ΓΥΜΝΑΣΙΟ

To κίνημα στο Γουδί (1909)    http://www.youtube.com/watch?v=uMaCBz96hl8

1909-1913(Από το κίνημα στο Γουδί μέχρι το τέλος των βαλκανικών πολέμων).

Το κίνημα στο Γουδί(1909) σελ.82-83

Κύρια σημεία:

Τελευταία δεκαετία του 19^ου αιώνα- αρχές 20ού.

1.Σοβαρά τα οικονομικά προβλήματα της χώρας.1893:Πτώχευση. 1898:Δ.Ο.Ε.

Επιδείνωση της κατάστασης , λόγω της διεθνούς οικονομικής ύφεσης

2.Πολιτική αστάθεια, διαδοχή κυβερνητικών σχημάτων σύντομης θητείας, αδυναμία της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας να διαχειριστεί τις εθνικές διεκδικήσεις.

Λαϊκή δυσαρέσκεια το αποτέλεσμα

Αντίκτυπος: Μείωση του κύρους

1)των πολιτικών και

2)της μοναρχίας (παρεμβάσεις στις ένοπλες δυνάμεις ,ρόλος των διαδόχων Κωνσταντίνου και Γεωργίου)

Αντίδραση:

1.Δημιουργία του Στρατιωτικού Συνδέσμου, οργάνωσης κατώτερων αξιωματικών (Μάιος 1909)

.Κατά1) της τακτικής της βασιλικής οικογένειας( επεμβάσεων) και

2)της κακής κατάστασης των ενόπλων δυνάμεων

2.Αρχική διαπραγμάτευση με την πολιτική ηγεσία.

3.Η απόπειρα σύλληψης των κινηματιών οδηγεί στο κίνημα στο Γουδί (15 Αυγούστου 1909).

Αρχηγός των κινηματιών ο συνταγματάρχης Νικόλαος Ζορμπάς.

Η κυβέρνηση υποχωρεί.

Αιτήματα των κινηματιών:

                                                                       α. Αναδιοργάνωση των ενόπλων δυνάμεων

β. Μεταρρυθμίσεις στη διοίκηση, στην οικονομία, στη δικαιοσύνη και στην

εκπαίδευση.

Απήχηση στην ελληνική κοινωνία:

Έκρηξη λαϊκών αιτημάτων, κατά της «συναλλαγής».

Αίτημα: Η « ανόρθωση του κράτους».

14 Σεπτεμβρίου 1909:Συλλαλητήριο, μέσω του οποίου ο αθηναϊκός λαός εκφράζει την υποστήριξή του προς το κίνημα.

Η αδυναμία συνεργασίας του Συνδέσμου με τη νέα κυβέρνηση Μαυρομιχάλη, που διορίστηκε από το Γεώργιο αμέσως μετά την εκδήλωση του κινήματος, οδήγησε την ηγεσία του Συνδέσμου να καλέσει στην Αθήνα από την Κρήτη τον Ελευθέριο Βενιζέλο.

1909-1913(Από το κίνημα στο Γουδί μέχρι το τέλος των βαλκανικών πολέμων).

ΦΥΛΛΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Το κίνημα στο Γουδί(1909) Ποια η σημασία του όρου κίνημα;…………………………………

Οικονομικά προβλήματα:19ος……………………………………………………………………………………………

20ός αιώνας:…………………………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………………………………………

………………………………………………………………………………………………………………………………………

Πολιτικά προβλήματα:……………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………………………………………

……………………………………………………………………………………………………………………………………..

……………………………………………………………………………………………………………………………………..

Υπεύθυνοι θεωρούνται:……………………………………………………………………………………………………

………………………………………………………………………………………………………………………………………

………………………………………………………………………………………………………………………………………

………………………………………………………………………………………………………………………………………

Αντίδραση:

1.Δημιουργία του Στρατιωτικού Συνδέσμου, οργάνωσης ……………………………………………………

.(Μάιος 19..)

Κατά1) της τακτικής της ………………………. οικογένειας( επεμβάσεων) και

2)της κακής κατάστασης ……………………………………………………………………………

2.Αρχική διαπραγμάτευση με την πολιτική ηγεσία.

3.Η απόπειρα σύλληψης των κινηματιών οδηγεί στο κίνημα στο ………. …..(15 /  / 19..).

Αρχηγός των κινηματιών ο …………………………………………………………………………………

Στάση της  κυβέρνησης………………………………………………………………………………… των κινηματιών………………………………………………………………………………………………………..

Αιτήματα των κινηματιών:

α. Αναδιοργάνωση …………………………………………………………………………………………….

…………………………………………………………………………………………………………………………

…………………………………………………………………………………………………………………………

Τα αίτημα έγινε/δεν έγινε αποδεκτό(κυκλώστε το σωστό).

Τι εννοούμε λέγοντας   ευνοιοκρατία;………………………………………………………………………………..

β. Μεταρρυθμίσεις στη ……………., στην …………………, στη ……………………και στην

………………………………( να αναζητήσετε στοιχεία στην πηγή 1 σελ.82).

