Χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα στο σχολείο, καθώς πλησιάζουν τα Χριστούγεννα….γιορτινή!!!
Το σχολείο μας είναι στολισμένο, περιμένοντας να ’ρθουν οι διακοπές….
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΑΡΘΡΟ
Χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα στο σχολείο, καθώς πλησιάζουν τα Χριστούγεννα….γιορτινή!!!
Το σχολείο μας είναι στολισμένο, περιμένοντας να ’ρθουν οι διακοπές….
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΑΡΘΡΟ
Πριν λίγες μέρες, την 28η Οκτωβρίου, γιορτάσαμε το μεγάλο ΟΧΙ του ελληνικού λαού στους Ιταλούς και Γερμανούς εισβολείς και τιμήσαμε όλους εκείνους που έχυσαν το αίμα τους για την ελευθερία της πατρίδας.
Σήμερα ήρθε η ώρα να γιορτάσουμε ένα άλλο μεγάλο ΟΧΙ.
Είναι το όχι του πολυτεχνείου.
Το όχι των Ελλήνων φοιτητών απέναντι στην έλλειψη ελευθερίας και δημοκρατίας, εξαιτίας της 7χρονης τυραννίας της χούντας των συνταγματαρχών.
Παρακολουθήσαμε το χρονικό του πολυτεχνείου αλλά και βασικά γεγονότα άμεσα συνδεδεμένα, που συνέβησαν πριν και μετά την ηρωική ημέρα της 17ης Νοεμβρίου του 1973, -μέσα από θεατρικά που μας παρουσίασαν οι μαθητές της Ε΄τάξης-,μια μέρα που μας θυμίζει ότι η απόκτηση κάποιων αγαθών χρειάζεται αγώνες και θυσίες…
Μια ακόμη γιορτή, που αξίζει να μιλήσουμε στα παιδιά μας. Να μάθουν τους αγώνες κάποιων παιδιών που σύνθημά τους ήταν το «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία».
17 Νοέμβρη – Το σύνθημα
Μια τέτοια μέρα σαν και αυτή
μια γκρίζα μέρα και μουντή
μια αγκαλιά από παιδιά
φώναξαν όλα δυνατά…
Ψωμί, Παιδεία, ελευθερία.
ΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ 28ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΕΙΧΕ ΑΝΑΛΑΒΕΙ Η Δ΄ΤΑΞΗ…
Σήμερα τιμήσαμε τη γιορτή της Σημαίας, με ομιλία και με την παράδοση της Σημαίας στα παιδιά που κληρώθηκαν(τα ονόματα θα τα βρείτε σε προηγούμενο άρθρο) και κατόπιν,την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου με τη γιορτή που είχε ετοιμάσει η Δ΄τάξη, με χρονικό, θεατρικά, ποιήματα και τραγούδια.
Γιορτάζοντας την επέτειο της εποποίας του 40 ας αποτίσουμε ελάχιστο φόρο τιμής και ευγνωμοσύνης στους νεκρούς μας ήρωες..Η θυσία τους ας γίνει για όλους μας χρέος ενότητας και προσήλωσης στα ιδανικά της ελευθερίας και της δημοκρατίας…
Πολλές φορές στη μακραίωνη ιστορική τους πορεία οι Έλληνες βρέθηκαν αντιμέτωποι με δυνάμεις υπέρτερες που επιβουλεύτηκαν την ελευθερία και την ανεξαρτησία τους και υπερασπίστηκαν με απαράμιλλο θάρρος και θαυμαστή γενναιότητα την πατρίδα τους, διαφυλάσσοντας ταυτόχρονα πανανθρώπινες αξίες και ιδανικά.
Μια τέτοια λαμπρή σελίδα στην ελληνική ιστορία για τη συμμετοχή του ελληνικού λαού στον B΄Παγκόσμιο πόλεμο γιόρτασε σήμερα το σχολείο μας στις 27 Οκτωβρίου 2021.
Μετά το πέρας της γιορτής προσφέρθηκαν εδέσματα από τις μητέρες των μαθητών της Δ΄τάξης.
Διαβάστε και το μήνυμα του Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Κωνσταντίνου Γαβρόγλου για τον
εορτασμό της επετείου της 28ης Οκτωβρίου
Η 2η Φεβρουαρίου είναι μια ξεχωριστή ημέρα για την πίστη και την παράδοσή μας, καθώς γιορτάζουμε την Υπαπαντή του Κυρίου – την υποδοχή του σαρανταήμερου Χριστού στον Ναό από τον δίκαιο Συμεών.
Η λέξη “Υπαπαντή” σημαίνει προϋπάντηση/συνάντηση. Σε μια εποχή γεμάτη βιασύνη, η γιορτή αυτή μας καλεί να αναρωτηθούμε: Τι πραγματικά περιμένουμε στη ζωή μας; Μας διδάσκει την υπομονή και την ελπίδα, θυμίζοντάς μας πως όταν η ψυχή καθαρίσει από τα μικρά και τα ασήμαντα, είναι έτοιμη να συναντήσει το Φως και την Αγάπη.
