Κάθε αρχή μιας σχολικής χρονιάς είναι ένα καινούργιο ταξίδι γνωριμίας·
με τον εαυτό μας, με τους φίλους μας, με τον κόσμο γύρω μας.
Κοιτάξαμε λοιπόν μέσα σ’ έναν καθρέφτη και είπαμε: «Εγώ είμαι εγώ!»
Τι βλέπουμε εκεί μέσα;
Μάτια που γελούν, χείλη που μιλούν, μια καρδιά που χτυπά…
Όλα όσα κάνουν τον καθένα μας μοναδικό.
Με χαρτόνια, χρώματα και αγάπη φτιάξαμε τους δικούς μας καθρέφτες.
Στην πίσω πλευρά βάλαμε τη φωτογραφία και το όνομά μας,
για να θυμόμαστε πως η ομορφιά βρίσκεται μέσα μας.
Και στο μπροστινό μέρος γράψαμε το σύνθημά μας:
Στον καθρέφτη μου κοιτώ και βλέπω τον υπέροχό μου εαυτό
Έπειτα παίξαμε το παιχνίδι «Πες μας ποιος είσαι».
Κάθε παιδί αναζητούσε το όνομά του ανάμεσα σε πολλές καρτέλες,
αναγνωρίζοντας γράμματα, φίλους και πρόσωπα αγαπημένα.
Κάπως έτσι, σιγά σιγά,
μάθαμε όχι μόνο να λέμε ποιοι είμαστε,
αλλά και να ακούμε ποιοι είναι οι άλλοι.
Κι όταν ήρθε η ώρα του χορού,
χορέψαμε με το τραγούδι «Εγώ είμαι εγώ…»,
κρατώντας τους καθρέφτες μας ψηλά,
σαν μικρά φεγγάρια που φωτίζουν τη χαρά της μοναδικότητας.
Τέλος, δημιουργήσαμε έναν τροχό με τις φωτογραφίες και τα ονόματά μας.
Γυρίζει, σταματά, και όποιο παιδί δείξει ο δείκτης,
γίνεται ο πρωταγωνιστής της στιγμής:
λέει το όνομά του, χαμογελά,
κι όλοι μαζί χειροκροτούμε, γιατί κάθε όνομα έχει τη δική του αξία.
Έτσι, μέσα από παιχνίδι, τραγούδι και δημιουργία,
τα παιδιά μαθαίνουν πως η διαφορετικότητα είναι δύναμη
και πως η ομορφιά της ομάδας γεννιέται
όταν ο καθένας παραμένει ο εαυτός του
Στα πλαίσια της Παγκόσμιας Ημέρας Ζώων (4 Οκτωβρίου) αλλά και του σχεδίου δράσης για την αυτοαξιολόγηση, Σχέσεις μεταξύ μαθητών/τριων με τίτλο “Νιώθεις ΕΓΩ, νιώθω & ΕΓΩ συναισθήματα ένα σωρό” (δείκτης διαμόρφωση τρόπων διαχείρισης εντάσεων και συγκρούσεων), Οι μαθητές/τριες του 4ου & 6ου τμήματος (Απίθανα Νηπιάκια) συνεργάστηκαν και γιόρτασαν την παγκόσμια ημέρα ζώων παρέα με τον γλυκούλη Νίνο, το αδεσποτάκι, τετράποδο φιλαράκι μας και την κτηνίατρο, κυρία Ελισάβετ Κοζμίνσκα Βασιλειάδου. Είχαν την ευκαιρία να συνεργαστούν, να αναγνωρίσουν, να εκφράσουν τα συναισθήματά τους για τα ζωάκια αλλά και να σκεφτούν συλλογικά τρόπους που θα έκαναν τη ζωή των τετράποδων φίλων μας καλύτερη.
Η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων πρωτογιορτάστηκε το 1931 σ’ ένα συνέδριο περιβαλλοντιστών στη Φλωρεντία, ως ένας τρόπος για την ευαισθητοποίηση κοινού και ειδικών για τα υπό εξαφάνιση ζώα. Από τότε, η γιορτή διευρύνθηκε και περιλαμβάνει όλα τα είδη του ζωικού βασιλείου.
