ΠΕΙΡΑγΜΑΤΑ

Σήμερα, Παρασκευή 3 Οκτωβρίου, έγιναν οι εκλογές για την ανάδειξη 15μελούς Μαθητικού Συμβουλίου για τη σχολική χρονιά 2014-15.

Η γενική συνέλευση έγινε στις 10:50, οπότε και παρουσιάστηκαν οι 31 υποψήφιοι (11 από την Α΄, 9 από τη Β΄ και 11 από τη Γ΄ Τάξη -συνολικά, 21 αγόρια και 10 κορίτσια), και αναπτύχθηκε διάλογος.

Στις 12:00 ολοκληρώθηκε η ψηφοφορία, και ξεκίνησε η διαδικασία της καταμέτρησης για την ανάδειξη των 15 τακτικών μελών και 7 αναπληρωματικών μελών. Αξίζουν συγχαρητήρια στην εφορευτική επιτροπή που υπεύθυνα, μεθοδικά και αξιόπιστα έφερε σε πέρας τη διαδικασία αυτή στις 13:35. Μπράβο στους Κωνσταντίνο Γιαννακάκη (Α1), Αικατερίνα Χριστίνα Μεσσαριτάκη  (Α2),Θεονύμφη Χριστάκη (Α3), Ευτυχία Καλογιαννάκη (Β1), Χρυσή Μανδόλα (Β2), Λυδία Μαυράκη (Β3), Νικόλαο Μπανασάκη (Γ1), Αρετή Κοκκινομαγουλά (Γ2) και Γαρουφαλιά Μαυράκη (Γ3).

Στις εκλογές ψήφισαν 196 από τους 200 μαθητές του σχολείου. Βρέθηκε 1 λευκό ψηφοδέλτιο και 4 άκυρα. Από τα υπόλοιπα 191 έγκυρα ψηφοδέλτια, αναδείχθηκαν στο δεκαπενταμελές μαθητικό συμβούλιο 10 αγόρια (στην 3η, 4η, 5η, 6η, 8η, 9η, 10η, 13η, 14η και 15η θέση) και 5 κορίτσια (στην 1η, 2η, 7η, 11η και 12η θέση). 4 μαθητές εκλέχθηκαν από την Α΄ Τάξη (2 από το Α1, 2 από το Α3, ενώ το Α2 έμεινε χωρίς εκπροσώπηση), 5 από την Β΄ Τάξη (1 από το Β1, 1 από το Β2, και 3 από το Β3), και 6 από την Γ΄ Τάξη (2 από το Γ1, 1 από το Γ2, και 3 από το Γ3).

Ακολουθεί ο πίνακας με τα αποτελέσματα:

Θα ακολουθήσει η συγκρότηση του συμβουλίου σε σώμα με την εκλογή Προέδρου, Αντιπροέδρου και Γραμματέα.

Απόφοιτοι 2014 (18/6/14)

Για πάντα μες στη σκέψη μου
στη μπάντα του κρανίου
θα ‘ναι σαφί αξέχαστη
η τρίτη αυτή Λυκείου.

Μ’ όλους τους φίλους τους κάλους
και τους καθηγητές μας
που πάλεψαν για να γενούν
όμορφες οι ζωές μας.

Και τσ’ ώρες μεσ’ στην τάξη μας
το γέλιο και το κλάμα
μέσ’ στην ψυχή θα μείνουνε
και στη καρδιά συνάμα.

Με τόσους δα φιλοσόφους
Πλάτωνα και Σωκράτη
εσκέβρωσε η πλάτη μου
να τσι’ χει αναθεμάτοι!

Και ιστορία μάθαμε
το κάθε κομματάκι
σαν να μιλεί ένα πιστό
καλό παπαγαλάκι.

Και κάναμε και κείμενα
και στη νυχτιά βελόνα
ψάχναμε κι αναλύαμε
ακόμη και το κόμμα.

Και κάναμε κι Οβίδιο
και Βρέννο και Αρρία
και Νασικά και Μέτελλο
μα και την Καικιλία.

