Με αφορμή την Ημέρα μνήμης για την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, 19η Μαϊου, πραγματοποιήθηκε το μικρό σχέδιο διδασκαλίας «Ξετυλίγοντας το κουβάρι του Πόντου».

Στόχος ήταν τα παιδιά να διερευνήσουν πληροφορίες για τα επαγγέλματα, τα έθιμα, την θρησκεία του Ποντιακού Ελληνισμού. Τα παιδιά χωρισμένα σε ομάδες πέρασαν από τρεις σταθμούς μάθησης. Στον πρώτο σταθμό παρατήρησαν  εικόνες από παλιά επαγγέλματα και προσπάθησαν  να μαντέψουν τι κάνουν σε αυτές οι άνθρωποι, συζήτησαν  για το αν αυτό το επάγγελμα υπάρχει και σήμερα. Στον δεύτερο σταθμό ξεφύλλισαν ένα χειροποίητο άλμπουμ με φωτογραφίες οικογενειακές από τους προγόνους της συναισθηματικούλας και παρατήρησαν φωτογραφίες από το έθιμο των Μωμόγερων ή Κοτσαμάνων. Στον τρίτο σταθμό ο δοκιμαστής με την βοήθεια των υπόλοιπων μελών προσπάθησε να συνθέσει δύο παζλ της Παναγίας Σουμελά και στην συνέχεια παρατήρησαν το έθιμο του Κουκαρά για την νηστεία που ήδη γνώριζαν.

Στη συνέχεια τα παιδιά στην ολομέλεια έφεραν όλο το υλικό με το οποίο ήρθαν σε επαφή στους σταθμούς μάθησης και εκεί υπήρξε συζήτηση, σχολιασμός και συγκρίσεις του παλιά με το τώρα.

Τα παιδιά σκάναραν έναν QR code που τους έδωσε η συναισθηματικούλα και άκουσαν και χόρεψαν τα «σεράνατα μήλα». Ακόμη, προσπάθησαν να καταλάβουν λέξεις από το τραγούδις την ποντιακή διάλεκτο.

Η δραστηριότητα αυτή με τον νοητικό της χάρτη στην αρχή και το τέλος της δράσης, χρησιμοποιήθηκε ως η αφόρμηση για το ξετύλιγμα του κουβαριού του Πόντου….

Συμμετοχή στην εκδήλωση «Η φωνή των παιδιών, η μελωδία του μέλλοντος»

Τα παιδιά του ολοήμερου τμήματος με την  κυρία Ελευθερία και κυρία Βασιλεία γνώρισαν τον κορυφαίο Έλληνα ποιητή, Οδυσσέα Ελύτη- Αλεπουδέλη, την αγάπη του για την Ελλάδα μας, την θάλασσα, την φύση, τον ήλιο. Με την βοήθεια της  μαμάς φιλόλογου, μιας μαθήτριάς  μας, ασχοληθήκαμε με τον στίχο από τον «Μικρό Ναυτίλο»: «Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις  να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι και ένα καράβι, που σημαίνει, με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις.».

Τα παιδιά γνώρισαν την μεγάλη σημασία της ελιάς, του αμπελιού και του καραβιού για την Ελλάδα μας, ήδη από τα αρχαία χρόνια, μέσα από την μυθολογία. Στην γιορτή της Ένωσης Γονέων και Κηδεμόνων Ωραιοκάστρου, αποδώσαμε τον συγκεκριμένο στίχο με τρεις ομαδικές κατασκευές, με την απαγγελία του ποιήματος και με την κίνηση!

Ευχαριστούμε πολύ, την μαμά της μαθήτριάς μας που προθυμοποιήθηκε να  βοηθήσει και πρότεινε ιδέες, μα και όλους τους γονείς για την συνεργασία τους.

Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου έφτασε και στο σχολείο μας!

Τα παιδιά μας με χαρά ετοίμασαν με τους γονείς τους για να μας φέρουν το αγαπημένο τους παραμύθι , το παρουσίασαν στην ολομέλεια της τάξης και απαντούσαν σε ερωτήσεις των συμμαθητών τους με την βοήθεια των καρτελών «ποιος;», «πού;», «τί;» για τα δομικά στοιχεία της ιστορίας, αλλά και σε άλλες ερωτήσεις που έκαναν οι συμμαθητές τους. Τα παιδιά μας παρουσίασαν επίσης, τον τίτλο και τον συγγραφέα τους παραμυθιού τους.

