Τα βότσαλα της παραλίας

Κανένα βότσαλο δεν μοιάζει με άλλο βότσαλο. Διαφέρουν στο μέγεθος, το σχήμα, το χρώμα κι έχουν όλα τη δική τους ιστορία. Το κάθε βότσαλο, απόσπασμα ενός μητρικού βράχου, κύλισε στα ρυάκια και τους χειμάρους, έσπασε, λειάνθηκε και ορίστε, έφτασε στην παραλία. Κι αν πάμε παραπίσω, ο μητρικός βράχος ποιος ξέρει που ήταν, ίσως διάπυρο μάγμα […]

Όλο το άρθρο

Αλάδανος, Αγκίσαρος, Λάδανο, Λάβδανο, Λαδανιά, Cistus.

Το “Λήδανο” του Ηροδότου, το “Λήδον” του Διοσκουρίδη, o “Κίσθος” του Θεοόφραστου. Έχει χαρακτηριστικά “τσαλακωμένα” άνθη. Φυτό με καλλυντικές και θεραπευτικές ιδιότητες. H αρωματική ρητίνη (gummi ladanum) του φυτού χρησιμοποιήθηκε ενάντια στους λοιμούς της χολέρας, ως αρωματική ουσία για θυμιάσεις, αλλά και στην ταρίχευση των νεκρών. Φωτογραφία του αρχείου μας από λόφο της Έδεσσας.

Όλο το άρθρο

Μαντιλίδα, Μαργαρίτα, Χρυσάνθεμο, Chrysanthemum.

Είναι ένα πολύ κοινό φυτό της μεσογειακής χλωρίδας. Φυτρώνει στις άκρες των δρόμων, σε μπάζα και ερείπια, αλλά και σε πλαγιές βουνών. Χρησιμοποιείται στη θεραπευτική, στη μαγειρική και στην παραγωγή εντομοαποθητικών. Στα αρχαία χρόνια στεφάνωνε αγάλματα θεών και στόλιζαν ναούς. Σήμερα στολίζει τα στεφάνια της πρωτομαγιάς. Φωτογραφία του οικογενειακού μας αρχείου από τη Μονεμβασιά.

Όλο το άρθρο

περί κοπάνας …

Σε συζήτηση με μαθητές Λυκείου ειπώθηκε ότι την μέρα που θα έκαναν κοπάνα από το σχολείο, θα πήγαιναν κανονικά στο φροντιστήριο. Ρώτησα γιατί δεν κάνανε κοπάνα και από το φροντιστήριο. «Μα το φροντιστήριο το πληρώνουμε» είπαν. Ξεκίνησα λέγοντας ότι και το σχολείο τους, τους στοιχίζει πιθανώς και ακριβότερα, αλλά ήταν αρνητικοί, η συζήτηση δεν τραβούσε, […]

Όλο το άρθρο

Περί της προσεχούς Πέμπτης, Τσικνοπέμπτης.

Η Πέμπτη της δεύτερης εβδομάδας του Τριωδίου (Κρεατινής) ονομάζεται Τσικνοπέμπτη επειδή την ημέρα αυτή όλα τα σπίτια ψήνουν κρέας και ο μυρωδάτος καπνός (τσίκνα) είναι διάχυτος παντού. Εικάζεται ότι το έθιμο προέρχεται από τις βακχικές γιορτές των αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων, που επιβίωσαν του Χριστιανισμού. Την Τσικνοπέμπτη ξεκινούν ουσιαστικά οι εκδηλώσεις της Αποκριάς, οι οποίες […]

Όλο το άρθρο

Γλάροι στην Αλόννησο.

Μαλώσανε; Ψάχνουν τα άτακτα μικρά τους; Χαράζουν την πορεία της πρωινής τους πτήσης; Περιμένουν μουσαφίρηδες; Φωτογραφία του οικογενειακού μας αρχείου από το λιμάνι της Αλοννήσου.

Όλο το άρθρο

Αγριοπιπερά, Ρίζα Κενταύρου, Γεντιανή, Gentiana.

Από τα αγαπημένα βότανα του Ασκληπιού. Το λατινικό όνομα προέρχεται από τον βασιλιά Γέντιον της Ιλλυρίας, ο οποίος αναγνώρισε την φαρμακευτική αξία του φυτού στον αγώνα κατά της πανούκλας. Ένα από τα ανθοϊάματα του Bach για ανθρώπους που απογοητεύονται εύκολα. Ισχυρό πικρό τονωτικό, βασικό συστατικό των παραδοσιακών απεριτίφ και των πικρών τονωτικών ποτών. Φωτογραφία του […]

Όλο το άρθρο

Ασπροζάκι, Φωνόχορτο, Αγροιμιά, Αγριμαία, Ασπροξάνη, Αγριμόνιο, Agrimonia.

Πήρε το όνομά του – αγριμόνιο – από τις λέξεις «αγρός» και «μένω», επειδή συναντάται στους αγρούς, κυρίως σε μέρη που διατηρούν υγρασία. Έχει άνθη κίτρινα που βγαίνουν το καλοκαίρι και φύλλα οδοντωτά. Έχει εξαίρετες θεραπευτικές ιδιότητες που περιγράφονται από τον Διοσκουρίδη. Ως ανθοΐαμα του Bach προτείνεται για ανθρώπους που κρατούν τα προβλήματά τους κρυμμένα κάτω από μια […]

Όλο το άρθρο

21_Γκαζάκια, Μπαζ

Άρχισα από 9/2/2014 να δημοσιεύω σταδιακά τη συλλογή «Τα 21 Ωραιότερα Παραδοσιακά Ελληνικά Παιχνίδια» που είχε διανείμει η ΕΛΑΪΣ μέσω των προϊόντων της. Η έκδοση είναι του 1995, με κείμενα της Ζωής Βαλάση και εικονογράφηση του Σταύρου Γεωργιάδη. Με την δημοσίευση και του 21ου παιχνιδιού και τελευταίου παιχνιδιού, η έκδοση αυτήολοκληρώνεται.

Όλο το άρθρο

20ο παιχνίδι: Μακριά γαϊδάρα

Άρχισα από 9/2/2014 να δημοσιεύω σταδιακά τη συλλογή «Τα 21 Ωραιότερα Παραδοσιακά Ελληνικά Παιχνίδια» που είχε διανείμει η ΕΛΑΪΣ μέσω των προϊόντων της. Η έκδοση είναι του 1995, με κείμενα της Ζωής Βαλάση και εικονογράφηση του Σταύρου Γεωργιάδη.

Όλο το άρθρο

19ο παιχνίδι: Αλάτι ψιλό

Άρχισα από 9/2/2014 να δημοσιεύω σταδιακά τη συλλογή «Τα 21 Ωραιότερα Παραδοσιακά Ελληνικά Παιχνίδια» που είχε διανείμει η ΕΛΑΪΣ μέσω των προϊόντων της. Η έκδοση είναι του 1995, με κείμενα της Ζωής Βαλάση και εικονογράφηση του Σταύρου Γεωργιάδη.

Όλο το άρθρο