Τα όμορφα νησιά μας — η Ρόδος, η Κως, η Κάλυμνος και όλα τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα — ήταν για πολύ καιρό «μακριά» από την αγκαλιά της Ελλάδας. Τα νησάκια μας, με τις γαλάζιες θάλασσες και τον δυνατό ήλιο, περίμεναν υπομονετικά να ξανασμίξουν με την οικογένειά τους.
Και τότε, ήρθε μια μέρα πολύ χαρούμενη! Στις 7 Μαρτίου 1948, τα νησιά μας «γύρισαν» επιτέλους στο σπίτι τους. Ο Δωδεκανήσιος λαός πανηγύριζε με σημαίες που ανέμιζαν και με μεγάλα χαμόγελα.
Από τότε, κάθε χρόνο τέτοια μέρα, γιορτάζουμε όλοι μαζί, γιατί η πατρίδα μας είναι πια ολόκληρη, σαν ένα μεγάλο παζλ που βρήκε τα κομμάτια του!
Ιστορικά γεγονότα
Ένωση με την Ελλάδα
27 Ιουνίου 1946: Στο Παρίσι και στο Συμβούλιο των Υπουργών των Εξωτερικών των τεσσάρων Δυνάμεων, αποφασίζεται να περιέλθουν τα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα. Πρόκειται για απόφαση-σταθμό στην πορεία του δωδεκανησιακού λαού προς την ένωσή του με τη μητέρα Ελλάδα.
10 Φεβρουαρίου 1947: Υπογράφεται στο Παρίσι συνθήκη ειρήνης μεταξύ των συμμάχων και των συνασπισμένων Δυνάμεων (και Ελλάδας) και της Ιταλίας, σύμφωνα με την οποία η Ιταλία εκχωρεί στην Ελλάδα με πλήρη κυριαρχία τα νησιά της Δωδεκανήσου και τις παρακείμενες νησίδες.
31 Μαρτίου 1947: Στις 31 Μαρτίου 1947 ο Βρετανός διοικητής των συμμαχικών Δυνάμεων Κατοχής Δωδεκανήσου ταξίαρχος Α.Σ. Πάρκερ, παραδίδει τη Στρατιωτική Βρετανική Διοίκηση στον αντιναύαρχο Περικλή Ιωαννίδη. Αρχίζει η μεταβατική περίοδος της Ελληνικής Στρατιωτικής Διοίκησης Δωδεκανήσου.
9 Ιανουαρίου 1948: Με το άρθρο 1 του Νόμου υπ’ αριθμ. 518 “Περί προσαρτήσεως της Δωδεκανήσου εις την Ελλάδα” της Δ΄ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων ορίζεται ότι: “Αι νήσοι της Δωδεκανήσου Αστυπάλαια, Ρόδος, Χάλκη, Κάρπαθος, Κάσος, Τήλος, Νίσυρος, Κάλυμνος, Λέρος, Πάτμος, Λειψοί, Σύμη, Κως και Καστελλόριζον, ως και αι παρακείμεναι νησίδες, είναι προσηρτημέναι εις το Ελληνικόν Κράτος από της 28 Οκτωβρίου 1947”. Με τον νόμο αυτό, που αποτελεί τη ληξιαρχική πράξη της ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου στη μητέρα Ελλάδα, τερματίζεται το μεταβατικό στάδιο της ελληνικής στρατιωτικής διοίκησης. Η 7η Μαρτίου 1948 ορίζεται ως ημέρα της πανηγυρικής τυπικής ενσωμάτωσης.
