>Για το θεμα 3ο που "η σωστή λύση " δεν απαιτεί χρήση πινάκων.Ακροβατούμε στα όρια της τυπολατρίας και όχι της ουσίας αν θεωρούμε λανθασμένη τη χρήση πίνακα αφού:1) το πρόβλημα μοντελοποιείται σε πραγματικά δεδομένα με πίνακες απλά γράφοντας ότι "εστω ότι μέγιστος αριθμός συμμετεχόντων είναι 2000" και διαβάζοντας το Ν μέ έλεγχο εγκυρότητας 1 έως 20002) το ίδιο το βιβλίο εισάγει την φιλοσοφία της χρήσης πίνακα με Μ στοιχεία πχ το θέμα Α4 ή οι αλγόριθμοι φυσσαλίδας σελ. 68 ή σειριακής αναζήτησης σελ 64 του βιβλίου ή τα παραδείγμα 5 σελ 32 του τετρραδίου ή ασκήσεις ΔΣ2, ΔΣ3 σελ 96 του τετραδίου μαθητή, που όλες έχουν τη λογική ότι μοντελοποιώ το πρόβλημα με πίνακα Ν θέσεων και ξέρω ότι το Ν θα είναι γνωτό τη στιγμή που θα προγραμματίσω το πρόβλημα με τον τρόπο που αναφέρω στο 1) ή παρουσιάζεται στο παράδειγμα 1 του κεφαλαίου 9 στο τετράδιο μαθητή.3) Στην πραγματικότητα υπάρχουν δυναμικοί πίνακες στις γλώσσες προγραμματισμού που υλοποιούν αυτές τις λύσεις4) Γιατί απλά τη ΚΕΕ δεν έβαζε την απαίτηση "να μην γίνει χρήση πίνακα" αλλά αφήνειτο θέμα πάνω σε πολύ λεπτές έννοιες που απαιτούν πείρα αλλά και στην πράξη μπορεί με παραδοχή που γίνεται σε όλα τα επαγγελματικά προγράμματα του εμπορίου να δώσουν λύση με πίνακες όπως περιγράφω στο 1). Άρα κοιτάμε την ουσία να ο μαθητής μπορεί να δημιουργήσει κώδικα ή του αφήνουμε ασαφή κάποια σημεία για να τον οδηγήσουμε εκτός θέματος; Τα παιδιά αξίζουν μεγαλύτερο βαθμό σαφήνειας των θεμάτων όταν παίζεται το μέλλον τους.5) θα μπορούσε η σεβαστή ΚΕΕ να διατυπώσει την εκφώνηση ώστε ο αλγόριθμος να τελειώνει όταν δοθεί όνομα αθλητή το κενό ή αρνητική επίδοση εξετάζοντας τα παιδιά στην ουσία της κατασκευής αλγορίθμου με άγνωστο πλήθος επαναλήψεων και όχι βάζοντας "τρικλοποδιά" με το άγνωστο Ν που γίνεται γνωστό και που πουθενά στο σχολικό βιβλίο δεν έχει ανάλυση και αντιτώπιση ενός παρόμοιου θέματος.
>Συμφωνώ απόλυτα με τον Ανώνυμο. Φυσικά και σύμφωνα με το βιβλίο του σχολείου μπορούν να χρησιμοποιηθούν πίνακες στο θέμα Γ. Επιπλέον "ναι" ας ήταν περισσότερο ακριβής η διατύπωση. Η έλλειψη καλής και σωστής διατύπωσης φαίνεται και σε μερικά ακόμη θέματα: πχ. το Α1 "Δίνονται …. σε φυσική γλώσσα" όμως είναι σε ελεύθερο κείμενο και όχι σε φυσική γλώσσα με βήματα. Επίσης στο Α3 δεν είμαι σίγουρη ότι είναι δυνατή η ύπαρξη μεταβλητής με το όνομα Η γιατί μάλλον υπάρχει conflict με τη δεσμευμένη λέξη λογικής πράξης ή (or).
