Το Φρούριο του Επταπυργίου, γνωστό και με την οθωμανική ονομασία Γεντί Κουλέ (Yedi Kule), βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο των τειχών της Θεσσαλονίκης, εντός της Ακρόπολης. Αποτελείται από δύο ενότητες: το βυζαντινό φρούριο, το οποίο συνθέτουν δέκα πύργοι με τα μεταξύ τους μεσοπύργια διαστήματα και τον περίδρομο, καθώς και τα νεότερα κτίσματα των φυλακών, που έχουν κτιστεί εντός κι εκτός του φρουρίου. Οι πύργοι της βόρεια πλευράς αποτελούν τμήματα του παλαιοχριστιανικού τείχους της Ακρόπολης, ενώ αυτοί της νότιας προστέθηκαν πιθανότατα κατά τους μεσοβυζαντινούς χρόνους, σχηματίζοντας τον κλειστό πυρήνα του φρουρίου.

Κτισμένο από τους Βυζαντινούς κατά την Παλαιολόγεια περίοδο της αυτοκρατορίας (14ος αιώνας μΧ) βρίσκεται πάνω σε αρχαιότερη κατασκευή, πιθανότατα του 9ου μΧ αιώνα. Χρησίμευε για την στρατοπέδευση της φρουράς της πόλης και την ασφαλή καταφυγή του πληθυσμού σε περιπτώσεις επίθεσης και επιδρομών.

Κατά τη δεκαετία του 1890, το φρούριο μετατράπηκε σε φυλακή. Η ακριβής ημερομηνία δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα, αλλά η φυλακή αναφέρεται σε ένα χάρτη του 1899 της πόλης. Αυτή η  μετατροπή είχε σαν συνέπια την απομάκρυνση όλων των προηγούμενων κτιρίων στο εσωτερικό του κάστρου, από τα οποία κανένα ίχνος επιζεί σήμερα. Οι αλλαγές στις οχυρώσεις δεν ήταν σημαντικές, αν και ο πρωταρχικός τους ρόλος αντιστράφηκε: από την προστασία των κατοίκων από την εξωτερική απειλή, τώρα υπηρετούσε για την απομόνωση κρατουμένων από τον έξω κόσμο.

Η φυλακή διετέλεσε για καιρό τις κύριες εγκαταστάσεις σωφρονισμού της πόλης, όπου κρατούνταν φυλακισμένοι ανεξαρτήτως φύλου ή εγκλήματος. Νέα κτίρια χτίστηκαν κατά μήκος των δύο πλευρών των τειχών, ώστε να βελτιωθεί η λειτουργικότητα του νέου σωφρονιστικού κέντρου. Η εσωτερική αυλή ήταν χωρισμένη από φράχτες σε πέντε ξεχωριστές μονάδες και στο κέντρο τους στεγάστηκε το κεντρικό παρατηρητήριο. Η φυλακή διέθετε εκκλησάκι και άλλα παραρτήματα, ενώ το παράρτημα που βρισκόταν βόρειο-ανατολικό πύργο καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Τα εξωτερικά κτίρια, στη νότια πλευρά του κάστρου, στεγαζόταν η διοίκηση, η φυλακή των γυναικών, και προς τα δυτικά, τα κελιά απομόνωσης.

Το κέντρο αυτό είχε αποκτήσει κακή φήμη κατά τη διάρκεια του καθεστώτος Μεταξά, της Κατοχής, και στη μεταπολεμική περίοδο από τον Ελληνικό Εμφύλιο Πόλεμο μέχρι και τη Χούντα (καθεστώς των Συνταγματαρχών).

Ο εσωτερικός χώρος αναδιαμορφώθηκε και προστέθηκαν εγκαταστάσεις και εξωτερικά του κτηρίου. Το 1989 οι φυλακές μεταφέρθηκαν και το Επταπύργιο αποδόθηκε στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Πολιτισμού.

Παλιές φωτογραφίες

Εξωτερικές όψεις του Γεντί Κουλέ

 α) Από τα ανατολικά

Β) Από τα δυτικά

Γ) Όπως ήταν το 1972. Γύρω του μόνο χωράφια.

Ο εσωτερικός του χώρος

Πηγές:

https://el.wikipedia.org/

http://www.inthessaloniki.com

  Κατασκευάσθηκε πιθανότατα στο δεύτερο μισό του 15ου μΧ αιώνα, χρησιμοποιήθηκε ως οπλοστάσιο και πύργος πυροβολικού σε ένα από τα σημεία όπου θεωρούνταν κρίσιμα για την αντιμετώπιση πολεμικών ενεργειών.

