Η νέα καραμέλα: Πραγματική Οικονομία. Ποιους δεν ενδιαφέρουν τα χρήματα των πολιτών; Μετά τους εκσυγχρονιστές και τους επανιδρυτές, ήρθαν, οι καινοτομιστές (μπορεί να κάνω λάθος στην ορθογραφία και το άλφα γιώτα να γράφεται με έψιλον, δεν ξέρω!) … μετά θα έρθουν … οι αναδομητές!

Αν οι πολίτες δεν έχουν χρήματα,

καμιά επιχείρηση δεν μπορεί να εισπράξει τίποτα!

Η νέα θέση τους:

Να πάνε τα λεφτά στην πραγματική οικονομία.

Για να καταλάβουμε:

Το κράτος,

να συγκεντρώνει χρήματα από όλους μας,

να δανείζεται από το μέλλον μας,

μετά,

να τα δίνει σε επιχειρηματίες,

να κάνουν επενδύσεις,

αυτοί   να  μαζεύουν ΦΠΑ

και το κράτος να έχει έσοδα.

Τι μας λένε;

Παράδειγμα:

Γνωστός επιχειρηματίας  κέντρων διασκεδάσεως,

δήλωνε:

<< Αν αυτό το Σάββατο,

δεν ανοίξουμε τα μαγαζιά μας,

το κράτος θα χάσει  δεκάδες εκατομμύρια,

από το ΦΠΑ,

που δεν θα εισπράξουμε.>>

Αριθμητικά δίκιο είχε:

Περίπου  50.000 καφέ , κλαμπ, κέντρα, …

Με μέσο όρο 50 πελάτες το καθένα,

(2.500.000 πελάτες,

άρα άλλα 8,5 εκατομμύρια σπίτια τους ),

Αν ξοδέψουν 50 ευρώ κατά μέσο όρο,

θα έχουμε:

2.500.000 επί 50 =125.000.000 επί 0,18=22.500.000

Άρα ο ΦΠΑ θα είναι 22,5 εκατομμύρια .

Το λάθος όμως  που είναι;

Ας απαντήσουμε πρώτα στην ερώτηση:

Αν δεν ξοδέψουν αυτά τα χρήματα στη διασκέδαση,

τι θα τα κάνουν;

Μάλλον θα τα αποταμιεύσουν

(άρα  θα ξαναμπούν στην παραγωγή)

ή θα τα ξοδέψουν κάπου αλλού,

τρόφιμα, ένδυση, καύσιμα

(ειδικά στα καύσιμα τα έσοδα του κράτους θα είναι πολλαπλά).

Επομένως  μόνο  αν υπάρχουν χρήματα στους πολίτες ,

μπορούν να εισπράξουν οι επιχειρήσεις

και κατά επέκταση το κράτος.

Τα χρήματα που τρώνε οι εργαζόμενοι,

δεν είναι φαγωμένα χρήματα,

για την οικονομία του κράτους,

αλλά αντίθετα είναι σπόρος,

για να παραχθεί  πλούτος για το κράτος,

ακόμη και αν οι ντομάτες που θα αγοράσει κάποιος,

είναι εισαγόμενες

πάλι δίνουν μεγάλο ποσοστό στο κράτος.

Πότε χάνονται τα χρήματα;

Τα χρήματα χάνονται,

όταν τα παίρνουν πάμπλουτοι ή επιχειρήσεις

και τα μεταφέρουν στο εξωτερικό

και προπαντός εκτός Ευρώπης.

Ποιος πληρώνει το ΦΠΑ;

Το  ΦΠΑ δεν τον πληρώνουν οι επιχειρήσεις

(πολλές τον παρακρατούν κιόλας),

αλλά οι πελάτες,

οι επιχειρήσεις  παράγουν πλούτο για το κράτος,

μόνο αν πληρώνουν φόρο και όχι ΦΠΑ !

Το  ΦΠΑ,

αν δεν τον εισπράξει ο άλφα επιχειρηματίας,

θα τον εισπράξει ο βήτα,

αρκεί να έχουν χρήματα οι πολίτες να ξοδέψουν!

Από που προκύπτει ο ΦΠΑ;

Ο ΦΠΑ που εισπράττει το κράτος,

είναι ποσοστό των χρημάτων,

που ξοδεύουν όλοι οι πολίτες με απόδειξη.

Ενώ από τα χρήματα,

που ξοδεύουν οι πολίτες χωρίς απόδειξη,

τον ΦΠΑ τον τρώνε οι επιχειρήσεις,

συν τον φόρο που δεν πληρώνουν.

Πότε μειώνεται ο ΦΠΑ,

που  εισπράττει ένα κράτος;

Αν οι πολίτες δεν έχουν χρήματα,

καμιά επιχείρηση,

δεν μπορεί να εισπράξει τίποτα,

ακόμη και αν πωλεί,

κάτω του κόστους.

Άρα ούτε ΦΠΑ,

ούτε φόρος.