>Η χρήση πίνακα στον αλγόριθμο – ψευδογλώσσα προϋπουθέτει την γνώση του μεγέθους του. Εξού και το Δεδομένα // (που θα βάζαμε το μέυεθος του πίνακα) //. Αν όμως η επιτροπή ήθελε να κατευθύνει τους μαθητές προς την χρήση δομής επανάληψης, τότε έπρεπε να το κάνει πιο ξεκάθαρο ζητώντας την υλοποίηση του με πρόγραμμα, που εκεί οι μαθητές θα το έβλεπαν πολύ καθαρά. Είναι ανόητο να ζητάμε από τους μαθητές να προσαρμόζονται γρήγορα στα θέματα, να δίνουν λύση και να ψάχνουμε τρόπο να τους μειώσουμε τον βαθμό.
>Σχετικά με το θέμα 3 και τη χρήση πινάκων. Από ότι κατάλαβα η επιχειρηματολογία ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί πίνακας βασίζεται στο γεγονός ότι πρέπει να γνωρίζουμε το μέγεθος του όταν τον ορίζουμε στο πρόγραμμα.Σύμφωνα με το 1) του ανώνυμου σίγουρα μοντελοποιείται σωστά με πίνακες. Αλλά προκύπτει και ένα άλλο "λογικό" λάθος αν πούμε ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιήσουμε πίνακες σύμφωνα με τη λογική της δέσμευσης μνήμης.Ο αλγόριθμος είναι θεωρητική κατασκευή που τελικά δεν τρέχει σε υπολογιστή. Σκοπός οτυ είναι η μοντελοποίσησ αντιμετώπιση της καρδιάς του προβλήματος και όχι οι λεπτομέρειες υλοποίησης πχ με συγκεκριμένο μέγεθος όπως σε αλγόριθμο ταξινόμησης φυσαλίδας: Δεδομένα //table, N//Εκτελέιται αυτή η εντολή σε υπολογιστή και δεσεμύει μνήμη; Οχι φυσικά. δίνεται έτσι γιατί στόχος είναι η ταξινόμηση και όχι πως θα διαβάσουμε Ν στοιχεία. Άρα και στο συγκεκριμένο θέμα η δέσμευση Ν θέσεων σε πίνακα για τα δεδομένα των αθλητών είναι δευτερέυουσας σημασίας και πιό σημαντικό είναι η επίλυση των ερωτημάτων. Όταν ο αλγόριθμος θα πάει να υλοποιηθεί σε γλώσσα προγραμματισμού τότε θα αντιμετωπιστεί το πώς θα γίνει όπως με την παραδοχή πχ "έστω ότι μέγιστο πλήθος συμμετεχόντων 2000 και διαβάζω ένα Ν από 1 μέχρι 2000".Άρα ο μαθητής που έδωσε τη λύση με πίνακες δεν είναι επιστημονικά σωστός; αφού έδωσε τη λύση με αλγόριθμο (θεωρητική κατασκευή που δεν δεσμεύει μνήμη στον υπολογιστή).Μάλλον θα πρέπει ή τα θέματα να είναι καλύτερα διαατυπωμένα ή να βαθμολογηθούν στην ουσία αν ο μαθητής έδωσε απαντήσεις άσχετα με το πώς θα λυθούν οι λεπτομέρειες όταν πάμε σε γλώσσα προγραμματισμού.Πάντως πιστεύω κανείς καθηγητής πληροφορικής δεν θα έιδνε τέτοιο θέμα αν ήθελε οι μαθητές του να λύσουν την άσκηση με άγνωστο πλήθος επαναλήψεων. Παίζουμε με τις λέξεις και όχι τα σημαντικά πράγματα. Κρίμα για τα παιδιά.
