Παγκόσμια ημέρα Φάρων

a311a kalamata

Όπου κι αν βρίσκομαι, όπου και να ‘μαι,
θέλω ταξίδια και καράβια, να θυμάμαι.
Θέλω του φάρου, τ ‘ άγιο φως που περιστρέφει,
να μου φωτίζει κάθε σκέψη, που επιστρέφει. ‘

Παγκόσμια Ημέρα Φάρων,

η οποία καθιερώθηκε το 2003 με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ένωσης Φαροφυλάκων και γιορτάζεται κάθε χρόνο την τρίτη Κυριακή του Αυγούστου.

Σκοπός αυτής της πρωτοβουλίας είναι η ενημέρωση των πολιτών για τη σημασία των φάρων και των υπόλοιπων ναυτικών βοηθημάτων στη ναυσιπλοΐα, αλλά και η προβολή του έργου που επιτελούν οι φαροφύλακες, συχνά κάτω από δύσκολες συνθήκες.

Φάρος ο [fáros] : 1. εγκατάσταση ισχυρού φωτιστικού σώματος πάνω σε βάση ή σε πύργο, τοποθετημένη σε επικίνδυνα σημεία για τον προσανατολισμό των πλοίων αλλά και των αεροπλάνων: Οι φάροι είναι τοποθετημένοι συνήθως σε ακτές, σε ακρωτήρια ή σε νησίδες. || Ο Φάρος της Aλεξάνδρειας είναι ένα από τα επτά θαύματα.

2. (μτφ.) για πρόσωπο, ιδέα ή γεγονός που, εξαιτίας της σπουδαιότητας και της ακτινοβολίας του, αποτελεί πηγή και αντικείμενο θαυμασμού, κέντρο για δράση ή και σημείο προσανατολισμού της: Οι Tρεις Iεράρχες, οι φάροι αυτοί του χριστιανισμού. (λόγ. έκφρ.) ~ τηλαυγής, επιτατικά, για να τονίσουμε τη σπουδαιότητα, την ακτινοβολία ενός προσώπου κτλ.

[λόγ.: 1: ελνστ. φάρος, αρχ. Φάρος (νησί στο λιμάνι της Aλεξάνδρειας, όπου χτίστηκε ο φάρος)· 2: σημδ. γαλλ. phare (στη νέα σημ.) < ελνστ. φάρος]

http://www.greek-language.gr/

Όμηρος – Ιλιάδα

Η πρώτη αναφορά στους φάρους, τους ακίνητους συντρόφους και παρατηρητές θαλασσοπόρων και ταξιδιωτών, απαντάται ήδη από τον Όμηρο, που στην Ιλιάδα γράφει:

ως δ’ ότ’ αν ποντοίο ναύτοισι φανείη
καιομένου πυρός τόδε καίεται
υψόθ’ ορέφσιν»

ΠΟΙΗΣΗ

Μ. Αναγνωστάκης
II
Ίσκιοι βουβοί αραγμένοι στη σκάλα
Μάτια θολά που κράτησαν εικόνες θαλασσινές
Κύματα με τη γλυκιάν αγωνία στην κάτασπρη ράχη
Γυμνός κυλίστηκα μέσα στην άμμο μα δεν υποτάχτηκα

Και δεν αγάπησα μόνον εσένα που τόσο με κράτησες
Όπως αγάπησα τα ναυαγισμένα καράβια με τα τραγικά ονόματα
Τους μακρινούς φάρους, τα φώτα ενός απίθανου ορίζοντα
Τις νύχτες που γύρευα μόνος να βρω το χαμένο εαυτό μου
Τις νύχτες που μόνος γυρνούσα χωρίς κανείς να με νιώσει

Τις νύχτες που σκότωσα μέσα μου κάθε παλιά μου αυταπάτη.
( Από Πέντε μικρά θέματα )