  Η συνεχής οχύρωση της τοποθεσίας μαρτυρεί την σημασία που δίνονταν στο συγκεκριμένο σημείο καθώς συνόρευε με την Ακρόπολη η οποία και αποτελούσε το ασφαλέστερο καταφύγιο για τον πληθυσμό κατά την διάρκεια των επιδρομών.

  Ενώ σήμερα ο πύργος είναι γνωστός και με  δύο ονόματα (Πύργος του Τριγωνίου – Πύργος της Αλύσεως), υπάρχουν έρευνες και προσεγγίσεις που υποστηρίζουν οτι η ονομασία αυτή παρέπεμπε σε άλλο παραπλήσιο κτίσμα με τριγωνική κάτοψη και προβολή κάτι που καθιστά ακριβέστερη την προσφώνηση του ως “Πύργος της Αλύσεως”. Κατά την Οθωμανική περίοδο ήταν επίσης γνωστός ως Πύργος της Αλυσίδας (Zincirli Kule) και Ζωσμένος Πύργος (Kusakli Kule), πιθανότατα εξαιτίας της διακοσμητικής ταινίας που έφερε στην περιφέρεια του.

  Από τον Β΄ Παγκόσμιο που χρησιμοποιήθηκε ως ασφαλής χώρος στους βομβαρδισμούς, δεκαετίες ολόκληρες έμεινε έτσι. Η μόνη εξαίρεση ήταν η επετειακή χρήση του στις εθνικές γιορτές. Από εκεί ρίπτονταν οι κανονιοβολισμοί. Οι σεισμοί φόρτωσαν το μνημείο με νέα προβλήματα, μαζί με εκείνα του χρόνου.

  Το εσωτερικό του είναι εντυπωσιακό. Εχει τρία πυροβολεία, με τα οποία ήλεγχαν ανατολικά και βόρεια την πόλη. Τα κανόνια αυτά μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τον εχθρό ώς τη θάλασσα. Εχει ενδιαφέρον ότι στη θέση του «Πύργου Τριγωνίου» υπήρχε ένας ορθογώνιος πύργος. Με την καταστροφή, αλλά και την αλλαγή της τεχνικής, που ήθελε πια κυκλικούς πύργους -οι οποίοι άντεχαν περισσότερο-, ο τετράγωνος διασώθηκε στο εσωτερικό. Αποτελεί, δηλαδή, τον πυρήνα του πύργου που γνωρίζουμε, με όλο το εσωτερικό του να μοιάζει με διπλό τείχος.

Παλιές φωτογραφίες του Πύργου

Και κάποιες σύγχρονες

Thessaloniki

Thessaloniki

Η εξαιρετική θέα από τον Πύργο

Πηγές:

http://wikimapia.org/

http://www.inthessaloniki.com/

http://www.kathimerini.gr/

Γαλλικά

Φυσική-Χημεία Γ Γυμνασίου 2015-16

Φυσική Β Γυμνασίου 2015-16

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ  Β

ΑΓΓΛΙΚΑ ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΟΙ Α Β Γ

ΑΓΓΛΙΚΑ ΑΡΧΑΡΙΟΙ A B Γ

Δείτε το πρόγραμμα των εξετάσεων Μαϊου-Ιουνίου εδώ

Διαβάστε το βιογραφικό του Ιωάννη Μελισσανίδη, μαθητή του Μαράσλειου,  από τη Βικιπαίδεια εδώ

«Συλλογισθείτε, γυμνασιάρχας, διευθυντάς ή διευθυντρίας κοινοτικών ή ιδιοσυντηρήτων παιδευτικών ιδρυμάτων, επιθεωρητάς, διδασκαλίσσας, δημοδιδασκάλους εκκινήσαντας από τα βάθη της Αιγύπτου και της Μακεδονίας, από τα παράλια της Προποντίδος και του Ευξείνου και της Ιωνίας, από πάσας τας πτυχάς της ελευθέρας και της αλυτρώτου Ελλάδος, διασχίσαντας βουνά και θαλάσσας διά να συσκεφθούν περί βελτιώσεως, περί μεταρρυθμίσεως της εκπαιδεύσεως».

Με αυτά τα λόγια περιγράφει ο Αριστοτέλης Κουρτίδης, αρχισυντάκτης του περιοδικού «Η Διάπλασις των Παίδων», δημοσιογράφος, συγγραφέας, καθηγητής Δραματολογίας, το «πρώτον εν Ελλάδι Εκπαιδευτικόν Συνέδριον» με 1.000 συνέδρους από τον ελλαδικό και παροικιακό Ελληνισμό, στην Αθήνα (31 Μαρτίου έως 4 Απριλίου 1904) με πρωτοβουλία των Δημ. Βικέλα και Γ. Δροσίνη (στον οποίον οφείλεται και η πρόταση της συγκλήσεώς του).

