ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ!… Γνώρισαν τη ζωή, μέσα από τα κλαμπ, τις διακοπές και τα ταξίδια , εξ αποστάσεως. Σπούδασαν, δια αλληλογραφίας, εξ αποστάσεως . Πήραν πτυχία, σε ημερίδες, διημερίδες και σεμινάρια, εξ αποστάσεως …

Η εμπιστοσύνη:

Θα εμπιστευθώ τον γιατρό,

τον μηχανικό, τον δικηγόρο,

που ήταν πολύ καλός μαθητής  

και ας είναι και αυτοδίδακτος

και όχι  τον κακό μαθητή

και ας τελείωσε,

το καλύτερο πανεπιστήμιο της Γης!

Εμπιστεύομαι το καλύτερο μυαλό,

όχι το γαλβανισμένο!

 

Οι συκοφάντες:

Μεγάλωσαν

και μεγαλώνουν

τα παιδιά τους,

με  παραμάνες

και  νταντάδες,

εξ αποστάσεως.

Γνώρισαν τη ζωή,

μέσα από τα κλαμπ,

τις διακοπές

και τα ταξίδια ,

εξ αποστάσεως.

Σπούδασαν,

δια αλληλογραφίας

και τηλεφωνημάτων,

εξ αποστάσεως .

Πήραν πτυχία,

σε ημερίδες,

διημερίδες

και σεμινάρια,

εξ αποστάσεως .

Μετά ήρθαν να συκοφαντήσουν,

ότι δεν έφταναν,

ότι δεν κατανοούσαν!

Την  Ελληνική παιδεία!

Για να καταλαβαινόμαστε:

Τι σημαίνει  παιδεία;

Παιδεία είναι ,

ο <<μηχανισμός>>  που μετατρέπει,

τις δυνατότητες  ενός παιδιού,

σε ικανότητες

(όχι ενός ενήλικα, αυτό είναι κατάρτιση!)

και τον εκπαιδεύει,

να μαθαίνει ,

να κατανοεί,

να αντιλαμβάνεται,

να σχεδιάζει,

να ελίσσεται,

να παλεύει

και να μπορεί να λύνει τα προβλήματα,

που θα συναντά στη ζωή του,

χωρίς να αφήνει τη ζωή,

να τον μαθαίνει δια βίου,

με τα λάθη του .

Τα  Ελληνικά σχολεία,

 βγάζουν μυαλά με σκέψη,

 με  ιδέες

 και διαπρέπουν παντού!

 

Δεν βγάζουν,

ούτε καμένα μυαλά,

ούτε κουρδισμένα.

Οι Έλληνες μαθητές βγαίνουν ικανότατοι!

Μπορούν να τελειώσουν,

οποιοδήποτε ξένο πανεπιστήμιο!

Μπορούν να τα καταφέρουν οπουδήποτε!

Στο Διαταύτα!

Όταν δεν υπάρχει Έλληνας μαθητής,

που πήγε  σε οποιοδήποτε πανεπιστήμιο της Γης,

με καλούς  βαθμούς από  Ελληνικό σχολείο

και να μην του είπαν αμέσως:

Εσύ δεν θα έχεις κανένα πρόβλημα!

Και δεν είχε !

Όταν δεν υπάρχει  νοσοκομείο του εξωτερικού,

που να μην έχει Έλληνες γιατρούς.

Όταν δεν υπάρχει πανεπιστήμιο του πλανήτη,

που να μην έχει Έλληνες καθηγητές.

Όταν δεν υπάρχει ερευνητικό κέντρο της Γης,

που να μην έχει Έλληνες  ερευνητές.

Όταν δεν υπάρχει πολυεθνική,

που να μη έχει Έλληνες επιστήμονες.

Όταν δεν υπάρχει τεχνολογία,

επιστήμη ή εργασία,

που να μην μπόρεσαν να την κάνουν Έλληνες .

