Καλό Πάσχα και καλή Ανάσταση με υγεία!

Απολαμβάνουμε τις μέρες πριν τις διακοπές και συμμετέχουμε σε παιχνίδια μαθηματικά, παιχνίδια λεπτής κινητικότητας και συντονισμού!

• Το εργαστήριο μας ξεκινά και βασικός στόχος είναι τα παιδιά να αισθανθούν ασφάλεια στα πλαίσια της ομάδας και να αναπτύξουν σχέσεις εμπιστοσύνης!!Έτσι λοιπόν, ανά δυάδες ενώνουν τα χέρια σχηματίζοντας βαρκούλα και προστατεύουν από την τρικυμία τον επιβάτη που βρίσκεται μέσα! Δύο άλλα παιδάκια κρατούν υφάσματα – κύματα. Ο αέρας λυσσομανά, τα κύματα είναι τεράστια και η βάρκα τραντάζεται! Ένα διασκεδαστικό παιχνίδι σύνδεσης της ομάδας που μας άρεσε πολύ! Μέσα από την αφήγηση μιας ιστορίας που αφορούσε δυο φίλους που αγαπούσαν πολύ ο ένας τον άλλον, αλλά πάντα όταν ξεκινούσε ένα παιχνίδι κάτι δεν πήγαινε καλά, αποφασίσαμε να καθορίσουμε εκ νέου τους βασικούς κανόνες οργάνωσης και λειτουργίας της ομάδας μας!
• Ο καθένας μας από εμάς δημιουργεί τη δική του ταυτότητα, η οποία μας βοηθά να αντιληφθούμε καλύτερα τη μοναδικότητά μας!! Τα παιδιά παρατηρούν τις δικές τους ταυτότητες, τις συγκρίνουν, σχολιάζουν και παρουσιάζοντάς τες μιλούν για τη μοναδικότητά τους!! Ρωτά ο ένας τον άλλο σε κύκλο, τί του αρέσει πολύ, τί όχι, για το τί ονειρεύεται, τί το στενοχωρεί, τί το κάνει χαρούμενο κτλ. Τελικά, «Είμαστε όλοι μοναδικοί και ξεχωριστοί»
• Ο καθένας ζωγραφίζει τον εαυτό του με μαύρο μαρκαδόρο και στη συνέχεια τοποθετεί το έργο του σε όποιο χρώμα επιθυμεί στο ουράνιο τόξο της τάξης μας!!
• Παρατηρούμε εικόνες αγοριών και κοριτσιών και εντοπίζουμε ομοιότητες και διαφορές. Στη συνέχεια, διαβάζουμε το βιβλίο «Αγόρι, κορίτσι» από τις εκδόσεις carnivorninos, όπου η συγγραφέας με ένα παιχνίδι καλεί τον αναγνώστη να βρει αν το σκίτσο είναι αγόρι ή κορίτσι, για να τον οδηγήσει επιδέξια σε μια πολύχρωμη πραγματικότητα!
• Προβληματιζόμαστε…άραγε υπάρχουν πράγματα που μπορούν να κάνουν μόνο τα αγόρια και άλλα που προορίζονται μόνο για τα κορίτσια?? Φυσικά και όχι..ο μπαμπάς μου φοράει ροζ και μαγειρεύει…η μαμά μου έχει κοντά μαλλιά και παίζει ποδόσφαιρο! Δημιουργούμε αφίσα με όσα μπορούν!
• Αναφέρουμε «τον Κανόνα του Εσώρουχου», καθώς επεξεργαζόμαστε το παραμύθι «Η Κίκο και το χέρι». Διευκρινίζουμε τί επιτρέπουμε και τί όχι σε ό,τι αφορά τα ιδιωτικά μέρη. Τα παιδιά κατανοούν πως οτιδήποτε μας φέρνει σε δύσκολη θέση και δεν μας κάνει να αισθανόμαστε καλά είναι σοβαρός λόγος για να μιλήσουμε ΑΜΕΣΑ με άτομο που εμπιστευόμαστε
• ΜΙΚΡΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ…

Άραγε μπορείς να φυλακίσεις ένα ουράνιο τόξο?Εμείς το καταφέραμε!! Με αλάτι και μπογιές μέσα σε ένα  βάζο!

Τέλος, για να θυμόμαστε αυτό το πολύχρωμο ταξίδι, ζωγραφίσαμε ένα ουράνιο τόξο με πινέλα, τοποθετήσαμε τον εαυτό μας σε αυτό και δώσαμε τίτλο «Είμαι και εγώ απαραίτητο κομμάτι του ουράνιου τόξου της τάξης μας!!

Κάθε χρόνο, στις 2 Απριλίου, ημέρα γενεθλίων του Hans Christian Andersen, γιορτάζεται σ’ όλο τον κόσμο η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου.