Αυτά και άλλα, ιστορικά εκπαιδευτικά περιέχονται στον 450 σελίδων τόμο του ομότιμου καθηγητή Γιάννη Παπακώστα με τίτλο «Διά τον Σύνδεσμον του απανταχού Ελληνισμού, Μείζων Ελληνισμός και ελληνικά γράμματα στις απαρχές του 20ού αιώνα», έκδοση Συλλόγου προς Διάδοσιν Ωφέλιμων Βιβλίων, τηλ. 210-6462636.

Εκτός των άλλων διαβάστε εδώ πώς ο σπουδασμένος, και στο Παρίσι, ιερομόναχος Στέφανος Νούκας, με τη μεσολάβησή του σε εμπόρους, τραπεζίτες ή Συλλόγους, μπόρεσε να συγκεντρώσει χρήματα και να αναδειχθεί ο ιδρυτής ή ο βασικός συντελεστής της ίδρυσης τεσσάρων περιώνυμων εκπαιδευτηρίων, όπως είναι το Παρθεναγωγείον «Παλλάς» στην Κωνσταντινούπολη, το Γυμνάσιο Τσοτυλίου στην Κοζάνη, το «Μαράσλειον Ελληνογαλλικόν και Εμπορικόν Λύκειον Νούκα» στη Θεσσαλονίκη και το «Πρακτικόν Παρθεναγωγείον», μετέπειτα «Πρότυπον Παρθεναγωγείον Αγλαΐας Σχινά», επίσης στη Θεσσαλονίκη, το οποίο λειτούργησε έως το 1974.

Κατά τον συγγραφέα: «Πρόθεση της παρούσας έκδοσης δεν είναι να λύσει προβλήματα· ερωτήματα θέλει να θέσει. Θέματα που σήμερα προβάλλονται ως καινοτομίες στον χώρο της εκπαιδευτικής πολιτικής, είχαν ήδη προβληθεί και αναζητούσαν τη λύση τους έναν και πλέον αιώνα πριν». *

Διαβάστε το βιογραφικό του Άγγελου (Αγγελάκη) Αγαπητού, μαθητή του Μαράσλειου Ελληνογαλλικού, Εμπορικού και Πρακτικού Λυκείου του Στέφανου Νούκα, από τη Βικιπαίδεια εδώ και ένα σχετικό κείμενο εδώ

Δείτε την εργασία των φοιτητριών Παναγιώτας Πατσιατζή & Μαρίας Θεοφανώ Φερβούρντ, που έγιναν στα πλαίσια του έργου: «Ανοικτά Ακαδημαϊκά Μαθήματα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης», εδώ

    Τα Κάστρα της Θεσσαλονίκης είναι ένα σύμπλεγμα τειχών, πύργων και οχυρώσεων με μοναδική αρχαιολογική, αρχιτεκτονική και ιστορική σημασία.
Αυτό που λέμε σήμερα “Κάστρα της Θεσσαλονίκης” είναι μέρος μόνο της παλιάς οχύρωσης. Στην αρχική τους μορφή, τα τείχη και τα κάστρα της Θεσσαλονίκης περιέβαλλαν ολόκληρη την πόλη, συμπεριλαμβανομένης της πλευράς που βρέχεται από τη θάλασσα.
Οι πρώτες οχυρώσεις δημιουργήθηκαν με την ίδρυση της πόλης κατά τους ελληνιστικούς χώρους αλλά η σημερινή μορφή των κάστρων είναι στο μεγαλύτερο μέρος κατασκευή του 4ου μ.Χ. αιώνα.
Tα αμυντικά τους χαρακτηριστικά και ικανότητες είναι εξαιρετικά εντυπωσιακά! Το μήκος τους ξεπερνούσε συνολικά τα 7 χιλιόμετρα (σήμερα σώζονται περί τα 3 Km), με το ύψος να φτάνει σε αρκετά σημεία έως και τα 10μ και το πάχος τα 5μ.
Ξεχωρίζουν ο Λευκός Πύργος, το Επταπύργιο και το Φρούριο Βαρδαρίου, που είναι κατά κάποιο τρόπο μέρη των Κάστρων της Θεσσαλονίκης.

Ακολουθούν παλιές φωτογραφίες των Κάστρων

Και κάποιες σημερινές

Πηγές:
Ομάδα στο Facebook: Παλιές φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης
Ομάδα στο Facebook: Άγνωστη Θεσσαλονίκη
http://www.kastra.eu/
http://www.inthessaloniki.com/
http://takastratisthessalonikis.blogspot.gr/