Απήχηση στην ελληνική κοινωνία:

Λέξεις κλειδιά:καταλύτης,συναλλαγή,Ανόρθωση,συλλαλητήριο 14 Σεπτεμβρίου 1909

 (αναζήτησε πληροφορίες στην πηγή 2, σελ.83)

Η αδυναμία συνεργασίας του Συνδέσμου με ………………….. .που διορίστηκε από το Γεώργιο αμέσως μετά την εκδήλωση του κινήματος, οδήγησε την ηγεσία του Συνδέσμου ………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

Να συγκρίνετε το κίνημα στο Γουδί με το κίνημα των Νεοτούρκων (1908),σελ.68

(αναφορά και στις αντίστοιχες συμβολικές εικόνες)

Σπύρος Καγιαλές
Ο ήρωας του Ακρωτηρίου

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΙ ΔΕΣΜΟΙ

Από παλιά οι Έλληνες ζουν χωρισμένοι. Συνειδητοποιούν την ενότητά τους όταν έρχονται σε επαφή με άλλους λαούς.

Τους συνδέουν: Ίδια γλώσσα-Λατρεία ίδιων θεών-Κοινή ονομασία-Η συμμετοχή σε εκδηλώσεις πανελλήνιου χαρακτήρα, προκειμένου να ικανοποιήσουν ένα αίσθημα νοσταλγίας.

Οι εκδηλώσεις αυτές είναι:

Ολυμπιακοί αγώνες: Τελούνται κάθε 4 χρόνια-Συμμετέχουν μόνο Έλληνες-776 π.Χ.: έτος πρώτης επίσημης τέλεσης των αγώνων(βάση χρονολόγησης).-Κήρυκες-Εκεχειρία-Το βραβείο του νικητή-Τιμητική η υποδοχή του (είσοδος πάνω σε άρμα, γκρέμισμα μέρους του τείχους, τιμητική θέση στη μάχη για τους Σπαρτιάτες).

Αναζήτηση μελλοντικής πρόβλεψης στα μαντεία;

Μαντείο των Δελφών-Απόλλωνας(Λοξίας)-Πυθία- Τεράστια φήμη.Αμφικτιονίες:

Ενώσεις γύρω από ένα ιερό. Ρυθμίζουν θέματα που αφορούν τη λειτουργία και την ασφάλειά του. Αμφικτιονία Δελφών. Συμμετοχή των πόλεων( 2 αντιπρόσωποι, 2 φορές το χρόνο οι συνεδριάσεις).-Θέματα σχετικά με το ιερό και με εκδηλώσεις της κοινωνικής ζωής. Αποφάσεις σεβαστές από όλους.

• Το οξύ πρόβλημα των χρεών αναγκάζει τους πολίτες οι οποίοι αδυνατούν να τα ξεπληρώσουν να γίνουν δούλοι.
• 594 π. Χ. Οι Αθηναίοι επιλέγουν το Σόλωνα, ποιητή και έναν από τους 7 σοφούς, να δώσει λύση στα προβλήματα της πόλης.

ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΟΥ ΣΟΛΩΝΑ

• Η ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ:

-Καταργούνται τα χρέη

-Απελευθερώνονται όσοι είχαν γίνει δούλοι λόγω χρεών

-Απαγορεύεται στο εξής να δανείζεται κάποιος με εγγύηση την προσωπική του ελευθερία

Άλλα μέτρα:

• Διαιρούνται οι πολίτες σε 4 τάξεις ανάλογα με το εισόδημα και όχι με την καταγωγή.
• Αποδυναμώνεται το αριστοκρατικό πολίτευμα.
• Ανάλογα ρυθμίζονται και τα αξιώματα.
• Διευρύνεται ο πολιτικός ρόλος της Εκκλησίας του Δήμου: συμμετέχουν οι πολίτες οι οποίοι έχουν συμπληρώσει το 20ό έτος της ηλικίας τους.
• Βουλή των τετρακοσίων: προετοιμάζει τα θέματα που θα συζητήσει η Εκκλησία του Δήμου.
• Ηλιαία: Δικαστήριο στο οποίο συμμετέχουν με κλήρωση άτομα από όλες τις τάξεις.
• Ο Σόλωνας επίσης ψηφίζει νόμο ο οποίος στερεί τα πολιτικά δικαιώματα από όσους δεν παίρνουν ξεκάθαρη θέση πάνω στα κοινωνικά και πολιτικά θέματα.

Τυραννίδα

• Αν και τα μέτρα του Σόλωνα ανακούφισαν τη λαϊκή τάξη και εξίσωσαν τους πλούσιους με τους ευγενείς, το αίτημα για ξαναμοίρασμα της γης έρχεται πάλι στην επιφάνεια. (Η γη εξακολουθεί να βρίσκεται στα χέρια λίγων.)
• Την κατάσταση θα εκμεταλλευτεί ένας ευγενής, ο Πεισίστρατος.
• Με τη συμπαράσταση του λαού καταλαμβάνει την εξουσία.
• Επιβάλλει τυραννικό πολίτευμα.

