Κάθε χρόνο στις 20 Νοεμβρίου είναι η γιορτή των δικαιωμάτων των παιδιών για αυτό κ εμείς τη γιορτάσαμε με ένα τραγούδι, παραμύθι, συζήτηση, χορό και κατασκευή.
Ταξίδι στη χώρα των συναισθημάτων….με ποιον;Με την Άννα που κάποιες φορές δεν ξέρει τι είναι αυτό που νιώθει.
Ο παππούς της μια μέρα της έδωσε ένα πολύχρωμο πουλόβερ και της είπε πως είναι μαγικό και πως όταν το φορέσει κάτι θα συμβεί….Και έτσι έγινε!
Η Άννα το φόρεσε και μαζί με τα παιδιά ταξίδεψαν και έφτασαν στα σπίτια των συναισθημάτων.
Κάθε σπίτι και ένα Τοκ,τοκ,τοκ στην πόρτα του ουρανού!
Πρώτη στάση στο σπίτι της χαράς.
Δεύτερη, στο σπίτι του θυμού.
Τρίτη, στο σπίτι του φόβου.
Τέταρτη, στο σπίτι της λύπης .
Πέμπτη στο σπίτι της ηρεμίας.
Μοιραστήκαμε συναισθήματα και σκέψεις.Χορεψαμε,αγκαλιαστήκαμε,ζωγραφίσαμε, φωνάξαμε,θύμωσαμε,χαρήκαμε, κλάψαμε, φοβήθηκαμε και στο τέλος ηρεμήσαμε….
Η μέρα μας έκλεισε με ζωγραφική σε ομάδες όπου τα παιδιά κλήθηκαν να δημιουργήσουν το δικό τους πολύχρωμο πουλόβερ με τα χρώματα των συναισθημάτων που επισκ φθηκαμε.
Πριν φύγει η Άννα με τη φίλη της τη Χαρά, της προσφέραμε ένα μικρό δώρο από τα χέρια των παιδιών για να μας θυμάται και να την ευχαριστήσουμε που ήρθε σήμερα στο Νηπιαγωγείο μας.
Αφού αποχαιρετήσαμε ο ένας τον άλλο να,θυμηθηκαμε τα λόγια του παππού της Άννας.”Όλα τα συναισθήματα έχουν χώρο μέσα μας.Δεν υπάρχουν καλά και κακά συναισθήματα.”
Στο κλείσιμο της ημέρας δημιουργήσαμε το δικό μας πίνακα συναισθημάτων για να δηλώνουμε με ποιο συναίσθημα φεύγουμε από το σχολείο μας.
Εδώ Νηπιαγωγείο!Εδώ Νηπιαγωγείο! Τα χεράκια μας τα μαγικά δημιουργούν τη δική μας Ντενεκεδουπολη με αφορμή το πάντα αγαπημένο παραμύθι της Ευγενίας Φακίνου.
Μιλήσαμε για τη συνεργασία και τη δύναμη της.
Κορδέλες,κουμπιά,σχοινακι,τούλια,χρωματιστά χαρτιά,διακοσμητικά πήραν θέση πάνω στο τενεκεδακι μας.
https://youtu.be/stkwJn-v88o?si=eZOo-TNLDNS6-Pfg
Κι υστερα μιλήσαμε για το Πολυτεχνείο και βρήκαμε τις ομοιότητες με την Ντενεκεδουπολη.
Παίξαμε το Πολυτεχνείο και ύστερα αποτυπώσαμε τις εντυπώσεις μας στο χαρτί.
Μιλήσαμε για την έννοια των λέξεων Ψωμί -Παιδεία-Ελευθερία.
Διαβάσαμε το παραμύθι “Η κυρά Δημοκρατία” και είδαμε την ιστορία της .Γνωρίσαμε Κ τη κυρά Δικτατορία κι έπειτα ψηφίσαμε,με ανοιχτή ψηφοφορία,που επιλέγουμε να ζήσουμε.Στο σπίτι της Δημοκρατίας ή της Δικτατορίας.
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ποιητής (ποιηματής,όπως είπαν τα παιδιά!)που δεν τον άφηναν να γράφει όσα ήθελε Κ έτσι τον έκλεισαν στη φυλακή.Εκει δεν είχε χαρτιά για να γράφει τα ποιήματα του.Εβρισκε πεταμένα μικρά χαρτιά ομως,είχε Κ ένα μικρό μολυβάκι Κ έγραφε όσα σκεφτοταν.Τα έκρυβε στη τσέπη του Μια μέρα όμως αρρώστησε και τον πήγαν στο νοσοκομείο.Οταν πήγε η κόρη του να τον δει,της έδωσε τα μικρά χαρτάκια του Κ της είπε να τα πάει στον Μίκη Θεοδωράκη για να τα κάνει τραγούδια.Κ έτσι έγινε.
Τα όπλα τους οι στίχοι,η μουσική,το μολύβι,το χαρτί,η καρδιά και το μυαλό τους.
Αναφερθηκαμε στο μνημείο που υπάρχει στο Πολυτεχνείο όπου οι άνθρωποι αφήνουν ένα κόκκινο λουλούδι και σε παραλληλισμό με το κεφάλι -μνημειο,δημιουργήσαμε τη κατασκευή μας σε μαύρο και κόκκινο χαρτόνι,με κιμωλία, μαρκαδόρους,κόλλα και ψαλίδι.
Με τούτα και με κεινα,στη τάξη ετοιμαζόμαστε για εκλογές για να δούμε πως διαλέγουν σήμερα οι άνθρωποι αυτό που θέλουν πιο πολύ.
Ταυτότητες,ψηφοδέλτια,κατάλογοι ονομάτων,κάλπη και παραβάν μας περιμένουν!
Η τάξη ψήφισε τη Μηλίτσα ως την πιο αγαπημένη ηρωίδα και με διάφορα δύο ψήφων ο ΟΚ Μπαμ Μπαμ ήταν ο δεύτερος πιο αγαπημένος ήρωας της Ντενεκεδουπολης.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.ΕντάξειΔιαβάστε περισσότεραΜη αποδοχή