Η επίσημη τελετή της ενσωμάτωσης έγινε στις 7 Μαρτίου του 1948. Το 1955 η Δωδεκάνησος έγινε νομός με πρωτεύουσα τη Ρόδο.(πηγή: https://el.wikipedia)
Εξηγούμε με απλά λόγια στα παιδιά τί γιορτάζουμε στις 28 Οκτωβρίου του 1940
” Πριν από πολλά χρόνια, το 1940, η Ελλάδα ήταν μια μικρή, ειρηνική χώρα. Οι άνθρωποι ζούσαν ήσυχα στα σπίτια τους. Ένα πρωί, ένας ξένος στρατός από τη Φασιστική Ιταλία ζήτησε να μπει στη χώρα μας χωρίς άδεια. Ο ελληνικός λαός, είπε «Όχι!». Αυτό το «Όχι» σήμαινε πως οι Έλληνες δεν ήθελαν πόλεμο, αλλά ήθελαν να υπερασπιστούν την πατρίδα τους και την ελευθερία τους. Τότε άρχισε ο πόλεμος. Οι στρατιώτες μας πήγαν στα βουνά της Αλβανίας και πολέμησαν με θάρρος και ενότητα. Όλος ο λαός βοηθούσε — οι άντρες, οι γυναίκες, ακόμα και τα παιδιά.
Γι’ αυτό κάθε χρόνο, στις 28 Οκτωβρίου, γιορτάζουμε το «Όχι» για να θυμόμαστε το θάρρος, την αγάπη για την πατρίδα και τη σημασία της ελευθερίας”.
Στην ολομέλεια με τα παιδιά συζητήσαμε πόσο σημαντικό ρόλο παίζουν στην ζωή μας ο παππούς και η γιαγιά.
Κάθε παιδί αφηγήθηκε ωραίες στιγμές που έχει ζήσει με τον παππού και την γιαγιά.
Εξηγήσαμε τί σηματοδοτεί η 1 Οκτωβρίου: Παγκόσμια ημέρα τρίτης ηλικίας.
Λίγες πληροφορίες
Κάθε χρόνο, από το 1990 γιορτάζεται την 1η Οκτωβρίου Παγκοσμίως η Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία – Η ημέρα του παππού και της γιαγιάς.
Υιοθετήθηκε από τον ΟΗΕ προκειμένου να τιμήσει τους ηλικιωμένους για τη συμβολή τους στην οικογένεια καθώς και να επισημάνει τα προβλήματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν στην διαβίωση τους. Αυτή η μέρα έχει στόχο την αναγνώριση της συμβολής τους στην κοινωνική ανάπτυξη καθότι στην σημερινή εποχή η παρουσία τους είναι πολλές φορές απαραίτητη. Βοηθάνε τα παιδιά τους, δέχονται να φροντίζουν τα εγγόνια τους και μοιράζονται μαζί τους τις γνώσεις τους και τις εμπειρίες τους. Είναι τα άτομα τα οποία μας αγάπησαν πριν ακόμη γεννηθούμε. Είναι τα άτομα που μας δίδαξαν τις αξίες της ζωής, που μας φρόντισαν και θα μείνουν για πάντα στο μυαλό μας γιατί με την περίσσια αγάπη τους διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα μας, αυτό που είμαστε σήμερα. Όλοι μας πρέπει να δίνουμε την αγάπη μας στα σπουδαία αυτά άτομα της 3ης ηλικίας – Στον παππού και την γιαγιά μας!
Ακούσαμε τραγούδια για τον παππού και την γιαγιά:
Διαβάσαμε παραμύθια με τον παππού και την γιαγιά…..
Τέλος τους χαρίσαμε μία όμορφη κατασκευή
Β. 4 Οκτωβρίου : Παγκόσμια ημέρα ζώων
Τα αγαπημένα μας ζωάκια γιορτάζουν και αφιερώσαμε την ημέρα σε αυτά
Λίγες πληροφορίες:
Η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων είναι διεθνής ημέρα δράσης για τα δικαιώματα των ζώων και την καλή διαβίωση. Γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 4 Οκτωβρίου, η ημέρα γιορτής του Φραγκίσκου της Ασίζης, προστάτης άγιος των ζώων.