Η 4η Οκτωβρίου καθιερώθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα Ζώων, επειδή συμπίπτει με τον εορτασμό της μνήμης του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, που έχει αναγορευτεί από την Καθολική Εκκλησία ως προστάτης των ζώων και του περιβάλλοντος.
Η κυρία Ελισάβετ Κοζμίνσκα Βασιλειάδου, η αγαπημένη μας κτηνίατρος, γνωστή για τα φιλοζωικά της αισθήματα και την ενεργό δράση της προφέροντας απλόχερα τις ιατρικές της υπηρεσίες όποτε και όπου χρειαστεί δέχτηκε με χαρά την πρόσκλησή μας να είναι κοντά μας και να μοιραστεί μαζί μας όλες τις εμπειρίες για τα φιλαράκια τετράποδά μας.
Το ραντεβού ήταν για τις 09:00 η ώρα. Τα Απίθανα Νηπιάκια ανυπομονούσαν να συναντήσουν την κυρία Ελισάβετ. Μια ευχάριστη έκπληξη μας περίμενε. Ήρθε κρατώντας κάτι στα χέρια της. Μα τι να είναι άραξε; Βαλίτσα, κουτί, καλάθι; Μέσα από ένα όμορφο γρίφο τα παιδιά γρήγορα ανακάλυψαν ότι πρόκειται για κάποιο ζωάκι. Και ναι ήταν ο Νίνο, ο αδεσποτούλης γατούλης της κυρίας Ελισάβετ!
Τα παιδιά έπεσαν επάνω του χαρίζοντάς του τα πιο γλυκά χαδάκια. Και ο Νίνο δεν χόρταινε ΑΓΑΠΗ.
Η κυρία Ελισάβετ μας σύστησε και μας παρουσίασε τον Νίνο λέγοντας στα παιδιά την ιστορία του.
Πως από ένα ταλαιπωρημένο, χτυπημένο και κακοποιημένο αδεσποτάκι βρέθηκε στη δική της ζεστή αγκαλιά και μπήκε στο Ιατρείο της.
Τι ήταν αυτό που έλειπε, τι χρειάζεται ένα αδεσποτάκι για να είναι χαρούμενο κι ευτυχισμένο, τι φροντίδα πρέπει να του παρέχουμε, τι πρέπει να σκεφτούμε πριν αποκτήσουμε ένα τετράποδο φιλαράκι, τι ανάγκες έχει ένα ζωάκι όταν ζει μαζί μας στο σπίτι;
Ο Νίνο έκανε την εξερεύνησή του μέσα στην τάξη σαν σωστός μαθητής. Τα παιδιά μας κατενθουσιάστηκαν, πέρασαν χρόνο παίζοντας με το αγαπημένο τους φιλαράκι.
Προτού τους αποχαιρετήσουμε τους χαρίσαμε το δωράκι μας που φτιάξαμε με πολλή ΑΓΑΠΗ, δώσαμε υπόσχεση ότι θα ξανά βρεθούμε και βγήκαμε την αναμνηστική μας φωτογραφία.
Ευχαριστούμε θερμά την κτηνίατρο κυρία Ελισάβετ Κοζμίνσκα Βασιλειάδου για την άμεση ανταπόκριση, την υπέροχη παρουσίαση και την άψογη συνεργασία. Τα Απίθανα Νηπιάκια μας ενθουσιάστηκαν πολύ, αγάπησαν και λάτρεψαν τον Νίνο μας.
Στο τέλος της ημέρας φτιάξαμε μασκούλες ζωάκια – γατούλες & σκυλάκια, για το σπίτι.
Είναι η μέρα που τιμούμε όλους τους δασκάλους και τις δασκάλες που καθημερινά δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό για τα παιδιά: διδάσκουν, καθοδηγούν, ενθαρρύνουν και ζητούν τη συνεργασία όλων για να μεγαλώνουν τα παιδιά με χαρά και ασφάλεια.
Με αφορμή τη σημερινή ημέρα, μιλήσαμε με τα παιδιά για τη δύναμη της γνώσης μέσα από μία ζωντανή αλληγορία: τη ζωή ενός σπόρου.
