Καρκίνος Παχέος Εντέρου & Νοσηλευτική Διαχείριση

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου αποτελεί μία από τις συχνότερες μορφές νεοπλασίας στους ενήλικες. Η υψηλή συχνότητα εντόπισής του στο ορθό (25%) και στο σιγμοειδές (26%) καθιστά τη δακτυλική εξέταση και την ενδοσκόπηση θεμελιώδη εργαλεία για την έγκαιρη διάγνωση και την πρόληψη των μεταστάσεων.Κακοήθεις Όγκοι παχέως εντέρου

1. Αιτιολογία και Πρόληψη

Η νόσος συνδέεται άμεσα με προδιαθεσικούς παράγοντες, στους οποίους η νοσηλευτική παρέμβαση (μέσω της αγωγής υγείας) μπορεί να είναι καθοριστική:

• Διατροφή: Δίαιτα πλούσια σε λιπαρά και φτωχή σε φυτικές ίνες αυξάνει τον χρόνο διάβασης των κοπράνων, ευνοώντας την ανάπτυξη καρκινογόνων ουσιών.

• Προϋπάρχουσες παθήσεις: Οικογενής πολυποδίαση και χρόνια ελκώδη κολίτιδα.

• Κληρονομικότητα: Γενετικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες.

2. Κλινική Εικόνα

Τα συμπτώματα που πρέπει να αξιολογούνται άμεσα περιλαμβάνουν:

• Διαταραχή των κενώσεων: Εναλλαγές διάρροιας και δυσκοιλιότητας.

• Αιμορραγία: Πρόσμιξη αίματος και βλέννας στα κόπρανα, ωχρότητα (λόγω αναιμίας).

• Πόνος: Κολικοειδές και διάχυτο άλγος στην κοιλιακή χώρα.

• Συστηματικά σημεία: Απώλεια βάρους, ανορεξία, αδυναμία και ψηλαφητή κοιλιακή μάζα.

3. Άξονες Νοσηλευτικής Φροντίδας

Η νοσηλευτική υποστήριξη είναι απαιτητική και εξατομικευμένη, καθώς ο ασθενής έρχεται αντιμέτωπος με μια απειλητική για τη ζωή νόσο και συχνά με μόνιμες σωματικές αλλαγές.

Α. Χειρουργική Φροντίδα

• Εφαρμογή των πρωτοκόλλων γενικής προεγχειρητικής και μετεγχειρητικής φροντίδας για την εκτομή του πάσχοντος τμήματος.

• Στενή παρακολούθηση για μετεγχειρητικές επιπλοκές (αιμορραγία, λοίμωξη, εντερική απόφραξη).

Β. Ψυχολογική Προσέγγιση

• Αναγνώριση των αυξημένων αναγκών του καρκινοπαθούς ασθενούς.

• Παροχή εξατομικευμένης υποστήριξης για τη διαχείριση του φόβου, της αβεβαιότητας και της απώλειας ελέγχου.

Γ. Διαχείριση Παρά Φύση Έδρας (Κολοστομία)

Η νοσηλευτική φροντίδα διαφοροποιείται σημαντικά όταν απαιτείται προσωρινή ή μόνιμη κολοστομία:

• Εκπαίδευση: Προετοιμασία του ασθενούς για τη φροντίδα της στομίας και τη χρήση των απαραίτητων υλικών.

• Σωματική Εικόνα: Υποστήριξη στην αποδοχή της νέας σωματικής κατάστασης και την κοινωνική επανένταξη.

Συμπέρασμα: Η επιτυχία της θεραπείας εξαρτάται από την έγκαιρη διάγνωση (ειδικά σε άτομα άνω των 45 ετών) και την ολιστική νοσηλευτική φροντίδα που συνδυάζει την κλινική επάρκεια με τη βαθιά ψυχολογική υποστήριξη.

