Η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης δια της Διευθύντριάς της, Δρ. Ευαγγελίας Μπούτσκου σε συνεργασία με το 5ο Δημοτικό Σχολείο Αμπελοκήπων δια της Διευθύντριάς του, Δρ. Βιργινίας Αρβανιτίδου και το Δημοτικό Σχολείο Λητής δια της Διευθύντριάς του, κυρίας Κυριακής Μιζαμίδου (συγγραφέως, MSc στη Δημιουργική Γραφή) οργάνωσε τον 10ο Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό Συγγραφής Παραμυθιού με θέμα: «Ο Δράκος που έφαγε τη Δευτέρα».
Με μεγάλη μας χαρά σας παρουσιάζουμε τη δική μας συμμετοχή:
Ο δράκος που «έφαγε» τη Δευτέρα
“Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας μεγάλος, πράσινος δράκος που άκουγε τα πάντα από το βουνό του. Κάθε εβδομάδα άκουγε τους ανθρώπους να λένε:
— «Αχ, πάλι Δευτέρα!»
— «Δεν μου αρέσει καθόλου η Δευτέρα!»
— «Μακάρι να μην υπήρχε!»
Ο δράκος απόρησε.
«Αφού κανείς δεν την θέλει», σκέφτηκε, «θα την πάρω εγώ!»
Έτσι μια νύχτα κατέβηκε σιωπηλά στην πόλη, πήρε τη Δευτέρα και την φυλάκισε σε έναν ψηλό πύργο στο βουνό του.
Το επόμενο πρωί οι άνθρωποι ξύπνησαν… και ήταν κατευθείαν Τρίτη!
Στην αρχή χάρηκαν πολύ.
— «Τέλεια! Η Δευτέρα εξαφανίστηκε!»
Αλλά σύντομα άρχισε το μπέρδεμα.
Τα παιδιά δεν ήξεραν πότε αρχίζει το σχολείο.
Οι μεγάλοι μπέρδευαν τις δουλειές τους.
Και η εβδομάδα έμοιαζε σαν ένα βιβλίο που του έλειπε η πρώτη σελίδα.
Ένα μικρό παιδί τότε είπε:
— «Ίσως η Δευτέρα να μην είναι τόσο κακή… είναι αυτή που μας βοηθά να ξεκινάμε από την αρχή.»
Το παιδί πήρε μαζί του ένα κουτί με χαμόγελα, ζωγραφιές και καλημέρες και ανέβηκε στο βουνό.
Βρήκε τον δράκο και του είπε:
— «Οι άνθρωποι γκρίνιαζαν… αλλά χωρίς τη Δευτέρα η εβδομάδα δεν είναι σωστή. Κοίτα, μπορούμε να την κάνουμε πιο όμορφη.»
Ο δράκος άνοιξε το κουτί. Μέσα υπήρχαν ζωγραφιές παιδιών που έλεγαν:
«Καλημέρα Δευτέρα!»
Ο δράκος χαμογέλασε.
— «Αφού υπάρχει τρόπος να αρχίζει όμορφα η εβδομάδα… τότε η Δευτέρα αξίζει να είναι ελεύθερη.»
Έτσι άνοιξε τον πύργο και αποφυλάκισε τη Δευτέρα.
Από τότε οι άνθρωποι προσπαθούν κάθε Δευτέρα να λένε:
«Καλημέρα, καινούργια εβδομάδα!»
Και ο δράκος;
Μένει ακόμα στο βουνό… και κάθε Δευτέρα χαμογελά όταν ακούει λιγότερη γκρίνια.”
Τα παιδιά ζωγράφισαν τις εικόνες και τις παρουσίασαν στην τάξη κάνοντας αναδιήγηση του παραμυθιού!



Το αυτοσχέδιο θέατρο που χρησιμοποιήθηκε είναι κατασκευασμένο από ανακυκλώσιμα υλικά – Θέατρο Καμισιμπάι (Kamishibai).
Είναι μια παραδοσιακή ιαπωνική μέθοδος αφήγησης παραμυθιών που συνδυάζει τον προφορικό λόγο με τη μεγάλη εικόνα. Στα ιαπωνικά σημαίνει κυριολεκτικά «θέατρο από χαρτί».