Φωτεινή Αγγουριδάκη – Κουφογάζου – Φάρος

Ψυχή μου ελεύθερη, μα πολιορκημένη
ποιητική, που μέσ'στου Μάη τους κοσμοκαιρούς
απέθαντη περιπολείς, σαν τις ακταιωρούς
στη δίνη των ανέμων, εκεί, δεδικασμένη
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Θάλασσα π'αντρειώνεται, πνίγεται από σκέψεις
εντός χτυπιέται το σκαρί, θανάσιμα, φορές
ρέποντας στην καταστροφή, απ' τις περιφορές
αθώρητος ο φάρος, τη μνήμη σου να θρέψεις
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Σαν ουτοπία φάνταζε, η χώρα, που κανείς
τα στάχυα της δε θέρισε, όταν καρποφορούσε
ίσκιος κρυφός, σταλιά σταλιά, σε άντρου νηνεμιά
γεννήθηκες και βύζαξες, μέσα της να δονείς
όλα εκείνα, πού'μαθες, όταν σε γαλουχούσε
αντάξια… πώς να σταθείς; ψυχή σ'απανεμιά…(;)

Ν. Βρεττάκος – Ο φάρος με τα πέντε φώτα

Μελετώ να σε φέρω ως την άκρη της γης.
Ως τον κόκκινο βράχο που πέφτει στην άβυσσο.
Εκεί πέρα θα στήσω ένα φάρο: το χέρι σου.
Να φωτάει περιστρέφοντας τη νύχτα τα πέντε
πράσινα φώτα του, ενώ, στην απέναντι
όχθη ακριβώς – στη ζώνη του σύμπαντος

Ο. Ελύτης – Μικρή Πράσινη Θάλασσα

Μικρή πράσινη θάλασσα δεκατριῶ χρονῶ
Πού θά 'θελα νά σέ υἱοθετήσω
Νά σέ στείλω σχολεῖο στήν Ἰωνία
Νά μάθεις μανταρίνι καί ἄψινθο
Μικρή πράσινη θάλασσα δεκατριῶ χρονῶ
Στό πυργάκι τοῦ φάρου τό καταμεσήμερο
Νά γυρίσεις τόν ἥλιο καί ν' ἀκούσεις
Πῶς ἡ μοίρα ξεγίνεται καί πῶς
Ἀπό λόφο σέ λόφο συνεννοοῦνται
Ἀκόμα οἱ μακρινοί μας συγγενεῖς
Πού κρατοῦν τόν ἀέρα σάν ἀγάλματα
Μικρή πράσινη θάλασσα δεκατριῶ χρονῶ
Μέ τόν ἄσπρο γιακά καί τήν κορδέλα
Νά μπεῖς ἀπ' τό παράθυρο στή Σμύρνη
Νά μοῦ ἀντιγράψεις τίς ἀντιφεγγιές στήν ὀροφή
Ἀπό τά Κυριελέησον καί τά Δόξα Σοι
Καί μέ λίγο Βοριά λίγο Λεβάντε
Κύμα το κύμα νά γυρίσεις πίσω
Μικρή πράσινη θάλασσα δεκατριῶ χρονῶ
Γιά νά σέ κοιμηθῶ παράνομα
Καί νά βρίσκω βαθιά στήν ἀγκαλιά σου
Κομμάτια πέτρες τά λόγια τῶν Θεῶν
Κομμάτια πέτρες τ' ἀποσπάσματα τοῦ Ἡράκλειτου.

Νίκος Καββαδίας – Kuro Siwo

Πρώτο ταξίδι έτυχε ναύλος για το Νότο,
δύσκολες βάρδιες, κακός ύπνος και μαλάρια.
Είναι παράξενα της Ίντιας τα φανάρια
και δεν τα βλέπεις, καθώς λένε με το πρώτο.
Πέρ' απ' τη γέφυρα του Αδάμ, στη Νότιο Κίνα,
χιλιάδες παραλάβαινες τσουβάλια σόγια.
Μα ούτε στιγμή δεν ελησμόνησες τα λόγια
που σου 'πανε μια κούφια ώρα στην Αθήνα

Στα νύχια μπαίνει το κατράμι και τ' ανάβει,
χρόνια στα ρούχα το ψαρόλαδο μυρίζει,
κι ο λόγος της μες' το μυαλό σου να σφυρίζει,
"ο μπούσουλας είναι που στρέφει ή το καράβι; "

Νωρίς μπατάρισε ο καιρός κ' έχει χαλάσει.
Σκατζάρισες, μα σε κρατά λύπη μεγάλη.
Απόψε ψόφησαν οι δυο μου παπαγάλοι
κι ο πίθηκος που 'χα με κούραση γυμνάσει.

