Κάθε άνθρωπος που φτάνει πάνω από ένα συνηθισμένο επίπεδο, έχει λάβει δυο εκπαιδεύσεις: τη μια από τους δασκάλους του και την άλλη, τη πιο σημαντική, από τον εαυτό του… Edward Gibbon, 1734 – 1794. -Καλώς ήρθατε στην παρέα μας-
Την Δευτέρα 7 Απριλίου με μεγάλη χαρά υποδεχτήκαμε στο νηπιαγωγείο μας τις μητέρες αλλά και γιαγιάδες ώστε να κατασκευάσουμε όλοι μαζί το πασχαλινό μας καλαθάκι αλλά και ένα αυγουλένιο γιορτινό στεφάνι για να στολίσουμε το σπίτι μας .Οι τάξεις μας γέμισαν με χαρούμενες φωνές και τα μικρά χεράκια πήραν φωτιά να δημιουργούν την διακόσμηση στα πασχαλινά καλάθια, αλλά και σε γιορτινά στεφάνια. Το τμήμα 2 επιδόθηκε και σε κυνήγι αυγού και πραγματικά όλοι διασκεδάσαμε απίστευτα. Οι τάξεις μας μεταμορφώθηκαν σε μικρά εργαστήρια και οι μαμάδες πήραν μια μικρή γεύση από την όμορφη ζωή του νηπιαγωγείου. Η παρουσία τους αλλά και η ενεργή συμμετοχή τους στην εκδήλωση αυτή προσέφερε μια ιδιαίτερη χαρά αλλά και ενθουσιασμό στα παιδιά, ενώ αυτή η συνεργασία δημιούργησε μια ατμόσφαιρα γεμάτη αγάπη και δημιουργικότητα, η οποία ενίσχυσε την παιδαγωγική μας προσπάθεια και πρόσφερε στα παιδιά μια αξέχαστη εμπειρία. Είναι πραγματικά για εμάς πολύ σημαντικό να βλέπουμε την ενεργή συμμετοχή των γονέων σε τέτοιες δράσεις καθώς έτσι ενισχύεται ο δεσμός του σχολείου και της οικογένειας .Ανανεώνουμε φυσικά το ραντεβού μας σε επόμενα τέτοια δημιουργικά εργαστήρια …Οι φωτογραφίες είναι ενδεικτικές του πόσο όμορφα περάσαμε …
Μια όμορφη δράση πραγματοποιήθηκε σήμερα στο Νηπιαγωγείο από την ομάδα ΠΡΑΜΑΤΑ & ΘΑΜΑΤΑ. Πρόκειται για ένα βιωματικό πρόγραμμα πασχαλινών παιχνιδιών και κατασκευή πασχαλινής λαμπάδας από τα παιδιά.
Τα παιδιά άκουσαν πληροφορίες, συζήτησαν με τις εμψυχώτριες για την Μεγάλη Εβδομάδα και τη γιορτή του Πάσχα, δημιούργησαν το ημερολόγιο της Μεγάλης Εβδομάδας, διασκέδασαν με τα παιχνίδια των αυγών, έπαιξαν με το αερόστατο, χάρηκαν να μαζεύουν αυγουλάκια στο καλάθι και πήραν μέρος σε ομάδες σκυταλοδρομίας με αυγό και φτερά από κοτοπουλάκια. Στη συνέχεια διακόσμησαν τη λαμπάδα τους για να τη χαρίσουν σε αγαπημένα πρόσωπα. Οι απολαυστικές στιγμές μας από το βιωματικό πρόγραμμα απεικονίζονται στις παρακάτω φωτογραφίες:
Ο μπαμπάς, η μαμά και τα αδέλφια του Ιβάν μουγκρίζουν δυνατά… ΡΙΑΡ! Το λιονταράκι, όμως, μόνο “σκουίκ” μπορεί να πει και λυπάται πολύ γι’ αυτό. Ένα ποντικάκι το βοηθάει να αποκτήσει εμπιστοσύνη στον εαυτό του και να που τελικά καταφέρνει ο Ιβάν να μουγκρίσει λιονταρίσια. Πώς έγινε αυτό; Το θέμα του βιβλίου προσεγγίζει την έννοια της αυτοπεποίθησης και πώς θα την αποκτήσουν τα παιδιά. Με όμορφη εικονογράφηση και κατανοητό λεξιλόγιο, η ιστορία διασκεδάζει τους μικρούς αναγνώστες, ενώ παράλληλα τους ενθαρρύνει να αισθανθούν περισσότερη σιγουριά για τις ικανότητές τους. Ένα εξαιρετικό βιβλίο από την αγαπημένη συγγραφέα Γιολάντα Τσορώνη Γεωργιάδη επέλεξε ο μικρός μας φίλος ο Νικόλας να παρουσιάσει που πραγματεύεται ένα πολύ δύσκολο θέμα : Την αυτοπεποίθηση!!! Μακάρι να μπορούσα να πιστέψω στον εαυτό μου. Ο μικρός μας φίλος έδωσε τον καλύτερο εαυτό του και μας αφηγήθηκε το βιβλίο με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο !!!