 Φροντίδα Ειλεοστομίας

Φροντίδα κωλοστομίας

Ελκώδης Κολίτιδα & Νοσηλευτική Διαχείριση

Η ελκώδης κολίτιδα είναι μια χρόνια φλεγμονώδης νόσος του παχέος εντέρου. Χαρακτηρίζεται από περιόδους εξάρσεων με έντονη συμπτωματολογία (συχνές αιματηρές διάρροιες, τεινεσμό και πόνο), η οποία καταπονεί σωματικά και ψυχικά τον ασθενή.

Άξονες Νοσηλευτικής Φροντίδας

Η νοσηλευτική προσέγγιση είναι πολυεπίπεδη, εστιάζοντας στην ομοιόσταση, τη διατροφική υποστήριξη και την ψυχολογική σταθερότητα.

1. Παρακολούθηση & Καταγραφή (Monitoring)

• Ισοζύγιο Υγρών: Αυστηρή καταγραφή προσλαμβανόμενων και αποβαλλόμενων υγρών λόγω του υψηλού κινδύνου αφυδάτωσης από τις πολλαπλές κενώσεις (10-20 ημερησίως).

• Ζωτικά Σημεία & Βάρος: Καθημερινός έλεγχος βάρους και ζωτικών σημείων για την ανίχνευση σημείων φλεγμονής (πυρετός) ή κυκλοφορικής αστάθειας.

• Αξιολόγηση Κενώσεων: Παρακολούθηση της συχνότητας και της σύστασης των κοπράνων (παρουσία αίματος, βλέννας ή πύου).

2. Διατροφική Υποστήριξη

• Οξεία Φάση: Διαχείριση και έλεγχος της παρεντερικής διατροφής για την ανάπαυση του εντέρου και την αποκατάσταση της θρέψης.

• Φάση Αποκατάστασης: Εκπαίδευση του ασθενούς για την αποφυγή ουσιών που αυξάνουν τον περισταλτισμό, όπως:

  • Τηγανητά και κρύες τροφές.

  • Ωμά φρούτα και ξηροί καρποί.

  • Κάπνισμα.

3. Υγιεινή & Φυσική Κατάσταση

• Ατομική Καθαριότητα: Ιδιαίτερη φροντίδα στην υγιεινή του κλινήρους ασθενούς, με έμφαση στην περιπρωκτική περιοχή λόγω των συχνών διαρροϊκών κενώσεων.

• Φαρμακευτική Συμμόρφωση: Διασφάλιση της ορθής και έγκαιρης λήψης της αγωγής (αντιφλεγμονώδη, ανοσοκατασταλτικά κ.α.).

4. Ψυχοκοινωνική Στήριξη

• Ψυχική Ηρεμία: Διασφάλιση ήσυχου περιβάλλοντος που μειώνει το στρες, το οποίο συχνά επιδεινώνει τη νόσο.

• Διεπιστημονική Συνεργασία: Διευκόλυνση της επικοινωνίας με ψυχολόγους, καθώς η χρόνια φύση της πάθησης και η καχεξία επηρεάζουν σοβαρά την ψυχολογία του αρρώστου.

5. Χειρουργική Ετοιμότητα

Σε περιπτώσεις αποτυχίας της συντηρητικής αγωγής, ο νοσηλευτής αναλαμβάνει την πλήρη προεγχειρητική προετοιμασία και τη μετεγχειρητική παρακολούθηση, εφαρμόζοντας τα σχετικά πρωτόκολλα χειρουργικής φροντίδας.

Κλινική Επισήμανση: Ο νοσηλευτής οφείλει να αναφέρει άμεσα οποιαδήποτε αλλαγή στην κλινική εικόνα (π.χ. οξεία κοιλία, έντονη αιμορραγία) στην προϊσταμένη ή τον θεράποντα ιατρό.

Ελκώδης κολίτιδα

Έλκος Στομάχου-Δωδεκαδακτύλου

Το έλκος αφορά τη διάβρωση του βλεννογόνου του στομάχου ή του δωδεκαδακτύλου. Τα κύρια αίτια περιλαμβάνουν το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού, την υπεροξύτητα, το κάπνισμα και ψυχοσωματικούς παράγοντες.