Η λαμαρίνα! …η λαμαρίνα όλα τα σβήνει.
Μας έσφιξε το kuro siwo σαν μια ζώνη
κ' συ κοιτάς ακόμη πάνω απ΄το τιμόνι,
πως παίζει ο μπούσουλας καρτίνι με καρτίνι.

Γιώργος Μανέτας -Θυμάμαι

Όπου κι αν βρίσκομαι, όπου και να 'μαι,
θέλω ταξίδια και καράβια, να θυμάμαι.
Θέλω του φάρου, τ ' άγιο φως που περιστρέφει,
να μου φωτίζει κάθε σκέψη, που επιστρέφει.

Οσμίζομαι τη θάλασσα, όπως ήταν πρώτα,
και πάλι, σκέφτομαι, του καραβιού τη ρότα.
Καθώς, στη σκέψη βρίσκομαι κοντά του,
νιώθω πρωτόπειρο πουλί, στο πέταγμά του.

Βλέπω, στο σχήμα των συννέφων, κάστρα!
Με φως κατάλαμπρο, τη σελήνη και τ' άστρα.
Καθώς, πολλές οι στιγμές πανωθέ μου,
τα ξέφρενα λόγια θυμάμαι, τ' ανέμου.

Εικόνες άπειρες, που μου θυμίζουν
παλιές φωτογραφίες μου, που κιτρινίζουν.
Που χρόνια τώρα, κρέμονται στον τοίχο,
και φέρουν στοχασμό, σ' ενθύμιο στίχο.

……

Ο φάρος στη ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ

Όταν οι Φάροι “δίνουν τα φώτα” τους στην ζωγραφική

Δημοσιεύθηκε στη ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Παγκόσμια ημέρα Φάρων

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ(1911-1996), Ο Αύγουστος, Από τα Ρω του Έρωτα- Ηλικία της γλαυκής θύμησης (απόσπασμα), Από τους Προσανατολισμούς.

FB IMG 1660582527697

FB IMG 1660582531992FB IMG 1660582536459Ο Α ύ γ ο υ σ τ ο ς ελούζονταν μες στην αστροφεγγιά
κι από τα γένια του έσταζαν άστρα και γιασεμιά

Αύγουστε μήνα και Θεέ σε σένανε ορκιζόμαστε
πάλι του χρόνου να μας βρεις στο βράχο να φιλιόμαστε

Απ’ την Πάρθενο στον Σκορπιό χρυσή κλωστή να ράψουμε
κι έναν θαλασσινό σταυρό στη χάρη σου ν’ ανάψουμε

Ο Αύγουστος ελούζονταν μες στην αστροφεγγιά
κι από τα γένια του έσταζαν άστρα και γιασεμιά.

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ (1911-1996), Ο Αύγουστος, Από τα Ρω του Έρωτα

Ελαιώνες κι αμπέλια μακριά ως τη θάλασσα
Κόκκινες ψαρόβαρκες πιο μακριά ως τη θύμηση
Έλυτρα χρυσά του Α υ γ ο ύ σ τ ο υ στον μεσημεριάτικο ύπνο
Με φύκια ή όστρακα. Κι εκείνο το σκάφος
Φρεσκοβγαλμένο, πράσινο, που διαβάζει ακόμη στην ειρήνη
του κόλπου των νερών Έχει ο Θεός

Περάσανε τα χρόνια φύλλα ή βότσαλα
Θυμάμαι τα παιδόπουλα, τους ναύτες που έφευγαν
Βάφοντας τα πανιά σαν την καρδιά τους
Τραγουδούσαν τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα
Κι είχαν ζωγραφιστούς βοριάδες μες στα στήθια.