>Μπορεί να ήθελε η ΚΕΕ να περάσει το μήνυμα «άγνωστο πλήθος» με την εκφώνησή της αλλά κατέληγε σε γνωστό που δεν αποτρέπει την μοντελοποίηση του προβλήματος με ΓΝΩΣΤΟ ΠΕΠΕΡΑΣΜΕΝΟ μέγεθος δεδομένων με τη δομή του πίνακα, κάνοντας την λογική παραδοχή ότι στον αγώνα θα συμμετέχουν μέγιστο ΤΟΣΟΙ αθλητές όπου ΤΟΣΟΙ >= του πλήθους μαθητών του σχολείου. . Άρα η λύση είναι σωστή όπως και η λύση χωρίς τη χρήση πίνακαΑπό την άλλη δείτε τα παραδείγματα 1 και 3 στο τετράδιο μαθητή. Λύνονται με πίνακα Ν θέσεων (Ν από 1 έως 50) το πρώτο και πίνακες Ν, Μ, Ν+Μ (100, 100 και 200 θέσεων). Ποιος όρισε τα όρια; Δεν είναι άγνωστο πλήθος τα Ν, Μ μέχρι να διαβαστούν από το πρόγραμμα; Ο συγγραφέας λοιπόν έκανε παραδοχή για να παρουσιάσει τον τρόπο λειτουργίας των αλγορίθμων με μορφή προγραμμάτων. Αν τα παραδείγματα αυτά τα έγραφε στο κεφάλαιο 3 θα υπήρχε τμήμα δηλώσεων με το συγκεκριμένο όριο του πίνακα (ώστε να δεσμευτεί χώρος στη μνήμη;). Όχι φυσικά θα έγραφε το κομμάτι ανάμεσα στο ΑΡΧΗ και ΤΕΛΟΣ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ. Τότε λοιπόν θα ήταν σωστό γιατί είναι ο συγγραφέας του βιβλίου ενώ ο μαθητής που χρησιμοποιεί αυτή τη λογική στο θέμα της άσκησης θα «τιμωρηθεί» γιατί δεν είναι;Αλλά πάρτε το και πρακτικά: Αν δώσουμε σε 2 εταιρείες να μηχανογραφήσουν το πρόβλημα διοργάνωσης αγώνων του σχολείου μας που έχει 400 μαθητές και η μια εταιρεία ορίσει πίνακα 1000 θέσεων και διαβάσει το Ν και η άλλη δεν κάνει χρήση του πίνακα, δεν θα δουλέψουν σωστά και τα 2 προγράμματα; Κάτι που είναι αποδεκτό στην πράξη το αφορίζουμε στη θεωρητική εξέταση;Τέλος σκεφτείτε τι γίνεται στους πραγματικούς αγώνες. Φυσικά χρησιμοποιείται δομή πίνακα αφού θέλουμε να διατηρήσουμε τα δεδομένα για αρκετές επεξεργασίες (σύγκριση με παλιά ρεκόρ, μέσος χρόνος και ποιοι είναι πάνω ή κάτω από το μέσο χρόνο, διαφορά χρόνου ανάμεσα σε συγκεκριμένους αθλητές κλπ). Άρα πάλι η εφαρμοσμένη πρακτική αφορίζεται και κρατάμε τη θεωρητική προσέγγιση;Κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Και οι δύο λύσεις είναι σωστές.