Ένα από τα σημαντικότερα δώρα που μπορεί να προσφέρει ένας γονιός στο παιδί του είναι να του δώσει αυτοπεποίθηση. Η πίστη στον εαυτό μας και στις ικανότητες μας είναι η κινητήριος δύναμη για να δοκιμάζουμε καινούριες προκλήσεις στη ζωή και να εξελισσόμαστε ως άνθρωποι. Ως γονείς αλλά και ως εκπαιδευτικοί μπορούμε να κάνουμε πολλά για να βοηθήσουμε το παιδί μας να πιστεύει στον εαυτό του.
Χρήσιμες συμβουλές για να καλλιεργήσετε την αυτοπεποίθηση στα παιδιά σας
1. Επιβραβεύετε πάντα την προσπάθεια και ποτέ το αποτέλεσμα. Είτε πετύχει είτε όχι τον στόχο του εσείς εστιάστε την κριτική σας στην προσπάθεια του. Μην το επαινείτε μόνο όταν τα καταφέρνει και δείξτε του ότι αυτό που πάντα μετράει περισσότερο είναι το ταξίδι και όχι ο προορισμός. Έτσι θα το μάθετε να μην φοβάται την αποτυχία, η οποία είναι κι αυτή μέρος της ζωής.
2. Ενθαρρύνετε τη σκληρή δουλειά. Είτε εξασκείται σκληρά στο πιάνο, είτε σε δύσκολες μαθηματικές εργασίες, το παιδί σας πρέπει να μάθει να κοπιάζει. Έτσι θα αισθανθεί περήφανο με το αποτέλεσμα όταν έρχεται. Προσέξτε μόνο μην του ασκήσετε υπερβολική πίεση φτάνοντας στο άλλο άκρο, της καταπιεστικής εργασίας.
3. Αφήστε το να βρίσκει μόνο του τις λύσεις στα προβλήματα. Αν πάντα το «ξελασπώνετε» από τις δυσκολίες δεν θα μάθει να βρίσκει μόνο του την άκρη. Αντί να βιαστείτε να λύσετε κάθε μικρό ή μεγάλο θέμα που προκύπτει, προκαλέστε το: «εσύ τι νομίζεις;». «Ποιες ιδέες έχεις για τη λύση αυτού του ζητήματος;». «Τι αποτέλεσμα νομίζεις θα έχει αυτό;».
4. Αφήστε τα να ζήσουν την παιδική τους ηλικία. Μην περιμένετε από το παιδί σας να συμπεριφερθεί σαν ενήλικας. Αν το σπρώχνετε να μεγαλώσει πριν την ώρα του το αποτέλεσμα θα είναι να συγκρίνει τον εαυτό του με άτομα μεγαλύτερα. Αυτό είναι άδικο και θα το αποθαρρύνει καθώς δεν θα μπορεί να φτάνει τις προσδοκίες σας.
5. Ενθαρρύνετε την περιέργεια. Μερικές φορές τα παιδιά μας κουράζουν με τις ατέλειωτες ερωτήσεις τους, αλλά ακόμη και αν δεν έχουμε όλες τις απαντήσεις είναι καλό να μην τα αποθαρρύνουμε από το να ρωτάνε. Σύμφωνα με έρευνες, τα παιδιά που ενθαρρύνονται να ρωτάνε και παίρνουν πειστικές απαντήσεις από τους γονείς τους σε μικρή ηλικία, συνεχίζουν να ψάχνουν τη γνώση και αργότερα στο σχολικό περιβάλλον σε αντίθεση με αυτά που κάθε τους ερώτημα αποσιωπάται.
6. Δώστε τους νέες προκλήσεις. Ενισχύοντας συνεχώς το πεδίο των γνώσεων και των δεξιοτήτων τους, τα βοηθάτε να αναπτύσσονται με αυτοπεποίθηση. Κάθε φορά που πετυχαίνουν ένα νέο στόχο –να μάθουν ποδήλατο χωρίς βοηθητικούς τροχούς, να μαγειρέψουν ακολουθώντας μια συνταγή κ.α.- ανεβάζουν τον πήχη των προσδοκιών τους.
7. Αποφύγετε τις εξαιρέσεις. Μην ενδίδετε στην ειδική μεταχείριση των παιδιών, κατεβάζοντας τον πήχη για να τον περάσουν. Το να έχουν ίσες ευκαιρίες και ίσα δικαιώματα είναι θεμελιώδες για την αυτοπεποίθησή τους.
