Πανελλήνιο μαθητικό συνέδριο στην Πάτρα
Εορτασμός 25ης Μαρτίου 2025
Τιμώντας τους ήρωες της εθνικής μας παλιγγενεσίας, προσπαθήσαμε με τη σημερινή μας γιορτή να μεταλαμπαδεύσουμε στους μαθητές του σχολείου μας όχι μόνο τη φλόγα της επανάστασης, αλλά ταυτόχρονα της παράδοσης και της εθνικής ταυτότητας.
Στο πνεύμα αυτής της εθνικής μας κληρονομιάς, οι μαθητές μας χόρεψαν παραδοσιακούς χορούς από διάφορες γωνιές της Ελλάδας, γιατί ο χορός δεν είναι μόνο τρόπος έκφρασης, αλλά ένας συνεκτικός δεσμός, μια πολύτιμη πολιτιστική κληρονομιά για τον λαό μας.
Έτσι λοιπόν, με οδηγό τη μουσική από ολόκληρη την Ελλάδα, τα παιδιά χόρεψαν και έμαθαν τα βήματα χορών από κάθε γωνιά της χώρας μας, όπως καλαματιανό, τσάμικο, πεντοζάλη, ζεϊμπέκικο, κτλ. Με τους χορούς της λεβεντιάς, αναβιώσαμε τους ήχους, τα βήματα και τα χρώματα της παράδοσης, αναπαριστώντας στις μνήμες μας στιγμές αγώνα, γιορτής και ελευθερίας.
Θερμά συγχαρητήρια στους μαθητές μας για τη σημερινή τους παρουσία στην εορτή, αλλά και στη μουσικό του σχολείου μας, κα Γοραντωνάκη, η οποία με την υπομονή, τις γνώσεις, το σθένος και το μεράκι της κατάφερε σε ελάχιστο χρόνο να παρουσιάσει ένα άρτιο αισθητικά αποτέλεσμα, διδάσκοντας τους πιο αντιπροσωπευτικούς παραδοσιακούς χορούς σε ένα μεγάλο αριθμό μαθητών του σχολείου μας!
Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού
Στο πλαίσιο των δράσεων που πραγματοποιήθηκαν στο σχολείο μας, με αφορμή την Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού
, μαθητές και μαθήτριες της Α’τάξης έδωσαν το παρόν, μέσα από τις καλλιτεχνικές τους δημιουργίες ,με την καθοδήγηση της καθηγήτριας Εικαστικών του σχολείου μας κ.Δημητριάδου Εύας.
Εκδρομή στις Μυκήνες
Εκδρομή στα Γιάννενα
«Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου», κεφάλαιο intra portas
Ο θείος Άγγελος βρισκόταν σε κακή κατάσταση, μόλις επέστρεψε από τον πόλεμο, διότι τα μάτια του ήταν κόκκινα, είχε τραυματιστεί άσχημα με γρατζουνισμένα μάγουλα. Ήταν βρώμικος, χωρίς παπούτσια και γεμάτος ψείρες. Τα παιδιά απογοητεύτηκαν, μόλις τον είδαν, γιατί περιμέναν ότι θα τους πει καλά νέα και ότι θα τους φαινόταν ένας ήρωας του 1821. Στο τέλος όμως οι προσδοκίες τους διαψεύστηκαν. Τους διηγήθηκε για το μέτωπο ότι είχαν πολλές ελλείψεις, ενώ πολλοί από αυτούς έμειναν ανάπηροι από κρυοπαγήματα. Επίσης τους έλειπαν προμήθειες, ρούχα, φάρμακα και άλλα.
