Ένα έντονο επεισόδιο ξεσπάσματος θυμού και επίθεσης από νήπιο σε άλλα παιδιά αποτέλεσε η αιτία για ένα ψυχοκινητικό παιχνίδι.

Στόχος μας ήταν να δείξουμε ότι η κάθε μορφή βίας μόνο προβλήματα δημιουργεί και μας απομονώνει από τους φίλους μας.

Λήψη αρχείου

Ταυτόχρονα με την ανάγνωση της ιστορίας τα παιδιά απέδιδαν κινητικά κάθε σκηνή.

Στη συνέχεια  ζητήθηκε  να ζωγραφίσουν ότι τους έκανε εντύπωση από το παραμύθι.

Βάζοντας τις ζωγραφιές των παιδιών στη σειρά δημιουργήθηκε η ιστορία.

Λήψη αρχείου

Ακολούθησε συζήτηση:

• Τι ένιωθε ο ήρωας και αντέδρασε με βία;
• Τι ένιωθαν τα άλλα σκυλάκια;
• Πώς αντέδρασαν;
• Κατάλαβε ο Ρόκυ ότι η συμπεριφορά του δεν ήταν σωστή;
• Ποια λύση δόθηκε στο πρόβλημα;

Ο θυμός του Ρόκυ και ο τρόπος διαχείρισής του ήταν αυτός που προκάλεσε όλα τα προβλήματα.

Η αλλαγή συμπεριφοράς του Ρόκυ μαλάκωσε την αντίδραση των άλλων σκυλιών με αποτέλεσμα να τον δεχτούν στην παρέα τους.

• Διαβάσαμε το παραμύθι “Είμαι θυμωμένη”

“Η Ντανιέλα η κουνελίτσα ήταν ΘΥΜΩΜΕΝΗ. Είχε θυμώσει με τη μαμά και με τον μπαμπά της γιατί δεν της έκαναν όλα τα χατίρια. Μια μέρα ο θυμός της μεγάλωσε πολύ κι η Ντανιέλα άρχισε να φουσκώνει και να ψηλώνει, μέχρι που άγγιξε το ταβάνι του σαλονιού. Μόνο που δεν ήταν πια κουνελίτσα, αλλά ένας τεράστιος, κατακόκκινος, θυμωμένος δράκος.
Ένας δράκος που άρχισε να βγάζει φλόγες…” (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου).

Ακολούθησε συζήτηση:

• Γιατί αισθάνθηκε θυμό η ηρωίδα;
• Ποια είναι εκείνα τα γεγονότα που κάνουνε μας θυμώνουμε;
• Πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τον θυμό μας;

Μετά από την συζήτηση σκεφτήκαμε μερικούς τρόπους διαχείρισης του θυμού μας.