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ(1911-1996),
Ηλικία της γλαυκής θύμησης (απόσπασμα),
Από τους Προσανατολισμούς.

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!

1/ Παναγιώτης Τέτσης (1925-2016), Το φεγγάρι. 1958.

2/ Vincent Willem van Gogh (1853-1890) ,Το κόκκινο αμπέλι. 1888.

3/ P. S. Krøyer (1851-1909), Καλοκαιρινή νύχτα στην παραλία του Skagen. 1899.

@

Μουσική – στίχοι – πρώτη ερμηνεία:
Διονύσης Σαββόπουλος

Δίσκος: Το κούρεμα (1989)

Καλοκαίρι

Δημοσιεύθηκε στη ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ Α', ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ(1911-1996), Ο Αύγουστος, Από τα Ρω του Έρωτα- Ηλικία της γλαυκής θύμησης (απόσπασμα), Από τους Προσανατολισμούς.

ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ (1884-1951), Αναδυομένη (1915

FB IMG 1660581889798

https://blogs.sch.gr/ptasiopou/files/2022/08/FB_IMG_1660581897070-1.jpghttps://blogs.sch.gr/ptasiopou/files/2022/08/FB_IMG_1660581902692-1.jpghttps://blogs.sch.gr/ptasiopou/files/2022/08/FB_IMG_1660581907162-1.jpgΑναδυομένη

Στο ρόδινα μάκαριο φ ω ς, να με, ανεβαίνω της αυγής,
με σηκωμένα χέρια,
η θεία γαλήνη με καλεί του π έ λ α ο υ, έτσι για να βγω
προς τα γαλάζια αιθέρια,
μα ω άξαφνες πνοές της γης που μες στα στήθια μου χυμάν
κι ακέρια με κλονίζουν!
Ω Δία, το πέλαγο είν’ βαρύ και τα λυτά μου τα μαλλιά
σα πέτρες με βυθίζουν!
Αύρες τρεχάτε -ω Κυμοθόη, ω Γλαύκη,- ελάτε πιάστε μου
τα χέρια απ’ τη μασκάλη.
Δε πρόσμενα έτσι μονομιάς παραδομένη να βρεθώ
μες στου ή λ ι ο υ την αγκάλη…

ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ (1884-1951), Αναδυομένη (1915).

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

1/ Βotticelli Sandro ,(1445-1510), Η γέννηση της Αφροδίτης (1485).
2/ Vincent Van Gogh (1853-1890), Le Soleil.
3/ Vladimir Kush (1965).

Δημοσιεύθηκε στη ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ (1884-1951), Αναδυομένη (1915

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ (1911-1996), Τα ονόματα της Παναγίας, Μικρός Ναυτίλος

FB IMG 1660581475298

Λίγο για μια στιγμή να παίξεις πάνω στην κιθάρα σου

Ε, ε, Χρυσομαλλούσα/ ε, ε, Χρυσοσκαλίτισσα

Να ξεπετιέται πάλι το βουνό με τ’ άσπρο σπίτι στην πλαγιά
τ’ άλογο με τα δύο φτερά
και η άγρια φράουλα της θάλασσας

Λάμπουσα και Κανάλα μου και Παραπόρτιανή μου
θα δεις την πράσινη ψαρόβαρκα σκαμπανεβάζοντας να χάνεται
μέσα στ’ αραποσίτια
τον Μήτσο με τις τρίχες και με τ’ αλυσιδάκι στο λαιμό

Ε, Παναγιά Τα Μάγκανα/ ε, Παναγιά Τόσο Νερό

Να βλαστημάει και ν’ ανεβάζει ανίδεος μες στα δίχτυα του
τέσσερα – πέντε αρχαία ελληνικά
το τέλλεσθε και το νηυσί, το μέλεα και το κρίναι σα

