>
Σχολιασμός κατά θέμα:
ΘΕΜΑ Α’
Α1. Ακολουθεί την παράδοση των τελευταίων ετών τουλάχιστον ένα ερώτημα να προέρχεται από το τετράδιο Μαθητή.
Α2. Κατά το ήμισυ θεωρητικό (βιβλίο μαθητή σελ 148-149) ενώ οι μαθητές θα έπρεπε να δώσουν δικά τους παραδείγματα.
Α3. Πρωτότυπο και αφορά στην κατανόηση του ρόλου που έχουν οι μεταβλητές μέσα σε έναν αλγόριθμο. Τυπικά πρόκειται για ένα πρόβλημα αντιστοίχισης που προϋποθέτει όμως, την καλή κατανόηση της λειτουργίας στην οποία μετέχουν οι μεταβλητές.
Α4. Το θέμα αυτό είναι ένα πρόβλημα συμπλήρωσης κενών από αλγόριθμο που βρίσκεται στο βιβλίο του μαθητή (σελ 58).
Α5. Ένα ακόμα θέμα συμπλήρωσης κενών αλλά η συμπλήρωση αυτή απαιτεί την καλή κατανόηση του τρόπου με τον οποίο εκτελείται η μέθοδος ταξινόμηση πίνακα με τη μέθοδο «φυσαλίδα».
ΘΕΜΑ Β’
Αποτελεί ένα «κλασικό» πρόβλημα εκτέλεσης αλγορίθμου και συμπλήρωσης ενός πίνακα τιμών. Θετικό στοιχείο αποτελεί ο ορισμός ενός πίνακα τιμών που περιέχει εκτός από τιμές μεταβλητών, αποτίμηση λογικών εκφράσεων καθώς και εντολές εξόδου.
ΘΕΜΑ Γ’
Θεωρούμε ότι η αντιμετώπιση του προβλήματος που προέκυψε με το Θέμα Γ’ έχει δύο όψεις, την Επιστημονική και την Παιδαγωγική.
Υποθέτουμε ότι με το θέμα που έθεσε η επιτροπή, επιθυμεί να ελέγξει το γνωστικό στόχο που διατυπώνει το βιβλίο μαθητή στη σελ 184, σχετικά με την ικανότητα των μαθητών να αποφασίζουν αν πρέπει να χρησιμοποιηθεί πίνακας στη λύση ενός προβλήματος. Πώς θα πρέπει να το αποφασίσει αυτό ο μαθητής;
Κατά τη δική μας άποψη, οφείλει ο μαθητής να σκεφτεί ότι ο πίνακας είναι στατική δομή και το ακριβές μέγεθος (που θα χρειαστεί στη μνήμη) καθορίζεται από την αρχή και όχι κατά την εκτέλεση του προγράμματος (βιβλίο σελ. 56). Συνεπώς για να χρησιμοποιηθεί ένας πίνακας πρέπει να είναι γνωστό από την αρχή το μέγεθός του. Στον αλγόριθμο δεν δηλώνεται η διάσταση του πίνακα αλλά πάλι θεωρείται γνωστή και σταθερή κατά την έναρξη της εκτέλεσής του. Επιστημονικά λοιπόν δεν επιτρέπεται η δυναμική δημιουργία πίνακα κατά την εκτέλεση του αλγορίθμου ή προγράμματος.
Παιδαγωγικά πρέπει να δούμε τον τρόπο σκέψης του μαθητή, τον τρόπο διδασκαλίας του μαθήματος και τις περιορισμένες ώρες διδασκαλίας του. Κατανοούμε πλήρως ότι ο μαθητής έχει κατανοήσει πολύ καλύτερα τη λειτουργία των πινάκων και εφόσον υπάρχει έμμεσος τρόπος λύσης του θέματος είναι λογικό να χρησιμοποιηθεί από τους μαθητές. Ο έμμεσος τρόπος αναφέρεται στη λογική “αφού γνωρίζω να λύνω ένα πρόβλημα με πίνακα γιατί να μην τον χρησιμοποιήσω”; Δημιουργώ λοιπόν (ή θεωρώ ότι έχω δημιουργήσει), έναν πίνακα που υπερκαλύπτει τα πιθανά δεδομένα μου και είμαι εντός θέματος. Χαρακτηριστικά ένας μαθητής έγραψε σε φόρουμ: δημιουργώ ένα πίνακα με 6 δις θέσεις έτσι ώστε να καλύπτω όλο τον πληθυσμό της Γης! Είναι σωστή μια τέτοια λύση; Τυπικά ναι, εφόσον στο μάθημά μας δεν εξετάζουμε ποιότητα αλγορίθμου (π.χ. τη σπατάλη πόρων).