Ο εορτασμός αυτός καθιερώθηκε το 1966 από τη Διεθνή Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα (IΒΒΥ), το Ελληνικό Τμήμα της οποίας αποτελεί o Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου.

Ο ετήσιος αυτός εορτασμός συμβάλλει στην καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τονώνει το ενδιαφέρον των παιδιών και των νέων για το βιβλίο με διάφορες εκδηλώσεις (εκθέσεις παιδικού βιβλίου, συναντήσεις μαθητών με συγγραφείς και εικovoγράφoυς, θεατρικές παραστάσεις κ.ά.).

Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου (ICBD) του 2025, υποστηριζόμενη από το τμήμα της IBBY στην Ολλανδία εστιάζει στην ελευθερία της φαντασίας, με το μότο από το ποίημα “Η γλώσσα των εικόνων” της Rian Visser:

«Φτιάξε εικόνες για το ποίημά μου και νιώσε ελεύθερος: αυτά τα λόγια σου ανήκουν, παρόλο που προήλθαν από μένα».

Το ποίημα προέρχεται από την εικονογραφημένη ποιητική συλλογή Alle wensen van de wereld (2021) της συγγραφέα Rian Visser και της εικονογράφου Janneke Ipenburg, βιβλίο το οποίο βραβεύτηκε με τα βραβεία Zilveren Griffel στην Ολλανδία και Gouden Poëziemedaille (Χρυσό Μετάλλιο Ποίησης) στο Βέλγιο.

Η ελληνική εκδοχή της, σε μετάφραση από τα ολλανδικά της Μαργαρίτας Μπονάτσου.

Η φετινή αφίσα δημιουργήθηκε από τη συγγραφέα Rian Visser και την εικονογράφο Janneke Ipenburg και προσκαλεί τα παιδιά παγκοσμίως να εξερευνήσουν τη δύναμη της φαντασίας μέσω της τέχνης και της ποίησης .

“…Φτιάξε εικόνες
με το ποίημά μου,
ελεύθερα να αισθανθείς:
αυτά τα λόγια
πάρ’ τα και κάνε τα δικά σου
από την καρδιά μου στην καρδιά σου.”

Το φετινό μήνυμα από την Rian Visser:
Η Γλώσσα των Εικόνων
Rian Visser

Μπορείτε να ζωγραφίσετε εικόνες
για τις λέξεις,
για όσα λέω;

Τότε, ζωγραφίστε
ένα μέρος της εικόνας,
το κρύο,
τον άνεμο,
έναν κόμπο στον λαιμό σου
ή κάποια σκληρή τύχη,

ζωγραφίστε έναν βήχα,
έναν αναστεναγμό,
το άρωμα του φρέσκου ψωμιού,
τον χρόνο,
μια στιγμή,
την αρχή ή το τέλος
ενός σχεδίου,

ζωγραφίστε το μέρος όπου παντού
το μέρος όπου ποτέ,
το μέρος όπου σύντομα
κάτι πρόκειται να συμβεί,

ζωγραφίστε τον πόνο μιας απώθησης,
τη γεύση της θάλασσας.

Υπάρχουν τόσα πολλά
που θέλω να δω,
σαν αγάπη,
μια μέρα,
και ίσως για μένα.

Κάντε εικόνες
για το ποίημά μου,
και μη διστάσετε:
αυτά τα λόγια
ανήκουν σε εσάς
παρόλο που προήλθαν από μένα.

“Ο τόπος μου”

Παρατηρήσαμε ένα γεωφυσικό χάρτη της Ελλάδας. Συζητήσαμε με άξονα κάποιες ερωτήσεις: Τι σημαίνει το γαλάζιο χρώμα και τι το πράσινο και το καφέ στον χάρτη; Πού βρισκόμαστε εμείς στο χάρτη; Πού βρίσκονται διάφορες περιοχές που έχουμε πάει και πού η Αθήνα;

Στη συνέχεια, περιηγηθήκαμε στο πρόγραμμα google maps, όπου εντοπίσαμε την πόλη μας την Αθήνα, την περιοχή μας τα Βριλήσσια και τέλος το σχολείο μας. Είδαμε ψηφιακά το νηπιαγωγείο από πάνω (κάτοψη) και από την κεντρική είσοδο.

Τα παιδιά εντόπισαν σε μια φωτοτυπία του χάρτη της Ελλάδας τον τόπο μας και έγραψαν το όνομά του και μετά ζωγράφισαν ατομικά το νηπιαγωγείο, γράφοντας πάλι το όνομα του σχολείου μας  δίπλα.