>Σχολικό βιβλίο«Αλγόριθμος είναι μια πεπερασμένη σειρά ενεργειών, αυστηρά καθορισμένων και εκτελέσιμων σε πεπερασμένο χρόνο, που στοχεύουν στην επίλυση ενός προβλήματος»Ένας μαθητής που έλυσε το θέμα με πίνακες σε ποιο σημείο απέτυχε; Στο εκτελέσιμο; Αφού το ίδιο το σχολ. Βιβλίο όταν εξετάζει πχ τον αλγόριθμο της συγχώνευσης πινάκων δίνει συγκεκριμένο μέγεθος στους πίνακες ώστε να είναι εκτελέσιμος. Ενώ στην παρουσίαση του θεωρεί πίνακες Ν, Μ και Ν+Μ στοιχείων.Άρα αφού το πλήθος των αθλητών είναι γνωστό (μέγεθος συμμετεχόντων στο αγώνισμα –πχ το πολύ 1000) όταν πάμε να υλοποιήσουμε τον αλγόριθμο σε πρόγραμμα σε υπολογιστή ακολουθούμε την τεχνική του ορισμού μεγέθους όπως κάνει και το βιβλίο είτε στο παράδειγμα 3 του τετρ. Μαθητή στο κεφ 9 είτε στο παρ. 1 του τετραδίου του κεφ. 9. Στο πρόγραμμα όχι στον αλγόριθμο. Άρα η λύση που έδωσε ο μαθητής με πίνακες δεν μοντελοποιείται (σκοπός του μαθήματος) σωστά σε υπολογιστή;
>Πάντως, στη σελίδα 90 (εκτός ύλης βέβαια), αναφέρεται αλγόριθμος σε ψευδογλώσσα με πίνακα (power) που δεν γνωρίζουμε πριν την εκτέλεση το μέγεθός του γιατί εξαρτάται από τα δεδομένα εισόδου (a, b). Άρα, αλλιώς τα πράγματα στην ψευδογλώσσα.Αλγόριθμος Δύναμη2Δεδομένα // a, b //!Σχόλιο: αποθήκευση στοιχείων πίνακαpower{1} ← ai ← 1pow ← 1Όσο pow<b επανάλαβε i ← i+1 pow ← 2* pow power{i} ← power{i-1} * power{i-1}Τέλος_επανάληψης!Σχόλιο: ανεύρεση της δύναμηςused ← 0result ← 1Όσο used < b επανάλαβε Αν used + pow <= b τότε result ← result * power{i} used ← used + pow Τέλος_αν pow ← pow/2 i ← i-1Τέλος_επανάληψηςΑποτελέσματα // result //Τέλος Δύναμη2Είπατε τίποτα;
Πανελλήνια Ένωση Καθηγητών Πληροφορικής στο 29 Μαΐου, 2010 στις 8:50 μμ
>ευχαριστούμε όλες και όλους τους συναδέλφους για τα σχόλια, προβληματισμούς, καταθέσεις απόψεων καθώς και τα μηνύματά σας. Θα ακολουθήσει εκ μέρους της ΠΕΚαΠ – ως είθισται- επίσημος σχολιασμός εντός ΣΚ.
>Θεωρώ και εγώ πως η λύση με χρήση πίνακα είναι σωστή! Ζητήθηκε να δημιουργηθεί αλγόριθμος οπότε υπάρχει η δυνατοτήτα να υποθέσουμε πως έχουμε έναν πίνακα Ν θέσεων. Ακόμη όμως και αν ήταν πρόγραμμα θα μπορούσαμε να θέσουμε έναν πολύ μεγάλο αριθμό ως το μέγεθος του πίνακα! Ψάχνουμε μήπως τον βέλτιστο αλγόριθμο για τη λύση του προβλήματος;Γιατί λοιπόν να δημιουργηθεί τέτοια σύγχυση και να κάνουμε τους μαθητές να αγωνιούν για το μέλλον τους; Σκόπος του μαθήματος είναι να μάθουν να σκέφτονται αλγοριθμικά και όχι να τους κάνουμε επαγγελματίες προγραμματιστές (που ακόμη και ένας επαγγελματίας πιθανότατα να το έλυνε με πίνακες το θέμα). Και κάτι τελευταίο….μια απορία-σκέψη…. θα υπάρχουν από εδώ και στο εξής ερωτήσεις θεωρίας στις πανελλαδικές ή άδικα βάζουμε τα παιδιά να μαθαίνουν τόσες σελίδες;Σας ευχαριστώ