Καρυστιανή κι Ακλειδιανή
Δαφνιώτισσα κι Αργιώτισσα

Που μια στιγμή τα παίζεις πάνω στην κιθάρα σου

κι απ’ τ’ αναμμένο πέλαγο αντικρύ σου ακούς

Έι, Κρουσταλλένια, έι Δροσιανή/ έι Παναγιά του Νίκους

Να σχίζεται στα δύο τ’ ουρανού το καταπέτασμα
κι ένας παμπάλαιος έφηβος απαράλλαχτος εσύ
να κατεβαίνει- κοίτα:
Στα κύματα μ’ ένα καμάκι ορθός και στους αφρούς να πλέει

Σπηλιώτισσα και Μερσινιά και Θαλασσίστρα μου έι!

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ(1911-1996), Τα ονόματα της Παναγίας, Μικρός Ναυτίλος

Δημοσιεύθηκε στη ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ Α' | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ (1911-1996), Τα ονόματα της Παναγίας, Μικρός Ναυτίλος

15 Αυγούστου

IMG 20220814 101511

«Η σκέπη και του ανθρώπου εσύ, τ’ αγγέλου εσύ και η δόξα,

με τη χαρά σου χαίρεται, χαριτωμένη η κτίση!

Μητέρα των ανέλπιδων κι όλου του κόσμου σκέπη,

κάτω από σε και οι ανέλπιδοι κι όλος ο κόσμος ίσοι!

Μπρος στην εικόνα σου γυρτός ο κόσμος με το στόμα

τρεμουλιαστό, κρεμάμενο μόνο απ’ τόνομά σου

κι από τη σκέψη σου, Κυρά, κι από τ’ανάβλεμμά σου,

μ’ ένα τροπάρι μυστικό, με μια πνιχτή μουρμούρα

δυό απέραντα μονόλογα: Χαίρε Χαριτωμένη!…»

Κ. ΠΑΛΑΜΑΣ ( 1859-1943)

Κατανυκτικός ύμνος στην Παναγία οι στίχοι του Κ. Παλαμά όπου εξυμνεί τη στοργική και ελπιδοφόρα ματιά της.

Κοιτάζει από την εικόνα της η Μεγαλόχαρη την παρέλαση του ανθρώπινου πόνου και η ματιά της μεταδίδει καρτερία και ελπίδα.

#######################

https://www.livemedia.gr/video/330572

Απόστολοι εκ περάτων, συναθροισθέντες ενθάδε, Γεθσημανή τω χωρίω, κηδεύσατε μου το σώμα, και συ, Υιέ και Θεέ μου, παράλαβέ μου το πνεύμα. Ο γλυκασμός των Αγγέλων, των θλιβομένων η χαρά, χριστιανών η προστάτις, Παρθένε Μήτηρ Κυρίου, αντιλαβού μου και ρύσαι, των αιωνίων βασάνων.

Και σε μεσίτριαν έχω, προς τον φιλάνθρωπον Θεόν, μη μου ελέγξη τας πράξεις, ενώπιον των Αγγέλων, παρακαλώ σε, Παρθένε, βοήθησόν μοι εν τάχει. Χρυσοπλοκώτατε πύργε, και δωδεκάτειχε πόλις, ηλιοστάλακτε θρόνε, καθέδρα του Βασιλέως, ακατανόητον θαύμα, πως γαλουχείς τον Δεσπότην.

########

Αγιογραφία εγχάρακτη σε φυσικό ξύλο

Παναγία Επτάσπαθη – Η Πραΰνουσας ή Απαλύνουσας τας σκληράς Καρδίας

Απεικονίζει την Μητέρα του Χριστού μας με τα επτά σπαθιά, που συμβολίζουν τις θλίψεις, με τρία σπαθιά στον κάθε ώμο και ένα σπαθί να τρυπάει την καρδιά της από κάτω. Στην Αγία Γραφή, ο αριθμός επτά, συνήθως δηλώνει την πληρότητα και την αφθονία. Εδώ τα σπαθιά είναι επτά για να υποδηλώσουν την πληρότητα των απέραντων θλίψεων, του πόνου της καρδιάς, που ένιωσε η Θεοτόκος στην διάρκεια της επιγείου ζωής της.

