12ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ

Το φθινόπωρο έφτασε και ολόκληρη η φύση άλλαξε
για να το καλωσορίσει!
Τα φύλλα στα δέντρα κιτρίνισαν και αποφάσισαν να αφήσουν τα κλαδιά
για να ξεκινήσουν το νέο τους ταξίδι!
Έτσι και εμείς αποφασίσαμε να τα ξεναγήσουμε στην τάξη μας…

Αφού τα κρεμάσαμε ψηλά για να μας βλέπουν,
διηγηθήκαμε τον μύθο της Περσεφόνης
και μιλήσαμε για την αλλαγή των εποχών.
Αναφερθήκαμε στις αλλαγές του καιρού και στα ρούχα που φοράμε
και φυσικά στο αγαπημένο φθινοπωρινό μας φρούτο
το σταφύλι!

Παίξαμε και τρυγήσαμε,
αναφερθήκαμε σε όλα αυτά που μπορούμε να φτιάξουμε
και δεν παραλείψαμε να κατασκευάσουμε
τα δικά μας οικολογικά τσαμπιά!!!

Σειρά είχε η κατασκευή ενός τεράστιου σταφυλιού
και δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερη ευκαιρία
για να δημιουργήσουμε στην αυλή…

Με μεγάλη φαντασία και πολλά γέλια
έτοιμο το τσαμπί μας!!!

…και φτιάχνω σχήμα στο λεπτό!

Αν και τα σχήματα μας είναι συνήθως γνωστά,
θα ήταν κρίμα να χάσουμε την ευκαιρία να παίξουμε με αυτά!
Αφού βεβαιωθήκαμε ότι είμαστε ειδικοί
στο να φτιάχνουμε ευθείες, καμπύλες και ζικ ζακ…


…γνωρίσαμε τον Λύκο Ζαχαρία

…που αποφάσισε να μας βοηθήσει να ξαναθυμηθούμε
το ΤΡΙΓΩΝΟ!

Αφού το φτιάξαμε στο πάτωμα,…

με το σώμα μας,…

…αλλά και το σχεδιάσαμε με χέρια και με πόδια…

…μετρήσαμε την περίμετρο και το εμβαδό

…και στρωθήκαμε στη δουλειά!
Πολύχρωμα τρίγωνα στόλισαν τα χαρτιά μας…

…αλλά εμείς ήμαστε αποφασισμένοι
να φτιάξουμε μία σύνθεση αφιερωμένη στο νέο μας φίλο!

Και να το αποτέλεσμα!
Με τρίγωνα και φαντασία,
φτιάχνω τον Λύκο Ζαχαρία!!!

Μπορεί οι δικοί μας παππούδες και γιαγιάδες να είναι ακόμη νέοι,
αλλά παρόλα αυτά θα ήταν κρίμα να μην τους τιμήσουμε αυτή τη μέρα!

Ξεκινήσαμε λοιπόν να ανακαλύψουμε τι μας προσφέρει ο παππούς και η γιαγιά μας.
Και ανάμεσα σε διηγήσεις και γέλια,
διαπιστώσαμε ότι

Μπορεί να μένουν κοντά ή μακριά,
να έχουμε το ίδιο όνομα με αυτούς ή όχι,
να μας κρατάνε μέχρι να σχολάσουν οι γονείς μας,
να μας λένε παραμύθια ή ιστορίες από τη ζωή τους,
να μαγειρεύουν καλύτερα από τη μαμά ή όχι,
να παίζουν μαζί μας ή να μας πηγαίνουν βόλτες,
να ξεχνάνε λιγάκι παραπάνω,
να ζουν μαζί μας ή να έχουν πεθάνει…

…αλλά σε όλες τις περιπτώσεις…
τους αγαπάμε πάντα πάρα πολύ!

Και για αυτό τους ετοιμάσαμε και μια κατασκευή!