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
9 σχόλια
Μετάβαση στη φόρμα σχολίων
>Για το θεμα 3ο που "η σωστή λύση " δεν απαιτεί χρήση πινάκων.Ακροβατούμε στα όρια της τυπολατρίας και όχι της ουσίας αν θεωρούμε λανθασμένη τη χρήση πίνακα αφού:1) το πρόβλημα μοντελοποιείται σε πραγματικά δεδομένα με πίνακες απλά γράφοντας ότι "εστω ότι μέγιστος αριθμός συμμετεχόντων είναι 2000" και διαβάζοντας το Ν μέ έλεγχο εγκυρότητας 1 έως 20002) το ίδιο το βιβλίο εισάγει την φιλοσοφία της χρήσης πίνακα με Μ στοιχεία πχ το θέμα Α4 ή οι αλγόριθμοι φυσσαλίδας σελ. 68 ή σειριακής αναζήτησης σελ 64 του βιβλίου ή τα παραδείγμα 5 σελ 32 του τετρραδίου ή ασκήσεις ΔΣ2, ΔΣ3 σελ 96 του τετραδίου μαθητή, που όλες έχουν τη λογική ότι μοντελοποιώ το πρόβλημα με πίνακα Ν θέσεων και ξέρω ότι το Ν θα είναι γνωτό τη στιγμή που θα προγραμματίσω το πρόβλημα με τον τρόπο που αναφέρω στο 1) ή παρουσιάζεται στο παράδειγμα 1 του κεφαλαίου 9 στο τετράδιο μαθητή.3) Στην πραγματικότητα υπάρχουν δυναμικοί πίνακες στις γλώσσες προγραμματισμού που υλοποιούν αυτές τις λύσεις4) Γιατί απλά τη ΚΕΕ δεν έβαζε την απαίτηση "να μην γίνει χρήση πίνακα" αλλά αφήνειτο θέμα πάνω σε πολύ λεπτές έννοιες που απαιτούν πείρα αλλά και στην πράξη μπορεί με παραδοχή που γίνεται σε όλα τα επαγγελματικά προγράμματα του εμπορίου να δώσουν λύση με πίνακες όπως περιγράφω στο 1). Άρα κοιτάμε την ουσία να ο μαθητής μπορεί να δημιουργήσει κώδικα ή του αφήνουμε ασαφή κάποια σημεία για να τον οδηγήσουμε εκτός θέματος; Τα παιδιά αξίζουν μεγαλύτερο βαθμό σαφήνειας των θεμάτων όταν παίζεται το μέλλον τους.5) θα μπορούσε η σεβαστή ΚΕΕ να διατυπώσει την εκφώνηση ώστε ο αλγόριθμος να τελειώνει όταν δοθεί όνομα αθλητή το κενό ή αρνητική επίδοση εξετάζοντας τα παιδιά στην ουσία της κατασκευής αλγορίθμου με άγνωστο πλήθος επαναλήψεων και όχι βάζοντας "τρικλοποδιά" με το άγνωστο Ν που γίνεται γνωστό και που πουθενά στο σχολικό βιβλίο δεν έχει ανάλυση και αντιτώπιση ενός παρόμοιου θέματος.
>Συμφωνώ απόλυτα με τον Ανώνυμο. Φυσικά και σύμφωνα με το βιβλίο του σχολείου μπορούν να χρησιμοποιηθούν πίνακες στο θέμα Γ. Επιπλέον "ναι" ας ήταν περισσότερο ακριβής η διατύπωση. Η έλλειψη καλής και σωστής διατύπωσης φαίνεται και σε μερικά ακόμη θέματα: πχ. το Α1 "Δίνονται …. σε φυσική γλώσσα" όμως είναι σε ελεύθερο κείμενο και όχι σε φυσική γλώσσα με βήματα. Επίσης στο Α3 δεν είμαι σίγουρη ότι είναι δυνατή η ύπαρξη μεταβλητής με το όνομα Η γιατί μάλλον υπάρχει conflict με τη δεσμευμένη λέξη λογικής πράξης ή (or).