Κατά τη διάρκεια της κατοχής οι κάτοικοι των Αθηνών ένιωθαν φόβο, αγωνία, λύπη, θυμό ήταν στενοχωρημένοι, αλλά παράλληλα έλπιζαν ότι θα απελευθερωθούν γρήγορα. Στην ψυχή των ανθρώπων επικρατεί ο φόβος για τους διαρκείς κινδύνους και την καταστροφή. Τους Γερμανούς δεν τους υποδέχτηκε κανένας, η πόλη ήταν έρημη, τα μαγαζιά κλειστά, με τις αιτίες κατεβασμένες. Εκείνη τη μέρα κανένας δεν τόλμησε να ξεμυτίσει από το σπίτι του εξαιτίας του διάχυτου φόβου. Οι στρατιώτες επιστρέφουν από το μέτωπο υποσιτισμένοι γεμάτοι ψείρες και γεμάτη δυσάρεστες αναμνήσεις. Ενώ τα παιδιά περίμεναν ότι θα τους έλεγαν απίστευτες περιπέτειες από το μέτωπο που θα αποδείκνυαν τη γενναιότητά τους, διαψεύστηκαν οικτρά
Βασικοί πρωταγωνιστές του βιβλίου είναι ο Πέτρος, η μαμά του, η Αντιγόνη, ο παππούς, ο δάσκαλος, ο πατέρας του Πέτρου, η κυρία Ελένη και άλλοι. Ο Πέτρος μάλιστα επισκέφτηκε έναν τραυματία στο νοσοκομείο, τον Μόρις, ο οποίος πυροβολήθηκε στο πόδι. Τον Απρίλιο του 1941 όλα έχουν αλλάξει στην Αθήνα, καθώς οι τραυματίες είναι πολλοί, οι νίκες σταματούν, γίνονται διαρκείς βομβαρδισμοί, ενώ οι σειρήνες δεν σταματούν να ηχούν σε έναν κατακόκκινο ουρανό. Ο Πέτρος με τους φίλους τους συνήθιζε να πηγαίνει στο Μοναστηράκι, για να πουλήσουν σόλες. Τα παιδιά κατεβαίνουν συχνά στον Πειραιά, για να βρούνε τους συγγενείς τους. Όταν όμως δεν επιστρέφουν έγκαιρα τη νύχτα, οι γονείς τους ανησυχούν. Όλα έχουν αλλάξει δραματικά από τότε που ξέσπασε ο πόλεμος, καθώς κανείς δε νοιάζεται για την ώρα του φαγητού, δεν υπάρχει θέρμανση. Ο παππούς ξαπλώνει διαρκώς, ενώ ο μπαμπάς προσπαθεί να πιάσει ξένους ραδιοφωνικούς σταθμούς, ακόμα και αν δεν καταλαβαίνει τη γλώσσα. Κάποιοι αναγκάζονται να πουλήσουν ένα σπουδαίο μενταγιόν για μισό καρβέλι ψωμί. Καθημερινά αναγκάζονται να διανύσουν τεράστιες αποστάσεις για να προμηθευτούν έναν τενεκέ λάδι.
Αλεξάνδρα Πάσχου -Κατερίνα Μπαρρούκου, Α4
“Το καπλάνι της βιτρίνας”: Eρωτήσεις που θα ήθελα να απευθύνω στη συγγραφέα, Άλκη Ζέη
Αν είχατε τη δυνατότητα να συνομιλήσετε με τη συγγραφέα του βιβλίου, ποιες ερωτήσεις θα θέλατε να τις απευθύνετε;
- Έχετε βιώσει κάτι παρόμοιο με την ιστορία σας;
- Τι σας παρακίνησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
- Ποιο κατά τη γνώμη σας είναι το καλύτερο κομμάτι της ιστορίας
- Αν ήσασταν η αναγνώστρια του βιβλίου, ποια πιστεύετε ότι θα ήταν η αντίδρασή σας;
- Για ποιους λόγους αξίζει να διαβάσουμε αυτό το βιβλίο
Αλεξάνδρα Πάσχου, Α4
- Ποιο είναι το πιο αγαπημένο σας έργο από όλα όσα έχετε γράψει;
- Πώς διαλέγετε τις περιπέτειες των βιβλίων σας;
- Τι συμβουλές θα δίνατε σε κάποιο παιδί που θέλει να γίνει συγγραφέας;
- Τι είδους βιβλία που προτιμάτε εσείς η ίδια να διαβάζετε;
- Ποιες αναμνήσεις έχετε από την περίοδο του β’ παγκοσμίου πολέμου;
- Έχετε σκεφτεί ποτέ τον εαυτό σας ως πρωταγωνίστρια σε κάποιο βιβλίο σας;
- Ποιο είναι το μεγαλύτερο όνειρό σας;
- Πόσο χρόνο σας έπαιρνε να γράψετε ένα βιβλίο;
- Για ποιο λόγο αποφασίσατε να γίνετε συγγραφέας
Κατερίνα Μπαρρούκου, Α4
Με λένε Μαλάλα : Πώς ένα κορίτσι υπερασπίστηκε το δικαίωμα στη μόρφωση και άλλαξε τον κόσμο
Λίγα λόγια για τη Μαλάλα Γιουσαφζάι, το κορίτσι που παραλίγο να δολοφονηθεί, επειδή πήγαινε σχολείο.