Κάθε παιδί πήρε ένα διάφανο ποτηράκι, στο οποίο τοποθετήσαμε μαζί σπόρους από φασόλια πάνω σε ποτισμένο βαμβάκι.
Δίπλα, σε ένα μικρό χάρτινο ποτιστήρι, ζωγράφισαν όλα όσα πιστεύουν ότι χρειάζεται ένας σπόρος — και ένας άνθρωπος — για να ανθίσει: ήλιο, αγάπη, χαμόγελα, βιβλία, σχολείο, φίλους.
Μιλήσαμε για τη σπορά, για το πώς μεγαλώνει ένα φυτό, και συνδέσαμε αυτή τη διαδρομή με το ταξίδι της μάθησης. Όπως ο σπόρος χρειάζεται φως, νερό και φροντίδα, έτσι και τα παιδιά χρειάζονται ενθάρρυνση, πίστη και ανθρώπους που τα αγαπούν. Όπως ένας σπόρος με φροντίδα μεγαλώνει και γίνεται δυνατό φυτό , έτσι και εμείς όλοι – δάσκαλοι και παιδιά – ωριμάζουμε και γινόμαστε καλύτεροι κάθε μέρα.
«Κάθε παιδί είναι ένας σπόρος. Κι εμείς, απλώς οι τυχεροί κηπουροί.»
.Στη συνέχεια τα παιδιά , με πολύ φαντασία και αγάπη, ζωγράφισαν την ιδανική δασκάλα όπως τη φαντάζονται,. Με χαμόγελο, αγκαλιές και πολλή αγάπη.
Χρόνια πολλά σε όλους όσους καλλιεργούν μέλλον με την καρδιά τους.
Σας προτείνουμε μερικούς απλούς τρόπους για να συνεχιστεί η δράση και στο σπίτι με όμορφες στιγμές συνεργασίας:
Παρατηρείστε μαζί με το παιδί σας τον σπόρο
Κάθε μέρα δείτε μαζί πώς αλλάζει. Ρωτήστε το παιδί: «Τι καινούργιο βλέπουμε σήμερα; Μεγάλωσε;»
Φτιάξτε μικρό ημερολόγιο ανάπτυξης
Σε ένα χαρτάκι ή τετράδιο, το παιδί μπορεί να ζωγραφίζει τι βλέπει ή να βάζει ημερομηνίες με μικρές σημειώσεις.
Βαφτίστε το φυτό σας!
Δώστε του ένα όνομα (π.χ. Φασουλίνος, Κυρία Φασολένια) και μιλήστε του με αγάπη.
Έτσι καλλιεργείται η ενσυναίσθηση.
Συζητείστε για τη φροντίδα
Ρωτήστε: «Τι χρειάζεται ο σπόρος για να μεγαλώσει; Κι εσύ τι χρειάζεσαι για να μεγαλώσεις δυνατός/δυνατή; Ποιος σε βοηθάει;»
Φάτε κι εσείς “σπόρους”
Αν θέλετε, φτιάξτε μαζί ένα φαγητό με όσπρια και συζητήστε πώς ένα μικρό σποράκι μπορεί να γίνει και φυτό αλλά και τροφή.
. Όταν μεγαλώσει το σποράκι , το μεταφυτέψτε το μαζί με το παιδί σας!
Μπορείτε να το μεταφέρετε σε χώμα έξω ή σε μεγαλύτερη γλάστρα.
Αν θέλετε, στείλτε μας φωτογραφία!
Σας ευχαριστούμε που μας βοηθάτε να μεγαλώνουμε «τα σποράκια μας» με φροντίδα και αγάπη.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων, παρακολουθήσαμε μαζί με τα παιδιά μας την ταινία μικρού μήκους «The Present».
Μια ταινία που δεν μιλά μόνο για ένα ανάπηρο σκυλάκι, αλλά και για ένα παιδί με αναπηρία.
Η επιλογή της ταινίας δεν έγινε τυχαία. Θέλαμε τα παιδιά:
Να ευαισθητοποιηθούν γύρω από την έννοια της αποδοχής και της διαφορετικότητας.
Να συνειδητοποιήσουν ότι κάθε πλάσμα —ανεξάρτητα από δυσκολίες— αξίζει αγάπη και φροντίδα.