1. Βασική Νοσηλευτική Φροντίδα

Η συντηρητική αντιμετώπιση επικεντρώνεται στη συμμόρφωση του ασθενούς και τη διατροφική αγωγή:

Φαρμακοθεραπεία: Χορήγηση αγωγής σύμφωνα με τις ιατρικές οδηγίες.

Διατροφικό Πλάνο: Σύσταση για μικρά και συχνά γεύματα, χωρίς ερεθιστικές ουσίες.

Περιορισμοί: Απόλυτη αποφυγή αλκοόλ, καφέ και καπνίσματος.

Υποστήριξη: Διατήρηση ήρεμου περιβάλλοντος και παρότρυνση για αλλαγή του τρόπου ζωής.

2. Διαχείριση Επιπλοκών

Αιματέμεση (Αιμορραγία)

Παρεμβάσεις: Τοποθέτηση ρινογαστρικού σωλήνα (Levin).

Αποκατάσταση: Διενέργεια μετάγγισης αίματος και ενδοφλέβια χορήγηση υγρών και ηλεκτρολυτών.

Παρακολούθηση: Στενός έλεγχος κενώσεων και εμέτων.

Διάτρηση Έλκους

Αποτελεί σοβαρή επιπλοκή με έντονο άλγος. Η νοσηλευτική παρέμβαση περιλαμβάνει:

Προετοιμασία: Ετοιμασία υλικών για τοποθέτηση ρινογαστρικού σωλήνα και προεγχειρητική προετοιμασία του ασθενούς.

Ελέγχους: Διαρκής έλεγχος ζωτικών σημείων και ενδοφλέβιας χορήγησης υγρών.

Ισοζύγιο: Ακριβής μέτρηση και καταγραφή προσλαμβανομένων και αποβαλλομένων υγρών.

3. Μετεγχειρητική Φροντίδα

Σε περίπτωση χειρουργικής επέμβασης, οι ενέργειες περιλαμβάνουν:

Παρακολούθηση: Έλεγχος των παροχετεύσεων και καταγραφή των υγρών από τον γαστρικό σωλήνα.

Ζωτικά Σημεία: Λήψη ζωτικών σημείων ανά ώρα αρχικά, και στη συνέχεια ανά τρίωρο.

Σίτιση & Υγιεινή: Ο ασθενής παραμένει αρχικά σε μηδενική σίτιση από το στόμα (NPO). Απαιτείται συστηματική περιποίηση της στοματικής κοιλότητας. Η λήψη υγρών ξεκινά μόνο μετά την αφαίρεση του σωλήνα Levin

Ψυχολογική Στήριξη: Ιδιαίτερη έμφαση στην ψυχολογική υποστήριξη του ασθενούς, ειδικά σε περιπτώσεις γαστροστομίας ή νηστιδοστομίας.

ΕΛΚΟΣ ΣΤΟΜΑΧΟΥ

Κιρσοί Οισοφάγου & Επείγουσα Νοσηλευτική Φροντίδα

Οι κιρσοί οισοφάγου αποτελούν διατεταμένα φλεβικά πλέγματα στο κατώτερο τμήμα του οισοφάγου, ως αποτέλεσμα πυλαίας υπέρτασης. Η ρήξη τους αποτελεί επείγουσα ιατρική κατάσταση λόγω της σοβαρής απώλειας αίματος (αιματέμεση ή μέλαινα κένωση).

Άξονες Νοσηλευτικής Παρέμβασης

Η νοσηλευτική φροντίδα επικεντρώνεται στην αιμοδυναμική σταθεροποίηση, την παρακολούθηση της αιμορραγίας και την ασφάλεια του ασθενούς.

1. Αιμοδυναμική Παρακολούθηση & Υποστήριξη

• Ζωτικά Σημεία: Στενή παρακολούθηση (ανά 1 ώρα) για έγκαιρη ανίχνευση σημείων υπογκαιμικού shock (πτώση πίεσης, ταχυκαρδία).

• Φλεβική Πρόσβαση: Άμεση τοποθέτηση τουλάχιστον μίας (ιδανικά δύο) περιφερικών γραμμών μεγάλης διαμέτρου για χορήγηση υγρών και φαρμάκων.