Ήταν ακτιβίστρια, που αγωνίστηκε για την ισότιμη εκπαίδευση των κοριτσιών σε όλο τον κόσμο και η νεότερη γυναίκα, στην οποία απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ ειρήνης.
- Στα 15 της πυροβολήθηκε από τους Ταλιμπάν του Πακιστάν για τη δράση της υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και από θαύμα επιβίωσε.
- Το 1997 γεννιέται στη Μινσκόρα του Πακιστάν. Στην παιδική της ηλικία αρχίζει να γράφει για την κατάσταση στο Πακιστάν για το BBC.
- Το 2011πέφτει θύμα επίθεσης από τους Ταλιμπά, ενώ επιστρέφει από το σχολείο.
- Το 2014 γίνεται η νεότερη κάτοχος νόμπελ ειρήνης στην ιστορία του θεσμού.
Η μορφή της Μαλάλα με επηρέασε για πολλούς λόγους. Αρχικά μου άρεσε η τόλμη και η αισιοδοξία της. Δεν τα παράτησε ποτέ, με στόχο να αποδείξει τα δικαιώματα των γυναικών. Παρά το ατύχημα που είχε, έδινε διαρκώς κουράγιο στον πατέρα της και προσπάθησε να μείνει ως το τέλος δυνατή. Επίσης το γεγονός ότι είχε το θάρρος να δημοσιεύει κείμενα με την τραγική κατάσταση που βίωναν οι κάτοικοι του Πακιστάν, το θεωρώ τρομερό επίτευγμα για την κοινωνία του Πακιστάν εκείνης της εποχής. Εξέφρασε τη λύπη της δημόσια για τις ελλείψεις των μαθητών στο σχολείο, για τις παρωχημένες παραδόσεις, για τον θυμό της και για την αυστηρότητα που τους επέβαλαν. Τέλος μου προξενεί θαυμασμό, γιατί μόλις έγινε καλά και βγήκε από το νοσοκομείο, έκανε πολλές προσπάθειες για τη βελτίωση της πόλης της και ενδιαφέρθηκε και την εκπαίδευση όλων, αλλά και την παροχή ίσων δικαιωμάτων και την ίδρυση σχολείων στη Γάζα και στο Λίβανο. Για όλους αυτούς τους λόγους θεωρώ ότι βοήθησε αποτελεσματικά τη χώρα της.
Μέσω της ιστορίας της Μαλάλα αποκόμισα πολύτιμα μηνύματα και αξίες για το νόημα της πραγματικής ευτυχίας της ζωής και της πατρίδας. Αναθεώρησα το πόσο σημαντικό είναι να διεκδικούμε τα δικαιώματά μας, να μη γινόμαστε ό,τι θέλουν οι άλλοι να μιλάμε ανοιχτά, να εκτιμάμε την αξία του σχολείου και της μόρφωσης, νιώθοντας ευγνωμοσύνη για τη δυνατότητα που έχουμε να φοιτούμε σε αυτό. Δικαιώματα που θεωρούμε δεδομένα στη χώρα μου, όπως το δικαίωμα της υγείας, της ελευθερίας δυστυχώς δεν υπάρχουν σε άλλες χώρες.