Η θλίψη της Παναγίας ήταν τόσο μεγάλη, όταν είδε τον μονάκριβο υιό της να περνά τα Θεία Πάθη και να υπομένει τον σταυρικό θάνατο ώστε όλα τα προβλήματά μας να φαίνονται μικρά και ασήμαντα σε σύγκριση με τα βάσανά της. Γι’ αυτό η Παναγία είναι πάντα έτοιμη βοηθός στα καθημερινά προβλήματα μας και παρηγοριά στις θλίψεις μας.

Δημοσιεύθηκε στη ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ Α' | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο 15 Αυγούστου

Jacques Prévert (1900-1977), Ο κακός μαθητής

FB IMG 1655038935853

https://blogs.sch.gr/ptasiopou/files/2022/06/FB_IMG_1655038947033-2.jpgΟ κακός μαθητής
Λέει όχι με το κεφάλι
Μα λέει ναι με την καρδιά
Λέει ναι σε όσους αγαπάει
Λέει όχι στον καθηγητή
Είναι όρθιος
Τον ρωτούν
Και όλα τα προβλήματα έχουν δοθεί
Ξαφνικά τον πιάνουν ακατάσχετα γέλια
Και τα σβήνει όλα
Τα ψηφία και τις λέξεις
Τις ημερομηνίες και τα ονόματα
Τις φράσεις και τους γρίφους
Και παρά τις φοβέρες του καθηγητή
Κάτω από τα γιουχαΐσματα των καλών μαθητών
Με κιμωλίες όλων των χρωμάτων
Πάνω στον μαυροπίνακα της δυστυχίας
Ζωγραφίζει το πρόσωπο της ευτυχίας.

Jacques Prévert (1900-1977), Ο κακός μαθητήςFB IMG 1655038947033

FB IMG 1655038941266

FB IMG 1655038935853

…………………………………………………………………………

Αγαπημένος ποιητής, αγαπημένο ποίημα!

………..
……………………..

Ο μαθητής, μήπως έχει κουραστεί από το διάβασμα…
μήπως κάνει ένα μικρό διάλειμμα από το διάβασμα…
μήπως ονειροπολεί…

………………………………….
………………….

1/ JEAN BAPTISTE GREUZE, Παιδί που κοιμάται πάνω στο βιβλίο του. 1755.
2/ LAURITS ANDERSEN RING, Παιδί που διαβάζει τα μαθήματά του. 1895.
3/ JOHANN GEORG MEYER VON BREMEN, Μαθήτρια που διαβάζει. 1852.

Δημοσιεύθηκε στη ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Jacques Prévert (1900-1977), Ο κακός μαθητής

Το χρέος μας για την Ειρήνη

FB IMG 1655038704814

Κείμενο [ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ]

Φίλες και φίλοι, βρισκόμαστε σήμερα όλοι εδώ, όχι για να διακηρύξουμε απλώς την προσήλωσή μας στην αξία της ειρήνης. Δυστυχώς, με την είσοδο του 21ου αι. και παρά τα τεχνολογικά άλματα και την ευημερία που υπάρχει στις ανεπτυγμένες χώρες, τα τύμπανα του πολέμου ήχησαν και ηχούν επικίνδυνα. Σήμερα δεν μπορούμε να μην έχουμε το βλέμμα μας στραμμένο στο Ιράκ, όπως το είχαμε πριν από λίγα χρόνια στη Γιουγκοσλαβία. Εκεί όπου συνάνθρωποί μας υποφέρουν. Εκεί όπου η ανθρωπότητα δίνει τη μάχη, για να διατηρήσει τα ιδανικά της. Αντιστεκόμαστε στη βαρβαρότητα, διακηρύσσουμε την αντίθεσή μας στον πόλεμο και τη βία.

