Το ιστολόγιό μας

Τι σκέφτεται η Ελένη εν όψει της μονομαχίας Μενέλαου και Πάρη; Ποια τα συναισθήματά της;

Η ωραία Ελένη

• Σήμερα θα μονομαχήσουν ο Πάρης και ο Μενέλαος για χάρη μου και φυσικά με έπαθλο εμένα. Όταν ανέβηκα στα τείχη και αντίκρισα τον Μενέλαο, η καρδιά μου άρχισε να χτυπά δυνατά, ένα κύμα νοσταλγίας πλημμύρισε την ψυχή μου. Πόσο θα ήθελα να ξαναβρεθώ στην αγκαλιά του! Στάθηκα τόσο άδικη απέναντι στην οικογένειά μου, στον άντρα μου και στη γλυκιά μου κόρη Ερμιόνη. Ήταν μια τρέλα της στιγμής αυτό που έκανα και έφυγα με τον Πάρη. Θέλω να γυρίσω πίσω στην πατρίδα μου, στον άντρα μου, στην κόρη μου και στην οικογένειά μου. Άραγε πού να βρίσκονται τα αδέρφια μου, ο Κάστορας και ο Πολυδεύκης; Μήπως ντρέπονται για τα κατορθώματά μου, γι΄ αυτό δεν εμφανίζονται; Το μόνο που θέλω είναι να με πάρει ο Μενέλαος από εδώ και να φύγουμε. Να αγκαλιάσω την κόρη μου, να μυρίσω τα μαλλιά της… Άραγε θα με δεχτεί που την άφησα κι έφυγα; Ας ελπίσουμε ότι όλα θα πάνε καλά και όπως τα εύχομαι… Δήμητρα, Β2

• Σήμερα συνέβησαν πολλά πράγματα. Εκεί που ύφαινα το υφαντό μου που απεικόνιζε τον Τρωικό πόλεμο, ήρθε η Λαοδίκη και μου είπε ότι σταμάτησε για λίγο ο πόλεμος, έτσι ώστε να μονομαχήσουν ο Μενέλαος και ο Πάρης. Μάλιστα το έπαθλο είμαι εγώ! Θυμήθηκα την όμορφη πατρίδα, τους γονείς και τον πρώτο μου άντρα, τον Μενέλαο. Δεν άντεξα κι έβαλα τα κλάματα. Τόσο ωραίες αναμνήσεις ήρθαν στο μυαλό μου. Στη συνέχεια δυο θεραπαινίδες με συνόδεψαν στις Σκαιές Πύλες. Εκεί κρυφάκουσα κάποιους αναίσχυντους γέροντες να σιγοψιθυρίζουν και να με σχολιάζουν. Οι σκυλοπρόσωποι, ευχήθηκαν να μην υπήρχα, γιατί ισχυρίζονταν ότι εγώ ήμουν η αιτία του πολέμου. Τουλάχιστον παραδέχτηκαν την ομορφιά μου. Πάνω στον πύργο των Σκαιών Πυλών με υποδέχτηκε ο Πρίαμος. Ήταν πολύ στοργικός απέναντί μου και αυτό με παρηγορούσε. Δε ρίχνει την ευθύνη του πολέμου πάνω μου, αλλά στους θεούς. Άρχισε όμως να με ρωτάει για τους αρχηγούς των Αχαιών. Ξανασκέφτηκα την όλη συμπεριφορά μου. Καλύτερα να είχα πεθάνει παρά να ήμουν ζωντανή. Έκανα πολλά σφάλματα στη ζωή μου. Καθώς παρατηρούσα τους Αχαιούς δεν εντόπισα τα αδέρφια μου και αυτό με έβαλε σε προβληματισμούς. Ελπίζω αύριο να είναι μια καλύτερη μέρα. Καληνύχτα! Χρύσα, Β2

• Νιώθω τη Γη να χάνεται κάτω από τα πόδια μου. Αυτό που τόσο καιρό σκεφτόμουν και ευχόμουν να μη γίνει, σήμερα πραγματοποιείται. Ο αλησμόνητος άντρας μου Μενέλαος, θα μονομαχήσει με τον Πάρη για χάρη μου. Θεά της οικογένειας, μεγαλόφθαλμη Ήρα, μόνο μια χάρη σου ζητώ, κάνε να μην πάθει τίποτα ο άντρας μου. Μα οι συμφορές μου δεν έχουν τελειωμό. Δεν είδα τα δυο μου αδέρφια που τόσο λαχταρώ. Εσύ πατέρα των Θεών, νεφελοσυνάκτη Δία, δώσε μου ένα σημάδι για τα αδέρφια μου. Μόνο σε σένα θα το μαρτυρήσω. Μου λείπει η πατρίδα μου και όλοι οι συγγενείς μου. Θεοί μου παντοδύναμοι, κάντε τον χρόνο να γυρίσει πίσω. Μακάρι να τελειώσει σύντομα αυτός ο εφιάλτης. Μαρία Ι., Β2