Να καταλάβουν ότι η πραγματική δύναμη βρίσκεται στην καλοσύνη.
Δεν είδαμε τον “δυνατό” που βοηθά τον “αδύναμο”. Είδαμε δύο ψυχές που αναγνωρίζονται. Δύο πλάσματα που κουβαλούν τις δυσκολίες τους όχι σαν βάρος, αλλά σαν γέφυρα που τα φέρνει κοντά.
Κι εκεί βρίσκεται η μεγαλύτερη αλήθεια:
Τα ζώα δεν είναι απλώς πλάσματα προς φροντίδα. Είναι φίλοι. Είναι παρέα. Είναι ζωή. Το μικρό σκυλάκι της ταινίας —αν και δεν μπορούσε να τρέξει— κατάφερε κάτι τεράστιο: Ξεσήκωσε το παιδί από την οθόνη, από τα βιντεοπαιχνίδια, από τη μοναξιά… και το έβγαλε έξω. Όχι με λόγια. Όχι με συμβουλές. Αλλά με παρουσία και αγάπη.
Ένας σκύλος, ακόμη κι αν δεν μπορεί να περπατήσει καλά, μπορεί να σε κάνει να ζήσεις καλύτερα. Μια φιλία με ένα ζώο δεν σε κάνει “φιλόζωο”. Σε κάνει πιο άνθρωπο.
Κατά τη διάρκεια της ταινίας τα παιδιά συγκινήθηκαν βαθιά. Εξέφρασαν αυθόρμητα συναισθήματα όπως: «Θέλω κι εγώ να το πάρω αγκαλιά αυτό το σκυλάκι»
Μετά την προβολή, τα παιδιά ζωγράφισαν το δώρο καρδιάς που θα έκαναν στο αγαπημένο τους ζώο και στη συνέχεια έφτιαξαν έναν δικό τους «σταθμό φροντίδας» για τα ζώα: ζωγράφισαν ζωάκια και τους έβαλαν φαγητό και νερό φτιαγμένο από καπάκια.
Με αυτόν τον τρόπο, τα παιδιά μετέτρεψαν το συναίσθημα σε πράξη. Δεν έμειναν απλώς στο “λυπάμαι το ζωάκι”, αλλά πέρασαν στο “φροντίζω, βοηθάω, προσφέρω”.
Όπως γράψαμε και στο πλακάτ της κατασκευής:
«Ο πολιτισμός ενός λαού φαίνεται από το πώς φέρεται στα ζώα.» Γκάντι
Κι εμείς είδαμε ότι ο πολιτισμός μπορεί να ξεκινήσει μέσα σε μια μικρή τάξη, από ένα μικρό παιδί και ένα μικρό σκυλάκι.
Γιατί εδώ, δεν μεγαλώνουμε απλώς παιδιά. Μεγαλώνουμε Ανθρώπους.
Ευχή μας είναι τα παιδιά μας να μεγαλώσουν με ευαισθησία, ενσυναίσθηση και σεβασμό σε κάθε μορφή ζωής. Και χαιρόμαστε που τα πρώτα σημάδια δείχνουν ότι ήδη έχουν κάνει το πιο σημαντικό βήμα: νιώθουν.
Στα πλαίσια των Δράσεων του Ενεργού Πολίτη στη σχολική μονάδα με τίτλο δράσης:
“Μια αγκαλιά και μια ιστορία από τον παππού και τη γιαγιά”,
αλλά και του σχεδίου δράσης για την αυτοαξιολόγηση, Σχέσεις μεταξύ μαθητών/τριων με τίτλο “Νιώθεις ΕΓΩ, νιώθω & ΕΓΩ συναισθήματα ένα σωρό” (δείκτης διαμόρφωση τρόπων διαχείρισης εντάσεων και συγκρούσεων), Οι μαθητές/τριες του 4ου & 6ου τμήματος (Απίθανα Νηπιάκια) συνεργάζονται και εμπλέκονται σε κοινές δραστηριότητες με τους παππούδες και τις γιαγιάδες του Α & Β ΚΑΠΗ Γιαννιτσών. Αλληλοεπιδρούν επικοινωνούν, μαθαίνουν, διακρίνουν και να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των ηλικιωμένων ατόμων και εκφράζουν τα συναισθήματά τους.
