Στα πλαίσια των Εργαστηρίων δεξιοτήτων και συγκεκριμένα στον Θεματικό Άξονα Φροντίζω το περιβάλλον με θέμα Ιστορίες του Δάσους , ασχοληθήκαμε με την προσφορά του δέντρου στον άνθρωπο.Πέραν όλων των διαδεδομένων αγαθών που προσφέρουν τα δέντρα στον άνθρωπο ,μάθαμε ότι και το χαρτί παράγεται από τα δέντρα.Το συγκλονιστικότερο όμως όλων είναι το γεγονός πβς για να παραχθεί η απαιτούμενη ποσότητα χαρτιού που χρειάζεται για να καλύψει τις ανάγκες των ανθρώπων σε Παγκόσμιο επίπεδο , θυσιάζονται εκαττομύρια δέντρα και καταστρέφονται χιλιάδες στρέμματα γης.
Η διαπίστωση αυτή κυριολεκτικά Συγκλόνισε τα παιδιά.
Με αφορμή λοιπόν ένα διετές πρόγραμμα της Ευρωπαικής Ένωσης , αναφορικά με την ευαισθητοποίηση όλων των σχετικών εμπλεκόμενων φορέων ( σχολεία,εκπαιδευτικούς,ιδιώτες,επιχειρήσεις) στο θέμα της ανάπτυξης της βιώσιμης οικονομίας, και πώς αυτή συνδέεται με την καθημερινότητα μας στο σχολείο, δημιούργησα μια “προβληματική συνθήκη” μέσα στο σχολείο χωρίς να το γνωρίζουν τα παιδιά.
Συγκεκριμένα έκρυψα το χαρτί Α4 που καθημερινά το χρησιμοποιούν ,για να ζωγραφίσουν , να δημιουργήσουν, για να παίξουν και τόσα άλλα.Φυσικά δεν τους είπα το παραμικρό.Την επόμενη μέρα που ήρθαν στο σχολείο ,διαπίστωσαν πως δεν υπήρχε χαρτί και μου ζήτησαν να τους φέρω,θεωρώντας δεδομένο πως θα το έκανα.Τους ανακοινώνω λοιπόν με ” επίσημο ” ύφος ,ότι το χαρτί ΤΕΛΕΙΩΣΕ.Έμειναν να με κοιτάζουν απορημένα.
– Καλά Κυρία ,πωςτελείωσε το χαρτί;;;;Πάντα έχουμε χαρτί στο σχολείο.
-Τώρα πώς θα ζωγραφίσουμε;;;
– Αφού Κυρία ,όταν τελειώνει το χαρτί μας φέρνεις από το ντουλάπι στο γραφείο σου,φέρε μας από εκεί.
-Δεν υπάρχει χαρτί ,ούτε εκεί, τους απάντησα με επισημότητα.
Πήγαμε όλοι μαζί στο γραφείο μου, για να βεβαιωθούν πώς πραγματικά δεν υπήρχε χαρτί.
Στη συνέχεια ακολούθησε μια πολύωρη συζήτηση αναφορικά με το πώς μπορούμε να λύσουμε το πρόβλημα που προέκυψε.Οι απόψεις των παιδιών πολλές.Η παιδική φαντασία και δημιουργηκότητα στα καλύτερα της.
Καταλήξαμε ,πως ,αφού δεν έχουμε χαρτί ,μπορούμε να φτιάξουμε.
ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΤΡΟΠΟ;;;;;;;;;;
Και πάλι πέσανε στο ” τραπέζι του διαλόγου ” ούκ ολίγες προτάσεις,κάποιες εξ’αυτών οι εξής:
-Να βάψουμε άσπρο το γκρι χαρτόνι και νάτο… έτοιμο το χαρτί για ναζωγραφίσουμε..
– Όχι…όχι δεν μας φτάσει το γκρί χαρτόνι …είναι λίγο.Να βάψουμε μια κούτα άσπρη και μετά να την κόψουμε και να την μοιράσουμε.
-Όχι ..όχι αυτό δεν χαρτί….είναι χαρτόνι και είναι χοντρό.
-Μπορούμε να φτιάξουμε χαρτί από άλλο χαρτί ,παλιό…πεταμένο.
-ΠΩΣ;;;;;;;;;;;;
-Να άμα το κόψουμε κομματάκια και μετά αυτά τα ξανακολλήσουμε από την μια μεριά με κόλλα.
-Θα είναι τσαλακωμένο..και βαμμένο…δεν θα είναι άσπρο……
-Και τί σε νοιάζει;;;Θα είναι χαρτί όχι χαρτόνι.
-Άμα το λιώσουμε;;;;;
ΚΑΜΠΑΝΕΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΗΧΗΣΑΝ ΣΤΑ ΑΥΤΙΑ ΜΟΥ….
-Με ποιόν τρόπο ,παιδιά μπορούμε να ,λιώσουμε το χαρτί;;;
– Να Κυρία,,,ξέρω..Θα το βάλουμε σε κατσαρόλα με καυτό νερό.
– Και μετά;;;;
– Μετά θα το στεγνώσουμε και θα το κολλήσουμε…..και έτοιμο το χαρτί.
Αποφασίσαμε ομόφωνα να υλοποίησουμε την ιδέα πολτοποίησης του χρησιμοποιημένου χαρτιού.
Φτιάξαμε μια ταινιούλα που απεικονίζει την δημιουργία χαρτιού στην τάξη μας.Τα παιδιά κυριολεκτικά ξετρελάθηκαν.Την ταινία μας αυτή την καταθέσαμε στον Διαγωνισμό που διεξήγε η transition2bio με θέμα την διάδοση της βιο-οικονομίας και πως συνδέεται με την καθημερινότητα μας.
Πολύτιμα συμπεράσματα: Αν προσπαθήσουμε μπορούμε να βρούμε τρόπους ,για να προστατεύουμε τη Φύση και το Περιβάλλον μας και ταυτόχρονα να μην σπαταλούμε αλόγιστα τα όσα γενναιόδωρα μας προσφέρει.