“Από την Αρχαία Ελλάδα στο σήμερα”

Επισκεφτήκαμε τη «Θόλο» στο Κέντρο πολιτισμού «Ελληνικός κόσμος» όπου οι μικροί μας θεατές ξεναγήθηκαν στο χώρο της Αρχαίας Αγοράς και με την καθοδήγηση ειδικού μουσειοπαιδαγωγού, είχαν τη δυνατότητα να επιλέξουν οι ίδιοι τη διαδρομή που θα ακολουθήσουν.

“Παραδοσιακοί οικισμοί”

Παρατηρήσαμε φωτογραφίες από διάφορους παραδοσιακούς οικισμούς στην Ελλάδα (στο βουνό, σε νησί, στην πεδιάδα).

Τα παιδιά ζωγράφισαν το ανάπτυγμα ενός παραδοσιακού κτίσματος φτιάχνοντας όλοι μαζί ένα χωριό με παραδοσιακά σπίτια.

“Παραδοσιακές κατοικίες”

Ποια είναι η σχέση ανάμεσα στην κατασκευή ενός σπιτιού και στο κλίμα της περιοχής όπου χτίζεται;
Στόχος της δραστηριότητας ήταν να εντοπίσουν οι μαθητές τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε σπιτιού και να τα συνδέσουν με ανάγκες των ανθρώπων, ανάλογα με τις κλιματικές συνθήκες που επικρατούν σε κάθε περιοχή .

“Σύγχρονες κατοικίες”

Παρατηρήσαμε φωτογραφίες από μια μονοκατοικία, μία πολυκατοικία και έναν ουρανοξύστη.

Αφού εντοπίσαμε διαφορές και ομοιότητες αποφασίσαμε να φτιάξουμε μια πόλη και ένα χωριό…

“Βιοκλιματικές κατοικίες”

Πώς μπορεί μια κατοικία να είναι φιλική προς το περιβάλλον και να αξιοποιεί στοιχεία της φύσης (ήλιος, προσανατολισμός, αέρας, χώμα, βλάστηση) για να εξοικονομήσει ενέργεια; Παρακολουθήσαμε μια παρουσίαση της WWF, στην οποία εξηγούνται τα χαρακτηριστικά ενός βιοκλιματικού σπιτιού.

Με τη βοήθεια της πυξίδας ψάξαμε να βρούμε τι προσανατολισμό έχουν τα παράθυρα του νηπιαγωγείου και διαπιστώσαμε ποια είναι η πιο κατάλληλη αίθουσα για να γίνει η τάξη μας.

“Η πόλη της φαντασίας μου”

Τέλος, αποφασίσαμε να φτιάξουμε μια ομαδική κατασκευή με θέμα μια φανταστική πόλη. Κάθε παιδί έφτιαξε ένα τοπίο με σπίτια.  Στη συνέχεια τα ενώσαμε όλα μαζί και φτιάξαμε μια μεγάλη πόλη… Με πολλά χρώματα! Φανταστικά κτίρια, ζωάκια, μαγαζιά και χρωματιστούς δρόμους χωρίς αυτοκίνητα….

Σήμερα πραγματοποιήθηκε με επιτυχία η δράση μας, με τίτλο “Ενώνουμε τις φωνές μας ενάντια στον εκφοβισμό με ένα τραγούδι”, σε συνεργασία με το Δίκτυο Σχολείων Σχολικής Διαμεσολάβησης της Σχολής Επιστημών Αγωγής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού.

Η εκδήλωση, περιελάμβανε τη συμμετοχή σχολείων από όλη την Ελλάδα. Στις 10:30 π.μ., όλα τα συμμετέχοντα σχολεία ενώσαμε τις φωνές μας μέσα από έναν συμβολικό κοινό μουσικό “θόρυβο”, εκτελώντας ένα κοινό κομμάτι κρουστών. Ο ρυθμικός αυτός ήχος συμβόλιζε τη δύναμη της συλλογικότητας, την αποφασιστικότητα να σπάσει η σιωπή και να ακουστεί το μήνυμα ότι κανένα παιδί δεν πρέπει να νιώθει μόνο του.

Με σύνθημα “Κανένα παιδί στο περιθώριο”, η δράση είχε ως στόχο την προώθηση αξιών όπως η αποδοχή, η φιλία, η ενσυναίσθηση και η συνεργασία, δημιουργώντας ένα ασφαλές και υποστηρικτικό σχολικό περιβάλλον.

ΈΧΩ ΦΩΝΗ

Τα χέρια χαϊδεύουν,τα χέρια αγκαλιάζουν

Τα χέρια σηκώνουν ψηλά!

Τα λόγια εκφράζουν,γλυκές κουβέντες λένε

Μιλάνε ευγενικά!

Έχω φωνή, έχω φωνή, έχω φωνή κι εγώ…

Έχεις φωνή, έχεις φωνή, έχεις φωνή κι εσύ!