Παράλληλα, από το 1929, η ημέρα αυτή είναι αφιερωμένη στην Ορθόδοξη Μητέρα.
Το Πρότυπο: Η Παναγία, που προσφέρει το Παιδί της στον Θεό, γίνεται το αιώνιο σύμβολο θυσίας, ανιδιοτέλειας και προστασίας.
Η Παράδοση: Όπως η Θεοτόκος, έτσι και κάθε μητέρα σήμερα συνεχίζει το έθιμο του «σαραντισμού», εισάγοντας τη νέα ζωή στην αγκαλιά της Εκκλησίας.
Τιμούμε σήμερα τις μητέρες μας, τις «ζωντανές γέφυρες» που μας στηρίζουν και μας οδηγούν με την αγάπη τους.
Χρόνια πολλά σε όλες τις μητέρες!
Η λέξη “Υπαπαντή” σημαίνει προϋπάντηση, δηλαδή συνάντηση. Τιμούμε την υποδοχή του σαρανταήμερου Χριστού στον Ναό από τον δίκαιο Συμεών. Είναι μια ημέρα που μας θυμίζει πως η ζωή αποκτά νόημα όταν περιμένουμε και συναντάμε το “Φως” – την αλήθεια, την ειρήνη και την αγάπη.
Παράλληλα, η ημέρα αυτή είναι αφιερωμένη στην Ορθόδοξη Μητέρα. Η παράδοσή μας επέλεξε την Υπαπαντή ως τη δική της γιορτή, καθώς στο πρόσωπο της Παναγίας, που προσφέρει το Παιδί της στον Θεό, αναγνωρίζουμε τη θυσία, την ανιδιοτέλεια και την ανεκτίμητη προσφορά κάθε μητέρας στην οικογένεια και την κοινωνία.
Σε μια εποχή γεμάτη θόρυβο, η σημερινή γιορτή μας καλεί να αναρωτηθούμε:
Τι είναι αυτό που πραγματικά περιμένουμε; Ας κρατήσουμε το παράδειγμα του Συμεών και την υπομονή της Παναγίας ως οδηγούς για μια ζωή με περισσότερο φως και ελπίδα.
Το νερό είναι το πολυτιμότερο αγαθό στον πλανήτη μας, η βάση κάθε μορφής ζωής. Από τους ωκεανούς που ρυθμίζουν το κλίμα της Γης μέχρι την τελευταία σταγόνα που ξεδιψά τον άνθρωπο, το νερό είναι παντού και είναι απαραίτητο. Ωστόσο, η διαθεσιμότητα και η ποιότητά του απειλούνται συνεχώς από την κλιματική αλλαγή, την υπερεκμετάλλευση και τη ρύπανση.
Στο πλαίσιο αυτής της παγκόσμιας πρόκλησης, παρουσιάζουμε το περιβαλλοντικό πρόγραμμα “Νερό: Πηγή Ζωής”. Στόχος μας είναι να ευαισθητοποιήσουμε και να ενημερώσουμε το κοινό για τη σημασία της προστασίας των υδάτινων πόρων και να ενθαρρύνουμε πρακτικές βιώσιμης διαχείρισης του νερού στην καθημερινότητά μας.
Το “Νερό: Πηγή Ζωής” είναι ένα κάλεσμα για δράση. Ελάτε μαζί μας να διασφαλίσουμε ότι αυτό το ζωτικό αγαθό θα είναι διαθέσιμο και καθαρό για τις σημερινές και τις μελλοντικές γενιές. Το νερό είναι το μέλλον μας – ας το προστατεύσουμε όλοι μαζί.
Το παρακάτω θεατρικό γράφτηκε από τους μαθητές της Δ΄τάξης στο πλαίσιο του e Twinning έργου ¨Water, the Source of Life¨
(The scene opens with a simple backdrop showing a blue sky and green ground. The Narrator stands center stage.)
Αφηγητής: Καλημέρα σε όλους! Σήμερα θα κάνουμε ένα ταξίδι. Ένα ταξίδι για να ανακαλύψουμε κάτι πολύτιμο, κάτι που δίνει ζωή σε όλα. Μιλάμε φυσικά για το νερό! Ας ξεκινήσουμε την ιστορία μας με μια μικρή, αστραφτερή σταγόνα.
(Enter Σταγόνα, bouncing lightly.)
Σταγόνα: Γεια σας! Είμαι η Σταγόνα, μια μικρή σταγόνα νερού. Μου αρέσει να ταξιδεύω! Πριν από λίγο καιρό, ήμουν στη θάλασσα. Τώρα είμαι εδώ, σε μια μικρή λιμνούλα. Τι ωραία που είναι η ζωή!
(Enter Ήλιος, smiling brightly.)
Ήλιος: (Χαμογελώντας στη Σταγόνα) Καλημέρα, Σταγόνα! Είσαι τόσο χαρούμενη σήμερα.
Σταγόνα: Καλημέρα, Ήλιε! Ναι, είμαι! Τι θα κάνουμε σήμερα; Θα με ζεστάνεις πάλι;
Ήλιος: Φυσικά! Έτσι λειτουργεί ο κύκλος του νερού. Σε ζεσταίνω, γίνεσαι ατμός και ανεβαίνεις ψηλά στον ουρανό.