Συμπέρασμα :

Πραγματική οικονομία,

είναι τα χρήματα του λαού,

γιατί αυτά παράγουν πλούτο!

Η άλλη άποψη.

Τι προτείνω;

Να αυξηθούν οι μισθοί των εργαζομένων,

έτσι θα αυξηθούν,

τα χρήματα που κινούνται στην αγορά.

Επίσης

Το κράτος να μην επιδοτεί  τις επιχειρήσεις,

αλλά την τιμή των προϊόντων τους

ή υπηρεσιών τους

και τους εργαζομένους τους,

για το διάστημα που μένουν άνεργοι.

Παράδειγμα:

Επιδοτεί το κράτος με 300.000 ευρώ,

μία καφετέρια.

(ποσό ισοδύναμο με τις αποδοχές ενός εργαζόμενου,

για περίπου είκοσι χρόνια δουλειάς)

Τι θα συμβεί;

Με υπερτιμολογήσεις,

δεν θα  ρίξει στην αγορά,

ούτε ένα δικό του ευρώ,

οι υπάλληλοί του θα μείνουν άνεργοι,

για όσο διάστημα διαρκεί η ανακαίνιση,

και μετά απλά,

θα πάρει την πελατεία,

κάποιων άλλων καφέ.

Μετά  χρησιμοποιώντας,

τις ποιο πολλές φορές,

ληγμένα υλικά,

κακές υπηρεσίες,

ανασφάλιστο  προσωπικό,

με τριτοκοσμικούς όρους

και μισθούς,

θα κάνει την αρπαχτή του.

Έτσι  θα κλείσει σύντομα

και θα ψάξει να βρει μία άλλη επιδότηση.

Αν το κράτος όμως,

επιδοτήσει την τιμή των προϊόντων;

Σημαίνει:

Οι πελάτες ,

για όσο χρόνο διαρκεί η επιδότηση,

θα πληρώνουν π.χ. τον καφέ,

2 ευρώ,

αντί για τέσσερα,

το κατάστημα,

θα έχει περισσότερους πελάτες,

θα χρειαστεί περισσότερο προσωπικό,

περισσότερα υλικά,

καλλίτερη οργάνωση,

καλλίτερες υπηρεσίες,

θα προσπαθήσει,

ο κόσμος να μείνει ευχαριστημένος,

για να ξαναέρχεται

και μετά την επιδότηση.

Δηλαδή του παρέχεται  προωθητικό βοήθημα,

ώσπου να γίνει γνωστός

και να πείσει,

για την νέα ρότα της  επιχείρησής του.

Τι αλλάζει με αυτή την πρόταση;

Πρώτα-πρώτα ο επιχειρηματίας,

βάζει κεφάλαια στην επιχείρηση,

άρα και στην αγορά.

Προσέχει πάρα πολύ,

υπαλλήλους,

πελάτες ,

κράτος

και δεν κάνει λάθη,

γιατί θα χάσει τα κεφάλαιά του.

Δεύτερο,

κερδίζουν οι πελάτες

και οι εργαζόμενοι.

Τρίτον,

καταναλώνονται περισσότερα προϊόντα,

δουλεύουν περισσότεροι να τα παράγουν,

άρα  πληρώνονται περισσότεροι φόροι,

περισσότερο ΦΠΑ.

Ποιους δεν ενδιαφέρουν τα χρήματα των πολιτών;

Τις εξαγωγικές εταιρείες

και τις βιομηχανίες,

διότι αυτοί θέλουν,

μια πατρίδα για τα εργοστάσιά τους,

κοντά στη μεγάλη αγορά της Ευρώπης.

με λιγότερα μεταφορικά

και με φτηνά εργατικά χέρια

και επιστημονικά μυαλά.

Θέλουν μία χώρα γκέτο ,

που θα έχουν τους πολίτες δούλους τους,

με μισθούς εξαθλίωσης ,

πεινασμένους και τρομαγμένους.

Ενώ αυτοί θα είναι πάμπλουτοι

και διεθνείς πολίτες.

Για το παραμύθι με τις επενδύσεις …

Ρωτήστε τους Νοτιοανατολικούς Ασιάτες,

τους πρώην Ανατολικό Ευρωπαίους,

τους Βαλκάνιους,

τους Τούρκους.

Μετά όταν θα ακούτε για επενδύσεις σε αυτές τις χώρες,

θα προσεύχεστε … να μην σας συμβεί.

Γιατί,

Θα σας φάνε οι δείκτες ανάπτυξης!

ΥΓ1:

Μετά τους εκσυγχρονιστές

και  τους επανιδρυτές,

ήρθαν,  οι καινοτομιστές

(μπορεί να κάνω λάθος στην ορθογραφία

και το άλφα γιώτα  να γράφεται με έψιλον, δεν ξέρω!)

και μία πρόβλεψη,

μετά θα έρθουν  … οι αναδομητές

και μετά οι ανορθωτές!

Χριστόφορος κατσίμπρας