Η εποχή του Πεισιστράτου

• Στερεί τους Αθηναίους από ελευθερίες για τις οποίες είχαν αγωνιστεί.
• Το όνομά του όμως συνδέεται με σημαντικά εξωραϊστικά έργα.
• Προσπάθεια για δημιουργία βιβλιοθήκης

• Ο Πεισίστρατος πεθαίνει το 527 π.Χ.
• Τον διαδέχεται ο γιος του Ιππίας, τον οποίο οι Αθηναίοι ανατρέπουν το 510 π.Χ.

ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ
 Επικρατεί ως αρχηγός των δημοκρατικών

1.Δημιουργία των δέκα φυλών. Τα μέλη τους προέρχονται από διαφορετικές περιοχές της Αττικής. (παύουν κατ΄ αυτόν τον τρόπο να παίζουν ρόλο η συγγένεια και η καταγωγή στην πολιτική ζωή της Αθήνας).

2.Βουλή των πεντακοσίων.

Αυξάνονται δηλαδή τα μέλη της Βουλής από 400 σε 500.

3.Δέκα στρατηγοί( αυξάνεται δηλαδή ο αριθμός τους και έτσι περιορίζεται ο πολέμαρχος στρατηγός).

4.Κυρίαρχη η Εκκλησία του Δήμου.(συνέλευση του λαού).

Η σημασία των καινοτομιών του Κλεισθένη: Θεμελίωση της Δημοκρατίας

• Ο κάθε πολίτης μπορούσε να εκλεγεί σε οποιοδήποτε αξίωμα.
• Η κοινωνία απέκτησε συνοχή.
• Οι δημοκρατικοί θεσμοί κίνησαν το ενδιαφέρον των πολιτών για τα κοινά και επέφεραν σημαντική αλλαγή στον    τρόπο ζωής της πόλης.
• Αποφασιστικό βήμα προς τη δημοκρατία.
  

¨Οστρακισμός ¨Κάθε πολίτης κατέγραφε σε όστρακο(=κομμάτι από σπασμένο αγγείο)το όνομα όποιου θεωρούσε επικίνδυνο για το πολίτευμα της δημοκρατίας. Σε ειδική συνεδρίαση της Εκκλησίας του Δήμου, με μυστική ψηφοφορία, αποφάσιζαν οι Αθηναίοι την απομάκρυνση ή όχι για δέκα (10) χρόνια από την πόλη εκείνου που το όνομά του είχε γραφεί στο μεγαλύτερο αριθμό οστράκων.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Ὁ Νέλσων Μανδέλα ἀπέθανεν
6 Δεκεμβρίου 2013

Ὁ Νέλσων Μανδέλ Ἀποθνῄσκει ὁ ἄνθρωπος ὃς τῷ τοῦ Ἀπαρταῖδ συστήματι τέλος ἐπέθηκεν

Ὁ Νέλσων Μανδέλα, ὁ ἄνθρωπος ὃς εἴκοσι καὶ ἑπτὰ ἔτη ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ ἔκειτο καὶ πρόεδρος τῆς Νοτίας Ἀφρικῆς ἐγένετο, ἀπέθανεν ἐνενήκοντα καὶ πέντε ἔτη γεγονώς.

Πάντες ἴσμεν ὁποῖον πολιτικὸν σύστημα ἐν τῇ Νοτίᾳ Ἀφρικῇ ἦν τοῖς πολίταις· τὸ σύστημα Ἀπαρταῖδ καλούμενον, κατὰ ὃ οἱ λευκοὶ πολῖται τῶν ἐγχρώμων πολιτῶν ἐκράτουν. ὁ μὲν Μανδέλα, τοῦτο μεταβάλλειν ἐν νῷ ἔχων, εἰς τὸ Ἀφρικανικὸν Ἐθνικὸν Κογγρέσον (ANC) τῷ ἔτει 1944 (εἴκοσι καὶ ἓξ ἔτη γεγονὼς) εἰσέβη, πολλὰ δὲ ἔτη ἐπὶ τὸ Ἀπαρτεῖδ μαχεσάμενος κατελήφθη τῷ ἔτει 1962, καταδικασθεὶς δὲ πρὸς τὸ ἐν τῇ Ῥόββην Νέσῳ δεσμωτήριον ἐπέμφθη. τότε δὲ ἐν τούτῳ τῷ δεσμωτηρίῳ κείμενος καὶ ἔνδοξος γενόμενος ἐπικουρήσεις μὲν πολλὰς ἀπὸ πολλῶν χωρῶν ἐδέχετο, σύμβολον δὲ ἐγένετο.

εἴκοσι καὶ ἑπτὰ ἔτη ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ μείνας, ὁ Μανδέλα τέλος μὲν ὑπὸ τοῦ προέδρου δε Κλὲρκ ἠλευθερώθη, τότε δὲ τὴν ἑαυτοῦ βουλὴν τῇ οἰκουμένῃ ἐπήγγειλεν· οὐδεμίαν τιμωρίαν, διαλλαγὴν δέ. τῷ μὲν ἔτει 1994 ἐν ταῖς ἀρχαιρεσίαις πρόεδρος τῆς Νοτίας Ἀφρικῆς ἐγένετο, ἐν δὲ τῇ τῆς διαλλαγῆς πολιτικῇ πράξει ἔμενεν.