>Η χρήση πίνακα στον αλγόριθμο – ψευδογλώσσα προϋπουθέτει την γνώση του μεγέθους του. Εξού και το Δεδομένα // (που θα βάζαμε το μέυεθος του πίνακα) //. Αν όμως η επιτροπή ήθελε να κατευθύνει τους μαθητές προς την χρήση δομής επανάληψης, τότε έπρεπε να το κάνει πιο ξεκάθαρο ζητώντας την υλοποίηση του με πρόγραμμα, που εκεί οι μαθητές θα το έβλεπαν πολύ καθαρά. Είναι ανόητο να ζητάμε από τους μαθητές να προσαρμόζονται γρήγορα στα θέματα, να δίνουν λύση και να ψάχνουμε τρόπο να τους μειώσουμε τον βαθμό.
>Σχετικά με το θέμα 3 και τη χρήση πινάκων. Από ότι κατάλαβα η επιχειρηματολογία ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί πίνακας βασίζεται στο γεγονός ότι πρέπει να γνωρίζουμε το μέγεθος του όταν τον ορίζουμε στο πρόγραμμα.Σύμφωνα με το 1) του ανώνυμου σίγουρα μοντελοποιείται σωστά με πίνακες. Αλλά προκύπτει και ένα άλλο "λογικό" λάθος αν πούμε ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιήσουμε πίνακες σύμφωνα με τη λογική της δέσμευσης μνήμης.Ο αλγόριθμος είναι θεωρητική κατασκευή που τελικά δεν τρέχει σε υπολογιστή. Σκοπός οτυ είναι η μοντελοποίσησ αντιμετώπιση της καρδιάς του προβλήματος και όχι οι λεπτομέρειες υλοποίησης πχ με συγκεκριμένο μέγεθος όπως σε αλγόριθμο ταξινόμησης φυσαλίδας: Δεδομένα //table, N//Εκτελέιται αυτή η εντολή σε υπολογιστή και δεσεμύει μνήμη; Οχι φυσικά. δίνεται έτσι γιατί στόχος είναι η ταξινόμηση και όχι πως θα διαβάσουμε Ν στοιχεία. Άρα και στο συγκεκριμένο θέμα η δέσμευση Ν θέσεων σε πίνακα για τα δεδομένα των αθλητών είναι δευτερέυουσας σημασίας και πιό σημαντικό είναι η επίλυση των ερωτημάτων. Όταν ο αλγόριθμος θα πάει να υλοποιηθεί σε γλώσσα προγραμματισμού τότε θα αντιμετωπιστεί το πώς θα γίνει όπως με την παραδοχή πχ "έστω ότι μέγιστο πλήθος συμμετεχόντων 2000 και διαβάζω ένα Ν από 1 μέχρι 2000".Άρα ο μαθητής που έδωσε τη λύση με πίνακες δεν είναι επιστημονικά σωστός; αφού έδωσε τη λύση με αλγόριθμο (θεωρητική κατασκευή που δεν δεσμεύει μνήμη στον υπολογιστή).Μάλλον θα πρέπει ή τα θέματα να είναι καλύτερα διαατυπωμένα ή να βαθμολογηθούν στην ουσία αν ο μαθητής έδωσε απαντήσεις άσχετα με το πώς θα λυθούν οι λεπτομέρειες όταν πάμε σε γλώσσα προγραμματισμού.Πάντως πιστεύω κανείς καθηγητής πληροφορικής δεν θα έιδνε τέτοιο θέμα αν ήθελε οι μαθητές του να λύσουν την άσκηση με άγνωστο πλήθος επαναλήψεων. Παίζουμε με τις λέξεις και όχι τα σημαντικά πράγματα. Κρίμα για τα παιδιά.
