AΠΟΨΗ ΕΠΙΚΑΙΡΗ

 

 Το εκατόευρω !

 

Δεν ξέρω αν φταίνε …

οι  οικονομολόγοι του κλασικού 

και της τέταρτης δέσμης …

Η οικονομία,  δεν είναι θέμα στατιστικής … 

αλλά θέμα επιλογών…

θέμα φαιάς ουσίας!

 

Αντί για απεργία …

AΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ !

ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ!

 

 

Δεν ξέρω αν φταίνε,

οι οικονομολόγοι του κλασικού

και της τέταρτης δέσμης.

 

Μέρος δεύτερο

 

Η οικονομία,

δεν είναι θέμα στατιστικής,

αλλά θέμα επιλογών,

θέμα φαιάς ουσίας!

 

Η ιστορία

 

 

Το κράτος πετάει ένα κατοστάρικο στο δρόμο,

 

Το βρίσκει ένας τύπος και το βράδυ,

παίρνει το κορίτσι του ,

πάει σε ένα εστιατόριο

και το ξοδεύει.

 

Ο εστιάτορας, με αυτό το κατοστάρικο,

πληρώνει τον μάγειρα .

 

Ο μάγειρας την άλλη μέρα,

το δίνει στο συνεργείο αυτοκινήτου.

 

Το συνεργείο το δίνει στο κυλικείο που τους εξυπηρετεί .

 

Το κυλικείο πληρώνει τα αναψυκτικά.

 

Η εταιρεία εμφιάλωσης πληρώνει τον οδηγό.

 

Ο οδηγός αγοράζει ρούχα.

 

Ο έμπορας χάνει το κατοστάρικο στο δρόμο

και το βρίσκει ένας …

 

Το ερώτημα

 

Πόσα θα έχει εισπράξει το κράτος,

Από αυτή την διαδρομή;

 

Αν θεωρήσουμε 20% τον ΦΠΑ,

το φόρο εισοδήματος

και τον φόρο επιχειρήσεων,

θα είχαμε:

 

20 ευρώ από ΦΠΑ γεύματος

και 20 ευρώ από τον φόρο του μάγειρα

Και 20 ευρώ από ΦΠΑ συνεργείου

Και 10 ευρώ από ΦΠΑ κυλικείου

Και 20 ευρώ από φόρο οδηγού

Και 10 ευρώ από ΦΠΑ ρούχων,

 

Σύνολο 100 ευρώ!

 

Παρατηρείστε ότι δεν υπολογίζω φόρο επιχειρήσεων,

γιατί πάντα βρίσκουν τρόπο,

να ισοσκελίζουν έσοδα – έξοδα .

 

Τι θα συνέβαινε

 

Αν ένα εκατόευρω,

αλλάζει χέρια με απόδειξη ,

δύο φορές την βδομάδα ,

σε ένα χρόνο θα αλλάξει χέρια,

εκατό φορές!

 

Επομένως γίνεται 10.000 ευρώ ,

 

το οποίο από ΦΠΑ ,

φόρο εισοδήματος

και φόρο επιχειρήσεων ,

 

θα δώσει στο κράτος περίπου 4.000 ευρώ!

 

Δηλαδή σαράντα φορές πάνω!

 

 Άρα αν αύριο το πρωί,

το κράτος μοιράσει στο δρόμο δέκα δις,

 

θα εισπράξει σε ένα χρόνο τετρακόσια δις,

 

αν το ποσό κυκλοφορεί με απόδειξη

και παράγεται κάθε φορά οποιασδήποτε μορφής έργο.

 

Τα δε δέκα δις θα έχουν γίνει ένα τρις ,

που αν το μοιράσεις σε 10.000.000 πολίτες,

 

Θα αντιστοιχούσαν στον καθένα από 100.000 ευρώ!

 

Ποιο είναι το πρόβλημα;

 

Οι μεγάλες και οι ξένες επιχειρήσεις,

αυτές μόλις παίρνουν τα χρήματα,

δεν τα ξαναρίχνουνε στην αγορά,

ούτε καν Έλληνες δεν απασχολούν,

 

αλλά τα μαζεύουν

και τα στέλνουν σε ξένες αγορές,

το μεγάλο τους πια ποσοστό στην αγορά,

απομυζά το αίμα της χώρας.

 

Τι πρέπει να κάνουμε:

 

Ήρθε η ώρα να αντιδράσουμε σαν λαός!

 

Πρώτα πρώτα πρέπει να βρεθούν,

όλοι οι έμποροι και οι επιχειρηματίες,

 

να σκεφτούν ότι η δουλειά

και ο μισθός των πελατών τους,

είναι δικό τους κεφάλαιο,

 

να αποφασίσουν όλοι μαζί,

να εγγυηθούν την δουλειά

και τον μισθό των υπαλλήλων τους,

 

γιατί μόνο έτσι

και οι δικοί τους πελάτες,

θα έχουν χρήματα,

 

διαφορετικά θα φουντάρουν,

μαζί με τους εργαζόμενους

και οι επιχειρήσεις!