Υπάρχει βέβαια το κύριο ερώτημα, αν θα ανταμείψουμε το ίδιο το μαθητή που πέτυχε να αναλύσει το χώρο του προβλήματος (ότι δεν ξέρει από την αρχή το μέγεθος του δείγματος, άρα δεν πρέπει να χρησιμοποιήσει πίνακα) και να σκεφτεί πως θα αντιμετωπίσει το πρόβλημα, και τον άλλο μαθητή που έχει συνηθίσει να τα κάνει όλα με πίνακες, είτε είναι απαραίτητοι είτε όχι. Το ερώτημα δηλαδή στην πραγματικότητα είναι προς ποια κατεύθυνση θέλουμε να πάει το μάθημα και αυτό πρέπει να μας απασχολήσει στο αμεσότατο μέλλον.
Το Δ.Σ. της Π.Ε.ΚΑ.Π. αφού έλαβε υπόψη του τα σχόλια, τις απόψεις και τους προβληματισμούς πολλών συναδέλφων για το σοβαρότατο θέμα που έχει ανακύψει με το Θέμα Γ’, δίνοντας πρωτίστως προτεραιότητα στην αγωνία και το μέλλον των υποψηφίων μαθητών της Τεχνολογικής Κατεύθυνσης, θεωρεί ότι και η λύση με πίνακα δεν είναι λανθασμένη και κατά συνέπεια προτείνει να μην κοπούν μόρια από τους μαθητές.
Η Ένωση επιθυμεί και οφείλει να βρίσκεται πάντα στο πλευρό των συναδέλφων, να ακούει τον παλμό των γεγονότων, να αφουγκράζεται τη κοινή γνώμη και να μεταφέρει τις απόψεις τους.
Ξεκαθαρίζουμε ότι η Π.Ε.ΚΑ.Π. δεν δίνει οδηγίες στους βαθμολογητές και δεν αξιολογεί το έργο των βαθμολογικών κέντρων. Επιθυμεί να συνεισφέρει ώστε το έργο των συναδέλφων να είναι πάντα ευκολότερο γι’ αυτούς και πάντα προς το συμφέρον των μαθητών.
Πιστεύουμε ότι μέσα από το forum το οποίο έχει στηθεί από το Υπουργείο, οι συντονιστές βαθμολόγησης των γραπτών των μαθητών θα βρουν κοινό τρόπο αξιολόγησης όλων των θεμάτων, συνεκτιμώντας όλες τις παραμέτρους.
ΘΕΜΑ Δ’
Το θέμα αυτό είναι ένα τυπικό θέμα επεξεργασίας πινάκων και η αντιμετώπισή του είναι γνωστή στους μαθητές. Μόνο το ερώτημα Δ4 παρουσιάζει αυξημένη δυσκολία.
Με αφορμή ειδικά το θέμα Γ’, επαναφέρουμε στο προσκήνιο την πάγια θέση της Π.Ε.ΚΑ.Π. για αύξηση των ωρών διδασκαλίας του μαθήματος. Είναι σαφές πλέον ότι οι 2 ώρες την εβδομάδα για το μάθημα Ανάπτυξη Εφαρμογών σε Προγραμματιστικό Περιβάλλον, που διδάσκεται μόνο στη Γ’ Λυκείου και εξετάζεται στις Πανελλαδικές εξετάσεις, δεν επαρκούν.
Έχουμε την άποψη πως οι ώρες θα πρέπει να είναι 3, ώστε ο διδάσκων να έχει το χρόνο να ολοκληρώσει πλήρως και τη θεωρία αλλά και να υπάρχει η δυνατότητα στο μαθητή να ασκηθεί εργαστηριακά, ώστε η εμπειρία του αυτή να τον εξοικειώσει με θέματα επιπέδου Πανελλαδικών εξετάσεων.
Προς την ίδια κατεύθυνση, θα ήταν σωστό να αντικατασταθεί το μάθημα Τεχνολογία Επικοινωνιών στη Β’ Λυκείου Τεχνολογικής Κατεύθυνσης, με ένα μάθημα Πληροφορικής και περιεχόμενο την εισαγωγή στους αλγορίθμους και τον προγραμματισμό, στο οποίο θα διδάσκονται οι βασικές έννοιες αλγοριθμικής, δομών, εντολών και προγραμματισμού και θα αποτελούν το υπόβαθρο για το πιο απαιτητικό μάθημα Α.Ε.Π.Π. της Γ’ Λυκείου.
Τέλος, ευχόμαστε καλά αποτελέσματα σε όλους τους μαθητές και καλή δύναμη για πραγματοποίηση των στόχων τους.
Tο Δ.Σ. της Π.Ε.ΚΑ.Π.