Υλικά
 1 κουτί από γάλα ή χυμό

Σπάγκος
 Ψαλίδι
 Τροφή για πουλιά

Διαδικασία
 Κόβουμε με το ψαλίδι μια τρύπα στο μπροστινό μέρος του κουτιού, σε τέτοιο μέγεθος ώστε να μπορεί να τρυπώσει το πτηνό.
 Βάζουμε μέσα την τροφή.
 Με το ψαλίδι κάνουμε μια τρύπα στο καπάκι και περνάμε τον σπάγκο (όπως στα στολίδια για το χριστουγεννιάτικο δέντρο).
 Βιδώνουμε το καπάκι και κρεμάμε την ταΐστρα σε κάποιο κλαδί δέντρου.
 Για να στηρίζονται τα πουλιά καθώς τρώνε, μπορούν να χρησιμοποιηθούν ξυλάκια ή ξύλινα κουτάλια.

Γιατί μεταναστεύουν τα πουλιά;

Με τον ερχομό του χειμώνα, η εύρεση τροφής (σπόροι, έντομα κ.α.) γίνεται πολύ δύσκολη και για το λόγο αυτό ορισμένα είδη πουλιών αναγκάζονται να ταξιδέψουν σε πιο θερμά κλίματα όπου η τροφή είναι άφθονη. Την άνοιξη πραγματοποιούν το αντίθετο δρομολόγιο και επιστρέφουν πάλι πίσω στο σπίτι τους.

Ανάλογα με την απόσταση που διανύουν, τα αποδημητικά πτηνά χωρίζονται στις 3 παρακάτω κατηγορίες:

• Μετανάστες μικρών αποστάσεων: μετακινούνται σε πολύ κοντινές περιοχές, για παράδειγμα από την κορυφή του βουνού στους πρόποδες.

• Μετανάστες μεσαίων αποστάσεων: μετακινούνται σε περιοχές όχι πολύ μακρινές, για παράδειγμα από μια χώρα στη διπλανή.

• Μετανάστες μεγάλων αποστάσεων: μετακινούνται σε περιοχές αρκετά μακρινές, με τελείως διαφορετικό κλίμα και θερμοκρασία.

Πώς ξέρουν που πάνε;

Τα αποδημητικά πουλιά έχουν διάφορους τρόπους για να μη χάνουν
ποτέ τον προσανατολισμό τους. Βασίζονται στο ένστικτό τους, το οποίο τους οδηγεί στο σωστό προορισμό, στην όσφρησή τους, αλλά και στην ικανότητά τους να «διαβάζουν» το χάρτη του ουρανού σαν τους παλιούς ναυτικούς, ακολουθώντας τα αστέρια, τον ήλιο και τη σελήνη. Αναγνωρίζουν επίσης τα σημεία από τα οποία περνούν, βάζοντας χαρακτηριστικά «σημάδια» στο μυαλό τους, όπως για παράδειγμα το σχήμα κάποιας λίμνης ή βουνοκορφής. Επιπλέον, πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι τα πουλιά έχουν μια μαγνητική αίσθηση και χρησιμοποιούν ως οδηγό το μαγνητικό πεδίο της Γης.

Μερικά από τα πιο γνωστά αποδημητικά πτηνά είναι:

Τα χελιδόνια, που τα έχουμε συνδυάσει με τον ερχομό της άνοιξης, διανύουν έως και 10.000 χλμ για να φτάσουν στη χώρα μας. Ξεκινούν σε μεγάλα σμήνη από την υποσαχάρια Αφρική, για να έρθουν εδώ την άνοιξη. Το ίδιο μεγάλο ταξίδι κάνουν και το φθινόπωρο όταν φεύγουν από την Ελλάδα.

           

Ο πελεκάνος, που είναι μεγαλόσωμο υδρόβιο πουλί και χαρακτηρίζεται από τον μακρύ του λαιμό και το μεγάλο ράμφος που χρησιμοποιεί για να πιάνει τη λεία του και να στραγγίζει το νερό πριν το πιει. Ζει σε υγρούς τόπους, όπως παραθαλάσσια μέρη, ποτάμια και λίμνες.

Ο πελαργός, που φτάνει στην Ελλάδα τον Μάρτιο και φεύγει τον Αύγουστο για την Αφρική. Τρέφεται με σκουλήκια, φίδια, σαύρες, βατράχια, αρουραίους, ποντίκια, αλλά και έντομα, όπως ακρίδες και γρύλους. Οι πελαργοί είναι πολύ στοργικοί γονείς και στέκουν μέσα στη φωλιά συνήθως στο ένα πόδι, προστατεύοντας τα μικρά τους από τη βροχή ή το δυνατό ήλιο με τις φτερούγες τους.

   

Ο μαυροπετρίτης της φωτογραφίας, έρχεται τέτοια περίοδο κάθε χρόνο από τη Μαδαγασκάρη στα Αντικύθηρα, διανύοντας 8.000 χλμ σε περίπου 26 ημέρες.

Τα φλαμίνγκο ή φοινικόπτερα είναι πουλιά με το χαρακτηριστικό ροζ φτέρωμα, έχουν λεπτά πόδια και γαμψή μύτη. Αναπαράγονται στην Τουρκία, τη Γαλλία, την Ισπανία και Ιταλία και έρχονται να ξεχειμωνιάσουν στην Ελλάδα σε μεγάλους πληθυσμούς, κυρίως στη λίμνη Κερκίνη.

 

 

 

 

Άλλα αποδημητικά πουλιά που μεταναστεύουν στη χώρα μας είναι ο ερωδιός, η αγριόπαπια, η αγριόχηνα, ο κύκνος, ο σταχτοτσικνιάς, ο λευκοτσικνικάς, ο τσίφτης, η κιτρινοσουσουράδα, το τρυγόνι και ο κατσανολαίμης.