Lena Verikaki "Tο νηπιαγωγείο της χαράς"

Όπως θα έχετε καταλάβει από το προηγούμενο άρθρο μας τον καιρό αυτό ασχολούμαστε στο νηπιαγωγείο μας με την ελιά και το λάδι. Στα πλαίσια αυτής της ενότητας λοιπόν φτιάξαμε διαφόρων ειδών βρώσιμες ελιές.

Σπαστές ελιές για παράδειγμα. Για να τις φτιάξουμε έπρεπε πρώτα να βρούμε ελιές πράσινες από τσουνάτη ελιά.Βγήκαμε λοιπόν στον διπλανό ελαιώνα και αρχίσαμε να ψάχνουμε για τη συγκεκριμένη ποικιλία ελιάς. Για καλή μας τύχη περνούσε εκείνη ακριβώς την ώρα η κυρία Γιωργία η οποία μας έδειξε μια τέτοια ελιά.Μας εξήγησε μάλιστα πως πρέπει να προσέξουμε τις ελιές που θα μαζεύουμε να μην έχουν τσιμπήματα από δάκο .Αρχίσαμε λοιπόν να μαζεύουμε ελιές από το δέντρο.

Μόλις μαζέψαμε πολλές ελιές γυρίσαμε στο νηπιαγωγείο μας,  διαλέξαμε τις γερές από τις τσιμπημένες από το δάκο,και έπειτα πλύναμε τις γερές. Σ΄ αυτό το σημείο φυλάξαμε τις μισές ελιές γιατί θα τις κάναμε κολυμπάδες μια άλλη μέρα.Τις άλλες μισές τις μοιράσαμε σε πιατάκια . Ο καθένας μας πήρε από ένα πιατάκι με ελιές, ένα άδειο βάζο και μια μικρή πέτρα. Με την πετρούλα αυτή τσακίζαμε τις ελιές , πάνω σε παλιές εφημερίδες, και έπειτα τις βάζαμε στο βάζο μας.Μόλις γέμισε το βαζάκι μας το γεμίσαμε με νερό το οποίο και αλλάζαμε κάθε μέρα για περίπου 10 μέρες. Μετά τη 10η μέρα δοκιμάσαμε τις ελιές μας και είδαμε ότι είχαν ξεπικρίσει.  Πήγαμε τότε στο διπλανό από το νηπιαγωγείο μας περβόλι και κόψαμε λίγα λεμόνια . Βάλαμε όλες τις ελιές μας μαζί σε μια μεγάλη λεκάνη και προσθέσαμε αλάτι .Στη συνέχεια στύψαμε τα λεμόνια μαςκαι το χυμό τον βάλαμε κι αυτόν μέσα στις ελιές μας μαζί με λίγο νερό. Ανακατέψαμε τις ελιές μας τις βάλαμε ξανά στα βαζάκια τους και….έτοιμες για να τις φάμε…

Την άλλη μέρα φτιάξαμε ελιές κολυμπάδες.  Σε μια λεκάνη βάλαμε νερό και τόσο αλάτι ώστε να μπορεί να επιπλέει ένα αυγό. Κάναμε πολλές δοκιμές μέχρι να το πετύχουμε αυτό.Στη συνέχεια φυλάξαμε το αυγό. Σ΄ ένα μπουκάλι βάλαμε προσεχτικά τις ελιές τις πράσινες που είχαμε φυλάξεικαι προσθέσαμε και το αλατισμένο νερόΝα, έτοιμες οι ελιές μας που επειδή μοιάζουν σα να κολυμπάνε, τις λέμε κολυμπάδες.

Τις κλείσαμε πολύ καλά και θα τις ανοίξουμε σε τέσσερις περίπου μήνες.

Ένα άλλο είδος βρώσιμης ελιάς που φτιάξαμε είναι οι αλατσολιές. Είναι κι αυτές από τσουνάτη ελιά μόνο που τις έχουμε αφήσει κι έχουν ωριμάσει. Γιαυτό  και είναι μαύρες.

Φέραμε λοιπόν στο σχολείο μας τέτοιες μαύρες ελιές και η κυρία μας ένα μεγάλο μπολ στο οποίο στον πάτο του έκανε τρύπες και το έκανε να μοιάζει με σουρωτήρι (!)Αφού πρώτα πλύναμε τις ελιές μας ,  αρχίσαμε να τις βάζουμε στρώσεις στρώσεις μέσα στο μπολ. Ανάμεσά τους βέβαια βάζαμε αλάτι χοντρό θαλασσινό που η κυρία μας είχε αγοράσει.

Έτσι κάναμε μέχρι που τις βάλαμε όλες. Πήραμε τότε ένα πιατάκι γλάστρας το ντύσαμε με αλουμινόχαρτο του βάλαμε πετρούλες και πάνω σ΄ αυτές τοποθετήσαμε το μπολ-σουρωτήρι μας με τις ελιές και το αλάτι…

 Τώρα πρέπει να προσέχουμε γιατί το πιατάκι θα γεμίζει με νερό που βγάζουν οι ελιές μας και θα πρέπει να το αδειάζουμε συχνά.