Έτσι, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Τρίτης Ηλικίας, ανοίξαμε τις πόρτες μας στους ξεχωριστούς καλεσμένους μας. Για Τρίτη συνεχόμενη χρονιά γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα Τρίτης Ηλικίας που γιορτάζεται κάθε χρόνο την 1η Οκτώβρη, συντροφιά με τους αιώνια έφηβους, τους παππούδες και τις γιαγιάδες του Α &Β ΚΑΠΗ Γιαννιτσών στο σχολείο μας.
“Για σένα παππούλη και γιαγιά έχω μια ζεστή αγκαλιά”
Μέρες πριν τη γιορτή δημιουργήσαμε όμορφα δωράκια για τους γλυκούς μας προσκεκλημένους, προετοιμάσαμε την αίθουσα που θα γινόταν η γιορτή και στείλαμε τις προσκλήσεις μας.
Το ραντεβού ήταν Στις 10:00 η ώρα το πρωί! Η αυλόπορτας άνοιξε και η αίθουσά μας πλημμύρισε από λαμπερές παρουσίες.
Τα Απίθανα Νηπιάκια μας μπαίνουν στην αίθουσα σκορπώντας τα πιο γλυκά χαμόγελα, εισπράττοντας το πιο δυνατό χειροκρότημα.
Η έναρξη γίνεται με μια τρυφερή, γλυκιά, τραγουδιστή Καλημέρα!
Ακολούθησε ένα βίντεο αφιέρωμα στην τρίτη ηλικία.
Εορταστικά δρώμενα με αφηγήσεις, τραγούδια και χορούς για τους αγαπημένους μας προσκεκλημένους.
Μια μεγάλη έκπληξη μας περίμενε πριν το τέλος της γιορτής. Οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας μαζί με τον μαέστρο τους, τον κύριο Αντώνη Παπαδόπουλο, δάσκαλο και μουσικό, μας παρουσίασαν ένα μουσικό και χορευτικό αφιέρωμα και φυσικά χορέψαμε όλοι μαζί για να κλείσουμε όμορφα αυτήν την γλυκιά και τρυφερή εκδήλωση.
Κλείσαμε με την απονομή μεταλλίων για τους χρυσούς παππούδες & γιαγιάδες μας και φυσικά όμορφα γλαστράκια και μπισκοτοκαρδούλες για να τους γλυκάνουμε.
Ήταν μια υπέροχη, μια ξεχωριστή γιορτή! Χαρίσαμε απλόχερα πολλή αγάπη, όμορφα χαμόγελα, ζεστές, τρυφερές αγκαλίτσες, χαρά και ευτυχία σε όλους τους παρευρισκόμενους.
Ευχαριστούμε θερμά την υπεύθυνη του Β ΚΑΠΗ Γιαννιτσών την κυρία Αντωνία Συνανίδου για την άμεση ανταπόκριση στην πρόσκλησή μας και την άψογη συνεργασία, τον κύριο Αντώνη Παπαδόπουλο που με τη μουσική του μας ταξίδεψε, την κυρία Χριστίνα Μάγγου για τα όμορφα δωράκια μπρελόκ που δημιούργησε με τα χεράκια της για Απίθανα Νηπιάκια μας, την κυρία Κυριακή Χ/δημητρίου από τα φυτώρια ΟΑΣΙΣ για τα γλαστράκια που μας έκανε δωρεά ώστε να τα προσφέρουμε σε όλους τους εορταζόμενους, την κυρία Παρθένα Παπαδοπούλου, την συνταξιούχο συνάδελφό μας, για την παρασκευή των μπισκοτοκαρδούλων και φυσικά όλους όσους μας τίμησαν με την παρουσία τους.
Η χαρά των παιδιών αλλά και των παππούδων και των γιαγιάδων ζωγραφισμένη στα πρόσωπα όλων.
Μοιράστηκαν με τα παιδιά μας όμορφες ιστορίες, θυμήθηκαν τα δικά τους παιδικά χρόνια στο σχολείο.