ὁ Μανδέλα τρὶς ἔγημεν, τῆς δὲ πολιτικῆς πράξεως τῷ ἔτει 1999 ἐξέστη. ἀπὸ τοῦ ἔτους 1999 μέχρι τοῦ 2004 περὶ φιλανθρωπικῶν πράξεων εἰργάζετο, ἔπειτα δὲ τῷ 2004 ἀσθενέστατος γενόμενος καὶ νοσῶν πάσης πράξεως τὸ τελευταῖον ἐξέστη.

                                                                                                                                                                                                 Πηγή:http://www.akwn.net/

E N O T H T A 2 0

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΩΣΗ ΤΟΥ ΟΘΩΝΑ (1862)ΕΩΣ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΟ ΓΟΥΔΙ

(1909) σελ.61-63

Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α΄ «ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ»
Η ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ ΤΩΝ ΕΠΤΑΝΗΣΩΝ

• Οι Δυνάμεις αναγόρευσαν «βασιλέα των Ελλήνων» τον 18χρονο Δανό πρίγκιπα Γουλιέλμο – Γεώργιο Γκλύξμπουργκ με το όνομα Γεώργιος.
• Η Αγγλία, πιεζόμενη από τους αγώνες των ριζοσπαστών Επτανησίων για ένωση με την Ελλάδα, πρόσφερε στον νέο βασιλιά τα Επτάνησα (1863). Η επίσημη ενσωμάτωσή τους στο ελληνικό κράτος έγινε το 1864.

………………………………………………………………………………………………………………………..

ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΟΥ 1864

• Θεμελιωνόταν(βασιζόταν) στη δημοκρατική αρχή: ο λαός αναγνωριζόταν ως κυρίαρχος παράγοντας του πολιτεύματος.
• Θεσπιζόταν το πολίτευμα της βασιλευόμενης δημοκρατίας.
• Τη νομοθετική εξουσία θα ασκούσαν από κοινού ο βασιλιάς και η Βουλή.

– Η Γερουσία καταργήθηκε ως θεσμός αντιδημοκρατικός.

– Δικαίωμα ψήφου στους άνδρες που είχαν συμπληρώσει το 21ο έτος της ηλικίας τους.

• Η εκτελεστική εξουσία ασκούνταν από το βασιλιά με τη συνεργασία υπουργών που διόριζε ο ίδιος.
• Η δικαστική εξουσία κηρύχθηκε ανεξάρτητη.

…………………………………………………………………………………………………………………………

ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

1.Αλέξανδρος Κουμουνδούρος:ο πολιτικός που κυριάρχησε την περίοδο 1864 – 1881

• Ως πρωθυπουργός προχώρησε σε διανομή(μοίρασμα) των εθνικών γαιών (1871) που είχαν μείνει αδιάθετες* και επιδίωξε τη διεύρυνση των ελληνικών συνόρων. *που είχαν μείνει απούλητες ή αχρησιμοποίητες
• Αρκετές επιλογές του, ιδίως στην εξωτερική πολιτική, έβρισκαν αντίθετο τον Γεώργιο, που τον απομάκρυνε, όταν ο Κουμουνδούρος αποφάσισε την αποστολή ελληνικού στρατού για την ενίσχυση της κρητικής επανάστασης των ετών 1866 – 1869.

2.Ο κοινοβουλευτισμός λειτουργούσε με προβλήματα.

• Επειδή οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν ήταν μόνιμοι, πολλοί πολίτες πίεζαν τους βουλευτές για να εξασφαλίσουν κάποιο διορισμό στο δημόσιο.
• Καθώς δεν υπήρχαν συγκροτημένα(οργανωμένα, σωστά διαμορφωμένα) κόμματα, οι βουλευτές, με τη σειρά τους, στήριζαν στη Βουλή εκείνον τον πολιτικό αρχηγό που τους εξασφάλιζε διορισμούς των οπαδών τους.

• Ο κυριότερος παράγοντας πολιτικής αστάθειας ήταν ο βασιλιάς, που, όταν διαφωνούσε με μία κυβέρνηση, δεν δίσταζε να την ανατρέψει.

3.Την αντίθεσή του σε αυτή την πρακτική εξέφρασε ένας νέος πολιτικός, ο Χαρίλαος Τρικούπης. Σε άρθρο του με τίτλο «Τίς πταίει;» (1874) υποστήριζε ότι ο βασιλιάς θα έπρεπε να διορίζει πρωθυπουργό μόνο εκείνον που είχε τη «δεδηλωμένη» εμπιστοσύνη της Βουλής, δηλαδή την υποστήριξη της πλειοψηφίας των βουλευτών.

-Αντιμέτωπος με αυτή την κριτική, ο Γεώργιος διόρισε το 1875 τον επικριτή του (αυτόν που τον κατηγορούσε) Χ. Τρικούπη προσωρινό πρωθυπουργό για να πραγματοποιήσει εκλογές.