8. Μην επικρίνετε την προσπάθεια τους. Για κανένα λόγο μην μειώνετε την προσπάθεια τους. Μπορείτε να κάνετε θετικά σχόλια και εισηγήσεις για να τα πάνε καλύτερα αλλά για κανένα λόγο μην εκφράζετε απογοήτευση για τις επιδόσεις τους και μην μηδενίζετε τον κόπο και τη δουλειά τους. Η γονική κριτική μηδενίζει το κίνητρο των παιδιών και τα βάζει σε μια διαδικασία διαρκούς αμφισβήτησης της αυτο-αξίας τους.
9. Τα λάθη είναι για να μαθαίνουμε, δείξτε το. Αντί να επικρίνετε τα παιδιά σας σκληρά για τα λάθη τους και να αναλώνεστε σε κηρύγματα, δοκιμάστε να τα βοηθήσετε να πάρουν μαθήματα απ’ αυτά. Μην διορθώνετε όμως ποτέ τα δικά τους λάθη. Δείξτε τους με υποστηρικτικό και θετικό τρόπο πώς να το κάνουν μόνα τους.
10. Δείξτε τους μέσα από το παράδειγμα σας. Μέχρι την εφηβεία τα παιδιά σας βλέπουν σαν τους ήρωες τους. Αξιοποιείστε αυτή την ευκαιρία για να τους δώσετε ένα θετικό παράδειγμα στον τρόπο που αντιμετωπίζετε τη σκληρή δουλειά, την επιτυχία, την αποτυχία και τους άλλους ανθρώπους.
12. Μην τους λέτε ότι ανησυχείτε γι’ αυτά. Το να εκφράζετε με λόγια ή να δείχνετε με την συμπεριφορά σας ότι ανησυχείτε για το παιδί σας –τη σχολική του απόδοση, τις κακές του συνήθειες κ.λ.π- είναι σαν να του δίνετε μία αρνητική ψήφο εμπιστοσύνης. Στέλνετε στο παιδί το μήνυμα ότι δεν πιστεύετε ότι θα τα καταφέρει γι’ αυτό κι ανησυχείτε.
13. Μην τα αφήνετε να δραπετεύουν από την πραγματικότητα. Το διαδίκτυο είναι μια πύλη διαφυγής από την πραγματικότητα και από όσα συμβαίνουν γύρω μας. Το να αποκόπτεται ένα παιδί από το περιβάλλον και να χάνεται με τις ώρες σε διαδικτυακούς κόσμους μπορεί να το εκπαιδεύσει να κρύβεται μέσα στην οθόνη όποτε έχει προβλήματα. Σπρώξτε το να βιώνει αληθινές καταστάσεις στον πραγματικό κόσμο. Μόνο αυτές θα του μάθουν πώς να λύνει προβλήματα.
14. Μην χάνετε την εξουσία σας. Τα παιδιά δεν είναι φίλοι σας, και χρειάζονται τη γονεϊκή εξουσία και καθοδήγηση για να αισθάνονται ασφαλείς και να έχουν αυτοπεποίθηση. Απ’ την άλλη, η υπερβολική αυστηρότητα και σκληρότητα των γονιών θα τσακίσει την πίστη τους στον εαυτό τους. Πηγή από το site Αυτοπεποίθηση και πώς να την καλλιεργήσετε στο παιδί σας. 14 συμβουλές σε γονείς
Η μαθήτρια του Νηπιαγωγείου Σοφία, παρουσίασε στο Τμήμα 1 το βιβλίο “Εγώ κι εσύ μαζί“, της συγγραφέως Γιολάντας Τσορώνη-Γεωργιάδη, από τις εκδόσεις Σαββάλας, ένα βιβλίο που προάγει τη συναισθηματική νοημοσύνη των παιδιών, προσεγγίζοντας αξίες όπως η συνεργασία, η φιλία. Η συγγραφέας με την προσέγγιση ιδεών, αξιών, συναισθημάτων σε συνδυασμό με την εξαιρετική εικονογράφηση της Νίκης Λεωνίδου, επιχειρούν να μυήσουν τα παιδιά στο να βλέπουν τον κόσμο με τα μάτια του άλλου, αφού μάθουν πρώτα να αναγνωρίζουν και να διαχειρίζονται τα δικά τους συναισθήματα. Όπως αναφέρει η συγγραφέας: “ό,τι δεν μπορούμε να καταφέρουμε αλλιώς το μπορούμε με την αγάπη”.
Λίγα λόγια για την ιστορία:
Το μελίσσι τρυγάει ενθουσιασμένο κάθε μέρα τη γύρη από τις λεβάντες που ζώνουν το χωριό.