(The Σταγόνα slowly starts to “float” upwards, perhaps with a small blue scarf or ribbon to represent becoming vapor. She looks up.)
Σταγόνα: Ψηλά; Πόσο ψηλά;
Ήλιος: Πολύ ψηλά! Μέχρι να συναντήσεις το φίλο μας το Σύννεφο.
(Σταγόνα floats off stage left, looking excited. Ήλιος exits right. Enter Σύννεφο, moving slowly and gently.)
Σύννεφο: (Αναστενάζοντας απαλά) Αχ, πόσο ωραία είναι εδώ πάνω! Βλέπω όλο τον κόσμο.
(Σταγόνα re-enters, now maybe with a slightly larger, cloud-like prop or just moving closer to Σύννεφο.)
Σταγόνα: Γεια σου, Σύννεφο! Είμαι η Σταγόνα! Ο Ήλιος με έστειλε. Κρύωσε λίγο εδώ πάνω!
Σύννεφο: (Χαμογελώντας) Καλώς ήρθες, Σταγόνα! Εδώ πάνω μαζευόμαστε πολλές σταγόνες. Όταν κρυώνουμε, ενωνόμαστε και γινόμαστε πιο μεγάλες και βαριές. Και τότε… τι πιστεύεις ότι γίνεται;
Σταγόνα: Δεν ξέρω!
Σύννεφο: Τότε πέφτουμε πίσω στη Γη, ως βροχή!
(Sounds of gentle rain can be played. Σταγόνα looks surprised and then starts to “fall” gently downwards. Σύννεφο slowly moves off stage right.)
Σταγόνα: Βροχή; Ωχ! Έρχομαι, Γη!
(Σταγόνα lands softly. Enter Γη, looking kind and serene.)
Γη: (Ανοίγοντας τα χέρια της) Καλώς ήρθες πίσω, αγαπημένη Σταγόνα! Με πότισες!
Σταγόνα: (Χαρούμενη) Είμαι τόσο χαρούμενη που επέστρεψα! Τι κάνεις τώρα, Γη;
Γη: Τώρα, Σταγόνα μου, εσύ και οι φίλες σου οι σταγόνες θα βοηθήσετε τη ζωή να ανθίσει! Θα ποτίσετε τα φυτά, τα δέντρα, θα γεμίσετε τα ποτάμια και τις λίμνες.
(Enter Λουλούδι and Δέντρο, looking a bit droopy at first, then perking up as Σταγόνα comes near them.)
Λουλούδι: (Σιγά-σιγά ανασηκώνεται) Αχ, ναι! Νερό! Τι δροσιά! Σε ευχαριστώ, Σταγόνα!
Δέντρο: (Ανασαίνοντας βαθιά) Νιώθω τόσο δυνατός! Το νερό είναι η ζωή μου.
Σταγόνα: (Ενθουσιασμένη) Ουάου! Είμαι τόσο σημαντική!
(Enter Παιδί, looking around curiously.)
Παιδί: (Κοιτάζοντας το Λουλούδι και το Δέντρο) Κοίτα μαμά! Τα λουλούδια είναι τόσο όμορφα και το δέντρο τόσο πράσινο!
(Παιδί walks closer to Σταγόνα, Λουλούδι, and Δέντρο.)
Παιδί: (Προς τη Σταγόνα) Εσύ είσαι μια σταγόνα βροχής;
Σταγόνα: Ναι! Είμαι!
Παιδί: Άρα εσύ δίνεις ζωή στα φυτά;
Σταγόνα: Ναι! Και όχι μόνο στα φυτά! Σε όλους! Χωρίς νερό, δεν μπορούμε να ζήσουμε ούτε εμείς, ούτε τα ζώα, ούτε τίποτα!
Παιδί: (Σκεπτικό) Άρα το νερό είναι πραγματικά η πηγή της ζωής!
Γη: Ακριβώς! Γι’ αυτό πρέπει να το προσέχουμε. Να μην το σπαταλάμε.
Ήλιος: (Μπαίνοντας ξανά στη σκηνή) Να μην το μολύνουμε!
Σύννεφο: (Μπαίνοντας κι αυτό) Να το σεβόμαστε!
Λουλούδι: Γιατί χωρίς αυτό…
Δέντρο: …δεν υπάρχει ζωή!
Σταγόνα: Είμαι τόσο χαρούμενη που είμαι μέρος αυτού του κύκλου!
(Όλοι οι χαρακτήρες στέκονται μαζί, με τη Σταγόνα στο κέντρο.)
Αφηγητής: Και κάπως έτσι, η Σταγόνα συνεχίζει το ταξίδι της, ξανά και ξανά, ανεβαίνοντας στον ουρανό και επιστρέφοντας στη Γη, δίνοντας ζωή και ομορφιά παντού. Ας θυμόμαστε όλοι: το νερό είναι το πιο πολύτιμο αγαθό μας. Ας το προστατεύσουμε!
Τέλος.