…
Έρχονται στιγμές,
που θα ήθελες τα πάντα…
Να σταματήσουν!
Να γίνουν ακλόνητα !
Να κλειδωθούν !
Η ζωή σου να μείνει εκεί!
Ακίνητη !
Να τη γευθείς γουλιά – γουλιά!
Να τη χορτάσεις!
Όμως μια καταιγίδα,
έρχεται πάντα,
χωρίς προειδοποίηση!
Δίχως απειλές!
Έτσι μια ματιά είναι αρκετή,
να ανατρέψει τα πάντα!
Σε μια στιγμή!
Να τα καταστρέψει!
Αρκεί το βλέμμα,
ενός ηλιθίου!
Το βλέμμα της αγελάδας!
Ενός άντρα κυνηγού !
Που αρκετές γυναίκες ,
το μπλέκουν με το αυθόρμητο,
με το αυθεντικό,
με το σίγουρο,
με το αληθινό !
Είναι το βλέμμα ,
που μπορούν να ερμηνεύσουν ,
μόνο μετά τον γάμο
και ενδεχομένως,
μετά τη γέννηση των παιδιών !
Τότε καταλαβαίνουν ότι,
η άνεση ,
τα μετρημένα λόγια,
το χαμόγελο σιγουριάς,
η συγκαταβατικότητα,
η προστατευτικότατα,
ήταν ανικανότητα αντίληψης ,
ήταν έλλειψη δυνατοτήτων,
ήταν η δικιά τους παραπλάνηση !
Τα επαναλαμβανόμενα ερωτόλογα ,
οι χαρούλες ,
οι δυνατές μουσικές,
η απομόνωση ,
το καλαμπούρι,
ο σχολιασμός των άλλων,
των πάνω,
των κάτω,
των απέναντι,
σκέπαζαν τις αδυναμίες του,
κάλυπταν την ολική άγνοιά του!
Δεν μπορεί μια γυναίκα να ερμηνεύσει,
πως ένας τόσο δυνατός άντρας,
με τόσο νεύρο για τα πάντα ,
με ιστορίες από τον στρατό ,
με ιστορίες από τους φίλους,
με ιστορίες από τα αυτοκίνητα ,
με ιστορίες από τις ομάδες,
με ιστορίες από το σχολείο!
Να είναι τόσο απαίδευτος !
Τόσο ανεπαρκής για όλα !
Να μην μπορεί να επικοινωνεί!
Να επαναλαμβάνει τα ίδια και τα ίδια,
για μια ζωή ,
κάθε γιορτή, κάθε σχόλη
και αυτή …
Να τα ακούει,
να τα ξανακούει ,
χωρίς να μπορεί,
ούτε να γελάει πια !
Δεν ξέρει ότι αυτός που έχει δίπλα της,
είναι κατά ευφημισμό άντρας !
Δεν μπόρεσε ποτέ να την καταλάβει,
να αισθανθεί τις ικανότητές της!
Να την οπλίσει!
Να απολαύσει την ύπαρξή της ,
την μοναδικότητά της!
Δεν κατάφερε,
να αγγίξει τα όριά της ,
να την πάει πιο πέρα ,
να την σαγηνέψει !
Να γευθεί τη γυναικεία ομορφιά της,
την ολότητά της!
Ποτέ δεν ξέφυγε ,
από τα χιλιοειπωμένα ,
<<εμείς οι άντρες >> ,
<< εσείς οι γυναίκες >> .
Λες και αυτό το ζώο
-αρσενικού γένους,
το πολύ μέχρι το γάμο!-
ήταν ποτέ άντρας!
Άντρας σημαίνει,
το βλέμμα σου να γίνεται ραντάρ,
στο πέρασμα μιας γυναίκας
και η καρδιά σου μπάντα,
που τη συνοδεύει!
Το μυαλό σου,
να ψάχνει κώδικα να επικοινωνήσει,
μα τα χείλη ,
να μη μπορούν να αρθρώσουν λέξη!
Άντρας σημαίνει:
Να θέλεις τα πάντα!
Να δίνεις τα πάντα!
Αλλά να μη μπορείς να αγγίξεις,
αυτά που δεν σου ανήκουν,
αυτά που δε σου έχουν δοθεί!
Ότι δεν έχεις δημιουργήσει!
Άντρας σημαίνει,
να απολαμβάνεις τη γυναίκα,
να παίζεις με το ένστικτό της!
Να ακολουθείς την φαντασία της,
να ενσαρκώνεις τα όνειρά της !
Να γίνεσαι συνοδοιπόρος της !
Η αληθινή γυναίκα δεν είναι Τροία,
να την αλώσεις με πονηριά,
με Δούρειο Ίππο!
Η αληθινή γυναίκα,
είναι Ωραία Ελένη!
Μπορείς για χατίρι της
να θυσιάσεις τα πάντα!
Να θυσιαστής,
να θανατωθείς
και να φεύγεις ευτυχισμένος ,
που την γνώρισες,
που την άγγιξες ,
που ταξίδεψες μαζί της!
…
ΥΓ:
Μη ξεχνάς!
Η περιγραφική έκθεση,
σταματάει τρίτη γυμνασίου,
δηλαδή στα δεκατέσσερα!
Μετά έχουμε έκθεση ιδεών!
Γιαυτό όταν ένας μεγαλύτερος άνθρωπος,
διηγείται ιστορίες, ιστορίες, ιστορίες,
σημαίνει απλά,
ότι δεν έχει να πει τίποτα!
Δεν έχει ιδέες!
Δεν έχει μυαλό!
Μία κασέτα κάποιων ωρών ή ημερών έχει
και την επαναλαμβάνει συνεχώς!
Είναι ένας ηλίθιος της μιας κασέτας!
Χριστόφορος κατσίμπρας
