ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ ΜΕΡΕΣ
Οι Αλκυονίδες μέρες: Η ονομασία τους έχει αρχαιοελληνική προέλευση. Είναι εκείνες οι μέρες του χειμώνα κατά τις οποίες επικρατεί καλός καιρός με έντονη ηλιοφάνεια, χωρίς σύννεφα και ανέμους και κάποιες φορές με υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες.
Σύμφωνα με τον αρχαίο μύθο, η Αλκυόνη ήταν μια πολύ όμορφη κοπέλα. Ήταν παντρεμένη με τον Κήυκα και ήταν αγαπημένο και ταιριαστό ζευγάρι. Άρχισαν να νιώθουν ανώτεροι από τους ανθρώπους, ένιωθαν πως ήταν και οι ίδιοι θεοί. Ο Κύηκας πίστευε ότι είχε ίση αξία με τον Δία και η Αλκυόνη με την Ήρα. Ο Κύηκας άρχισε να αποκαλεί τη γυναίκα του “Ήρα” και η Αλκυόνη με τη σειρά της τον αποκαλούσε “Δία”. Μόλις το είδε αυτό ο Δίας, θύμωσε πάρα πολύ και μια μέρα που ο Κύηκας ταξίδευε με το καράβι του, του έριξε κεραυνό. Το καράβι καταστράφηκε και αυτός, χάθηκε μέσα στα κύματα.
Μόλις η Αλκυόνη έμαθε όσα έγιναν, έτρεξε στην ακρογιαλιά με την ελπίδα ότι τα κύματα θα τον φέρουν πίσω ζωντανό. Όταν είδε μόνο λίγα ξύλα από το καράβι του, που είχαν ξεβραστεί στην όχθη, άρχισε να κλαίει. Θρηνούσε για μέρες και νύχτες τον αγαπημένο της, χωρίς να σταματάει. Ο Δίας την λυπήθηκε και τη μεταμόρφωσε σε ένα όμορφο πουλί που ζει κοντά στη θάλασσα. Όμως τα βάσανα για την Αλκυόνη δεν είχαν τέλος. Γεννούσε τα αυγά της μέσα στο χειμώνα και τα κλωσούσε στα βράχια δίπλα στη θάλασσα. Αλλά τα κύματα κατέστρεφαν τα αυγά με τα μωρά της. Τότε ο Δίας διέταξε για δεκαπέντε μέρες μέσα στον χειμώνα να ζεσταίνει ο καιρός και να σταματούν οι άνεμοι, για να μπορέσει η Αλκυόνη να κλωσά τα αυγά μέχρι να βγουν τα παιδιά της.
τα παιδιά ζωγράφισαν ότι τους άρεσε από το μύθο…
έφτιαξαν τη δική τους Αλκυόνη…
φτιάξαμε αφίσα και μάθαμε το τραγουδάκι για την Αλκυόνη…





















































































