Μη με πιέζεις, μη με πληγώνεις,δεν είναι σωστό αυτό

Δε μου αρέσει, σταμάτα το τώρα, το λένε εκφοβισμό…

Έχω φωνή, έχω φωνή, έχω φωνή κι εγώ…

Έχεις φωνή, έχεις φωνή, έχεις φωνή κι εσύ!

Και φέτος φτιάξαμε όμορφα στολιδάκια για να διακοσμήσουμε το δέντρο του σχολείου μας!!!! Ήρθαν τα Χριστούγεννα!!!!

Η παράδοση όμως δεν σταματά εκεί!

“Ε ε έρχεται, Αη Βασίλης έρχεται…”

Ξαφνικά ο ήχος από ένα κουδουνάκι ακούστηκε…..  Μια αγωνία πλημμύρισε το Νηπιαγωγείο μας!!!!

“ΧΟ ΧΟ ΧΟΟΟΟ!!!”

Μα ποιός άλλος;;; Ήρθε ο Άη Βασίλης!!!

Ο Άη Βασίλης στο σχολείο μας! Μοιράσε δώρα και να έφερε χαρά και γιορτινή ατμόσφαιρα στο χώρο!

Τα παιδάκια ήταν ενθουσιασμένα, με τα μάτια τους να λάμπουν από χαρά καθώς τον βλέπουν και του τραγούδησαν Χριστουγεννιάτικα τραγούδια !!!!

Η παράδοση συνεχίστηκε…..

Μα με τι άλλο…. Με μελομακάρονα!!!!! Όλο το σχολείο μας μύρισε… μοσχομύρισε!!!!!

• Το εργαστήριό μας ξεκίνησε και εμείς δημιουργήσαμε το δέντρο της ομάδας μας!!Τα παιδιά σχεδίασαν το περίγραμμα του χεριού τους και μέσα σε αυτό ζωγράφισαν κάτι αγαπημένο τους ή κάτι που τους αρέσει να κάνουν!!
• Συνεχίσαμε χαρίζοντας στο εαυτό μας και στον άλλο ένα θετικό σχόλιο! Πχ. Έχω απαλό δέρμα! Τι ωραία μαλλιά που έχεις!
  Στόχος της συγκεκριμένης δραστηριότητας ήταν η αναγνώριση θετικών ιδιοτήτων
  που διαθέτουν τα ίδια για τον εαυτό τους -ως χαρακτήρες και ως δεξιότητες- με στόχο
  να αναπτύξουν μία θετική εικόνα για τον εαυτό τους καθώς και η αναγνώριση
  θετικών χαρακτηριστικών που βλέπουν και θαυμάζουν στους άλλους.
• Δημιουργήσαμε την “ΑΛΥΣΙΔΑ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ!!
• Με αφορμή το παραμύθι «Λευκή και μαύρη σοκολάτα», δημιουργήσαμε το δικό μας λευκό και μαύρο αποτύπωμα!!Να λοιπόν που φως και σκοτάδι χρώματα έχουν μέσα τους! Χρώματα έχουν στην καρδιά κι είναι πάντοτε γλυκά!
• Παρατηρήσαμε εικόνες με πρόσωπα του Picasso, καθώς και προσωπογραφίες της Μάργκαρετ Κιν! Συζητήσαμε σχετικά με τις ομοιότητες, τις διαφορές αλλά και τα συναισθήματα τους!
  Στο τέλος, διαπιστώσαμε ότι μπορεί να διαφέρουμε στην εμφάνιση, όμως όλοι έχουμε κάτι κοινό που είναι πιο σημαντικό από όλα: Τα συναισθήματα! Τα συναισθήματα φαίνονται στα μάτια των ανθρώπων ανεξαρτήτου χρώματος και σχήματος»
• Είδαμε ότι η διαφορετικότητα υπάρχει και στη φύση!!Συγκεντρώσαμε φύλλα από τον κήπο του σχολείου και παρατηρήσαμε τα διαφορετικά αποτυπώματά τους!
• Oλοκληρώσαμε το εργαστήριο με την ανάγνωση του παραμυθιού «Είμαι ξεχωριστή!» Μέσα από ένα παιχνίδι με καθρέπτη, αντικρίσαμε τον σπουδαίο εαυτό μας, τον οποίο και ζωγραφίσαμε!!!
• Δεν παραλείψαμε βέβαια να συζητήσουμε σχετικά με τους χαρακτήρες που συναντήσαμε στο
  παραπάνω παραμύθι! Ένας από αυτούς είχε χάσει την όρασή του…Αναφερθήκαμε στη γραφή
  braille και μέσα από βιωματικές δραστηριότητες προσπαθήσαμε να την κατανοήσουμε!!