 

Μετά πρέπει όλοι οι καταναλωτές,

να σκέφτονται και ταξικά, Ελληνικά!

 

Πρώτα

 

να μποϊκοτάρουν,

όλα τα προϊόντα των χωρών,

που μας εκμεταλλεύονται αιώνες ολόκληρους,

πωλώντας φύκια για μεταξωτές κορδέλες

και μας κατηγορούν και από πάνω!

 

Δεύτερον

 

να στηρίζουμε τις επιχειρήσεις,

που χρησιμοποιούν ελληνικά προϊόντα

 

και τρίτον

 

να ζητάμε απόδειξη,

για οποιαδήποτε συναλλαγή!

 

Αντίλογος

 

Μέχρι να καταλάβουν,

οι έμποροι και οι επιχειρηματίες,

ότι ο μισθός των εργαζομένων,

είναι και δική τους κινητήρια δύναμη.

 

Προτείνω:

 

Αντί για απεργία,

αποχή από την αγορά!

 

Ψωνίζομαι μόνο τα απαραίτητα

και όπου είναι δυνατόν από παραγωγούς!

 

Επίσης αυτό το καλοκαίρι,

λόγο της περικοπής του επιδόματος αδείας,

 

να κάνουμε όλοι αποχή από τις διακοπές !

 

Ας ανταλλάσσουμε επισκέψεις με φίλους μας!

 

 

 

ΥΓ:

 

ΤΟ ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΌ !!!

 

Οι άλλες χώρες,

περάσανε επιδοτήσεις μέσω Ευρώπης,

για αυτοκίνητα,

αιρκοντίσιον,

μονώσεις,

αλουμίνια …

 

Εμείς αντί να περάσουμε,

σε όλη την Ευρώπη,

επιδότηση διακοπών,

κόβουμε και το επίδομα άδειας;

Είμαστε καλά;

 

Μη φάτε!

Κυκλοφορούν

και ψάρια δηλητήριο!

x11k10

 

 

 

Που πάνε ;

ποιά είναι;

τα λεφτά του κράτους;

 

 

 

Η ιστορία!

 

Έρχεται μία μεγάλη εταιρεία

και κάνει μία επένδυση π.χ. δέκα εκατομμυρίων,

σε μία ολιγοπωλιακή επένδυση,

τηλεφωνεία, συγκοινωνία, σουπερμάρκετ …

 

Τρώει ανενόχλητα,

επιδοτήσεις,

φόρους,

εργαζόμενους

και πελάτες,

καθορίζοντας ότι τιμές θέλει!

 

 

Μετά από τρία τέσσερα χρόνια,

εισάγεται στο χρηματιστήριο,

με τιμή τριακόσια εκατομμύρια!

 

Πουλάει το σαράντα τοις εκατό

 και εισπράττει εκατόν είκοσι εκατομμύρια !

 

Δηλαδή σε λιγότερο από πέντε χρόνια,

παίρνει τα χρήματά της,

 δώδεκα φορές πάνω,

τα πηγαίνει σε ξένες χώρες

και έχει

και την επιχείρηση στα χέρια της!

 

Δεν είναι ανέκδοτο;

 

Ποιο είναι το πρόβλημα;

 

Η θέση:

Το κράτος όταν δίνει επιδοτήσεις σε επιχειρήσεις,

 θα πρέπει να παίρνει

και το ανάλογο ποσοστό της εταιρείας!

 

 

Επιπλέον οποιοδήποτε προϊόν πωλείται στην ΕΕ,

 θα πρέπει να προσδιορίζεται το κόστος παραγωγής

και το ποσοστό κέρδος να έχει ανώτατο όριο!

Ό ανταγωνισμός να γίνεται από εκεί και κάτω!

Όχι να ελέγχονται,

μόνο για αθέμιτο ανταγωνισμό!

Επίσης χωρίς αντισταθμικά οφέλη,

να μη μπαίνει κανένα προϊόν στην ΕΕ !

 

 

Η εξήγηση:

Δίνοντας τα λεφτά στις επιχειρήσεις,

αφενός τα στερεί από τις λαϊκές μάζες

και την κατανάλωση,

άρα λιγότερες παράπλευρες εργασίες,

επομένως και λιγότεροι φόροι,

αφετέρου οι εταιρείες,

αφού μπορούν και παίρνουν κρατικά λεφτά,

τα δικά τους χρήματα ,

αντί να τα προσθέσουν στην αγορά

τα στέλνουν σε άλλες αγορές του πλανήτη!

 

Με αυτόν τον τρόπο,

διακινούνται λιγότερα χρήματα στην επικράτεια

και χωρίς να αλλάξουν χέρια δεύτερη φορά !

 

Όταν τα λεφτά τα παίρνουν οι επιχειρήσεις,

δεν χρησιμοποιούνται δεύτερη φορά μέσα στη χώρα,

αλλά μεταφέρονται απευθείας,

στα κεντρικά ταμεία της εταιρείας

και από εκεί στις παγκόσμιες αγορές,

για μεγαλύτερη απόδοση!