Δυο μέλισσες όμως είναι πολύ στενοχωρημένες. Δεν μπορούν να πετάξουν στα ψηλά γιατί τους λείπουνε φτερά. Ένα απόγευμα μπαίνουν στο εργαστήρι του γερο-Ζανή. Μα ποιο θαύμα έγινε εκεί και έφυγαν μετά πετώντας;
Η Σοφία μας εντυπωσίασε με την αφήγησή της, διηγήθηκε την ιστορία με γλαφυρό ύφος, περιγράφοντας παραστατικά τα γεγονότα στους συμμαθητές της. Η ανάλογη αμφίεση με το κοστούμι της μέλισσας, από τη γωνιά της μεταμφίεσης, βοήθησε τη μικρή μαθήτριά μας να δραματοποιήσει μέρος της ιστορίας, να “μπει” στο ρόλο της μέλισσας, με συναισθηματικό τρόπο να χρωματίζει τη φωνή της και να μιμείται τις μικρές ηρωίδες της ιστορίας. Υπήρχαν στοιχεία εν συναίσθησης στην αφήγησή της, ταυτιζόταν με τις μικρές μέλισσες και τα λόγια της περιβάλλονταν από συναισθήματα, καθώς με αγωνία έψαχναν να βρουν την καλύτερη λύση.
Ακολουθεί βιντεάκι, μέρος της παρουσίασης του βιβλίου από το νήπιο Σοφία:
Μπράβο Σοφία, μας εντυπωσίασες με το ταλέντο σου, ήταν καταπληκτική η παρουσίαση του βιβλίου και η κατασκευή σου!!!
Ακούστε την ιστορία από την αγαπημένη συγγραφέα των παιδιών του 16ου Νηπιαγωγείου Αγίου Δημητρίου, κυρία Γιολάντα Τσορώνη-Γεωργιάδη που μας κάνει να ταυτιζόμαστε με τους ήρωες των βιβλίων της και να μαθαίνουμε διασκεδάζοντας:
Ο Απρίλης δεν φέρνει μόνο τα λουλούδια και τα ψέματα, ο Απρίλης είναι ο Πασχαλιάτης και μας φέρνει και το Πάσχα και όπως καταλαβαίνετε τα μικρά χεράκια έχουν πάρει φωτιά … Το Πάσχα είναι μεγάλη γιορτή του Χριστιανισμού σε ανάμνηση της Ανάστασης του Ιησού Χριστού. Αρχικά αποτελούσε εβραϊκή γιορτή σε ανάμνηση της Εξόδου των Ισραηλιτών από την αιγυπτιακή δουλεία. Το Χριστιανικό Πάσχα, ή κοινώς Πασχαλιά ή Λαμπρή, και ειδικότερα η Ανάσταση του Χριστού ή απλώς Ανάσταση, είναι η σπουδαιότερη γιορτή του Χριστιανισμού. Εορτάζεται την πρώτη Κυριακή μετά την πρώτη πανσέληνο που ακολουθεί την εαρινή ισημερία. Πλήθος έθιμα συνοδεύουν την μεγάλη αυτή της χριστιανοσύνης και μέσα από επιλεγμένα βίντεο αλλά και βιβλία προσπαθήσαμε να φέρουμε τα παιδιά κοντά στο νόημα αυτών των ημερών αλλά και στην παράδοσή μας. Φτιάξαμε τις κάρτες μας με πασχαλινές ευχές, κουνέλια και κότες με διάφορες τεχνικές , παπιά με χαρτοσακούλες, ετοιμάσαμε αυγά βαμμένα με βερνίκια νυχιών, κόψαμε σταυρούς με πηλό, είδαμε τα θαύματα του θεανθρώπου και ετοιμάσαμε τον Λάζαρο με χαρτόνι. Φτιάξαμε αυγά με τέμπερες και τύπωμα φελλού και στολίσαμε το ταμπλό μας ,ενώ παράλληλα κόψαμε πολλές παλάμες κίτρινες και σχηματίσαμε ένα μεγάλο παλαμοπαπί. Και επειδή Πάσχα και Άνοιξη πάνε μαζί σκαρώσαμε και ένα καδράκι με δισκάκια από μανιτάρια που μαζεύουμε στο σχολείο και στολίσαμε ανοιξιάτικο το ταμπλό μας …
Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου είναι μια εορτή που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου. Καθιερώθηκε από τη τη Διεθνή Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα (International Board on Books for Young People-IBBY), το 1966, ημέρα των γενεθλίων του γνωστού Δανού παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (2 Απριλίου 1805) και σκοπός της είναι να εμπνεύσει στα παιδιά την αγάπη για το διάβασμα και να κατευθύνει την προσοχή στο παιδικό βιβλίο.