• Η μέρα μου σήμερα ήταν γεμάτη αναμνήσεις και συναισθήματα. Έγινε βλέπεις η μονομαχία μεταξύ του Πάρη και του Μενέλαου, του πρώην άντρα μου, του γενναίου και δυνατού βασιλιά της Σπάρτης. Η Λαοδίκη, η αγαπημένη μου κουνιάδα, την ώρα που ύφαινα τον πόλεμο αυτόν, ήρθε στο δωμάτιο και με ενημέρωσε για τη μονομαχία που θα γινόταν για χάρη μου. Αμέσως κυριεύτηκα από συναισθήματα νοσταλγίας για την παλιά μου ζωή… Με δάκρυα στα μάτια, ένα λευκό μαντίλι στα μαλλιά και με τις αγαπημένες μου υπηρέτριες, την Αίθρα και την Κλυμένη, πήγα προς τα τείχη. Ο αγαπητός μου πεθερός, ο Πρίαμος, των Τρώων βασιλιάς, με προσκάλεσε και κάθισα κοντά του. Με ρώτησε για τους μεγαλοπρεπείς Αχαιούς, τον Ατρείδη Αγαμέμνονα, τον θείο Οδυσσέα, τον γενναίο Μενέλαο, τον Αίαντα και τον Ιδομενέα… Όπως μιλούσα γι΄ αυτούς, θυμήθηκα την παλιά μου ζωή και σκέφτηκα ότι θα ήταν καλύτερο να είχα σκοτωθεί παρά να πήγαινα στην Τροία με τον Πάρη, δημιουργώντας ντροπή στα αδέρφια μου, τον Κάστορα και τον Πολυδεύκη που δεν τους είδα εκεί… Μακάρι να είχα μείνει πίσω, στην πατρίδα. Θεωρώ τον εαυτό μου υπεύθυνο για τον πόλεμο και τη μονομαχία αυτή. Ο Μενέλαος νίκησε, αλλά παρ’ όλα αυτά με έναν τρόπο περίεργο την τελευταία στιγμή ο Πάρης ήρθε στο δωμάτιο. Σίγουρα θα ήταν έργο θεϊκό… Δεν αντέχω άλλο αυτήν την κατάσταση. Αισθάνομαι ντροπή και θλίψη που άνθρωποι μάχονται για χάρη μου… Αθανασία, Β2

• Είμαι πολύ στεναχωρημένη. Δέκα χρόνια πέρασαν από τότε που ξεκίνησε ο πόλεμος για μένα. Με έπιασε νοσταλγία για την πατρίδα, τον Μενέλαο και για τους γονείς μου, όταν η Λαοδίκη ήρθε να με ενημερώσει ότι θα αρχίσει η μονομαχία ανάμεσα στον Μενέλαο και στον Πάρη, ενώ εκείνη τη στιγμή ύφαινα. Θα αναρωτιέσαι γιατί είμαι εδώ κι όχι να παρακολουθώ τη μονομαχία. Μια φωνή μου είπε να έρθω εδώ και να περιμένω τον Πάρη… Τον περιμένω με αγωνία, τι θα γίνει, ποιος θα νικήσει; Όταν ανέβηκα στα τείχη με τις υπηρέτριές μου, άκουσα τους γέροντες να με κακολογούν ότι εγώ φταίω για τον Τρωικό πόλεμο. Έχουν απόλυτο δίκιο. Ο Πρίαμος με υπερασπίστηκε, είναι πολύ καλός με μένα. Τον νιώθω σαν πατέρα μου και αυτός μου φέρεται σαν να είμαι η κόρη του. Μου ζήτησε πληροφορίες για τους αρχηγούς των Αχαιών. Του είπα όλα όσα ξέρω. Αυτά έγιναν μέχρι τώρα. Περιμένω τον Πάρη, μακάρι να έρθει και να είναι καλά. Δημοσθένης, Β2

Στην Τειχοσκοπία, με αφορμή την εμφάνιση της Ελένης, καταγράψαμε τις αντιλήψεις για τη θέση της γυναίκας την ομηρική εποχή. Δημοσθένης, Αθανασία, Χρύσα, Β2

Αναρτήθηκε στο authorSTREAM από τον/την Thalassa

Αναρτήθηκε στο authorSTREAM από τον/την Thalassa


  Αναρτήθηκε στο authorSTREAM από τον/την Thalassa


Η παρουσίασή μου για τις ομοιότητες και διαφορές ανάμεσα στους θεούς του Ολύμπου και τους θνητούς. Μαριάννα Δ., Β2
Αναρτήθηκε στο authorSTREAM από τον/την Thalassa


Έτοιμο το ψωμί… Βαλάντης, Α2

 
Αναρτήθηκε στο authorSTREAM από τον/την Thalassa


Η δικιά μας ωραία Ελένη. Β1

  Αναρτήθηκε στο authorSTREAM από τον/την Thalassa


 
Αναρτήθηκε στο authorSTREAM από τον/την Thalassa

Αναρτήθηκε στο authorSTREAM από τον/την Thalassa

Αναρτήθηκε στο authorSTREAM από τον/την Thalassa