Τα παραμύθια με ένα σύντομο παιχνίδι με χρονόμετρο, πέρασαν από όλα τα χεράκια για να τα ξεφυλλίσουν. Κάποια από αυτά δημιούργησαν μια μικρή παραμυθοσαλάτα!

Παρατηρήσαμε την αφίσα για την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου 2026 και μιλήσαμε γι αυτήν. Επί την ευκαιρία, ψάξαμε και άλλες αφίσες στον χώρο του σχολείου μας και τα παιδιά  μίλησαν για αφίσες που έχουν παρατηρήσει στην καθημερινότητά τους, αλλά και για το τι μηνύματα μας μεταφέρουν οι αφίσες.

Δημιουργήσαμε τους δικούς μας σελιδοδείκτες για να μην χάνουμε την σελίδα μας όταν αφήνουμε το βιβλίο στην μέση!

Δανειστική Βιβλιοθήκη ή αλλιώς Χαριστική Βιβλιοθήκη

Τα παιδιά στην ολομέλεια, σε κύκλο, εκφράζουν τις ιδέες τους σχετικά με το τι μας προσφέρουν τα παραμύθια. Τα συννεφάκια εμ ις ιδέες τους βρίσκονται κρεμμασμένα στην τάξη.

Έφτασε ο καιρός για την λειτουργία της δανειστικής βιβλιοθήκης στο σχολείο μας. Η δράση έχει κύριο στόχο την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας στα παιδιά.

-Η Δανειστική Βιβλιοθήκη ξεκινά με το έντυπο συμφωνίας που διαβάζει και υπογράφει η οικογένεια και το παιδί, σχετικό με τους κανόνες που θα τηρήσουμε για την λειτουργία της.

-Ένα βιβλίο ανοίγει την δράση μας και μας χαρίζει ένα σοφό μήνυμα: «Μπορεί να επιστρέφουμε κάθε εβδομάδα το βιβλίο που δανειστήκαμε, μα σίγουρα κρατάμε για εμάς τους φίλους, το ταξίδι, τους ήρωες και τα συναισθήματα που μας προσφέρει το κάθε μοναδικό βιβλίο. Το βιβλίο που μας εντυπωσίασε είναι η «Χαριστική Βιβλιοθήκη» του Αντώνη Παπαθεοδούλου.

-Ένα γράμμα από τον Ραφτάκο των λέξεων φτάνει στο σχολείο μας. Αφού διαβάσουμε την ιστορία του ραφτάκου, μας καλεί να ζωγραφίσουμε «κρύες» και «ζεστές» λέξεις για αυτή την φορά, να απλώσουμε την μπουγάδα των λέξεών του και να κάνουμε παιχνίδι λέξεων. Εμείς ξεκινήσαμε και κάναμε μικρές προφορικές προτάσεις με κάθε λέξη ξεχωριστά.  Μια λέξη μας ενέπνευσε και κάναμε παιχνίδι βρίσκοντας ομοιοκατάληκτες  λέξεις που να του ταιριάζουν. Τα γλωσσικά παιχνίδια συνεχίζονται …

-Το παιδί, κάθε εβδομάδα, μαζί με το βιβλίο του, επιστρέφει και το φύλλο εργασίας με τις εντυπώσεις του από το παραμύθι, αποτυπωμένες στο χαρτί. Τα έργα των παιδιών συγκεντρώνονται ως αρχείο για να τα λάβουν στο τέλος της χρονιάς.

-Ο ρόλος των γονέων στην λειτουργία της Δανειστικής Βιβλιοθήκης είναι υποστηρικτικός και το να διαβάσουμε με τα παιδιά μας ένα παραμύθι αποτελεί ευκαιρία επαφής , σύνδεσης, επικοινωνίας με το παιδί.

Καλά διαβάσματα και καλά ταξίδια να έχουμε μαζί με τα παιδιά μας!