Μακροδήμος Νίκος

Το μανιφέστο των παρωχημένων:

Είμαστε παρωχημένοι. Πιστεύουμε πως ο κόσμος πρέπει να μπορεί να εργάζεται.

Είμαστε παρωχημένοι. Πιστεύουμε ότι ο εργάτης δεν πρέπει να είναι δούλος. Πρέπει να ζει ως άνθρωπος.

Είμαστε παρωχημένοι. Πρέπει ο εργάτης να έχει ασφάλιση, να δικαιούται άδειες, να πληρώνεται τις υπερωρίες του.

Είμαστε παρωχημένοι. Θέλουμε τα παιδιά μας να πηγαίνουν σχολείο και να μην αναγκάζονται να το παρατάνε στα 14 τους χρόνια για να βγουν στο μεροκάματο.

Είμαστε παλαιολιθικοί. Θέλουμε η Παιδεία να παρέχεται δωρεάν και να μην αγοράζεται και πωλείται σαν μακαρόνια. Θέλουμε όλα τα παιδιά του κόσμου να μπορούν να σπουδάσουν, να μορφωθούν, να καλλιεργηθούν.

Είμαστε εκτός τόπου και χρόνου. Υποστηρίζουμε ότι στον 21^ο αιώνα είναι ντροπή να υπάρχει ένας άνθρωπος που πεθαίνει από αρρώστιες που γιατρεύονται. Είτε επειδή είναι ανασφάλιστος είτε επειδή δεν έχει χρήματα να γιατρευτεί.

Είμαστε ουτοπιστές. Δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι την επόμενη ώρα κάποιες χιλιάδες παιδιά θα πεθάνουν από την πείνα.

Είμαστε ονειροπόλοι. Θέλουμε έναν κόσμο στον οποίο δεν θα σκοτώνονται άνθρωποι και δεν θα καταστρέφονται χώρες για να αντλούν δυο-τρείς πετρελαιάδες πιο φτηνά τον μαύρο χρυσό.

Είμαστε κολλημένοι. Πιστεύουμε ότι όσα θετικά έγιναν τα προηγούμενα χρόνια δεν έγιναν από ανθρώπους που κάθονταν στον καναπέ τους, αλλά από αυτούς που αγωνίστηκαν ή θυσιάστηκαν για να τα πετύχουν.

Είμαστε παρωχημένοι. Που ακούστηκε ότι μπορεί ο λαός να απολαμβάνει τα αγαθά που παράγει; Πρέπει αυτά να ανήκουν σε κάποιον άλλο. Σε κάποιον ανώτερο.

Είμαστε γραφικοί. Την ώρα που οι μεγιστάνες παίζουν monopoly στην πλάτη μας εμείς θέλουμε έναν κόσμο ισότητας και δικαιοσύνης.

Είμαστε αστείοι. Θέλουμε να αποφασίζουμε για το τι συμβαίνει στις ζωές μας, στην κοινωνία μας, στον τόπο μας.

Είμαστε ζόμπι. Πιστεύουμε πως τίποτα δεν μπορεί να γίνει από μόνο του, τίποτα δεν μπορεί να γίνει αν δεν παλέψουμε γι’ αυτό.

Είμαστε εχθροί της πατρίδας. Θέλουμε τον λαό ελεύθερο από αφεντάδες. Δεν φύγαμε για Καϊρο, δεν συνεργαστήκαμε με τον κατακτητή όπως έκαναν οι σωστοί πατριώτες.

Είμαστε εκτός τόπου και χρόνου. Θέλουμε ο αλλοδαπός γείτονας και συνάδελφός μας να ζει και να εργάζεται με τους ίδιους όρους που το κάνουμε κι εμείς. Να μην πληρώνει το τυχαίο γεγονός της καταγωγής του ή την σκούρη του επιδερμίδα με την ίδια του τη ζωή.

Είμαστε από άλλο πλανήτη. Πιστεύουμε σε ιδανικά. Δημοκρατία, Ελευθερία, Ισότητα, Δικαιοσύνη, Αγάπη, Έρωτας, Φιλία, Αξιοπρέπεια, Αλληλεγγύη. Δεν τα ξεπουλάμε για το χρήμα και την ματαιοδοξία.

Είμαστε κολλημένοι. Αντί να κάτσουμε να τα βρούμε με αυτούς που φταίνε για όσα ζούμε τους κατηγορούμε και τους εμποδίζουμε κάνοντας απεργίες. Αντί να βάλουμε νερό στο κρασί μας ονειρευόμαστε άλλους κόσμους.

Είμαστε παρωχημένοι. Μια ζωή τα ίδια και τα ίδια. Δεν καταλαβαίνουμε ότι ο κόσμος αλλάζει προς το χειρότερο. Και αντί να γίνουμε κι εμείς σαν αυτούς που βρίζουμε προτιμάμε να λέμε τα ίδια και τα ίδια.

Είμαστε μοιρολάτρες. Όσο οι άλλοι έτρωγαν με χρυσά ευρωπαϊκά κουτάλια, εμείς δεν παίρναμε μέρος στο πάρτι, προειδοποιούσαμε σαν Κασσάνδρες.

Είμαστε παρωχημένοι. Αντί να κυβερνήσουμε τον λαό καλούμε το λαό να αυτοκυβερνηθεί.