Θα αποτολμήσω να πω ότι το λαϊκό αίτημα των πολιτών, για ειρήνη και ευημερία, αποτελεί στις μέρες μας τη μοναδική ελπίδα για έναν καλύτερο κόσμο. Το κίνημα κατά του πολέμου φούντωσε πριν από έναν χρόνο διεθνώς και δεν δικαιούμαστε να το εγκαταλείψουμε. Δεν δικαιολογούμαστε να συνηθίσουμε τον πόλεμο και τις εικόνες φρίκης. Οφείλουμε να ενεργοποιηθούμε, να μην αδιαφορήσουμε για τη φρίκη του πολέμου. Οφείλουμε να βάλουμε στην άκρη τις όποιες πολιτικές μας διαφορές και όλοι μαζί να αντισταθούμε. Αντίσταση στον πόλεμο σημαίνει αντίσταση σε έναν κόσμο που προβάλλει ως μοναδικό ιδανικό το κέρδος.

Ο ελληνικός λαός έχει παλέψει με όλες του τις δυνάμεις για την ειρήνη. Έδωσε τη μάχη κατά του φασισμού με τη μεγαλειώδη του αντίσταση στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Αντιστέκεται και σήμερα στη βαρβαρότητα, γιατί δεν ανέχεται το άδικο. Με οδηγό τους αγώνες για την Ελευθερία, την ειρήνη και την κοινωνία αλληλεγγύης που οικοδόμησαν οι παλαιότερες γενιές.
Η ελπίδα για έναν καλύτερο κόσμο, δεν μπορεί να σβήσει μέσα στις στάχτες του πολέμου, δεν μπορεί να νικηθεί από το δίκαιο του ισχυρού, γιατί κανείς μας δεν μπορεί να δεχθεί ότι έστω και ένας πολίτης του κόσμου, είναι αναλώσιμος. Όλοι μαζί θα αποδείξουμε ότι τη δύναμη την έχουν οι λαοί. Όλοι μαζί θα αντιταχθούμε στη βία και τον φανατισμό, από όπου κι αν προέρχεται. Αντιστεκόμαστε στην τρομοκρατία, τον φανατισμό και τη βία, με αγώνες για περισσότερη ακόμη δημοκρατία. Το φιλειρηνικό κίνημα είναι κατεξοχήν πολιτικό κίνημα. Σε αυτή την παγκόσμια μάχη για μια καλύτερη κοινωνία, δεν πρέπει να λείψει κανείς, γιατί η Ειρήνη διαφυλάσσεται μόνο μέσα από τη συμμετοχή όλων μας.

Ομιλία της Φώφης Γεννηματά στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Ειρήνης,
στις 06 Μαΐου 2004. (Διασκευή)

@ Με αφόρμηση τους προβληματισμούς του κειμένου οι μαθητές μας «παρουσίασαν» σε μια ομιλία κατά την εκδήλωση του Σχολείου τους, τους τρόπους με τους οποίους μπορεί το Σχολείο να βοηθήσει στην υπόθεση της Ειρήνης.

Συγκινητικά τα μηνύματά τους!

Παρέδωσαν «Μάθημα ειρήνης και συμφιλίωσης των λαών» προσεγγίζοντας με ευαισθησία το κοινωνικό πρόβλημα του πολέμου και διατυπώνοντας τις προτάσεις τους, εκφράζοντας τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους!
Αξιόλογες οι προτάσεις τους για δραστηριότητες και εκδηλώσεις τέχνης & πολιτισμού, στάσεις & συμπεριφορές δημοκρατικές, διάλογος…για την καλλιέργεια & την εδραίωση της αξίας της ειρήνης.

Μπράβο, παιδιά μου!

Με τους νέους και τα ηχηρά μηνύματά τους ελπίζουμε η φλόγα της ειρήνης να επικρατήσει παντού!

Δημοσιεύθηκε στη ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ Α', ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Το χρέος μας για την Ειρήνη

10 Ιουνίου 1944, η σφαγή στο Δίστομο.