-Κατά την έναρξη των εργασιών της νέας Βουλής ο Γεώργιος εκφώνησε λόγο γραμμένο από τον Τρικούπη στον οποίο αναγνώριζε την αρχή της δεδηλωμένης (ο βασιλιάς θα έπρεπε να διορίζει πρωθυπουργό μόνο εκείνον που είχε τη «δεδηλωμένη» εμπιστοσύνη της Βουλής, δηλαδή την υποστήριξη της πλειοψηφίας των βουλευτών).

Έτσι άρχισε μία νέα φάση στην πολιτική ζωή της Ελλάδας.

4.-Ο δικομματισμός: Η καθιέρωση της αρχής της δεδηλωμένης οδήγησε τα μικρά κόμματα, που δεν μπορούσαν να παίζουν αυτόνομα κάποιο σημαντικό ρόλο, είτε στην εξαφάνιση, είτε στην ενσωμάτωσή* τους σε μεγαλύτερα κόμματα. Έτσι στη δεκαετία 1885-1895 εναλλάσσονταν(αντικαθιστούσε το ένα το άλλο διαδοχικά) στην εξουσία δύο κόμματα, με επικεφαλής το ένα τον Χαρίλαο Τρικούπη και το άλλο τον Θεόδωρο Δηλιγιάννη. Το σύστημα αυτό ονομάστηκε δικομματισμός.

*ένωση, σύνδεση, συνένωση πράγματος με άλλο ή τοποθέτησή του ή ένταξή του μέσα σε άλλα

5.Το πρόγραμμα του Χαρίλαου Τρικούπη:

Στόχος του η δημιουργία ενός κράτους σύγχρονου και οικονομικά αναπτυγμένου

Κύριες πλευρές της πολιτικής του:

1.Κατασκευή μεγάλων έργων υποδομής(ό,τι αποτελεί τη βάση για την εκτέλεση μιας εργασίας, για τη δημιουργία ενός έργου ) που θα στήριζαν την οικονομική ανάπτυξη (σιδηροδρομικό δίκτυο, οδοποιία(κατασκευή δρόμων), διάνοιξη διώρυγας της Κορίνθου)

2.Ανασυγκρότηση (το να συγκεντρώνω και οργανώνω εκ νέου στοιχεία ,πρόσωπα ή πράγματα)ενόπλων δυνάμεων

3.Εξυγίανση(επαναφορά σε καλή κατάσταση ή σε σωστή λειτουργία) δημόσιας διοίκησης μέσω της θέσπισης (καθιέρωση)αντικειμενικών κριτηρίων πρόσληψης

4.Επιδίωξη ειρηνικής συμβίωσης (συνύπαρξης) με την Οθωμανική αυτοκρατορία.

Για να πετύχει τους στόχους αυτούς:

α. επέβαλε βαρύτατη φορολογία

β. σύναψε (συμφώνησε) μεγάλα δάνεια με τράπεζες του εξωτερικού

γ. προσέφερε στους Έλληνες κεφαλαιούχους(κατόχους χρηματικών ποσών) του εξωτερικού προνομιακούς(ευνοϊκούς,ευεργετικούς) όρους για επενδύσεις(διάθεση ενός χρηματικού ποσού για ίδρυση, επέκταση ή λειτουργία μιας οικονομικής επιχείρησης …αγορές…)

6.Οι θέσεις (απόψεις)του Θεόδωρου Δηλιγιάννη(πολιτικού αντιπάλου του Χ.Τρικούπη)

1.Υποστήριζε ότι η φορολόγηση θα έπρεπε να είναι η μικρότερη δυνατή.

2.Υπογράμμιζε τις συνέπειες των μέτρων του Τρικούπη στα μεσαία και κατώτερα κοινωνικά στρώματα.

3.Κατηγορούσε τον Τρικούπη ότι έδειχνε εύνοια(ιδιαίτερο ενδιαφέρον για προστασία ή για υποστήριξη ) προς τους οικονομικά ισχυρούς.

4.Όταν έγινε πρωθυπουργός, κατάργησε το νόμο του Τρικούπη¨ περί προσόντων των δημοσίων υπαλλήλων¨, κρίνοντας θεμιτή την εναλλαγή στις κρατικές θέσεις των οπαδών της εκάστοτε κυβέρνησης.(ότι ήταν νόμιμο να διορίζονται σε κρατικές θέσεις διαδοχικά, εναλλάξ, οπαδοί της κυβέρνησης που βρισκόταν κάθε φορά στην εξουσία)

7.Η πορεία προς την οικονομική και εθνική κρίση

Το 1893 ο Χαρίλαος Τρικούπης οδηγείται στην απόφαση να κηρύξει την Ελλάδα υπό πτώχευση, λόγω αδυναμίας της χώρας να αντεπεξέλθει στις οικονομικές της υποχρεώσεις.

Στις εκλογές του 1895 δεν εκλέχτηκε ούτε βουλευτής.