Ακόμα και γερούνδιο
σουπίνο και προτάσεις
και σύμπτυξη με μετοχές
και sym για τσ’ εξετάσεις.

Μα κάναμε και μύκητες
βακτήρια και φίδια
και ποντικούς και κότσυφες
μα και τα βελανίδια.

Και μάθαμε και Γενικής
ωραία Ιστορία
με την Πλουμάκη την καλή
την όμορφη κυρία.

Κι επίσης Παπαδόπουλο
που τόση αγάπη έχει
για να διδάξει αφού σαφί
προς στο σκολειό μας τρέχει.

Κι έρχεται απ’ το Ρέθυμνο
π’ ούτε τρελός δεν κάνει
μα μεις το αναγνωρίσαμε
κι αυτό μονάχα φτάνει.

Και κάναμε τσ’ αγίους μας
κι είδαμε βιντεάκια
απου χορεύουν όμορφα
τα πειραματικάκια.

Κι αυτό γιατί μας μάζεψε
κι έπιασε απ’ το χεράκι
εκείνη η καθηγήτρια
Σοφία Βερεράκη.

Επίσης και περίληψη
με δώρο μπισκοτάκι
να δίνει η καθηγήτρια
ο Μπόμπος το Μαράκι.

Και Βαρβεράκης να μιλά
να λέει για εξισώσεις
κι όλη η θεωρητική να λέει «Θεέ,
τρέξε για να με σώσεις!»

Και κάναμε και Αγγλικά
με τ’ όνομα pizza-κη
απου ‘χει κόρη σπέσιαλ
γλυκεία ωσάν παστάκι.

Και Φυσική Παρασκευές
σ’ τσ’ οχτώ με το Μαράκη
με κύματα, συχνότητες
και το λεπτονιάκι.

Και μάθαμε και το πινκ πονκ
κι ό,τι κι αν θες παιχνίδι
με γυμναστή που ό,τι του πεις
στο φέρνει και στο δίδει.

Και σ’ όλα αυτά ο αρχηγός
ο μέγας του σχολείου
που μοιάζει με το Μάριο
το Σούπερ του νηπίου.

Που λέει και τα ρώσικα
και τ’ αγγλικά ωραία
και παγωμένα ανέκδοτα
που διώχνουν την παρέα.

Μα ένα μεγάλο ευχαριστώ
στη μάνα αυτή που αξίζει
τόσα πολλά κι ό,τ’ αγαπα
η χέρα της ν’ αγγίζει!

Αυτή η Θεά που ’χει ψυχή
κι όλους μας έχει βάλει
και με γλυκάδα και στοργή
χωρίς να υπερβάλλει.

Μας ’γκάλιασε και προσευχές
για όλα τα παιδάκια
κάνει σαφί από καρδιάς
στα πειραματικάκια.

Είναι αυτή που έμαθε
σε όλους την αγάπη
το σεβασμό την αγκαλιά
και της χαράς το δάκρυ.

Είναι η μανά η Παρή
τ’ όμορφο γιασεμί μας
που πάντα μέσα στη ζωή
θα ’ναι εκεί μαζί μας.

Ένα αντίο ’πό καρδιάς
σε όλο το σχολειό μου
στέλνω …και με τη θύμηση
θα είναι στο πλευρό μου.

Η δύναμή σας όπλο σας
με υπομονή μεγάλη
να γίνετε οι νικητές
για να μη γίνουν άλλοι.

Η αποτυχία είν’ αυτή
που εύχομαι μη γνωρίσει
αυτός που όνειρα ζωής
έχει και του γκρεμίσει.

Σ΄ευχαριστούμε, Ελευθερία!

Την Κυριακή 23 Μαρτίου πραγματοποιείται η τέταρτη πεζοπορία του Ομίλου «Κρητικά Μονοπάτια», σε συνεργασία με το Πρότυπο Πειραματικό Γυμνάσιο, με κύριο προορισμό τη Μονή Βόσακου και χωριό Αλόιδες.