Ο ετήσιος αυτός εορτασμός βοηθάει στην καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και κεντρίζει το ενδιαφέρον των παιδιών και των νέων για τα βιβλία. Κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της οργάνωσης αυτής ετοιμάζει ένα μήνυμα και μια αφίσα, που διανέμονται σε όλον τον κόσμο.
Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου (ICBD) του 2025, υποστηριζόμενη από το τμήμα της IBBY στην Ολλανδία εστιάζει στην ελευθερία της φαντασίας, με το μότο από το ποίημα “Η γλώσσα των εικόνων” της Rian Visser:
«Φτιάξε εικόνες για το ποίημά μου και νιώσε ελεύθερος: αυτά τα λόγια σου ανήκουν, παρόλο που προήλθαν από μένα».
Το ποίημα προέρχεται από την εικονογραφημένη ποιητική συλλογή Alle wensen van de wereld (2021) της συγγραφέα Rian Visser και της εικονογράφου Janneke Ipenburg, βιβλίο το οποίο βραβεύτηκε με τα βραβεία Zilveren Griffel στην Ολλανδία και Gouden Poëziemedaille (Χρυσό Μετάλλιο Ποίησης) στο Βέλγιο.
Η φετινή αφίσα δημιουργήθηκε από τη συγγραφέα Rian Visser και την εικονογράφο Janneke Ipenburg και προσκαλεί τα παιδιά παγκοσμίως να εξερευνήσουν τη δύναμη της φαντασίας μέσω της τέχνης και της ποίησης .
“…Φτιάξε εικόνες
με το ποίημά μου,
ελεύθερα να αισθανθείς:
αυτά τα λόγια
πάρ’ τα και κάνε τα δικά σου
από την καρδιά μου στην καρδιά σου.”
Το φετινό μήνυμα από την Rian Visser: Η Γλώσσα των Εικόνων
Rian Visser
Μπορείτε να ζωγραφίσετε εικόνες
για τις λέξεις,
για όσα λέω;
Τότε, ζωγραφίστε
ένα μέρος της εικόνας,
το κρύο,
τον άνεμο,
έναν κόμπο στον λαιμό σου
ή κάποια σκληρή τύχη,
ζωγραφίστε έναν βήχα,
έναν αναστεναγμό,
το άρωμα του φρέσκου ψωμιού,
τον χρόνο,
μια στιγμή,
την αρχή ή το τέλος
ενός σχεδίου,
ζωγραφίστε το μέρος όπου παντού
το μέρος όπου ποτέ,
το μέρος όπου σύντομα
κάτι πρόκειται να συμβεί,
ζωγραφίστε τον πόνο μιας απώθησης,
τη γεύση της θάλασσας.
Υπάρχουν τόσα πολλά
που θέλω να δω,
σαν αγάπη,
μια μέρα,
και ίσως για μένα.
Κάντε εικόνες
για το ποίημά μου,
και μη διστάσετε:
αυτά τα λόγια
ανήκουν σε εσάς
παρόλο που προήλθαν από μένα.
Με τους μικρούς μας μαθητές αφού συζητήσαμε για άλλη μια φορά την αξία και σημασία των βιβλίων και ανταλλάξαμε απόψεις για τα αγαπημένα μας βιβλία, φτιάξαμε τους δικούς μας σελιδοδείκτες για να συνοδεύουν την ανάγνωση των αγαπημένων μας βιβλίων.
Παράλληλα μιλήσαμε για τον δίσκο της Φαιστού και δημιουργήσαμε τους δικούς μας μυστικούς κώδικες .
Ο Δίσκος της Φαιστού είναι δίσκος ψημένου πηλού, που αποτελεί αρχαιολογικό εύρημα από τη Μινωική πόλη της Φαιστού στη νότια Κρήτη και χρονολογείται πιθανώς στην μέση ή ύστερη Μινωική Εποχή του Χαλκού (Δεύτερη π.Χ. χιλιετία). Αποτελεί ένα από τα γνωστότερα μυστήρια της αρχαιολογίας, αφού ο σκοπός της κατασκευής του παραμένει άγνωστος. Άγνωστο είναι μέχρι σήμερα και το νόημα των αναγραφόμενων σε αυτόν.
Ο δίσκος ανακαλύφθηκε στις 3 Ιουλίου 1908 από τον Ιταλό αρχαιολόγο Λουίτζι Περνιέ (Luigi Pernier) και φυλάσσεται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου. Ο δίσκος έχει διάμετρο περίπου 15 cm και καλύπτεται σε κάθε πλευρά με ένα σπειροειδές κείμενο, που αποτελείται από συνολικά 241 εμφανίσεις 45 διακριτών πινακίδων, που δημιουργήθηκαν με το πάτημα μεμονωμένων σφραγίδων πάνω στον μαλακό πηλό πριν από το ψήσιμο. Ενώ τα μοναδικά χαρακτηριστικά του οδήγησαν αρχικά ορισμένους μελετητές να υποψιαστούν μια πλαστογραφία ή απάτη, ο δίσκος είναι πλέον γενικά αποδεκτός ως αυθεντικός από τους αρχαιολόγους.