Τέλος φτιάξαμε και ελιές μαύρες καλαματιανές ξυδάτες.

Πως; Πανεύκολα… Φέραμε από τα σπίτια μας λίγες μαύρες  ελιές καλαματιανές, τις πλύναμε (όπως πάντα)

και αρχίσαμε να τις τρυπάμε με μικρά πιρουνάκια γύρω γύρω (συνολικά τις τρυπήσαμε 4 φορές).

Αφού τις τρυπήσαμε όλεςτους προσθέσαμε νερό το οποίο και θ΄ αλλάζουμε κάθε μέρα μέχρι να ξεπικρίσουν. Μετά θα τις αλατίσουμε και θα τις βάλουμε στο ξύδι

Είμαι του ήλιου η θυγατέρα
η πιο απ’ όλες ξακουστή
χρόνια η αγάπη του πατέρα
σ΄ αυτό τον κόσμο με κρατεί
……………………………………….
Όπου και αν λάχει κατοικία
δε μ’ απολείπουν οι καρποί.
Ως τα βαθιά μου γηρατεία,
δεν βρίσκω στην δουλειά ντροπή.
Μ’ έχει ο θεός ευλογημένη,
κι είμαι γεμάτη προκοπή.
Είμ’ η ελιά η τιμημένη.

Αυτό το υπέροχο ποίημα του ποιητή μας Κωστή Παλαμά μάθαμε μετά την εξερεύνησή μας στους ελαιώνες που βρίσκονται δίπλα από το νηπιαγωγείο μας… Και λέμε εξερεύνηση γιατί ήταν πράγματι μια εξερεύνηση…Ψάξαμε ,ανακαλύψαμε και καταγράψαμε τους ζωντανούς  οργανισμούς,  τα φυτά και τα ζωάκια που συναντάμε στους ελαιώνες μας. Στους ελαιώνες βέβαια που ο άνθρωπος δεν ψεκάζει αλλά σέβεται και προστατεύει. Δηλ. στους ελαιώνες που ανήκουν σε ανθρώπους με οικολογική συνείδηση όπως λέει η κυρία μας. Γιατί στους άλλους ελαιώνες δυστυχώς δε συναντάμε τίποτα απ΄ όλα αυτά που τώρα θα σας παρουσιάσουμε. Να΄ μας λοιπόν…Έτοιμοι για δράση.

Και τώρα θα σας δείξουμε μερικά από τα φυτά που συναντήσαμε…Χόρτα…Ραδίκια για την ακρίβεια που είναι και πολύ νόστιμα αν τα βράσουμε.Ξυνίδες …Σφαραγγιές και σφαράγγια…Μανιτάρια…Όχι όμως που να μπορούμε να φάμε.ΜάραθαΒάτους …Ποντικιές…

Μα να τώρα και κάποια ζωάκια που συνταντήσαμε…Ναι σωστά καταλάβατε. Συναντήσαμε πολλούς χοχλιούς χοντρούς αλλά και χοχλιούς ….Λιανούς…

Συναντήσαμε όμως και μυρμηγκοφωλιές και μυρμήγκια…

Όλα αυτά που σας παρουσιάσαμε ,όπως σας είπαμε και παραπάνω,  τα καταγράψαμε και φτιάξαμε μια αφίσα με την οποία στολίσαμε τη γωνιά της ελιάς στο νηπιαγωγείο μας.

Με μεγάλη μας χαρά , την Τρίτη 18 Νοεμβρίου, υποδεχθήκαμε στο Νηπιαγωγείο μας και στο Δημοτικό Σχολείο Σφακοπηγαδίου , τον κύριο Νίκο Γιαννακάκη… Τον αξιέπαινο εθελοντή Σαμαρείτη, διασώστη και Ναυαγοσώστη που ήρθε, μετά από πρόσκληση που του κάναμε, για να μας ενημερώσει για το έργο  που επιτελεί αυτός και τόσοι πολλοί άλλοι εθελοντές, άντρες και γυναίκες ,στην κοινωνία.

Μας μίλησε γενικότερα όμως και για το έργο του Ερυθρού Σταυρού, μας έδειξε το σύμβολό του, τον κόκκινο σταυρό. Μας έδειξε και το βαλιτσάκι του που το κουβαλάει πάντα μαζί του ειδικά όταν πηγαίνει σε αποστολή.

Μας έδειξε και τρόπους με τους οποίους μπορούμε να βοηθήσουμε τον εαυτό μας ή τους άλλους ανθρώπους όταν έχουν πρόβλημα. Μας είπε και αντιγράψαμε τα τηλέφωνα έκτακτης ανάγκης. Μας έδειξε πως πρέπει να αντιδράσουμε για παράδειγμα όταν μας ανοίξει η μύτη…

ή όταν καούμε σε κάποιο σημείο πχ στο χέρι μας…Μας έδειξε πως μπορούμε να περιποιηθούμε  ένα τραύμα μας.