……………………………………………………………………………………………………………………………………….

Ο νέος πρωθυπουργός Θ .Δηλιγιάννης ήρθε αντιμέτωπος με πλήθος προβλημάτων. Το Φεβρουάριο του 1897, πιεζόμενος από την κοινή γνώμη που εμπνεόταν από τη Μεγάλη Ιδέα, έστειλε στρατό στην Κρήτη, όπου από το 1896 είχε ξεσπάσει επανάσταση.

Ο πόλεμος του 1897 και οι πολιτικές εξελίξεις μέχρι το 1908.

Σχεδόν αμέσως στη Θεσσαλία άρχισε ελληνοτουρκικός πόλεμος. Ο ελληνικός στρατός ,με αρχηγό το διάδοχο Κωνσταντίνο, ηττήθηκε. Οι οθωμανικές δυνάμεις που είχαν φτάσει μέχρι τη Λαμία σταμάτησαν, αφού έλαβαν διαβεβαίωση από τις δυνάμεις ότι η Ελλάδα θα πλήρωνε τεράστια πολεμική αποζημίωση.

Για να πληρωθεί η αποζημίωση η Ελλάδα αναγκάστηκε να πάρει δάνειο. Επιπλέον, υποχρεώθηκε από τις Δυνάμεις να δεχθεί μια επιτροπή Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου(ΔΟΕ),η οποία ανέλαβε τη διαχείριση των κυριότερων ελληνικών δημοσίων εσόδων, προκειμένου να διασφαλιστεί η αποπληρωμή των χρεών της χώρας.

Μετά την ήττα του 1897 η λαϊκή δυσαρέσκεια εναντίον των πολιτικών και των Ανακτόρων μεγάλωνε συνεχώς. Οι συνεχείς επίσης παρεμβάσεις του βασιλιά και των άλλων μελών της βασιλικής οικογένειας σε θέματα εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής και ιδίως σε θέματα που αφορούσαν τη λειτουργία των ενόπλων δυνάμεων οδήγησαν στην εκδήλωση στρατιωτικού κινήματος στο Γουδί το 1909(σε επόμενομάθημα)

Οικονομία: Φτωχό το αττικό έδαφος.

Πεδινά μέρη :ο κόσμος ασχολείται με τη γεωργία.

Ορεινά μέρη: απασχόληση των ανθρώπων με την κτηνοτροφία.

Παράλια: αναπτύσσεται ιδιαίτερα η ναυτιλία και το εμπόριο.

Σχηματισμός πόλης- κράτους

Αθήνα, πόλη-κράτος. Θησέας. Παναθήναια: λαμπρή γιορτή, σε ανάμνηση της δημιουργίας του αθηναϊκού κράτους. Αθηναίοι, Ίωνες.

Πολίτευμα:

1.Βασιλεία.

2.Αριστοκρατία

(Ειρηνικό το  πέρασμα από τη βασιλεία Τελευταίος βασιλιάς ο Κόδρος.).

 Άρχοντες

-Άρχοντας-βασιλιάς :Θρησκευτικές αρμοδιότητες.

-Επώνυμος άρχοντας: Συγκαλεί την εκκλησία του Δήμου.

-Πολέμαρχος: Αρμόδιος για στρατιωτικά θέματα.

-Έξι θεσμοθέτες: Δικαστικά θέματα.

ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΣΩΜΑΤΑ

Άρειος Πάγος- Εκκλησία του δήμου.

 Κοινωνικές εντάσεις

1.Έμποροι και βιοτέχνες έχουν αποκτήσει οικονομική δύναμη με την ανάπτυξη του θαλάσσιου εμπορίου και στρέφονται κατά των ευγενών.

2.Αγρότες με μεγάλα χρέη που γίνονται εξ αιτίας τους δούλοι, ζητούν την κατάργηση των χρεών.

Εκμετάλλευση της κρίσης από τον Κύλωνα.

632 π.Χ.  Αποτυχημένη προσπάθεια του Κύλωνα να γίνει τύραννος.

¨Κυλώνειο άγος¨: Θανάτωση των οπαδών του Κύλωνα, που είχαν καταφύγει ως ικέτες στους βωμούς των θεών.

Αναστάτωση στην Αθήνα. Χαρακτηριστικά:

1.Οι Μεγαρείς καταλαμβάνουν τη Σαλαμίνα.

2.Αιτήματα για α.  κατάργηση των χρεών

β.  σύνταξη γραπτών νόμων

Κατάληξη:624 π.Χ. Νόμοι του Δράκοντα. <<γραμμένοι με αίμα>>.

                                               Η ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΜΟΝΑΡΧΙΑΣ:
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΟΥ 1844

l  Θεσπίστηκε το πολίτευμα της συνταγματικής μοναρχίας.

l  Τη νομοθετική εξουσία ασκούσαν από κοινού:

• ο βασιλιάς
• η Γερουσία (τα μέλη της διορίζονταν από τον βασιλιά και ήταν ισόβια)
• και η Βουλή (τα μέλη της εκλέγονταν από τον λαό).

l  Την εκτελεστική εξουσία ασκούσε:

ο βασιλιάς μέσω υπουργών (που ο ίδιος διόριζε και έπαυε, χωρίς την έγκριση της Βουλής).

l  Τη δικαστική εξουσία ασκούσαν δικαστές οι οποίοι διορίζονταν και παύονταν από τον βασιλιά.