Αυτό το μυστηριώδες αντικείμενο αιχμαλώτισε τη φαντασία ερασιτεχνών και επαγγελματιών παλαιογράφων και έχουν γίνει πολλές προσπάθειες για να αποκρυπτογραφηθεί ο κώδικας πίσω από τα σημάδια του δίσκου. Αν και δεν είναι ξεκάθαρο ότι πρόκειται για κείμενο, οι περισσότερες αποκρυπτογραφήσεις υποθέτουν ότι είναι.
Οι δράσεις μας όμως για την ημέρα του βιβλίου δεν σταματούν εδώ, οι μαθητές του Ολοήμερου των Συστεγαζόμενων Δημοτικών Σχολείων 13ου και 21ου, με τα παιδιά του Εκπαιδευτικού Ομίλου «Παίζω και δημιουργώ με τις λέξεις», υποδέχτηκαν με μεγάλη χαρά στην αίθουσα εκδηλώσεων τους τα ολοήμερα τμήματα του Νηπιαγωγείου μας . Τη δράση υποστήριξαν και συμμετείχαν, οι διευθύντριες κα Θεοδοσία Χατζηευγενάκη, η κα Μαρία Σταθουλοπούλου καθώς και η κα Μάγδα Νίκλη, ΠΕ70, Υπεύθυνη του Ολοήμερου του 13ου Δημοτικού.
Το βιβλίο «Το αυγό που ράγισε», της κ. Εύης Τσιτιρίδου, στάθηκε η αφορμή για να αναβιώσουμε τα πασχαλινά έθιμα, να τραγουδήσουμε, να αυτοσχεδιάσουμε, να συζητήσουμε για τα αγαπημένα μας βιβλία, να συνεργαστούμε για να ζωγραφίσουμε πασχαλινά αυγά, να γίνουμε μαζί μια μεγάλη παρέα! Ανταλλάξαμε δωράκια , πήραμε έπαινο τιμητικό για την συμμετοχή μας στην δράση και γεμίσαμε με εμπειρίες και χαρά! Φυσικά ανανεώσαμε το ραντεβού μας για επόμενες βιβλιοπεριπέτειες! Πάρτε μια μικρή γεύση από την επίσκεψή μας …
Και ένα βιντεάκι από το blog του 13ου Δημοτικού Σχολείου
Ο Απρίλιος ή Απρίλης είναι ο τέταρτος μήνας του έτους. Ο ελληνικός λαός αποκαλεί τον μήνα αυτόν και με τα ονόματα Απρίλης, Απρίλες, και Λαμπριάτης από τη συμπτωματικά μεγάλη θρησκευτική εορτή που τελείται συνήθως τον μήνα αυτό. Ο Απρίλιος και ο Μάιος θεωρούνται οι καθ΄ αυτού μήνες των λουλουδιών εξ ου και η ονομασία Απριλομάης: “Ο Απρίλης με τα λούλουδα κι ο Μάης με τα ρόδα“. Χάρη στην ανοιξιάτικη σύνδεσή του ο Απρίλης τραγουδήθηκε ιδιαίτερα από τους ποιητές αλλά και από τον λαό μας: «Έστησ’ ο Έρωτας χορό με τον ξανθό Απρίλη» και «Ο Απρίλης με τον Έρωτα χορεύουν και γελούνε». Η ενασχόληση, επίσης, του λαού μας με τη γεωργία μάς έχει κληροδοτήσει και πολλές άλλες παροιμίες και δημώδη στιχάκια. Για τις απριλιάτικες βροχές, για παράδειγμα, λέγεται το εξής: «Αν κάνει ο Μάρτης δυο νερά κι ο Απρίλης άλλο ένα, χαρά σε κείνο το ζευγά που ‘χει πολλά σπαρμένα». Σ’ άλλες πάλι περιοχές ο Απρίλης αποκαλείται και «Γρίλλης» (γκρινιάρης) επειδή στον μήνα αυτόν τελείωναν τα αποθέματα της προηγούμενης συγκομιδής και δημιουργούνταν οικογενειακές γκρίνιες. Αποκαλείται και τιναχτοκοφινίτης επειδή τινάζουν τα κοφίνια για να τα καθαρίσουν: «Απρίλης, γρίλλης, τιναχτοκοφινίτης». Αναφέρεται, επίσης, και ως Αϊ-γεωργίτης λόγω της εορτής του Αγίου Γεωργίου στις 23 του μήνα, η οποία γιορτάζεται με διάφορους αθλητικούς και ιππικούς αγώνες. Οι κτηνοτρόφοι, και οι Σαρακατσάνοι, θεωρούν τον Άγιο Γεώργιο προστάτη τους, ενώ στις παραδόσεις, τα παραμύθια και τα τραγούδια συνδέονται με τον αρχαίο μύθο του Περσέα και της Ανδρομέδας.