Σ΄ ευχαριστούμε πολύ κύριε Νίκο για όλες τις πληροφορίες που μας  έδωσες , για όλα όσα μας έμαθες κι ελπίζουμε μια μέρα να καταφέρουμε και μεις να ακολουθήσουμε το δικό σου παράδειγμα  αλλά  και όλων αυτών των εθελοντών που μαζί με σένα προσπαθούν για το καλό του κοινωνικού συνόλου….

Τα γεγονότα έτσι όπως τα είδαμε …

Έτσι όπως τα συζητήσαμε…

Τα τραγούδια που τραγουδήσαμε και αγαπήσαμε…

Τα βιβλία που διαβάσαμε…

Το πανό μας…

 Οι ήρωες της Ντενεκεδούπολης… 

Τα γαρύφαλλά  μας… 

Αφιερωμένα  σ΄ αυτούς που αντιστέκονται στους τυράννους.

Αγαπητοί μας φίλοι, καιρό έχετε να μάθετε νέα μας ε; Τι να κάνουμε. Δεν τα προλαβαίνουμε κι όλα.Τώρα όμως  θα σας πούμε τι κάναμε αυτές τις μέρες …

Αρχικά να σας θυμίσουμε το πρόγραμμα που πραγματοποιούμε στο νηπιαγωγείο μας. Το πρόγραμμα για την Ασπασία Μπικάκη. Μέσα στα πλαίσια αυτού του προγράμματος θυμάστε τα σταφύλια που πατήσαμε πριν από λίγο καιρό;;Θυμάστε τον μούστο που βγάλανε που ο οδηγός μας ο κ. Γιώργος,  μας μουστομέτρησε;  Ε, λοιπόν αυτόν τον μούστο στις 3 αυτού του μήνα , την ημέρα δηλ. που γιόρταζε ο Άγιος Γεώργιος ο μεθυστής, εμείς τον δοκιμάσαμε…Μάλιστα…Κι επειδή ήταν και λίγος δεν ήπιαμε και πολύ κι έτσι τη γλιτώσαμε και δεν μεθύσαμε. Νομίζουμε πάντως ότι θα γίνει το πιο ωραίο κρασί του κόσμου….

Βέβαια όταν από την αποθήκη μας που έχουμε τον μούστο μας μπήκαμε στην τάξη μας παίξαμε και λίγο θέατρο στην κυρία μας.

Κάναμε ότι ήμασταν όλοι μας μεθυσμένοι. Κι αυτή το πίστεψε… Κι όλο έλεγε: “Ώχ τι έπαθα! Γιατί να τους δώσω εγώ να δοκιμάσουν οινοπνευματώδη” .Κι όσο η κυρία τα  έλεγε αυτά τόσο εμείς κάναμε και πιο πολύ τα μεθυσμένα παιδάκια!!

Στο τέλος βέβαια την ησυχάσαμε και της εξηγήσαμε ότι το κάναμε αστεία… Δεν είχαμε μεθύσει στην αλήθεια.

Στις 11 πάλι του μήνα κι αφού προηγουμένως παρατηρήσαμε και συζητήσαμε τη λεπτομέρεια του έργου της Ασπασίας Μπικάκη, “Η ιστορία του κρασιού” που παρουσίαζε ένα λαβέτζι,  

αποφασίσαμε να πάρουμε τα στράφυλά μας

και να επισκεφτούμε το  οινοποιείο  Μαρτσάκη που έχει και λαβέτζι για να βγάλουμε και μεις τη δική μας τσικουδιά.

Η καλύτερη για μας έκπληξη ήταν η παρουσία της κ. Δομινίκης  Μαρτσάκη, της ιδιοκτήτριας,  η οποία μας ξενάγησε στο λαβέτζι, μας εξήγησε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο πως παράγεται η τσικουδιά και τι μας χρειάζεται, μας κέρασε (!) και στη συνέχεια μας ξενάγησε και στους υπόλοιπους χώρους του οινοποιείου τους.

Και όχι μόνο αυτό αλλά μας χάρισε και μπουκάλια με τσικουδιά, και διαφόρων ειδών κρασιά που μύριζαν τέλεια.

Σ΄ ευχαριστούμε πολύ κυρία Δομινίκη και σένα κ. Ανδρέα και σας ευχόμαστε να τελειοποίησε το συντομότερο αυτό το υπέροχο έργο σας που στολίζει το Σφακοπηγάδι και τον τόπο μας γενικότερα. Ευχαριστούμε και τους εργάτες του οινοποιείου αλλά και την υπέροχη γιαγιά, τη μητέρα του κυρίου Ανδρέα. Σας ευχαριστούμε για την άψογη φιλοξενία σας, την ξενάγησή σας, τα κεράσματά σας κι όλα αυτά που μας μάθατε…