Στο σχολείο της σοφής κουκουβάγιας
οι μαθητές είχαν συχνά προβλήματα…
Μιλούσαν ο ένας με τον άλλο και δεν άκουγαν τους φίλους τους,
έτρεχαν μέσα στην τάξη
και ποτέ δεν περίμεναν την σειρά τους!
Η φίλη μας δεν ήξερε τι να κάνει και ζήτησε τη βοήθειά μας…
Και εμείς δεν θα αφήναμε ποτέ έναν φίλο μας αβοήθητο!!!

Η Κουκουβάγια είχε κάποιες αρχικές προτάσεις,
αλλά εμείς ως άλλοι ερευνητές έπρεπε πρώτα να μελετήσουμε
ποιες από αυτές ήταν οι πιο σωστές!

Δοκιμάσαμε λοιπόν ποια θα μπορούσε να είναι η πιο κατάλληλη θέση,
για να καθόμαστε στην παρεούλα μας…

…και καταλήξαμε σε αυτή.

Σειρά είχαν τα βιβλία και τα παιχνίδια.
Μάθαμε ότι τα ζωάκια του δάσους
κακομεταχειρίζονταν τα αντικείμενα του σχολείου
με αποτέλεσμα σύντομα να μην έχει μείνει τίποτα όρθιο…

Γι’ αυτό κι εμείς αποφασίσαμε να τους δείξουμε ποιος είναι ο σωστός τρόπος…

 Μα όμως πώς θα μπορούσαμε να διαφωνήσουμε ότι είναι πολύ διασκεδαστικό
να τρέχουμε μέσα στην τάξη?

Μετά από μερικές δοκιμές καταλάβαμε ότι ο χώρος δεν είναι αρκετός
και έτσι κινδυνεύουμε να χτυπήσουμε!
Και αποφασίσαμε να περιορίσουμε τις αθλητικές μας δραστηριότητες
στην μεγάλη μας αυλή!

Και τι γίνεται όταν μιλάμε όλοι μαζί και δεν περιμένουμε τη σειρά μας?
Ένα πείραμα θα μας πείσει…
Ξεκινήσαμε να μιλάμε όλοι μαζί,
να φωνάζουμε και να μιλάμε, να γελάμε και να τραγουδάμε,
για να ανακαλύψουμε ότι τελικά δεν ακούσαμε καθόλου τους φίλους μας…

…και τελικά να αποφασίσουμε ότι για να μιλήσουμε είναι καλύτερο να σηκώνουμε το χέρι μας
και να κάνουμε λιγάκι υπομονή!

Τέλος διαπιστώσαμε ότι είναι καλύτερο να περιμένουμε τη σειρά μας
για να πάμε κάπου ή να κάνουμε κάποια δραστηριότητα…

…και με τον τρόπο αυτό θα είμαστε έτοιμοι όταν θα χρειαστεί να πάμε εκδρομή!

Μα πώς θα πούμε στους μαθητές της κ. Κουκουβάγιας
που καταλήξαμε?
Μετά από σκέψη (και πολλές προτάσεις)
αποφασίσαμε να φτιάξουμε το δικό μας συμβόλαιο
και να στείλουμε ένα αντίγραφο στο σχολείο του δάσους!!!

Και μετά τις υπογραφές μας είμαστε σίγουροι
ότι πήραμε τις σωστές αποφάσεις
για να κάνουμε την συμβίωσή μας ασφαλή και διασκεδαστική!

Μια έκπληξη μας περίμενε σήμερα στην τάξη μας…
Μία νέα φίλη είχε πλέξει τον ιστό της στην παρεούλα μας
και στην προσπάθειά της να γίνουμε φίλοι είχε μπερδέψει όλα μας τα ονόματα.

