Φεβ 21 2021

Άρθρα του/της ΒΙΣΚΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ

ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΕΣ

Κάτω από: Β΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

                   ΟΙ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ

                   Οι σταυροφορίες και η πρώτη άλωση της Πόλης

 

                           α. Ορισμός και παράγοντες

Τι ονομάζουμε σταυροφορίες;(τι ήταν,πού και πότε εκδηλώθηκαν, με ποιο σκοπό)

Οι σταυροφορίες ήταν μια κίνηση που εκδηλώθηκε στη Δύση τον 11ο αι., προήλθε από πρωτοβουλία των παπών και απέβλεπε στην απελευθέρωση του Παναγίου Τάφου και των Αγίων Τόπων που είχαν κατακτήσει οι Σελτζούκοι (1077).

Ποιοι παράγοντες επηρέασαν τη διαμόρφωσή τους;

Παράγοντες, που επηρέασαν τη διαμόρφωση τους, ήταν:

1) οι φήμες  για τις ωμότητες(αγριότητα,βιαιότητα) Αράβων και Τούρκων ενάντια στους προσκυνητές

2) τα οικονομικά προβλήματα της Δύσης

3)το κάλεσμα για βοήθεια που απηύθυνε ο αυτοκράτορας Αλέξιος Α΄ Κομνηνός στους ηγεμόνες της.

 

 

                          β. Οι τρεις πρώτες σταυροφορίες

Ποια τα χαρακτηριστικά τους;

Η πρώτη σταυροφορία (1096-1099) κηρύχτηκε από τον πάπα Ουρβανό Β΄ στην Κλερμόν της Γαλλίας (1095).

Αίτια-χαρακτήρας:

οικονομικά προβλήματα (υπερπληθυσμός και έλλειψη γης)

θρησκευτικός χαρακτήρας.

Κατηγορίες: Διακρίνεται σε μια λαϊκή και

μια φεουδαρχική σταυροφορία.

Αποτελέσματα της Α΄σταυροφορίας:

Λαϊκή Οι ανοργάνωτες λαϊκές μάζες προηγήθηκαν, αλλά εξολοθρεύτηκαν από τους Τούρκους.

Φεουδαρχική: Ακολούθησε η εκστρατεία των φεουδαρχών που νίκησαν τους Τούρκους και έτσι ανέκτησαν και παραχώρησαν στο Βυζάντιο βάσει συμφωνίας τα εδάφη της δυτικής Μ. Ασίας.

Οι φεουδάρχες ίδρυσαν ακολούθως μια σειρά από ηγεμονίες και αυτοτελή κρατίδια στη Συρία και την Παλαιστίνη.

Οι στρατιώτες τους έδειξαν σ’ όλη τη διάρκεια των συγκρούσεων μαχητικότητα μέχρις αυταπάρνησης(=αυτοθυσία) και γνήσιο θρησκευτικό πάθος.

 

 

 

 

 

Οι επόμενες δύο σταυροφορίες (12ος αι.) δεν στέφθηκαν από επιτυχία.

Συνέπεια: Σημαντική για το Βυζάντιο ήταν η απώλεια της Κύπρου, έμμεση συνέπεια της τρίτης σταυροφορίας. Η μεγαλόνησος καταλήφθηκε από τον άγγλο βασιλιά Ριχάρδο Λεοντόκαρδο και παραδόθηκε στο φράγκο Γουιδο Λουζινιάν (1192). Έκτοτε το νησί παρέμεινε στην εξουσία των Δυτικών για τέσσερις σχεδόν αιώνες.

 

 

γ. Η τέταρτη σταυροφορία

Στις σταυροφορίες που διαδέχτηκαν την πρώτη σταυροφορία υποχώρησαν βαθμιαία τα θρησκευτικά και κυριάρχησαν τα υλικά κίνητρα.

Το αποκορύφωμα της εξέλιξης σημειώθηκε με την τέταρτη σταυροφορία.

Οι σταυροφόροι, αυτοί οι υποτιθέμενοι στρατιώτες του Χριστού, που είχαν αρχικό στόχο την Αίγυπτο και τη Συρία, παρεξέκλιναν από αυτόν και κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη (1204).

 

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια




Σχόλια (RSS)

Αφήστε μια απάντηση