• Ετοιμότητα: Το τροχήλατο επειγόντων περιστατικών πρέπει να βρίσκεται σε άμεση διαθεσιμότητα.

2. Διαχείριση και Καταγραφή Αιμορραγίας

• Ποσοτικός Έλεγχος: Ακριβής μέτρηση και καταγραφή του αποβαλλόμενου αίματος (εμέσματα και κενώσεις).

• Καθετήρας Sengstaken-Blakemore: Σε περίπτωση τοποθέτησης, ο νοσηλευτής είναι υπεύθυνος για τη διαχείριση των αεροθαλάμων και την αναρρόφηση/μέτρηση του αιμορραγικού υγρού.

3. Άμεσες Παρεμβάσεις & Περιορισμοί

• Μηδενική λήψη (NPO): Απόλυτη απαγόρευση λήψης τροφής ή υγρών από το στόμα για την αποφυγή περαιτέρω ερεθισμού ή εισρόφησης.

• Στοματική Υγιεινή: Τακτικές πλύσεις για την απομάκρυνση υπολειμμάτων αίματος και τη βελτίωση της άνεσης του ασθενούς.

• Φαρμακοθεραπεία: Χορήγηση ορών και φαρμάκων (π.χ. αγγειοσυσπαστικά, αντιβιοτικά) βάσει ιατρικών οδηγιών.

4. Ψυχολογική Υποστήριξη & Περιβάλλον

• Διαχείριση Πανικού: Διατήρηση ψυχραιμίας και διακριτική απομάκρυνση των συνοδών για τη μείωση της έντασης.

• Περιορισμός Δραστηριότητας: Εξασφάλιση απόλυτης ηρεμίας και ενθάρρυνση του ασθενούς για τη μείωση της καρδιακής επιβάρυνσης.

Κλινική Εγρήγορση: Ο νοσηλευτής οφείλει να ενημερώνει άμεσα την ιεραρχία και την ιατρική ομάδα για οποιαδήποτε μεταβολή στο επίπεδο συνείδησης ή στα ζωτικά σημεία του ασθενούς.

Οι φλεγμονώδεις παθήσεις του στόματος παρουσιάζουν ποικίλη αιτιολογία και κλινική εικόνα, απαιτώντας εξειδικευμένη φροντίδα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων και την πρόληψη επιπλοκών.

1. Κλινικές Μορφές & Αιτιολογία

Σημείωση: Πέρα από τις τοπικές βλάβες, οι ασθενείς συχνά εκδηλώνουν συστηματικά συμπτώματα όπως πυρετό, κακουχία, έντονο άλγος και δυσοσμία.

2. Άξονες Νοσηλευτικής Φροντίδας

Η νοσηλευτική παρέμβαση εστιάζει στην υγιεινή, τη φαρμακευτική υποστήριξη και τη διατροφική προσαρμογή:

• Στοματική Υγιεινή & Αντισηψία: Συστηματικός καθαρισμός της κοιλότητας (τουλάχιστον 2 φορές ημερησίως). Χρήση ειδικών αντισηπτικών διαλυμάτων (π.χ. χλωρεξιδίνη, ιωδιούχος ποβιδόνη) για τη μείωση του μικροβιακού φορτίου.

• Φαρμακευτική Αγωγή: Πιστή εφαρμογή του ιατρικού πρωτοκόλλου με τη χορήγηση αναλγητικών/αντιπυρετικών, αντιβιοτικών ή συμπληρωμάτων βιταμινών, ανάλογα με την πρωτογενή αιτία.

• Διαιτητική Υποστήριξη: * Σε σοβαρές περιπτώσεις: Παροχή πολτώδους τροφής, ελεύθερης ερεθιστικών ουσιών (πικάντικα, όξινα).

  • Σε ηπιότερες περιπτώσεις: Έμφαση στην αισθητική εμφάνιση των γευμάτων για την τόνωση της μειωμένης όρεξης του ασθενούς.

  • προβληματά στο πεπτικό σύστημα. (1)