Δε θα μπορούσαμε να μην ετοιμάσουμε και όμορφες καρτούλες δωράκια για τους δικούς μας παππούδες και γιαγιάδες που μας περιμένουν στο σπίτι.
1 Οκτώβρη αρχή του νέου μήνα με μια ξεχωριστή γιορτή .
Την Παγκόσμια Ημέρα Τρίτης Ηλικίας.
Στο νηπιαγωγείο μας, γιορτάσαμε τους παππούδες και τις γιαγιάδες όπως τους αξίζει: με πράξεις αγάπης!
Με αλατοζύμη στα χέρια και πολλή χαρά στις καρδιές, τα παιδιά έφτιαξαν τα δικά τους μοναδικά μπρελόκ, τα οποία χάρισαν σήμερα στους αγαπημένους τους παππούδες και γιαγιάδες, τιμώντας την 1η Οκτωβρίου – Παγκόσμια Ημέρα Τρίτης Ηλικίας.
Από τη μία πλευρά, ο Μικρός Πρίγκιπας με την αλεπού και το τριαντάφυλλό του∙ από την άλλη, το σύμβολο του τμήματός μας.
Γιατί όπως ο Πρίγκιπας αγαπούσε το τριαντάφυλλό του «γιατί ήταν το δικό του», έτσι κι εμείς μιλήσαμε στα παιδιά για τη μοναδική, ανεκτίμητη σχέση που έχουν με τους παππούδες και τις γιαγιάδες τους. Για τη θαλπωρή, τη σοφία, τα γέλια και τις αγκαλιές που αφήνουν ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ψυχή ενός παιδιού.
Και δεν σταματήσαμε εκεί… Φορέσαμε σκούφους για να γίνουμε μικροί ζαχαροπλάστες! Έτσι φτιάξαμε τα πιο γλυκά τριαντάφυλλα για τους πολύτιμους ανθρώπους μας που:
έχουν άπειρη υπομονή και μας μαθαίνουν τόσα πολλά…
δεν μας μαλώνουν (πολύ)
λένε πάντα «έλα εδώ να σε πάρω αγκαλιά»
και έχουν τη μαγική φράση: «Μην το πεις στη μαμά!»
Με την αγάπη τους ανθίζουμε σαν το τριαντάφυλλο του Μικρού Πρίγκιπα…
και τώρα ήρθε η ώρα να τους χαρίσουμε το πιο γλυκό, το πιο αρωματικό, το πιο… νόστιμο τριαντάφυλλο φτιαγμένο με… αγάπη, βούτυρο και λίγη ζάχαρη παραπάνω!
Τέλος τα παιδιά μας άνοιξαν την καρδιά τους και ζωγράφισαν τον λόγο που αγαπούν τον παππού και τη γιαγιά τους…
Κάθε ζωγραφιά, ένα μικρό μυστικό τρυφερότητας.
Κάθε λόγος, μια αγκαλιά με λέξεις.
Τυλιγμένη προσεκτικά, στολισμένη με ένα χειροποίητο τριαντάφυλλο, έτοιμη να ταξιδέψει στα πιο ζεστά χέρια του κόσμου.
Γιατί η αγάπη δεν χρειάζεται πολλά…
Μια ζωγραφιά, ένα τριαντάφυλλο και μια καρδιά γεμάτη ευγνωμοσύνη
Η Παγκόσμια Ημέρα Τρίτης Ηλικίας γιορτάζεται κάθε χρόνο την 1η Οκτωβρίου για να αποτίσει φόρο τιμής στους ηλικιωμένους αλλά και να επισημάνει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.
Εμείς εδώ στο νηπιαγωγείο την έχουμε καθιερώσει και κάθε χρόνο τη γιορτάζουμε με μεγάλη χαρά και μάλιστα τα τρία τελευταία χρόνια μαζί με τους γλυκύτατους παππούδες και τις γιαγιάδες του Α &Β ΚΑΠΗ Γιαννιτσών, τους αιώνια έφηβους που με την παρουσία τους μας πλημυρίζουν χαρά.
Φέτος λόγω της καθιερωμένης εκδρομής τους θα τη γιορτάσουμε την Τρίτη30 Σεπτεμβρίου.