FB IMG 1655038569429

10 Ιουνίου 1944 η σφαγή στο Δίστομο.

Το καλοκαίρι του 1944 οι Γερμανοί είχαν αποδυναμωθεί αρκετά. Εκτός από τις μάχες, είχαν αρχίσει να χάνουν και την ψυχραιμία τους. Έτσι, μπροστά στην απειλή των αντάρτικων δυνάμεων, χτυπούσαν τα χωριά και σκότωναν τους ανυπεράσπιστους κατοίκους ως αντίποινα. Ένας από τους στόχους τους ήταν και το Δίστομο, το οποίο βρισκόταν σε μια νευραλγική θέση μεταξύ Ελικώνα και Παρνασσού, όπου δρούσαν αντάρτες.

Σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων του χωριού στη ακολούθησε μάχη που κράτησε περίπου 2 ώρες, κατά την οποία σκοτώθηκαν περίπου 40 Γερμανοί και χτυπήθηκε ο επικεφαλής των δυνάμεων τους. Οι αντάρτες όμως υποχώρησαν γιατί δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τους πολυάριθμους άνδρες της Βέρμαχτ. Οι Γερμανοί επέστρεψαν στο Δίστομο και λίγο αργότερα ο επικεφαλής τους ξεψύχησε. Τα τελευταία του λόγια, σύμφωνα με τις μαρτυρίες ήταν: «Δεν θα αφήσετε ούτε γάτα». Οι άντρες του υπάκουσαν με υπερβάλλοντα ζήλο τις εντολές.

Ο απολογισμός της σφαγής του Διστόμου είναι 220 άμαχοι. Ανάμεσά τους παιδιά, γυναίκες και βρέφη. Σε μια περίπτωση, οι σφαγείς σκότωσαν ένα μωρό με την ξιφολόγχη και χάραξαν τον αγκυλωτό σταυρό στο πρόσωπό του….

…….

Ένα από τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα των Ναζί στην κατεχόμενη Ελλάδα. Το Δίστομο πυρπολήθηκε και 218 κάτοικοι (114 γυναίκες και 104 άνδρες) εκτελέστηκαν απάνθρωπα. Ανάμεσά τους 45 παιδιά και 20 βρέφη.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/articles/450

……

Μαρία Παντίσκα : Η γυναίκα από το Δίστομο, που έγινε σύμβολο της ναζιστικής θηριωδίας στην Ελλάδα

https://www.google.com/amp/s/www.mixanitouxronou.gr/ta-dakrya-tis-marias-apo-to-distomo-h-fotografia-poy-ekane-diethnos-gnosti-tin-sfagi-ton-ss/%3famp=1

Δημοσιεύθηκε στη ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο 10 Ιουνίου 1944, η σφαγή στο Δίστομο.

Η Πεντηκοστή

FB IMG 1655038205735

«Όταν το πνεύμα του Θεού κατέρχεται σ’ έναν άνθρωπο και τον επισκιάζει με την πληρότητα της έκχυσής του, τότε η ψυχή του ξεχειλίζει από μια χαρά απερίγραπτη, γιατί το Άγιο Πνεύμα χαροποιεί ό,τι αγγίζει».

➖ Άγιος Σεραφείμ του Sarov.

▪️Πίνακας: Δομήνικος Θεοτοκόπουλος ( El Greco),
«Η Πεντηκοστή».

Δημοσιεύθηκε στη ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ Α', ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η Πεντηκοστή

Σήμερα, 12 Ι ο υ ν ί ο υ είναι η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας

IMG 20220612 143835 311

«Αρνούμαι μέχρι θανάτου να αγαπήσω αυτόν τον κόσμο, όπου υπάρχουν παιδιά που βασανίζονται».

Αλμπέρ Καμύ (1913-1960)

Δημοσιεύθηκε στη ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Σήμερα, 12 Ι ο υ ν ί ο υ είναι η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας