εξυπνάκιας ο χαρτοφόρος!
Όταν ένας ηλίθιος χαμογελάει , κουνάει το κεφάλι συγκαταβατικά ,επαναλαμβάνει αυτά που του λένε,αρθρογραφεί μονταρισμένες ιστοσελίδες , περιφέρει ιδέες άλλων
ή διηγείται ιστορίες,
μιας πέμπτης που ψιλόβρεχε
ή μάλλον παρασκευής
και αυτός ήταν στο εξωτερικό
και ένα καλοκαίρι που φυσούσε …. έπαιρνε μια δεξιά στροφή με το φουσκωτό !
Τότε φαίνεται ένας σημαντικός άνθρωπος!
Όταν όμως αρχίζει να παρατηρεί,να σκέφτεται,να συγκρίνει ,να ερμηνεύει,να κρίνει,
να εκφέρει προσωπική γνώμη,
να προτείνει λύσεις,
να παίρνει αποφάσεις
και να προσπαθεί να τις εφαρμόσει!
Είναι να το βάζεις στα πόδια !
Κάποιος ρώτησε:
Μπορεί ένας ηλίθιος,να αποκτήσει ένα πανάκριβο αυτοκίνητο;
Μπορεί!
Μπορεί ένας ηλίθιος, να αποκτήσει περιουσία, λεφτά , αξιώματα;
Μπορεί!
Μπορεί ένας ηλίθιος,
να αποκτήσει επαγγελματική επιτυχία , δόξα, τιμές;
Μπορεί!
Τι δε μπορεί ένας ηλίθιος ;
Δε μπορεί,
όταν θα έχεις ένα πραγματικό πρόβλημα,
να σε ακούσει ,
να σε καταλάβει
και να πει δύο λέξεις,
που να βοηθάνε στη λύση του.
Τόσο απλό !!!
ΥΓ:
Όποιος δεν έχει μυαλό …
έχει ιστορίες!!!
Μη ξεχνάς!
Η περιγραφική έκθεση,
σταματάει τρίτη γυμνασίου,
δηλαδή στα δεκατέσσερα!
Μετά έχουμε έκθεση ιδεών!
Γιαυτό όταν ένας μεγαλύτερος άνθρωπος,
διηγείται ιστορίες,
ιστορίες,
ιστορίες,
σημαίνει απλά,
ότι δεν έχει να πει τίποτα!
Δεν έχει ιδέες!
Δεν έχει μυαλό!
Μία κασέτα κάποιων ωρών
ή ημερών έχει
και την επαναλαμβάνει,
συνεχώς,
συνεχώς,
συνεχώς!
Είναι ο ηλίθιος της μιας κασέτας!
Μη ξεχνάς!
Όποιος δεν έχει μυαλό …
έχει ιστορίες!!!
χριστόφορος κατσίμπρας
Τηλιθιοθεατής
Πρώτον η θέση!
<< Το κράτος πρέπει να βάλει νέους φόρους,
για να σωθεί η οικονομία!>>
Ο τηλιθιοθεατής έχει:
καναπέ , σαλόνι , ντιβάνι,
γυναίκα ,μητέρα, πατέρα ,παιδιά.
Έχει αδέρφια, ξαδέρφια,
συναδέλφους, συντοπίτες.
Κύκλος του …
Το τετράγωνο!
Δουλειά, καφετέρια ,
ομάδα, οικογένεια.
Τι του προσφέρει η τηλεόραση ;
Μία θέση για ένα θέμα
και ένα μικρό επιχείρημα,
που την στηρίζει!
Οπότε όταν βγει στη παρέα μπορεί να πει:
<< Το κράτος πρέπει να βάλει νέους φόρους,
για να σωθεί η οικονομία!>>
Και όταν όλοι θα του λένε,
ότι αυτό είναι άδικο,
ότι αυτό θα κάνει κακό στην οικονομία!
Θα εξοντώσει τις μικρές
και μεσαίες επιχειρήσεις!
Θα μειώσει την κατανάλωση,
θα μειωθεί η παραγωγή ,
θα μειωθούν οι θέσεις εργασίας ,
θα μειωθούν τα κέρδη.
Άρα λιγότεροι φορολογούμενοι,
Λιγότερες επιχειρήσεις,
λιγότεροι φόροι,
λιγότερο ΦΠΑ.