Μιλήσαμε για το ζωάκι που έχουμε στην αυλή μας , αλλά και για εκείνα που βλέπουμε στο δρόμο
Καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι τα ζωάκια χρειάζονται φροντίδα, αγάπη, φαγητό, βόλτα, ιατρική περίθαλψη , ένα ζεστό σπίτι κ.α
Δηλώσαμε τη δυσαρέσκειά μας στις άσχημες συμπεριφορές που ορισμένοι άνθρωποι δείχνουν προς τα ζώα (κλωτσιές, τραβήγματα, στέρηση τροφής κ.α)
Είδαμε σχετικά βιντεάκια στο youtube
Παίξαμε online παιχνίδι στο οποίο ένα παιδί γύριζε έναν τροχό και όλα τα παιδιά έπρεπε να μιμηθούν το ζώο που έβλεπαν στην οθόνη
Τα παιδιά “έδωσαν” φωνή στα ζώα και μίλησαν για τα δικαιώματα που έχουν…
Φτιάξαμε ομαδική αφίσα στην οποία καταγράψαμε τα συναισθήματα των ζώων . Διαπιστώσαμε πως και τα ζώα έχουν συναισθήματα ακριβώς ίδια με τα δικά μας: χαίρονται, λυπούνται, πεινάνε, νιώθουν ευγνωμοσύνη , θυμώνουν κ.α
Διαβάσαμε την ιστορία: “ένα αδέσποτο σκυλάκι”. Ακολούθησε συζήτηση
Ψηφίσαμε ως το αγαπημένο μας ζωάκι τις γατούλες και φτιάξαμε μια κατασκευή
Γ. Ο εαυτός μου
Συμφωνούμε ότι κάθε παιδί ξεχωριστά θα πάρει ένα κουτί στο σπίτι του και μέσα θα τοποθετήσει αγαπημένα του αντικείμενα, παραμύθια , φωτογραφίες κ.α. Την επόμενη μέρα στην ολομέλεια έγινε ο πρωταγωνιστής/ στρια της τάξης και παρουσίασε τον εαυτό του μέσα από τα αγαπημένα του αντικείμενα. Τα παιδιά λάτρεψαν αυτή την διαδικασία που είχε σαν αποτέλεσμα να έρθουν πιο κοντά.
Αφού παρουσιάσαμε τον εαυτό μας οργανώσαμε σε ιστόγραμμα τις σκέψεις μας γύρω από την έννοια του εαυτού. Οι απαντήσεις ήταν εκπληκτικές “κυρία εαυτός είναι το σώμα μας, τα συναισθήματά μας, η φωνή μας , τα ταλέντα μας κ.α
Παρατηρήσαμε στον καθρέπτη τα χαρακτηριστικά του προσώπου μας και δημιουργήσαμε τα πορτρέτα μας
Παρατηρώντας το πρόσωπό μας καταγράψαμε σε πίνακα διπλής εισόδου το χρώμα των μαλλιών και των ματιών μας
Παιχνίδι με ζάρι: Οδηγία: Ρίξε το ζάρι και συμπλήρωσε στο ανθρωπάκι σου το αντίστοιχο χαρακτηριστικό προσώπου (μάτια, μύτη, στόμα κτλ)
Παιχνίδι με καρτέλες και συναισθήματα : Οδηγία : Συμπλήρωσε το ανθρωπάκι σου και ανακάλυψε πώς αισθάνεται!!!! Περιέγραψε το συναίσθημα που βλέπεις και αφηγήσου μία δική σου αντίστοιχη εμπειρία
Τώρα ζωγραφίζουμε ολόκληρο τον εαυτό μας παρατηρώντας ακόμα και τα ρούχα που φοράμε εκείνη τη μέρα
Στο σχολείο μας μπήκε τυχαία μια πεταλούδα, η οποία σύμφωνα με την παράδοση μεταφέρει όμορφα μηνύματα. Έτσι λοιπόν, μετά από λίγο, τα παιδιά βρήκαν έναν φάκελο με ένα μήνυμα και ένα στικακι USB. Εκεί είδαν τα πορτραίτα τους να ζωντανεύουν, να μιλάνε και να στέλνουν ευχές! Αυτό ενθουσίασε πάρα πολύ τα παιδιά!!!