Η «Πρωταπριλιά» με τα αθώα ψέματά της είναι ένα πανευρωπαϊκό έθιμο. Στην Ελλάδα το αρχαίο αυτό έθιμο έφτασε, μάλλον, την εποχή των Σταυροφοριών κι έχει τις ρίζες του στους αρχαίους Κέλτες. Επειδή τον Απρίλιο ο καιρός καλοσύνευε συνήθιζαν την πρωταπριλιά να πηγαίνουν για ψάρεμα. Τις περισσότερες φορές γύριζαν φυσικά με άδεια χέρια, κι έτσι κατέφευγαν σε ψεύτικες ιστορίες για μεγάλα ψάρια. Στη χώρα μας διαγωνίζονται για το ποιος θα πει το μεγαλύτερο ψέμα, όπως το: «Έλα να πούμε ψέματα/ ένα σακί γιομάτο/ φόρτωσα ένα μπόντικα/ σαράντα κολοκύθια/ κι απάνου στα καπούλια του/ ένα σακί ρεβύθια».
Υποδεχτήκαμε τον Απρίλιο με αθώα ψεματάκια που σκαρώσαμε στην κ.Εύα αλλά και μεταξύ μας και φυσικά τον ζωγραφίσαμε διαβάζοντας το ποίημα της Μεταξίας Φωτίου.
Το βιβλίο Η ΓΡΑΜΜΗ των συγγραφέων και εκπαιδευτικών Βασίλη Κουτσιαρή και Γιάννη Διακομανώλη από τις εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ, εικονογράφηση Αιμιλίας Κονταίου, μας παρουσίασε στο Τμήμα 1 το νήπιο Γιώργος Γ.
Η ιστορία μας δημιούργησε συναισθήματα συγκίνησης καθώς μέσα από τα γεγονότα ταυτιστήκαμε με τους δύο ήρωες σε καταστάσεις που μας συμβαίνουν στις σχολικές τάξεις ή μας έχουν συμβεί ως μαθητές.
Ο αφηγητής και ένας από τους ήρωες της ιστορίας ο Αλέξανδρος εξιστορεί την προσωπική του εμπειρία με ρεαλιστικό τρόπο και καθώς προχωρά η ιστορία όλο και περισσότερο γινόμαστε αποδέκτες καταστάσεων που έχουμε βιώσει ή συναισθημάτων που έχουμε αισθανθεί από τη συναναστροφή μας με τους συμμαθητές μας στην καθημερινότητα του σχολείου. Στο βιβλίο θίγονται θέματα εν συναίσθησης, φιλίας, διαφορετικότητας, αποδοχής, προσφοράς, συνεργασίας και δίνεται το ερέθισμα ο αναγνώστης να νιώσει ταυτισμένος με καταστάσεις. Το σχολικό περιβάλλον είναι ο χώρος που δίνει κατάλληλες ευκαιρίες στα παιδιά που προέρχονται από διαφορετικά κοινωνικά ή οικονομικά περιβάλλοντα να αλληλοεπιδράσουν, να αναθεωρήσουν απόψεις και να γεφυρώσουν χάσματα που δημιουργούν διαφορές.
Η ιστορία συνοπτικά:
Κάθομαι στο πρώτο θρανίο.
Μπροστά ακριβώς από την έδρα της κυρίας.
Για κακή μου τύχη κάθομαι με τον Θοδωρή, που ήρθε φέτος στο σχολείο μας και είναι ενοχλητικός και ακατάστατος.
Μα καλά, από όλα τα παιδιά της τάξης μου, με αυτόν μου έτυχε να καθίσω;
Φυσικά, από την αρχή έβαλα τους κανόνες μου.
Με το μολύβι μου τράβηξα στο θρανίο μια γραμμή.
Μια χοντρή μαύρη γραμμή. Έτσι, κανείς δε θα μπορούσε να μπει στον χώρο του άλλου…
Ο Γιώργος «μετέφερε» την ιστορία στην εξαιρετική κατασκευή του και σε τρία διαφορετικά περιβάλλοντα (σχολική τάξη, αύλειος χώρος σχολείου, αγρόκτημα) που κατασκεύασε με τους γονείς του, παρουσίασε τα γεγονότα εξελικτικά. Χρωμάτιζε τη φωνή του ανάλογα την περίπτωση και ακολουθούσε αρκετές φορές αυτούσια τα λόγια των δύο μικρών ηρώων, βάζοντάς μας με τον τρόπο αυτό μέσα στην ιστορία σαν να είμασταν παρόντες.