Αγαπητή Μαλάλα,
Διαβάζοντας τη ζωή σου, έμεινα άναυδη για το μέγεθος της δύναμής σου και τις προσπάθειες που έχεις καταβάλει, ώστε να βοηθήσεις τη χώρα σου. Σε θαυμάζω πραγματικά για όσα έχεις καταφέρει και θεωρώ ότι αποτελείς ένα πρότυπο για όλες τις γυναίκες. Η επιμονή σου για τα δικαιώματα των γυναικών και τη φοίτηση στα σχολεία είναι πραγματικά αξιοθαύμαστη. Αγωνίστηκες σκληρά και οι κόποι σου έχουν αναγνωριστεί παγκοσμίως. Μακάρι όλες οι γυναίκες να έχουμε το κουράγιο και την ίδια τόλμη με σένα, ώστε όλες μαζί σιγά σιγά να αλλάξουμε τον κόσμο. Το παράδειγμά σου είναι ένα παράδειγμα προς μίμηση για όλες μας.
Ιωάννα Κουτσούκου, Γ1
Δράση με τίτλο “Ενώνουμε τις φωνές μας ενάντια στον εκφοβισμό με ένα τραγούδι”
Το σχολείο μας, στο οποίο η συμπερίληψη, ο σεβασμός, η ανεκτικότητα και η αποδοχή είναι θεμελιώδη και αναφαίρετα δικαιώματα των παιδιών, συμμετείχε σε μια Πανελλήνια δράση με τίτλο “Ενώνουμε τις φωνές μας ενάντια στον εκφοβισμό με ένα τραγούδι” σε συνεργασία με το Δίκτυο Σχολείων Σχολικής Διαμεσολάβησης και το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Στόχος της ήταν να ευαισθητοποιήσει τους μαθητές για το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού (bullying), χρησιμοποιώντας τη δύναμη της μουσικής και του τραγουδιού ως μέσου έκφρασης, ενότητας και αλληλεγγύης και να τους ενημερώσει για τη σημασία της ενσυναίσθησης. Οι μαθητές μας μετέδωσαν με αποφασιστικότητα και σθένος το μήνυμα ότι κανείς δεν είναι μόνος και ότι όλοι έχουν τη δική τους φωνή, ενώ παράλληλα είχαν τη δυνατότητα να εκφραστούν δημιουργικά μέσα από τα δικά τους τραγούδια, ορθώνοντας το ανάστημά τους ενάντια στον εκφοβισμό.
Η δράση μας άρχισε με ένα τραγούδι από την υπάρχουσα δισκογραφία σχετικό με τη συγκεκριμένη θεματική , που ερμήνευσαν οι μαθητές των τμημάτων Α1,Α4,Β1 και Β4.Είναι ένα τραγούδι σε στίχους και μουσική του Γιάννη Αγγελάκα με τίτλο “Σιγά μην κλάψω”.
Στη συνέχεια οι μαθητές μας ένωσαν τις φωνές τους με όλα τα συμμετέχοντα στη δράση σχολεία μέσα από έναν συμβολικό μουσικό ” θόρυβο” που έκαναν με τα χέρια τους. Με τον ρυθμικό αυτόν ήχο θέλησαν να αναδείξουν τη δύναμη της συλλογικότητας, την αποφασιστικότητα να σπάσει η σιωπή και να περάσουν το μήνυμα ότι κανένα παιδί δεν πρέπει να νιώθει μόνο του.
Η εκδήλωση τελείωσε με το πρωτότυπο τραγούδι που έγραψαν οι μαθητές Μαντζούνης Παύλος και Μηναδάκης Αριστείδης του Γ 3, θέλοντας να στείλουν το δικό τους μήνυμα κατά της σχολικής βίας και του εκφοβισμού.Το τραγούδι τους με τίτλο ” Σπάσε τη σιωπή” ερμήνευσαν με συμμαθητές και συμμαθήτριές τους από τα τμήματα της Γ’ Γυμνασίου.
Ωρολόγιο Πρόγραμμα
Για να δείτε δημοσιεύσεις πριν από το 2022 πατήστε στην εικόνα
