Η 1η Μαρτίου έφτασε και στο νηπιαγωγείο μας υποδεχτήκαμε τον πρώτο μήνα της Άνοιξης με χαμόγελα, δημιουργία και ένα όμορφο έθιμο: τα αγαπημένα μας “Μαρτάκια”!

Με μεγάλη χαρά τα παιδιά φόρεσαν τα κόκκινα και άσπρα βραχιολάκια τους, τα οποία μας προμήθευσε με πολλή αγάπη ο Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων. Τον ευχαριστούμε θερμά για τη συνεργασία και τη στήριξη στις δράσεις του σχολείου μας.

Μιλήσαμε στην τάξη για το παλιό αυτό έθιμο και μάθαμε ότι το “Μαρτάκι” φοριέται την πρώτη μέρα του Μαρτίου για να μας προστατεύει, σύμφωνα με την παράδοση, από τον ανοιξιάτικο ήλιο. Τα παιδιά παρατήρησαν τα βραχιολάκια τους, τα φόρεσαν με ενθουσιασμό και συζητήσαμε για τα χρώματα και το νόημά τους.

Η ημέρα μας γέμισε με ανοιξιάτικη διάθεση, χαρούμενες συζητήσεις και πολλά χαμόγελα. Τα “Μαρτάκια” έγιναν αφορμή να μιλήσουμε για τα έθιμα του τόπου μας και να νιώσουμε ακόμη περισσότερο ότι η Άνοιξη πλησιάζει! 

Με αφορμή την έλευση του πρώτου μήνα της Άνοιξης, μιλήσαμε στην τάξη για τον Μάρτη και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του καιρού του. Συζητήσαμε για την παροιμία:
«Μάρτης είναι, νάζια κάνει, πότε κλαίει, πότε γελάει»,
προσπαθώντας να καταλάβουμε τι σημαίνει και πώς ο καιρός τον μήνα αυτό αλλάζει συχνά, πότε με ήλιο και πότε με βροχή.

Στη συνέχεια τα παιδιά δημιούργησαν τις δικές τους κουκλίτσες του Μάρτη. Ζωγράφισαν πρόσωπα που άλλοτε χαμογελούν και άλλοτε είναι λυπημένα, αποτυπώνοντας με τον δικό τους τρόπο τις εναλλαγές του καιρού. Κάθε κουκλίτσα κρατά και ένα μικρό μήνυμα από την παροιμία που μάθαμε.

Μέσα από τη δραστηριότητα αυτή τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να εκφραστούν δημιουργικά, να συνεργαστούν και να γνωρίσουν καλύτερα τις παροιμίες και τις παραδόσεις που συνοδεύουν τον μήνα του Μαρτίου.

Με φαντασία, χρώματα και πολλή χαρά καλωσορίσαμε τον Μάρτη και την Άνοιξη που σιγά σιγά πλησιάζει!

Ένα από τα έθιμα του Μάρτη είναι ο Μάρτης ή Μαρτιά, ένα παμπάλαιο έθιμο που πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα.

Από τη 1η Μαρτίου  τα παιδιά φορούν στον καρπό του δεξιού χεριού τους ένα βραχιολάκι, φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή, τον Μάρτη ή Μαρτιά.

Η κόκκινη κλωστή συμβολίζει την αγάπη για το ωραίο και η άσπρη την αγνότητα του φυτού χιονόφιλος, που ανθίζει τον Μάρτιο .

Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο Μάρτης προστατεύει τα πρόσωπα των παιδιών από τον πρώτο ήλιο της Άνοιξης, για να μην καούν. 

Το βγάζουν στο τέλος του μήνα, ή το αφήνουν πάνω στις τριανταφυλλιές όταν δουν το πρώτο χελιδόνι. Έτσι και εμείς φτιάξαμε τα παραδοσιακά βραχιολάκια και τα στολίσαμε με ξύλινες χάντρες.

Άνοιξη η φύση ξυπνά….τα λουλούδια ανθίζουν!

Αποφασίσαμε να ομορφύνουμε την είσοδο του σχολείου μας.

Έτσι σήμερα μαζί με τα παιδιά φυτέψαμε λουλούδια.

Φυτέψαμε πετούνιες σε διάφορα χρώματα!

Υποσχεθήκαμε να τις φροντίζουμε και να τις βοηθήσουμε να μεγαλώσουν.

Ο πρώτος μήνας της Άνοιξης έφτασε!!!

Εμείς τον υποδεχτήκαμε φορώντας τα παραδοσιακά βραχιολάκια με την ασπροκόκκινη κλωστή όπως επιτάσσει το έθιμο. Διαλέξαμε και χρωματιστές ξύλινες χαντρούλες  για να τα στολίσουμε…

Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο Μάρτης προστατεύει τα πρόσωπα των παιδιών από τον πρώτο ήλιο της Άνοιξης, για να μην καούν.

Την πρώτη μέρα του Μάρτη συνηθίζουμε να φτιάχνουμε και να φοράμε το γνωστό «μαρτάκι».

Πρόκειται για ένα πολύ παλιό έθιμο, με βαλκανική διασπορά. Πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα, και συγκεκριμένα στα Ελευσίνια Μυστήρια.

Τα παιδιά φτιάχνουν τα «μαρτάκια» την τελευταία μέρα του Φλεβάρη και τα φορούν την πρώτη μέρα του Μάρτη, πριν βγουν από το σπίτι.

Σε μερικές περιοχές ο Μάρτης φοριέται στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού σαν δαχτυλίδι για να μην σκοντάφτει ο κάτοχός του.

Σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας κρεμούσαν την κλωστή όλη τη νύχτα στα κλαδιά μιας τριανταφυλλιάς για να χαρίσουν ανθοφορία, ενώ σε άλλες περιοχές την έβαζαν γύρω από τις στάμνες για να προστατέψουν το νερό από τον ήλιο και να το διατηρήσουν κρύο.

Σε κάποιες άλλες περιοχές το φορούσαν μέχρι να φανούν τα πρώτα χελιδόνια, οπότε και το άφηναν πάνω σε τριανταφυλλιές, ώστε να το πάρουν τα πτηνά για να χτίσουν τη φωλιά τους.

Αλλού το φορούν ως την Ανάσταση, οπότε και το δένουν στις λαμπάδες για να καεί μαζί τους ενώ σε άλλα μέρη το έκαιγαν στις φωτιές που άναβαν για το κάψιμο του Ιούδα.

Φτιάξαμε και τον Μάρτη που σύμφωνα με την παροιμία αλλάζει όλο γνώμες και κάνει όλο χάδια…

“Μάρτης είναι χάδια κάνει…

πότε κλαίει, πότε γελάει”