Ακολουθεί φωτογραφικό υλικό από την βιβλιοπαρουσίαση και βιντεάκια της ιστορίας, καθώς ο μικρός μαθητής μας, παρουσιάζει την κατασκευή του. Ας τον απολαύσουμε:
Συγχαρητήρια Γιώργο, για την καταπληκτική παρουσίαση του βιβλίου και την τέλεια κατασκευή σου!!!
«Σβήνουν δυο νύχτες, και δυο αυγές προβάλλουν στον αγέρα.
Δυο λευτεριές που σμίγουνε μέσα στην ίδια μέρα.
Δυο λευτεριές ματόβρεχτες, παιδιά μεγάλου κόπου,
η λευτεριά του Έλληνα κι η λευτεριά του ανθρώπου»
Κωστής Παλαμάς
Με μεγάλη χαρά υποδεχτήκαμε την Δευτέρα 24 Μαρτίου 2025 τους γονείς παππούδες και γιαγιάδες και των δύο τμημάτων στο νηπιαγωγείο μας προκειμένου να παρακολουθήσουν την γιορτή για την εθνική μας επέτειο. Οι μικροί μας μαθητές ντυμένοι με παραδοσιακές στολές έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους με απαγγελίες ποιημάτων χορούς και τραγούδια και καταχειροκροτήθηκαν από όλους μας . Σήμερα, γιορτάζουμε όχι μόνο την απελευθέρωση της πατρίδας μας, αλλά και τις αξίες της ελευθερίας, της θυσίας και της αλληλεγγύης που οι πρόγονοί μας υπερέβησαν προκειμένου να εξασφαλίσουν ένα καλύτερο μέλλον για τις επόμενες γενιές. Ιδιαίτερη χαρά σήμερα μας έφεραν οι μικροί μας μαθητές , που με την αθωότητα και τη ζωντάνια τους μας παρέσυραν σε έναν κόσμο γεμάτο χρώματα και συναισθήματα παρουσιάζοντας σε όλους τους καλεσμένους μας τις δραστηριότητες που είχαμε ετοιμάσει. Τα παιδιά μας είναι το μέλλον της πατρίδας μας και με την συμμετοχή τους σήμερα, μας θυμίζουν πόσο σημαντικό είναι να διατηρούμε ζωντανές την ιστορία και τις παραδόσεις μας. Η συμμετοχή αυτή εδώ, σήμερα, ενισχύει την αίσθηση της κοινότητας και της στήριξης που όλοι χρειαζόμαστε. Σήμερα όλοι νιώσαμε περήφανοι για την κληρονομιά μας και να ανανεώσαμε το αίσθημα της εθνικής μας ταυτότητας.Και του χρόνου να είμαστε καλά !!!
Και εδώ το μήνυμα της Υπουργού για την 25η Μαρτίου 1821
Το εξαιρετικό βιβλίο που μιλάει στα παιδιά για τα συναισθήματα και τη διαφορετικότητα ” Τα μαλλιά του Όλιβερ “,Θοδωρής Τσεκούρας-Camille Ferrari, μας παρουσίασε σήμερα το νήπιο Γιώργος Α. στο Τμήμα 1.
Παρουσίαση: Η νέα άφιξη στη γειτονιά είναι για όλους μια έκπληξη. Ένα αγόρι με φύλλα για μαλλιά που μάλιστα αλλάζουν με τα συναισθήματα του.
Πώς θα αντιδράσουν τα άλλα παιδιά;
Ένα εμπνευστικό ταξίδι που δείχνει στα παιδιά πώς να αποδέχονται το διαφορετικό και να μη φοβούνται να εκφράσουν τα συναισθήματά τους.
Ο Γιώργος είχε ετοιμάσει με τη βοήθεια της οικογένειάς του μια όμορφη κατασκευή, αποτυπώνοντας με δημιουργικό και εμφανή τρόπο στοιχεία του βιβλίου. Απέδωσε ακριβώς τα συναισθήματα του μικρού ήρωα της ιστορίας Όλιβερ (χαρούμενος-λυπημένος) και αφηγήθηκε την ιστορία αναφέροντας λέξεις κλειδιά (διαφορετικότητα), δείχνοντας έτσι την κατανόηση του μηνύματος που έπρεπε να περάσει στην ομάδα της τάξης !!!
Ας ακούσουμε τον Γιώργο στην παρουσίαση της κατασκευής του !!!
Μπράβο Γιώργο, ήταν εξαιρετική η βιβλιοπαρουσίασή σου !!!
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