>Μπορεί να ήθελε η ΚΕΕ να περάσει το μήνυμα «άγνωστο πλήθος» με την εκφώνησή της αλλά κατέληγε σε γνωστό που δεν αποτρέπει την μοντελοποίηση του προβλήματος με ΓΝΩΣΤΟ ΠΕΠΕΡΑΣΜΕΝΟ μέγεθος δεδομένων με τη δομή του πίνακα, κάνοντας την λογική παραδοχή ότι στον αγώνα θα συμμετέχουν μέγιστο ΤΟΣΟΙ αθλητές όπου ΤΟΣΟΙ >= του πλήθους μαθητών του σχολείου. . Άρα η λύση είναι σωστή όπως και η λύση χωρίς τη χρήση πίνακαΑπό την άλλη δείτε τα παραδείγματα 1 και 3 στο τετράδιο μαθητή. Λύνονται με πίνακα Ν θέσεων (Ν από 1 έως 50) το πρώτο και πίνακες Ν, Μ, Ν+Μ (100, 100 και 200 θέσεων). Ποιος όρισε τα όρια; Δεν είναι άγνωστο πλήθος τα Ν, Μ μέχρι να διαβαστούν από το πρόγραμμα; Ο συγγραφέας λοιπόν έκανε παραδοχή για να παρουσιάσει τον τρόπο λειτουργίας των αλγορίθμων με μορφή προγραμμάτων. Αν τα παραδείγματα αυτά τα έγραφε στο κεφάλαιο 3 θα υπήρχε τμήμα δηλώσεων με το συγκεκριμένο όριο του πίνακα (ώστε να δεσμευτεί χώρος στη μνήμη;). Όχι φυσικά θα έγραφε το κομμάτι ανάμεσα στο ΑΡΧΗ και ΤΕΛΟΣ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ. Τότε λοιπόν θα ήταν σωστό γιατί είναι ο συγγραφέας του βιβλίου ενώ ο μαθητής που χρησιμοποιεί αυτή τη λογική στο θέμα της άσκησης θα «τιμωρηθεί» γιατί δεν είναι;Αλλά πάρτε το και πρακτικά: Αν δώσουμε σε 2 εταιρείες να μηχανογραφήσουν το πρόβλημα διοργάνωσης αγώνων του σχολείου μας που έχει 400 μαθητές και η μια εταιρεία ορίσει πίνακα 1000 θέσεων και διαβάσει το Ν και η άλλη δεν κάνει χρήση του πίνακα, δεν θα δουλέψουν σωστά και τα 2 προγράμματα; Κάτι που είναι αποδεκτό στην πράξη το αφορίζουμε στη θεωρητική εξέταση;Τέλος σκεφτείτε τι γίνεται στους πραγματικούς αγώνες. Φυσικά χρησιμοποιείται δομή πίνακα αφού θέλουμε να διατηρήσουμε τα δεδομένα για αρκετές επεξεργασίες (σύγκριση με παλιά ρεκόρ, μέσος χρόνος και ποιοι είναι πάνω ή κάτω από το μέσο χρόνο, διαφορά χρόνου ανάμεσα σε συγκεκριμένους αθλητές κλπ). Άρα πάλι η εφαρμοσμένη πρακτική αφορίζεται και κρατάμε τη θεωρητική προσέγγιση;Κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Και οι δύο λύσεις είναι σωστές.
