Η επίσκεψή μας έγινε στο πλαίσιο του προγράμματος “Εθνικός κήπος, ο Κήπος της καρδιάς μας” που συμμετέχει το σχολείο μας.
Ο Εθνικός Κήπος είναι ένας μεγάλος χώρος πρασίνου, ψυχαγωγίας, αθλητισμού και παιχνιδιού, συνδεδεμένος άμεσα με την σύγχρονη ιστορία της χώρας και την ανάπτυξη της Αθήνας ως πρωτεύουσας του ελληνικού κράτους.
Είναι ένα σπουδαίο δείγμα αρχιτεκτονικής τοπίου του 19ου αιώνα (αγγλικού ρυθμού), που έχει καταφέρει να διατηρήσει αναλλοίωτα τα βασικά χαρακτηριστικά του.
Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1839 και θεωρείται το πιο πετυχημένο έργο της Βασίλισσας Αμαλίας. Είναι ο μοναδικός ιστορικός κήπος της χώρας και ο πρώτος διαμορφωμένος χώρος πρασίνου της Νεότερης Ελλάδας και στα πρώτα χρόνια της ύπαρξης του, αποτελούσε τον κήπο του Παλατιού (σημερινό κτήριο της Βουλής των Ελλήνων). Το 1923 χαρακτηρίστηκε κρατικός. Το 2011 ο Κήπος χαρακτηρίστηκε επισήμως Ιστορικός Τόπος.
Στον Εθνικό Κήπο βρίσκουν καταφύγιο, φωλιάζουν και αναπαράγονται ελεύθερα αρκετά είδη πανίδας. Οι συνθήκες της πυκνής βλάστησης, η έντονη παρουσία νερού, το γεγονός ότι ο Κήπος κλείνει κατά τις βραδινές ώρες, διατηρώντας συνθήκες ηρεμίας και ελάχιστης όχλησης, τον έχουν μετατρέψει σε ένα πολύ σημαντικό αστικό βιότοπο. Έτσι λοιπόν οι επισκέπτες του Κήπου δε θα πρέπει να χάσουν την ευκαιρία να παρατηρήσουν τη μεγάλη ποικιλία ζώων που ζουν είτε ελεύθερα, είτε στην μικρή ζωοπτηνολογική συλλογή στο κέντρο του Κήπου.
Στον κήπο μπορούμε να δούμε: παπαγάλους, πάπιες, χήνες, γάτες, χελώνες, σκιουράκια, αίγαγροι, κουνέλια. Στις λιμνούλες του υπάρχουν: νεροχελώνες, ψάρια, φρύνοι.
Στην κεντρική είσοδο του Κήπου στο ηλιακό ρολόι μας περίμενε ο κ. Θοδωρής, γεωπόνος στον κήπο. Μαζί του περπατήσαμε όλο τον κήπο και μάθαμε πολλά μυστικά για τον κήπο, τα δέντρα και τα ζωάκια του.
Η πρώτη στάση ήταν στα παλιότερα δέντρα του κήπου, μια διπλή συστοιχία με ουασιγκτόνιες. Τις φύτεψε η ίδια η βασίλισσα Αμαλία το 1842. Συναντήσαμε λιμνούλες με νεροχελώνες.
Είδαμε και μια βελανιδιά που έχει την μεγαλύτερη κόμη (φυλλωσιά) του κήπου. Είδαμε το δέντρο με τον μεγαλύτερο κορμό, μια φυτόλακα.
Περπατώντας παρατηρήσαμε ένα μεγάλο δίκτυο με ποταμάκια από τα οποία ποτίζονται τα δέντρα και τα φυτά του κήπου.
Σ΄όλη τη διαδρομή βλέπαμε και ακούγαμε τα παπαγαλάκι του κήπου. Σ΄ένα πεύκο είδαμε μεγάλες φωλιές. Ο κ. Θοδωρής μας είπε πως μένουν τέσσερεις οικογένειες σε κάθε φωλιά και είναι σαν πολυκατοικία η κάθε φωλιά.
Προχωρώντας συναντήσαμε κι άλλες λίμνες με νεροχελώνες και χρυσόψαρα. Φτάσαμε και στο πιο πολυφωτογραφημένο σημείο του κήπου, τις λίμνες με τις πάπιες.
Φτάσαμε στο ψηλότερο δέντρο του Κήπου, ένα γιγάντιο κυπαρίσσι 30 μέτρων. Εκεί κοντά υπήρχαν θραύσματα κιόνων. Παρατηρήσαμε τη διακόσμησή τους. Ο κ. Θοδωρής μας είπε πως είναι εμπνευσμένη από το φυτό Άκανθος και μας το έδειξε στη συνέχεια της βόλτας μας. Ήταν πολύ όμορφο και εντυπωσιακό.
Ο κ. Θοδωρής εκτός από πολλές πληροφορίες που μας έδωσε για τον Κήπο μας έδωσε και συγκεκριμένες οδηγίες και κανόνες για το πώς πρέπει να φερόμαστε στον κήπο.
Για παράδειγμα, ένας πολύ βασικός κανόνας του Κήπου είναι να μην ταΐζουμε τα ζωάκια του Κήπου. Οι άνθρωποι του Κήπου ξέρουν ακριβώς τι και πόσο θα πρέπει να ταΐζουν τις πάπιες, τα ψάρια και αν εμείς ρίξουμε ψωμί ίσως να κάνουμε μεγάλο κακό.
Η ΜΟΝΗ τροφή που επιτρέπεται στους επισκέπτες είναι αγγούρι και μαρούλι. Φτάσαμε και στον ζωολογικό κήπο. Είδαμε τα Κρι κρι.
Ήταν μια πολύ όμορφη μέρα, μάθαμε πολλά για τον Εθνικό Κήπο, τον Κήπο που είναι στις καρδιές όλων των Αθηναίων.