Λιγότερα έσοδα!
Αυτός θα χαμογελάσει και θα απαντήσει:
<<Δεν είναι ευχάριστη η επιβολή φόρων,
άρα χρήσιμη! >>
Μετά θα σηκωθεί ,
σοβαρός και βαρύς για να φύγει,
σίγουρος ότι πάλι σήμερα,
αυτός είχε δίκιο!
Εντυπωσίασε πάλι!
Ο ηλίθιος είναι αήττητος!
Ποτέ δεν θα αντιληφθεί,
ότι έχει κάνει λάθος !
Ποτέ δεν θα καταλάβει,
ότι έχει χάσει!
Γι΄αυτό κάθε φορά ,
που του αποδεικνύεις κάποιο λάθος του,
δεν το κατανοεί !
Κάθε φορά που χάνει,
δεν το αντιλαμβάνεται!
Απλά την επόμενη φορά,
σαν τα μικρόβια μετά από αντιβίωση ,
γίνεται περισσότερο ανθεκτικός ,
με ένα άλλο πακετάκι
– μία θέση και ένα μικρό επιχείρημα-
που θα βρει, έτοιμο για χρήση!
Δεύτερον η θέση του!
<< Παιδί μου …
εμείς στην ηλικία σου δεν είχαμε φαγητό,
δεν είχαμε παπούτσια να φορέσουμε …
Εσύ τώρα …
Εσύ αύριο … >>
Τι του κάνει η πολιτική;
Την διαμορφωμένη θέση του ,
την εμφανίζει σοφία του!
Την κάνει στάχτη και καπνό στα μάτια του,
για να περάσει αυτά που θέλει ,
αυτά που θα ωφελήσουν συγκεκριμένα συμφέροντα
και να κατασκευάσει νόμους,
που θα τον βλάψουν.
Θυμήσου στο τέλος της δεκαετίας του 90 ,
όταν ο κ. Σημίτης ρωτήθηκε ,
τι θα έλεγε σε έναν δεκαεξάχρονο,
για όσα δεν έκανε… ,
είπε:
<< Παιδί μου …
εμείς στην ηλικία σου δεν είχαμε φαγητό,
δεν είχαμε παπούτσια να φορέσουμε …
Εσύ τώρα …
Εσύ αύριο … >>
Φαντάσου έναν πατέρα μπροστά σε ένα τζάκι,
μαζί με το παιδί του,
να του γεμίζει το στόμα μπριζόλες !
Το παιδί με φουσκωμένα μάγουλα,
να κάθεται στον καναπέ
και οι δύο μαζί,
να παρακολουθούν τηλεόραση.
Ξαφνικά ακούει τα παραπάνω από τον πρωθυπουργό!
Αμέσως σταματάει και φωνάζει:
Άκουσες τι είπε ;
Είδες ;
Τα ίδια σου λέω και εγώ !
Προσεξέτο !
Τι συγκίνηση!
Ολόκληρος πρωθυπουργός,
τον εμφανίζει σοφό μπροστά στο παιδί του!
Τι μεγαλύτερο δώρο;
Τι σημασία γιατί απάντησε έτσι η αλλιώς;
Τι σημασία οι θέσεις ,
το αύριο της χώρας, το δικό του,
οι προτεραιότητες,
η ημερομηνία λήξης του 2004;
Τι σημασία ότι άλλο είναι πρωταθλητισμός
και άλλο ο αθλητισμός!
Γιατί έπρεπε οι ολυμπιακοί αγώνες,
να γίνουν στην Ελλάδα;
Γιατί το κράτος δεν μπορεί να ψωνίζει
και πρέπει να γεννάει προμηθευτές;
Όλα αυτά τώρα είναι χωρίς αμφισβήτηση!
Όλοι οι σημαντικοί άνθρωποι,
αυτός, οι υπουργοί ,οι πρωθυπουργοί ,
όλοι τους σκέφτονται με τον ίδιο σωστό τρόπο!
Δεν υπάρχει τίποτα άλλο!
Όλα είναι ξεκάθαρα!
Απλά κάποιος ,κάθε φορά, τα λέει πρώτος!
…
χριστόφορος κατσίμπρας
…