Τότε μια  φράση,

βγαίνει από τα χείλη μου:

Μη συκοφαντείται άλλο,

την   Ελληνική παιδεία!

και μία ευχή .

Η παγκόσμια κοινότητα

και ο Θεός,

να την προστατεύσουν!

Ποιοι το κάνουν όμως και τι έχουν καταφέρει;

Οι ηλίθιοι γόνοι,

της πλουτοκρατίας και των κρατούντων ,

που παρά τα φροντιστήρια,

τα ιδιαίτερα

και τους ειδικούς,

δεν καταφέρανε να γράψουν ούτε τη βάση,

(τους πειράζουν οι εξετάσεις ,

το σύστημα …

θα πρέπει να επιλέγονται,

οι επιτυχόντες λένε …

από τις μαμάδες τους,

λέω εγώ …)

μετά τους φόρτωσαν,

με τόνους  εκατόευρα

και τους έστειλαν  στο εξωτερικό,

με το μυαλό που είχαν,

τα βλέπανε όλα βουνό και άγνωστα

(τους έφταιγε το εκπαιδευτικό σύστημα …)

 

και μη μπορώντας να τα παρακολουθήσουν,

άλλαξαν χτένισμα,

ντύσιμο,

έκτισαν  πτέρυγες πανεπιστημίων,

βιβλιοθήκες ,

αγόρασαν χαρτιά,

βιβλία

 

και  μετά …

επιτυχημένοι σύμβουλοι στο κράτος

και στις επιχειρήσεις,

Και μετά …

σε είκοσι χρόνια,

τα μυαλά των κακών μαθητών,

βουλιάξανε τη χώρα !

 

Γιατί έχουν την κατάρα,

των μεγάλων πανεπιστημίων:

 

<<Να μη μπορούν να  σκεφτούν,

τίποτα πρωτότυπο!>>

 

Και η χώρα,

όπως και η ζωή,

θέλει  ικανούς οδηγούς,

άγνωστης διαδρομής,

και όχι οδηγούς γνωστής διαδρομής,

χειριστές αλγορίθμων!

Συμπέρασμα

Δεν  αποκτήσατε Ελληνική Παιδεία,

την βιώσατε …

κρυμμένοι στους ρόλους σας,

εξ αποστάσεως!.

 

Δεν μπορείτε να αντιγράψετε τους Έλληνες!

 

Τους γνωρίσατε   …

εξ αποστάσεως!

 

Αυτό δεν αλλάζει!

 

 

 

ΥΓ 1:

Κάποτε βρήκα έναν ηλίθιο,

με το αυτοκίνητο έξω από τον δρόμο,

πάνω σε ένα δέντρο.

 

Όταν τον ρώτησα πως το έπαθε;

Μου είπε:

—  Δεν έβλεπα καλά ,

πήρα τηλέφωνο ένα φίλο,

που  ήταν  μπροστά μου,

τον ρωτάω τι κάνεις τώρα ;

 

Στρίβω δεξιά,

μου λέει.

 

Στρίβω και εγώ δεξιά …

και …

Βρέθηκα στο δέντρο!

 

ΥΓ 2:

 

ΥΓ 3:

Το ανέκδοτο.

Μία ξανθιά είναι πολυτραυματισμένη,

πάνω σε ένα φορείο

και καθώς οι τραυματιοφορείς την μεταφέρουν,

σηκώνει το σπασμένο χέρι της αργά — αργά

και δείχνοντας μια γιαγιά που περνούσε,

ψελλίζει:

Το μέντιουμ , το μέντιουμ, το μέντιουμ!

Αμέσως την ακουμπούν κάτω

και τη ρωτάνε τι λέει,

τι θέλει να πει;

Η γιαγιά, η γιαγιά  λέει,

όταν με είδε με το πριόνι πάνω στο δέντρο,

μου είπε:

<<Κόβεις το κλαδί που πατάς,

θα πέσεις και θα τσακιστείς>>

και έπεσα ! …

χριστόφορος κατσίμπρας