδευτικοί με τις συνέπειες της παράλογης ύπαρξης τόσων σκουπιδιών, πλαστικών κυρίως, στην θάλασσα.
Αθώα θαλάσσια πλάσματα και όλο το θαλάσσιο οικοσύστημα υφίσταται τρομερές συνέπειες που απειλούν την ύπαρξη τους.. Με ντοκιμαντέρ από το διαδίκτυο και σχετικά βιβλία τα παιδιά συγκινήθηκαν πραγματικά με τις εικόνες θαλάσσιων τραυματισμένων ζώων από την αδιαφορία του ανθρώπου… «Μα καλά, κυρία δεν νοιάζεται κανείς;» Δύσκολη η απάντηση αλλά είμαστε τυχεροί που κοντά στο νηπιαγωγείο μας έχουμε την χαρά να έχουμε έναν χώρο που δυναμώνει την ελπίδα μας για την ατομική προσφορά του καθενός από εμάς που μπορεί να κάνει την διαφορά.
Πριν λίγες μέρες επισκεφθήκαμε τον Σύλλογο Προστασίας της θαλάσσιας Χελώνας «ΑΡΧΕΛΩΝ» , ο οποίος φιλοξενεί περίπου 70 τραυματισμένες ή άρρωστες θαλάσσιες χελώνες κάθε χρόνο, που διασώζονται σε Ελληνικές ακτές και θάλασσες. Στις εγκαταστάσεις του γίνεται η περίθαλψη και η αποκατάσταση των χελωνών και από εκεί οργανώνεται η επιστροφή τους στη θάλασσα, και όπως μας διευκρινίστηκε από την πρώτη στιγμή δεν επρόκειτο για ένα ζωολογικό κήπο αλλά για ένα χώρο όπου έπρεπε να δείξουμε ιδιαίτερο σεβασμό και ενσυναίσθηση καθώς εκεί φιλοξενούνταν και χελώνες σε μακροχρόνια θεραπεία και αγωγή.
Φτάνοντας αρκετά νωρίτερα είχαμε την χαρά να απολαύσουμε το ηλιόλουστο πρωινό σε γειτονική παραλία για να κολατσίσουμε και να παίξουμε στην ακρογιαλιά. Πολύ γρήγορα φάνηκε η επιρροή των προηγούμενων εβδομάδων που μιλούσαμε για τα σκουπίδια και την Ανακύκλωση , γιατί τα παιδιά αμέσως εντόπισαν πολλά απορρίμματα που ήταν πεταμένα στην ακτή.. Με δική τους πρωτοβουλία άρχισαν να φέρνουν τα …ευρήματα τους στις κυρίες και σιγά σιγά γέμισε η σκουπιδοσακούλα…
Αποχαιρετίσαμε την ήρεμη θάλασσα…
και ξεκινήσαμε την ξενάγηση μας με την κ. Λυδία με οπτικοακουστικό υλικό,
και στην συνέχεια οδηγηθήκαμε στις δεξαμενές όπου ζουν και φροντίζονται οι χελώνες σε αυτό το ξεχωριστό νοσοκομείο…τις περιμέναμε αρκετά λεπτά για να ανέβουν στην επιφάνεια για να αναπνεύσουν αλλά ήταν και λίγο ντροπαλές…
Είδαμε και δύο μικρότερες που ήταν σε γειτονικό χώρο που έμοιαζε σαν ένα θερμοκήπιο ..
Προς το τέλος, καταλήξαμε να δούμε μια τεράστια δυσάρεστη συλλογή από αντικείμενα που έχουν καταπιεί οι χελώνες κάνοντας την ζωή τους πολύ επώδυνη και δύσκολη αλλά και χελωνοακτινογραφίες!
Η κ. Λυδία μας εξήγησε ότι από εκείνη την μέρα η μεγάλη τραυματισμένη χελώνα με τ’ όνομα Έβερεστ θα μας λέει ένα μεγάλο «ευχαριστώ» ,καθώς με την μικρή μας συνδρομή θα αναλαμβάναμε μέρος των φαρμάκων του και των υπόλοιπων αναγκών της θεραπείας του…
Οπότε, μάθαμε σε μία μέρα , ότι ναι! κάποιος νοιάζεται και αν ακολουθήσουμε το παράδειγμά τους και σταθούμε πλάι τους στην συνεχόμενη προσπάθεια τους , τους δίνουμε θάρρος και κουράγιο να συνεχίζουν να φροντίζουν και να γιατρεύουν τα πλάσματα που δεν μπορούν και να γιατρέψουν τον εαυτό τους…
Θα είμαστε και μεις εκεί ,παρ΄όλο που είμαστε μικροί να μην αφήνουμε το μήνυμα να χαθεί… Η Γη και τα πλάσματα της μας έχουν περισσότερη ανάγκη από ποτέ και τους το χρωστάμε…