 

Αντιθέτως όταν τα χρήματα τα παίρνει ο λαός

και τα ξοδέψει σε άλλους εργαζόμενους,

στον μπακάλη, στον χασάπη, στο εμπορικό της γειτονιάς

και αυτοί με την σειρά τους,

στις οικοδομές, στα παιδικά, στις εκδρομές

και οι επόμενοι στα τρόφιμα, στα ρούχα , στις διακοπές!

 

Τότε τα ίδια χρήματα,

θα αλλάξουν χέρια δεκάδες φορές μέσα στο ίδιο έτος!

Θα παραχθεί πολλαπλό έργο ,

θα δουλέψουν εκατοντάδες ειδικότητες

και πάρα πολλοί εργαζόμενοι,

για να παραχθεί αυτό το έργο

και το κράτος από το ίδιο ποσό θα εισπράξει πολλαπλά

και φόρους και ΦΠΑ

και θα επιστρέφει συνεχώς το ποσό στην κοινωνία,

για να παράγεται έργο

και θα το ξανά εισπράττει!

 

Το πρόβλημα :

 

Πως πρέπει να επιστρέφει το κράτος,

στην κοινωνία τα χρήματα,

για να παράγεται ωφέλιμο έργο;

 

Θεωρία κ Μητσοτάκη ! Νεοφιλελευθερισμού!

1989 και εντεύθεν:

 

Τα χρήματα να πηγαίνουν στους πλούσιους,

με επιδοτήσεις επιχειρήσεων,

με μειωμένη φορολογία,

με ασύδοτες τιμές ,

για να κάνουν μεγάλες επενδύσεις!

 

Πρακτική πλουσίων ;

 

Τα χρήματα τα επενδύουν σε ξένα χρηματιστήρια,

ή τα μεταφέρουν στο εξωτερικό

και κάνουν τα παιδιά τους διεθνείς πολίτες!

 

 

 

Τι πρέπει να γίνει;

 

Το κράτος πρέπει να δίνει τα χρήματα,

στην πρωτογενή παραγωγή,

γεωργία, αλιεία,

για ποιότητα και ποσότητα

και σε εργαζόμενους για κοινωνικό έργο!

 

Ας χρησιμοποιεί εργαζόμενους για οτιδήποτε!

 

Για πυρασφάλεια,

για συνοδούς ανήμπορων ανθρώπων,

για καθαριότητα,

για πεζοδρόμια,

για κηπουρούς,

για κιλικία σχολείων,

νοσοκομείων,

για διανομείς φαρμάκων ,

από τον ασφαλιστικό φορέα στον ασθενή,

χωρίς την μεσολάβηση των εμπόρων φαρμάκων!

 

Επίσης να δίνει τα χρήματα

και σε εταιρείες που παράγουν δημόσιο έργο,

αφού τους βάλει όρο,

το μεγαλύτερο ποσοστό των κερδών τους,

να πηγαίνει σε εργαζόμενους

και το υπόλοιπο να χρησιμοποιείται εντός της χώρας,

ή έστω εντός της Ευρωζώνης!

 

Αν αυτό δεν συμβεί,

σε μία δεκαετία,

δεν θα υπάρχει,

ούτε ένα ευρώ στη χώρα!

 

Αν δεν μπορεί να το κάνει το κράτος,

ας το κάνει μόνος του ο λαός,

σαν καταναλωτής!

 

Με αυτόν τον τρόπο έχοντας χρήματα οι εργαζόμενοι,

θα αυξηθεί η ζήτηση παντού,

οι εταιρείες θα κάνουν επενδύσεις

και νέα κεφάλαια θα βάζουν συνέχεια στην αγορά,

βέβαιες ότι θα κερδίσουν,

αφού υπάρχουν λεφτά στα χέρια των καταναλωτών,

άρα και στην αγορά .

Έτσι θα αυξάνονται συνέχεια τα έσοδα του κράτους!

 

Επομένως χρήματα του κράτους,

δεν είναι το ποσό που κυκλοφορεί στην αγορά,

αλλά το άθροισμα που θα σχηματισθεί,

από τις φορές που αυτό το ποσό,

μέσα στο έτος,

θα αλλάξει χέρια

και το κράτος πόσες φορές μέσα στο ίδιο έτος,

θα το δώσει,

θα το πάρει,

θα το ξαναδώσει

και θα το ξαναπάρει,

για να το ξαναδώσει …!

 

Υ.Γ:

Η χώρα μας,

στήριξε την αγορά αυτοκινήτων,

αιρκοντίσιον, μονώσεων …

Μήπως και η Ε.Ε. πρέπει να επιδοτήσει,

διακοπές και της μεσαίας τάξης , χυμούς, τρόφιμα

και ότι άλλο στηρίζει την ελληνική παραγωγή!

 

 

χ11κ10