Ετοιμάσαμε λοιπόν τις προσκλήσεις και το πρόγραμμα της γιορτής και τα στείλαμε να μοιραστούν στους παππούδες και τις γιαγιάδες του Α &Β ΚΑΠΗ Γιαννιτσών.
Την Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου 2025, σε όλες τις σχολικές μονάδες της χώρας πραγματοποιήθηκε η γιορτή του αθλητισμού. Η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού είναι ένας θεσμός που από το 2014, έχει στόχο να αναδείξει τα οφέλη της φυσικής δραστηριότητας και του αθλητισμού στα παιδιά, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης ευρωπαϊκής δράσης για την ενίσχυση της αθλητικής παιδείας.
Μήνυμα της εκδήλωσης για την φετινή σχολική χρονιά: «Κινούμαι, Ενεργώ, Δημιουργώ». Με αυτό το σύνθημα γιορτάσαμε κι εμείς την 12η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού.
Στα πλαίσια του εορτασμού της 12ης Πανελλήνιας Ημέρας Σχολικού Αθλητισμού και του σχεδίου δράσης για την αυτοαξιολόγηση, Σχέσεις μεταξύ μαθητών/τριων με τίτλο “Νιώθεις ΕΓΩ, νιώθω & ΕΓΩ συναισθήματα ένα σωρό” (δείκτης διαμόρφωση τρόπων διαχείρισης εντάσεων και συγκρούσεων), τα Απίθανα Νηπιάκια του 4ου & του 6ου τμήματος συνεργάζονται και παίρνουν μέρος σε αθλητικές δράσεις και παιχνίδια.
Μέσα από ένα όμορφο βίντεο που βρήκαμε στο διαδίκτυο: «Παραμύθι και Ψυχοκινητική Αγωγή – Φυσική Αγωγή στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση»…
Και την διασκευασμένη ιστορία που υπάρχει μέσα στο βίντεο με τίτλο «Η Πριγκίπισσα και ο Βάτραχος»…
Τα Απίθανα Νηπιάκια μας, αλληλοεπιδρώντας διαδραστικά με τους ήρωες της ιστορίας, την πριγκίπισσα και το βάτραχο, συμμετείχαν σε ψυχοκινητικά παιχνίδια και αποστολές για να βοηθήσουν να βρεθεί η χαμένη χρυσή μπάλα της πριγκίπισσας μέσα στη λίμνη.
Αν και η βροχή μάς κράτησε μέσα, τίποτα δεν μπόρεσε να σταματήσει τον παλμό της 12ης Πανελλήνιας Ημέρας Σχολικού Αθλητισμού στο σχολείο μας!
Ανανεώσαμε την αφή της ολυμπιακής φλόγας και ταξιδέψαμε μαζί της από χώρα σε χώρα, ώσπου να φτάσει στον τόπο των αγώνων. Ζήσαμε τη χαρά και τη δύναμη της Παραολυμπιάδας μέσα από μπάσκετ για άτομα με κινητικές δυσκολίες και αγώνες δρόμου για άτομα με προβλήματα όρασης. Οι ελλανοδίκες στεφάνωσαν τους νικητές με τον κότινο, απονεμήθηκαν μετάλλια και βραβεία, ενώ όλοι μαζί τραγουδήσαμε τον εθνικό μας ύμνο και ακούσαμε τον ύμνο των Ολυμπιακών αγώνων.
Δημιουργήσαμε την αφίσα της ημέρας με το φετινό σύνθημα «Κινούμαι, Ενεργώ, Δημιουργώ» και προσθέσαμε τη λέξη ΖΩ, που ήταν το συμπέρασμα και το μήνυμα που κράτησαν τα παιδιά μας.
Τα νήπιά μας, μέσα από τη βιωματική μάθηση, πήραν γνώσεις με παιγνιώδη τρόπο, έπαιξαν, διασκέδασαν και έφυγαν με το δικό τους κότινο, το δικό τους μετάλλιο και κυρίως με την πεποίθηση ότι: Σήμερα δεν υπήρξαν νικητές και ηττημένοι. Υπήρξαν μόνο αληθινοί μικροί Ολυμπιονίκες της καρδιάς!