>Σχολικό βιβλίο«Αλγόριθμος είναι μια πεπερασμένη σειρά ενεργειών, αυστηρά καθορισμένων και εκτελέσιμων σε πεπερασμένο χρόνο, που στοχεύουν στην επίλυση ενός προβλήματος»Ένας μαθητής που έλυσε το θέμα με πίνακες σε ποιο σημείο απέτυχε; Στο εκτελέσιμο; Αφού το ίδιο το σχολ. Βιβλίο όταν εξετάζει πχ τον αλγόριθμο της συγχώνευσης πινάκων δίνει συγκεκριμένο μέγεθος στους πίνακες ώστε να είναι εκτελέσιμος. Ενώ στην παρουσίαση του θεωρεί πίνακες Ν, Μ και Ν+Μ στοιχείων.Άρα αφού το πλήθος των αθλητών είναι γνωστό (μέγεθος συμμετεχόντων στο αγώνισμα –πχ το πολύ 1000) όταν πάμε να υλοποιήσουμε τον αλγόριθμο σε πρόγραμμα σε υπολογιστή ακολουθούμε την τεχνική του ορισμού μεγέθους όπως κάνει και το βιβλίο είτε στο παράδειγμα 3 του τετρ. Μαθητή στο κεφ 9 είτε στο παρ. 1 του τετραδίου του κεφ. 9. Στο πρόγραμμα όχι στον αλγόριθμο. Άρα η λύση που έδωσε ο μαθητής με πίνακες δεν μοντελοποιείται (σκοπός του μαθήματος) σωστά σε υπολογιστή;
>Πάντως, στη σελίδα 90 (εκτός ύλης βέβαια), αναφέρεται αλγόριθμος σε ψευδογλώσσα με πίνακα (power) που δεν γνωρίζουμε πριν την εκτέλεση το μέγεθός του γιατί εξαρτάται από τα δεδομένα εισόδου (a, b). Άρα, αλλιώς τα πράγματα στην ψευδογλώσσα.Αλγόριθμος Δύναμη2Δεδομένα // a, b //!Σχόλιο: αποθήκευση στοιχείων πίνακαpower{1} ← ai ← 1pow ← 1Όσο pow<b επανάλαβε i ← i+1 pow ← 2* pow power{i} ← power{i-1} * power{i-1}Τέλος_επανάληψης!Σχόλιο: ανεύρεση της δύναμηςused ← 0result ← 1Όσο used < b επανάλαβε Αν used + pow <= b τότε result ← result * power{i} used ← used + pow Τέλος_αν pow ← pow/2 i ← i-1Τέλος_επανάληψηςΑποτελέσματα // result //Τέλος Δύναμη2Είπατε τίποτα;
>ευχαριστούμε όλες και όλους τους συναδέλφους για τα σχόλια, προβληματισμούς, καταθέσεις απόψεων καθώς και τα μηνύματά σας. Θα ακολουθήσει εκ μέρους της ΠΕΚαΠ – ως είθισται- επίσημος σχολιασμός εντός ΣΚ.
>Θεωρώ και εγώ πως η λύση με χρήση πίνακα είναι σωστή! Ζητήθηκε να δημιουργηθεί αλγόριθμος οπότε υπάρχει η δυνατοτήτα να υποθέσουμε πως έχουμε έναν πίνακα Ν θέσεων. Ακόμη όμως και αν ήταν πρόγραμμα θα μπορούσαμε να θέσουμε έναν πολύ μεγάλο αριθμό ως το μέγεθος του πίνακα! Ψάχνουμε μήπως τον βέλτιστο αλγόριθμο για τη λύση του προβλήματος;Γιατί λοιπόν να δημιουργηθεί τέτοια σύγχυση και να κάνουμε τους μαθητές να αγωνιούν για το μέλλον τους; Σκόπος του μαθήματος είναι να μάθουν να σκέφτονται αλγοριθμικά και όχι να τους κάνουμε επαγγελματίες προγραμματιστές (που ακόμη και ένας επαγγελματίας πιθανότατα να το έλυνε με πίνακες το θέμα). Και κάτι τελευταίο….μια απορία-σκέψη…. θα υπάρχουν από εδώ και στο εξής ερωτήσεις θεωρίας στις πανελλαδικές ή άδικα βάζουμε τα παιδιά να μαθαίνουν τόσες σελίδες;Σας ευχαριστώ