
ΕΦΗΜΕΡΕΥΟΝ: Πανελλήνιος Σύλλογος Φανατισμένων, ανάλγητων και βολεμένων, που οχι μόνο δεν επέτρεψαν στον υπηρέτη τους Υπουργό κ. Λοβέρδο να ανοίξει το επάγγελμα και να αποκατασταθούν επαγγελματικά κάποιες χιλιάδες ανέργων φαρμακοποιών, μεθόδευσαν και το κλείσιμο των θέσεων εργασίας που θα μπορούσαν να ανοίξουν για τους άνεργους συναδέλφους τους, με την απελευθέρωση του ωραρίου…
Δεν θα σε αφήσουμε σε χλωρό κλαρί Ανδρέα Λοβέρδο. Στο υπόσχονται όλοι αυτοί που αδικείς κάθε μέρα.. Δεν θα σε προστατευσουν αυτοί που προσκυνάς… Όφειλες να υπερασπιστείς αυτούς που αδικούνται και δεν το έκανες ούτε την ύστατη στιγμή. Ο χρόνος της ανοχής μας τελείωσε.
Tου Αγγελου Σταγκου
Ακόμη και την ύστατη ώρα, ενώ η χώρα βρίσκεται σε κώμα και είναι φανερό για κάθε λογικό άνθρωπο ότι το σύστημα είναι εντελώς αγκυλωμένο και πρέπει να απελευθερωθεί, είτε υπάρχει Μνημόνιο είτε όχι, οι δυνάμεις του «σημειωτόν» δεν επιτρέπουν την οποιαδήποτε μεταρρύθμιση. Πρόκειται για δυνάμεις που αναμειγνύονται με τον συνδικαλισμό, κρύβονται μέσα στον δημόσιο τομέα, πίσω από συντεχνίες του ιδιωτικού, αλλά παράλληλα διαμορφώνουν και τη συμπεριφορά του πολιτικού προσωπικού. Τα επιχειρήματά τους στολίζονται συνήθως από μεγαλοστομίες περί εξυπηρέτησης του δημόσιου συμφέροντος και των βλαβερών συνεπειών των μεταρρυθμίσεων για την κοινωνία και τους πολίτες.
Εδώ και 18 μήνες λοιπόν, από τότε που η χώρα μπήκε στον μηχανισμό στήριξης, κοροϊδεύουμε εαυτούς, αλλήλους και δανειστές με τη γνωστή μέθοδο του ενός βήματος μπροστά και αμέσως μετά ενός πίσω, για να μην προωθείται ουσιαστικά καμία μεταρρύθμιση. Το εξοργιστικό είναι δε ότι κάποιοι από τους υπουργούς, μανούλες σε αυτή τη μέθοδο, πλασάρονται ως μεταρρυθμιστές, ως πολιτικοί αποφασισμένοι να σπάσουν αυγά, ως πρωτοστάτες της φυγής προς τα εμπρός, για να εκσυγχρονιστεί και να σωθεί η χώρα…
Τελευταίο παράδειγμα: είναι γνωστή η σθεναρή αντίσταση που προβάλλει ο Πανελλήνιος Σύλλογος Φαρμακοποιών, και μαζί του οι τοπικοί συλλογοι, για να διατηρηθούν τα «κεκτημένα» της συντεχνίας. Βασικό «κεκτημένο» είναι να μην ανοίγουν τα φαρμακεία τα απογεύματα της Δευτέρας και της Τετάρτης, όπως και όλο το Σάββατο, αδιαφορώντας για την εξυπηρέτηση του κοινού. Ο νόμος για το άνοιγμα των επαγγελμάτων ψηφίστηκε, αλλά η υπουργική απόφαση για τα φαρμακεία βγήκε με καθυστέρηση αρκετών μηνών.
Επέτρεπε όσα φαρμακεία επιθυμούν να είναι ανοικτά Δευτέρα, Τετάρτη (Τρίτη, Πέμπτη για ορισμένες επαρχιακές πόλεις), Σάββατο, με τη σωστή υποχρέωση όλες τις ώρες της λειτουργίας να είναι παρών (παρούσα) κάτοχος άδειας άσκησης επαγγέλματος φαρμακοποιού.
Αυτό σήμαινε τη δημιουργία θέσεων εργασίας, καθώς τα φαρμακεία που θέλουν να λειτουργούν όλες τις μέρες και τις ώρες θα ήταν αναγκασμένα να προσλάβουν υπαλλήλους φαρμακοποιούς. Αυτό όμως ακριβώς δεν θέλει ο Πανελλήνιος Σύλλογος Φαρμακοποιών, οπότε προφανώς έπεισε τον υπουργό Υγείας, που έβγαλε νέα και «διορθωμένη» απόφαση, χωρίς τη συγκεκριμένη υποχρέωση.
Την ασάφεια που δημιουργήθηκε έσπευσε να την καλύψει πάλι ο Σύλλογος με απειλητική ανακοίνωσή του που δήθεν στρέφεται κατ’ αρχήν κατά του Α. Λοβέρδου, γιατί επιτρέπει την ελεύθερη λειτουργία, αλλά ουσιαστικά την εξουδετερώνει, καθώς τονίζει ότι «σε περίπτωση που κάποιοι (ελάχιστοι) φαρμακοποιοί υποκύψουν στον πειρασμό να αξιοποιήσουν τις νέες απαράδεκτες ρυθμίσεις του υπουργείου, δεν μπορούν να κάνουν επιλογή ωρών λειτουργίας και επιβάλλεται να είναι οι ίδιοι αυτοπροσώπως στο φαρμακείο όλες τις ώρες που αυτό είναι ανοικτό». Αρα, δεν έχει νόημα να προσλάβουν υπαλλήλους φαρμακοποιούς.
Συμπέρασμα: το υπουργείο σε αγαστή σύμπνοια με τον Πανελλήνιο Σύλλογο Φαρμακοποιών ακυρώνει το άνοιγμα του επαγγέλματος, υποβαθμίζει τις φαρμακευτικές σχολές των πανεπιστημίων σε φροντιστήρια γόνων φαρμακοποιών και βέβαια ούτε λόγος για δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.
kathimerini.gr