Στο Σύνταγμα υπήρχαν και ορισμένα φιλελεύθερα στοιχεία (άρθρα για τις ατομικές ελευθερίες).

                                        Η ΔΙΑΜΑΧΗ
ΑΥΤΟΧΘΟΝΩΝ – ΕΤΕΡΟΧΘΟΝΩΝ

       Αυτόχθονες: Έλληνες γεννημένοι σε περιοχές που εντάχθηκαν στο ελληνικό  κράτος.

Ετερόχθονες: Έλληνες γεννημένοι σε περιοχές έξω από τα σύνορα του ελληνικού κράτους.

l  Οι αυτόχθονες διαμαρτύρονταν, επειδή οι ετερόχθονες είχαν καταλάβει, χάρη στη μόρφωση που συνήθως διέθεταν, πολλές από τις θέσεις της δημόσιας διοίκησης.

l  Μετά από έντονες πιέσεις των αυτοχθόνων, που αποτελούσαν και την πλειοψηφία της Εθνοσυνέλευσης του 1843, αποφασίστηκε:

Οι ετερόχθονες, χωρίς να χάσουν το δικαίωμα του Έλληνα πολίτη,

α. Να μην επιτρέπεται να διοριστούν σε θέσεις της διοίκησης

(εκτός από την  εκπαίδευση και το στρατό).

β. Να μπορούν να εκλεγούν βουλευτές μόνο σε περιοχές ετεροχθόνων, εάν αυτοί διέθεταν ορισμένο αριθμό κατοίκων.

Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΟΣ

l  Η καθιέρωση των κοινοβουλευτικών θεσμών αποτέλεσε αναμφισβήτητα θετική εξέλιξη.

l  Οι υπερεξουσίες του βασιλιά όμως νόθευαν το δημοκρατικό χαρακτήρα του πολιτεύματος.

l  Τα κόμματα συνέχιζαν να αναπτύσσουν δράση, χωρίς όμως να είναι επίσημα αναγνωρισμένα.

l  Στις εκλογές που ακολούθησαν (1844) χρησιμοποιήθηκαν αθέμιτα μέσα (εκβιασμοί, χρηματισμοί, καλπονοθεία) για να επηρεαστούν οι ψηφοφόροι.

l  Τέτοιες πρακτικές εφάρμοσε κυρίως το γαλλικό κόμμα και ο ηγέτης του Ιωάννης Κωλέττης, που αναδείχθηκε νικητής των εκλογών.

l  Κατά την πρωθυπουργία του:

1.παραβίασε κατ’ επανάληψη το Σύνταγμα

2.αγνόησε τη Βουλή και

3. χρησιμοποίησε κρατικούς πόρους για την εξυπηρέτηση ψηφοφόρων του.

                       ΜΕΓΑΛΗ ΙΔΕΑ – ΑΛΥΤΡΩΤΙΣΜΟΣ

l  Υποστηρίχθηκε η άποψη ότι, για να αναπτυχθεί η χώρα, θα έπρεπε πρώτα να διευρυνθούν τα ελληνικά σύνορα, ώστε να περιλάβουν περιοχές με ελληνικούς πληθυσμούς που βρίσκονταν υπό οθωμανική κυριαρχία.

l  Ο Κωλέττης ήταν εκείνος που χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τον όρο Μεγάλη Ιδέα σε ομιλία του στην Εθνοσυνέλευση το 1844.

l  Η Μεγάλη Ιδέα έγινε αποδεκτή από την ελληνική κοινωνία, υιοθετήθηκε ως επίσημη κρατική πολιτική και σφράγισε τη ζωή και την ιδεολογία του ελληνισμού μέχρι τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αι.

l  Οι Έλληνες που ζούσαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ονομάστηκαν αλύτρωτοι (επειδή δεν είχαν ακόμη λυτρωθεί, δηλαδή απελευθερωθεί) και η πολιτική που στόχευε στην ένταξη, τη δική τους και των εδαφών στα οποία κατοικούσαν, στο ελληνικό κράτος ονομάστηκε αλυτρωτισμός.

l  Λιγότερους υποστηρικτές έβρισκε μία άλλη αντίληψη, που εκφραζόταν κυρίως από τον Αλ. Μαυροκορδάτο και το αγγλικό κόμμα και υποστήριζε ότι μόνο αν προηγούνταν η οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας θα ήταν δυνατή και η εδαφική επέκτασή της.

             Ο ΚΡΙΜΑΪΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ (1854 – 1856) ΚΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ

l  Ρωσοτουρκικός πόλεμος – Αγγλία και Γαλλία τάχθηκαν στο πλευρό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

l  Ο πόλεμος θεωρήθηκε στην Ελλάδα ευκαιρία να διευρύνει τα σύνορά της: οργανώθηκαν εξεγέρσεις στη Θεσσαλία, στην Ήπειρο και στη Μακεδονία.

l  Αγγλικά και γαλλικά στρατεύματα κατέλαβαν τον Πειραιά (1854 – 1857) απαιτώντας από την Ελλάδα να τηρήσει αυστηρή ουδετερότητα.

l  Ο πόλεμος έληξε με ήττα της Ρωσίας.

l  Ο σουλτάνος, πιεζόμενος και από τις Δυνάμεις, προχώρησε σε μεταρρυθμίσεις (Χάτι Χουμαγιούν), με στόχο τη διασφάλιση της ισότητας όλων των υπηκόων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανεξάρτητα από φυλή ή θρήσκευμα: εγκαινιάστηκε μία περίοδος ανάπτυξης του ελληνισμού στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

l  Οι Έλληνες δεν εμπιστεύονταν πλέον τις  Μεγάλες Δυνάμεις: τα τρία παλαιά κόμματα (αγγλικό, γαλλικό, ρωσικό) έπαψαν να υπάρχουν.

Η επιδημία χολέρας στην Αθήνα.Iούνιος-Δεκέμβριος 1854

                     Η ΕΞΩΣΗ ΤΟΥ ΟΘΩΝΑ (1862)

l  Η βαθμιαία αστικοποίηση της Ελλάδας είχε φέρει στο προσκήνιο μία νέα γενιά πολιτικών με φιλελεύθερες ιδέες.

l  Την περίοδο 1859 – 1862 το κοινωνικό ρεύμα εναντίον του Όθωνα ενισχύθηκε.

l  Στο Ναύπλιο, το Φεβρουάριο του 1862,ξέσπασε επανάσταση εναντίον του Όθωνα, χωρίς αποτέλεσμα.(Ναυπλιακά).

l  Τον Οκτώβριο του 1862 στασίασε η φρουρά της Αθήνας: ο Όθωνας κηρύχθηκε έκπτωτος και υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει τη χώρα (πέθανε στο Μόναχο το 1867).

1.Οι Δωριείς που κατευθύνθηκαν προς τα νότια της Πελοποννήσου κατέλαβαν τη Λακωνική και ίδρυσαν ένα ισχυρό κράτος με κέντρο τη Σπάρτη. 2.Αργότερα, σε μια προσπάθεια να διευρύνουν την επικράτειά τους, ήλθαν σε σύγκρουση με τους Μεσσήνιους, τους οποίους τελικά υπέταξαν ύστερα από μακροχρόνιους πολέμους (8ος-7ος αιώνας π.Χ.). 3.Ισχυρός αντίπαλος της Σπάρτης, με τον οποίο συγκρούστηκε πολεμικά ήταν και το Άργος.

Μετά τους πολέμους αυτούς η ζωή στη Σπάρτη άλλαξε. Το εμπόριο με τις άλλες περιοχές σταμάτησε και οι σχέσεις περιορίστηκαν. Σιγά-σιγά η πόλη της Σπάρτης «κλείστηκε» στον εαυτό της και πήρε τη μορφή στρατοπέδου.

2.Με το εμπόριο ασχολήθηκαν οι περίοικοι, αυτοί δηλαδή που κατοικούσαν σε οικισμούς γύρω από τη Σπάρτη.

3.Οι παλιοί κάτοικοι έγιναν δούλοι είλωτες με την υποχρέωση να καλλιεργούν τη γη και να παραδίδουν ένα μέρος της παραγωγής στους ιδιοκτήτες του κτήματος.

Ο φόβος μιας επανάστασης των δούλων ήταν πάντοτε υπαρκτός και ταλάνιζε(=ταλαιπωρούσε, προκαλούσε προβλήματα) τους Σπαρτιάτες.

Αγωγή νέων.

Ο τρόπος με τον οποίο είχε οργανωθεί η ζωή στη Σπάρτη επηρέασε και την αγωγή των νέων. Τα παιδιά από την ηλικία των επτά ετών τα αναλάμβανε η πόλη.

Ζούσαν όλα μαζί σε ομάδες, όπου μάθαιναν να υπομένουν τη σκληρή ζωή και τις κακουχίες. Διδάσκονταν ανάγνωση, γραφή, μουσική και χορό.

Με ανάλογο τρόπο εκπαιδεύονταν και τα κορίτσια, τα οποία συμμετείχαν ελεύθερα σε πολλές εκδηλώσεις της πόλης. Έπρεπε και αυτά να αποκτήσουν δυνατό σώμα και να διαπλάσουν ηθικό χαρακτήρα. Έτσι θα μπορούσαν στο μέλλον να γίνουν άξιες μητέρες.

Για πολλά χρόνια η ζωή στη Σπάρτη συνεχίστηκε χωρίς σημαντικές αλλαγές και διαφοροποιήσεις. Οι Σπαρτιάτες, ανδρείοι και υπερήφανοι, άφησαν ένα υπόδειγμα γενναιότητας, μοναδικό στον κόσμο.