12η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού αθλητισμού 2025 « Κινούμαι, Ενεργώ Δημιουργώ»
Η φλόγα ανάβει, τα μετάλλια μας περιμένουν!
Αύριο Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου 2025 θα γιορτάσουμε την 12η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού με χαρά, παιχνίδι και κίνηση!
Τα παιδιά μας θα αναβιώσουν τους Ολυμπιακούς και Παραολυμπιακούς Αγώνες , συμμετέχοντας σε διάφορα αθλήματα και βιωματικές δραστηριότητες. Θα έχουν την τιμή να κρατήσουν την Ολυμπιακή και Παραολυμπιακή Φλόγα για την έναρξη των δραστηριοτήτων.
Στο τέλος, όλα τα παιδιά θα πάρουν τα δικά τους μετάλλια και βραβεία, ως αναγνώριση της προσπάθειας, της συμμετοχής και της χαράς που προσέφεραν.
Η συμμετοχή σε αθλητικές δραστηριότητες, με έμφαση στην ισότητα και την ένταξη, βοηθά τα παιδιά να αναπτύξουν τη σωματική τους ευκινησία, τη συνεργασία και το ομαδικό πνεύμα.
Μέσα από το παιχνίδι και την προσομοίωση των Ολυμπιακών και Παραολυμπιακών Αγώνων, τα παιδιά μαθαίνουν να σέβονται κανόνες, να στηρίζουν τους φίλους τους, και να χαίρονται τη χαρά της προσπάθειας ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα.
Η βιωματική εμπειρία του αθλητισμού συνδέεται επιστημονικά με την ενίσχυση της αυτοεκτίμησης, της συγκέντρωσης και της κοινωνικής αλληλεπίδρασης, ενώ ταυτόχρονα προάγει τις αξίες της ισότητας, της αποδοχής και της συμπερίληψης.
από Αικατερίνη Μαυρογονατου κάτω από: 1ο Τμήμα ΒΥΠ | με ετικέτα 12η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο 12η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού αθλητισμού 2025 « Κινούμαι, Ενεργώ Δημιουργώ» Η φλόγα ανάβει, τα μετάλλια μας περιμένουν! Τμήμα 1 &Τμήμα Ένταξης ( Πολύχρωμα Αστεράκια)
Make-A-Wish (Κάνε-Μια-Ευχή Ελλάδος)
Τα Απίθανα Νηπιάκια (1ο, 4ο ΒΥΠ & 3ο ΠΟΠ Τμήματα) υλοποιούν το εκπαιδευτικό πρόγραμμα "Αστέρι της Ευχής" το οποίο παρακινεί τους μαθητές όλων των βαθμίδων να αξιοποιήσουν δημιουργικά το Αστέρι, παίρνουν μέρος στο διαγωνισμό που προκηρύσσεται και συμμετέχουν με τη δική τους αφίσα.
“Και πάλι παιδί – Σχολείο – Παιχνίδι -Γέλιο – Αγκαλιές – Φίλους – Οικογένεια – Χαρά – Ταξίδια, Βόλτες, Διακοπές, Διασκέδαση… – και πάλι ΖΩΗ!”
Robert Fulghum «Όσα πραγματικά θα έπρεπε να ξέρω τα έμαθα στο νηπιαγωγείο»
Αυτά είναι τα πράγματα που έμαθα:
Ο Γέροντας Παΐσιος για το νηπιαγωγείο
«Για μένα, ενώπιον του Θεού, το πιο υπεύθυνο επάγγελμα, που μπορεί να κάνει κάποιος, είναι νηπιαγωγός. Αλλά και το πιο δύσκολο, γιατί πλάθει ψυχές. Και πλάθοντας ψυχές, πλάθεις ανθρώπους, οι οποίοι είναι κατ’ εικόνα του Θεού πλασμένοι. Και έτσι γίνεσαι συνεργός του Θεού, όπως γίνονται και οι γονείς, όταν τεκνοποιούν». Και συνέχισε: «Αν δεν έχεις τα κότσια να γίνεις νηπιαγωγός, να γίνεις δάσκαλος. Είναι το ίδιο υπεύθυνο. Κι αν δεν μπορείς ούτε δάσκαλος, τότε να γίνεις καθηγητής»!
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