Η Διεύθυνση Δημοτικού Οργανισμού Πολιτισμού Αθλητισμού Ρόδου και η Κοινότητα Καλαβαρδών προσκαλούν το κοινό της Ρόδου στην εκδήλωση «Καλημέρα Μάνο, καλημέρα» που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 19 Οκτωβρίου στις 18:30 στην πλατεία Καλαβαρδών. Οι μουσικοί που θα μας ταξιδέψουν στις μελωδίες του Μάνου, Ευαξένια Ανθούλα, Χρήστος Ανθούλας, Τίνα Κάνκα και ο Γιάννης Παπαθεοδώρου. Ακόμη συμμετέχουν ο κ. Μιχάλης Μαννάκης, ο οποίος θα μας μιλήσει για τον Μάνο Λοΐζο και την μητέρα του καθώς και το παιδικό χορευτικό τμήμα του Πολιτιστικού – Εξωραϊστικού Συλλόγου Καλαβαρδών «Κάμειρος». Στην εκδήλωση θα παρευρεθούν αντιπροσωπείες της εταιρείας Ελλήνων Επιστημόνων Βόρειας Ρηνανίας, Βεστφαλίας Γερμανίας, του Συλλόγου Τερψιχόρη Κολωνίας και της Ελληνικής Κονότητας Άαχεν. Στην επιμέλεια του προγράμματος, ο κ. Γεώργιος Χατζηαντώνης.
Η γιορτή πραγματοποιήθηκε παρουσία παιδιών, γονέων, χωριανών, μουσικών.
Ξεκινήσαμε από το κυπαρίσσι προς την πλατεία τραγουδώντας τον ¨Δρόμο¨, για έναν δρόμο που θα ονομαστεί προς τιμήν του συνθέτη, γνωρίσαμε τους συγγενείς του Μάνου Λοΐζου, τους οποίους παρουσίασε ο Μιχάλης Μαννάκης, οι επαγγελματίες μουσικοί, καθώς και τα παιδιά και οι εκπαιδευτικοί του σχολείου μας ,μας ταξίδεψαν με τις μελωδίες του αγαπημένου συνθέτη.
Η αφήγηση του παραμυθιού “Ειρήνη” του Αριστοφάνη αποτέλεσε αφορμή και μιλήσαμε για την αξία της ειρήνης και τη θλίψη του πολέμου.
Μιλήσαμε για το ένδοξο ΟΧΙ του ελληνικού λαού και ζητήσαμε από τα παιδιά με ελεύθερη ζωγραφική να αποδώσουν την 28η Οκτωβρίου.
Φτιάξαμε το περιστέρι της ειρήνης δίνοντας έμφαση στο μοτίβο των χρωμάτων άσπρο – μπλε (χρώματα ελληνικής σημαίας)
Αλλά δουλέψαμε και ομαδικά φτιάχνοντας ένα ακόμα πιο μεγάλο περιστέρι , σκηνικό για την γιορτούλα μας
Μάθαμε ποιήματα και τραγούδια τιμώντας τους ήρωες στρατιώτες που πολέμησαν για την ελευθερία μας.(πρόβες γιορτής)
Η πρόβα μας
Η γιορτή μας
Ε. 31 Οκτωβρίου: Παγκόσμια ημέρα αποταμίευσης
Είδαμε πλούσιο εποπτικό υλικό και συζητήσαμε τον όρο “αποταμίευση”.
Φτιάξαμε κουμπαράδες ουράνιο τόξο.
Διαβάσαμε το παραμύθι “Αν κάθε μέρα ” του Αντώνη Παπαθεοδούλου και το αναλύσαμε καταλήγοντας σε δικές μας ιδέες αν κάθε μέρα ……τότε….(π.χ ένα παιδί είπε : “αν κάθε μέρα μαζεύαμε ένα σκουπίδι τότε ο πλανήτης μας θα ήταν πεντακάθαρος”).
Στη συνέχεια ζωγραφίσαμε κάποια σημεία από το παραμύθι (φύλλο εργασίας , πηγή:https://taniamanesi-kourou.blogspot.com/2014/10/31.html)
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
