Το ποίημα αυτό γράφτηκε από τα κορίτσια της τρίτης τάξης Γυμνασίου Θηλέων Μυτιλήνης για τον καθηγητή τους το 1950, κυκλοφόρησε μέσα στην τάξη και τελικά σήμερα έφτασε σ’ αυτή την κατάσταση στα χέρια μου!
“Μόλις έμπει μες την τάξιν
μπαίνει λες και θα πετάξη
το πινουάρ το μακρύ
που ακουμπάει εις την γη.
Προσπαθεί να θυμώση
δίχως να το κατορθώση
αρχινούνε τα παιδιά
γύρω-γύρω χα χα χα!
Και τον πιάνουν τα νευράκια
και χτυπά τα παλαμάκια
και από κάτω πιο πολύ
δυναμώνουν τη φωνή”!!
(Αντώνης Κυριαζής)