Αμέσως λοιπόν στρωθήκαμε στην δουλειά…

Ψάξαμε τα ονόματα τα δικά μας και των φίλων μας…

…αλλά με μεγάλη προσοχή,
για να μην χαλάσουμε το σπίτι της Αραχνούλας.
Αφού βεβαιωθήκαμε ότι ο καθένας είχε τη δική του καρτέλα…

… παρουσιάσαμε το όνομά μας στους φίλους μας.
Ποιο είναι το πρώτο γράμμα του,
πόσα παλαμάκια (συλλαβές) χωράνε μέσα του
και ποια είναι η ιστορία του.

Σειρά είχε η δημιουργία του αρχικού του ονόματός μας
από τον ιστό της φίλης μας…


… και φυσικά ο χορός των ονομάτων!!!

Τέλος η Αραχνούλα μας διηγήθηκε την ιστορία της
και μας εξήγησε πώς βρέθηκε στην τάξη μας.
Μάλιστα δέχτηκε να μας μάθει το μυστικό τραγούδι των Αραχνών
και εμείς με τη σειρά μας το τραγουδήσαμε…

…και βάλαμε τις καρτέλες του τραγουδιού σε σωστή χρονολογική σειρά.

Από τις πρώτες κιόλας ημέρες
η σοφή η Κουκουβάγια επισκέφτηκε την τάξη μας
και αποφάσισε να περάσει μαζί μας αυτή τη χρονιά…

Μάλιστα είχε και μερικές πολύ ωραίες ιδέες
για το πώς να κάνουμε ακόμη πιο ευχάριστο το καθημερινό μας πρόγραμμα.
Μας πρότεινε να επιλέγουμε καθημερινά μία νέα θέση στην παρεούλα μας…

…και εμείς ακολουθήσαμε τις συμβουλές της!
Κάθε πρωί διαλέγουμε τυχαία ένα καινούριο σήμα
και έτσι βρίσκουμε παίζοντας την νέα μας θέση…
και φυσικά τους νέους διπλανούς μας!!!

Μια ακόμη υπέροχη ιδέα της αξιοποιήσαμε για το παρουσιολόγιό μας…
Τα αερόστατά μας μας περιμένουν κάθε πρωί
να μας ανεβάσουν ακόμη πιο ψηλά…

…αλλά και να μας βοηθήσουν να εντοπίσουμε γρήγορα τα παιδιά που έμειναν στο σπίτι.

Και η φίλη μας η Κουκουβάγια δεν σταμάτησε εκεί…

…αφού μας ενέπνευσε εικαστικά…
μας διηγήθηκε την ιστορία του Τσέστερ, ενός μικρού ρακούν
που δεν ήθελε να πάει στο σχολείο.
(“The kissing hand” Audrey Penn)
Μιλήσαμε για την ιστορία,
μοιραστήκαμε τους δικούς μας φόβους για τις πρώτες μέρες στο σχολείο,
παίξαμε με τις εικόνες, βάλαμε την ιστορία στη σωστή σειρά…

…και ξεκινήσαμε τις δικές μας εικαστικές δημιουργίες…


…για να στολίσουμε την τάξη μας!!!

Η καινούρια σχολική χρονιά
ξεκίνησε στο νηπιαγωγείο μας
με κέφι και χαρά!!!

Αφού αποχαιρετίσαμε με συγκίνηση τους γονείς μας,
ξεκινήσαμε το ταξίδι μας στον χώρο του σχολείου!!!
Παλιοί και καινούριοι μαθητές είχαν την ευκαιρία να εξερευνήσουν τις γωνιές των τάξεών μας,
να μοιραστούν μαζί μας τις καλοκαιρινές τους αναμνήσεις,
να γνωριστούν με καινούριους φίλους και να ξανασυναντήσουν τους παλιούς
και φυσικά να παίξουν…

Και φεύγοντας μας περίμενε μία ακόμη έκπληξη…
Αναμνηστικό λουλούδι
με μια γλυκιά ευχή…

…Καλή Σχολική Χρονιά!!!