Η διαδρομή θα ξεκινήσει από την Παναγιά Χαρακανή, στη νέα εθνική οδό για το Ρέθυμνο. Θα πάρουμε το μονοπάτι για τη Μονή του Βόσακου και μετά από μικρή ξεκούραση θα συνεχίσουμε από άλλο μονοπάτι την ανάβαση για το χωριό Αλόιδες. Η διάρκεια της πορείας εκτιμάται γύρω στις έξι ώρες.

Η αναχώρηση θα γίνει από το Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου στις 07:30 με λεωφορείο. Η επιστροφή στο Ηράκλειο θα γίνει περίπου στις 16:00.

Συμμετέχουν οι μαθητές Γεώργιος Αλογδιανάκης (Α1), Ιπποκράτης Αρχαβλάκης (Α3), Θεμιστοκλής Αρχοντίδης (Α1), Εμμανουήλ Βελεγράκης (Α1), Λήδα Γανωτάκη (Α1), Κορίνα Δρακάκη (Α1), Αριάδνη Ζώτου (Β2), Ευτυχία Καλογιαννάκη (Α1), Δήμητρα Κοσμαδάκη (Α1), Ελένη Λήδα Λεβέντη (Α1), Θωμάς Λοππινέ (Α2), Γρηγόριος Παπαδοσπυριδάκης (Α3), Αριστείδης Παττακός (Α3), Κωνσταντίνα Ψυχογιού (Α3).

Αμαλία Μπιτσακάκη

Τη Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου 2013, κάποια μέλη από την σχολική χορωδία του σχολείου μας πραγματοποίησαν μία φιλανθρωπική δράση. Πολλά παιδιά από την χορωδία  είχαν φέρει όργανα όπως κλασική κιθάρα αλλά και   παραδοσιακά κρητικά όργανα όπως νταούλι, μαντολίνο, λύρα, ασκομαντούρα. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής τα παιδιά άρχισαν να τραγουδάνε χριστουγεννιάτικα τραγούδια, αλλά με το πνεύμα που εμπνεύστηκε από τους επιβάτες και από τα ίδια τα παιδιά, κατέληξαν σε κρητικά τραγούδια όπως: το μανταρίνι, ο ακροβάτης, πετροπέρδικα κ.α.
Συνέχεια →

Κατερίνα Μιχαηλίδη, Έλσα Περάκη

Την Τετάρτη 18 Δεκεμβρίου 2013 στα πλαίσια της Ερευνητικής μας Εργασίας (Project) για την Φιλανθρωπία, επισκεφτήκαμε το Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών με Ειδικές Ανάγκες του Δήμου Μαλεβιζίου, στα  Καλέσα. Ήταν, ομολογούμε, μια διαφορετική εμπειρία που θα μας μείνει για πολύ καιρό στο νου. Η χαρά στα πρόσωπα όλων των παιδιών και των ανήμπορων ενηλίκων που βρίσκονταν εκεί ήταν απερίγραπτη και συγκινητική.
Συνέχεια →

Jenny Lyberatou

It is quite unfortunate, yet still a fact that almost every individual is bound to witness a Pygmalion project during his life.

I, myself, have seen some at work in real life. To be more specific, I have noticed friends trying to change the life of their mates on multiple levels (such as habits and interests) as well as parents forcing their children to undertake an occupation that they prefer or do activities they consider helpful or constructive. I have even seen lovers trying to transform their partner into who they believe to be “the ideal companion”. Of course, it is clear that such action can bring no positive result and has a bad impact on each relationship.

When being the “statue” of a Pygmalion project, being attempted to change to fit other people’s expectations, I feel greatly disappointed as I get this bitter feeling I am not sufficient. I either resist and fight back, which doesn’t always obliterate the sense of unpleasant confusion, or give in and start feeling I am becoming a burden of my own self while finding me less recognizable.

All in all, I believe the paradoxical game named “Pygmalion project” always damages the relationships and fills the hearts with greed and general ethical corruption, so, the only solution left for us is to appreciate the individuality of our loved ones and quit the pointless search for perfection.