Είμαστε ουτοπιστές. Πιστεύουμε ότι ακόμα και αυτός, ο εκφασισμένος λαός μπορεί να αποκτήσει συνείδηση και να σπάσει τα δεσμά του.

Εκτός από τους συναδέλφους που μόνο επικρίνουν και κατηγορούν υπάρχουν και άλλοι που δουλεύουν και προσφέρουν τη δουλειά τους δωρεάν, όπως ο συνάδελφος Παύλος Τάσης, ο οποίος έχει δημιουργήσει πολλά χρήσιμα προγράμματα για όλα σχεδόν τα μαθήματα και τα προσφέρει για “κατέβασμα” εδώ: http://users.sch.gr/tasisp

Ευχαριστούμε πολύ και καλή συνέχεια στη δουλειά σου!

Για την καλή αρχή παρουσιάζω εδώ http://www.saitapublications.gr/2012/09/ebook.1.html

το βιβλίο ενός εκλεκτού συναδέλφου που μπορείτε να κατεβάσετε δωρεάν από τις εκδόσεις Σαΐτα. Πρόκειται για το βιβλίο “Τάξη δημιουργική με φαντασία αρκετή” του Ηρακλή Λαμπαδαρίου.

Δημιουργία, φαντασία και κέφι χρειάζεται για να ξεπεράσουμε τη μιζέρια που θέλουν να μας επιβάλουν.

Για να δούμε αν και πως θα εφαρμοστεί τελικά η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και των σχολικών μονάδων. Η αξιολόγηση είναι κάτι που θεωρείται αυτονόητο στο εξωτερικό και είναι απαραίτητο εργαλείο στην εκπαίδευση. Άλλωστε οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί εφαρμόζουν αβασάνιστα και συστηματικά (δυστυχώς συχνά και ως τιμωρία) την αξιολόγηση των μαθητών τους.

Μέχρι τότε, παραθέτω μια άτυπη αξιολόγηση (το ίδιο σημαντική για μένα) μιας μαθήτριας μου από την περσινή σχολική χρονιά.

Ενημερωθείτε για την ACTA

και αν δεν σας αρέσει αντιδράστε άμεσα http://www.pirateparty.gr/2012/06/anti-acta-email/

τελικά καταψηφίστηκε, ευτυχώς!

Λέξεις ασυνήθιστες, δυστυχώς, στην εκπαίδευση. Έννοιες παρεξηγημένες. Πρακτικές απαραίτητες.

Τώρα που τελειώσαμε υπάρχει άφθονος χρόνος για νέες αναζητήσεις στην τεράστια βιβλιοθήκη του διαδικτύου και όχι μόνο, σχετικά με τη σύγχρονη εκπαιδευτική διαδικασία.  Ευτυχώς υπάρχει και ο ακούραστος Δάσκαλος Γιάννης Καραντζής που τολμάει, δοκιμάζει, προχωράει μπροστά και με το ιστολόγιο του http://jkarantzis.blogspot.gr/ μας τροφοδοτεί με υλικό για σκέψη.

Και μια ωραία γελοιογραφία που αλίευσα στο διαδίκτυο. Δυστυχώς εφαρμόζεται σε μεγάλο βαθμό και στο δικό μας εκπαιδευτικό σύστημα. Ίδιες δοκιμασίες για όλους, ανεξαρτήτως των ικανοτήτων και των ιδιαιτεροτήτων τους.

Ως πότε θα ισχύει ο νόμος της αρχαιότητας στα σχολεία; Ο “παλιός” προηγείται στην επιλογή τάξης γιατί έχει χρόνια υπηρεσίας. Είναι αυτό δίκαιο και ισότιμο για τους άλλους; Και είναι θλιβερό να το βλέπεις να το επιβάλουν δήθεν προοδευτικοί δάσκαλοι και να το επικροτούν και άλλοι που περιμένουν τη σειρά τους να παλιώσουν… Γιατί έτσι λέει γινόταν πάντα και έτσι θέλουν να συνεχίσει να γίνεται. Ακόμη κι όταν δεν υπάρχει διαφωνία για την κατανομή των τάξεων, το θεωρώ ντροπή για την εκπαιδευτική κοινότητα να ξεκινάει να διαλέγει ο παλιότερος λες και είναι ο σοφός ινδιάνος της φυλής. Κατά  τα άλλα, διδάσκουμε στους μαθητές μας ισότητα και την ισονομία.

Αν κάνω λάθος ή υπερβάλλω, συγχωρήστε με είμαι ακόμα νέος…

Βρέθηκε φωτογραφία που απεικονίζει τη νέα πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα, μετά τη θριαμβευτική νίκη της Ν. Δημοκρατίας στις εκλογές.

Επειδή πιστεύω ότι η εκπαίδευση είναι πολιτική πράξη και συνεπώς πρέπει να εκπαιδεύουμε τους μαθητές μας να θέτουν ερωτήματα, να συγκρίνουν τις απαντήσεις, να  ερευνούν και να αναζητούν την αλήθεια, να αμφισβητούν και να μην αρκούνται σε μια άποψη, δείτε εδώ και έναν δημοσιογράφο που τολμάει και ρωτάει το αυτονόητο. Είναι 5 λεπτά βίντεο αλλά πιστέψτε με, αξίζει το χρόνο σας. Άλλωστε ο χρόνος που μας ταΐζουν με εφιαλτικά  σενάρια τα κανάλια των συμφερόντων είναι περισσότερος.