
Με αφορμή το λογοτεχνικό κείμενο «Ο Κωνσταντής» της Λίτσας Ψαραύτη, οι μαθητές της Α΄ Γυμνασίου έγραψαν σύντομα κείμενα ευαισθητοποίησης, αναδεικνύοντας τη δύναμη της ενσυναίσθησης και της ανθρωπιάς. Εμπνευσμένοι από τη μορφή του μικρού αγοριού που αγωνίζεται για την επιβίωση, αλλά και από τη στοργική στάση της κυρίας Δέσποινας, οι μαθητές εξέφρασαν σκέψεις και συναισθήματα για τη φτώχεια, τη μοναξιά και την αξία της προσφοράς.
Μέσα από τις δημιουργίες τους, ανέδειξαν την ανάγκη για κατανόηση και αλληλεγγύη προς τους πιο ευάλωτους συνανθρώπους μας, αποδεικνύοντας πως η λογοτεχνία μπορεί να γίνει αφετηρία ουσιαστικού προβληματισμού και κοινωνικής ευαισθησίας.
Υπεύθυνη καθηγήτρια: Μάρκου Παναγιώτα
Εμείς και οι άλλοι
του Ίωνα Χ.
Από τα αρχαία χρόνια οι άνθρωποι μετανάστευαν από χώρα σε χώρα αναζητώντας καλύτερες συνθήκες ζωής. Οδηγούνταν στην μετανάστευση από τους πολέμους, τον οικονομικό μαρασμό και τις κλιματικές αλλαγές.
Έτσι και σήμερα, πολλοί άνθρωποι από διαφορετικά μέρη του κόσμου, κυρίως από τη Μέση Ανατολή, την Ασία και κάποιες χώρες της Αφρικής, μεταναστεύουν στη χώρα μας. Κάποιο από αυτούς εισέρχονται λαθραία στη χώρα μας. Έτσι, το κράτος τους τοποθετεί σε δομές, αν δεν έχουν τα απαραίτητα έγγραφα.. Οι συνθήκες διαβίωσης σε αυτές τις δομές είναι ιδιαίτερα δύσκολες. Κάποιο από αυτούς στέλνονται στις χώρες τους, ενώ άλλοι δραπετεύουν και εγκαθίστανται σε άλλα μέρη. Αναγκάζονται να εργαστούν παράνομα και γίνονται θύματα εκμετάλλευσης από επιτήδειους.Δυστυχώς, στη χώρα μας υπάρχουν άνθρωποι που φέρονται ρατσιστικά και υποτιμητικά σε ανθρώπους που έχουν διαφορετικό χρώμα και προέρχονται από διαφορετική φυλή. Επικρατεί ειρωνεία και βία.
Για να μπορούν, λοιπόν, οι άνθρωποι αυτοί να κατοικούν στη χώρα μας με αξιοπρέπεια, πρέπει το κράτος να προνοήσει με τη δημιουργία ανθρώπινων κέντρων υποδοχής, να τους βοηθήσει στην εκπαίδευση και στην εκμάθηση της γλώσσας μας και στην εξεύρεση εργασίας, ώστε να ενταχθούν ομαλά μέσα στην ελληνική κοινωνία, Οι πολίτες της χώρας μας οφείλουν να συμπεριφέρονται με σεβασμό σε αυτούς και να τους συμπονούν, γιατί έχουν περάσει πολύ δύσκολα.
Τα τελευταία χρόνια, χιλιάδες Έλληνες έχουν εγκαταλείψει την Ελλάδα, αναζητώντας μια καλύτερη ζωή σε χώρες του εξωτερικού. Ίσως και εμείς, οι νέοι, σε μερικά χρόνια αναγκαστούμε να αφήσουμε τη χώρα μας. Επομένως, όπως εμείς δε θέλουμε να μας συμπεριφέρονται άσχημα, έτσι κι εμείς ας συμπεριφερθούμε με ανθρωπιά στους πρόσφυγες και τους μετανάστες.
H στάση μας απέναντι στους μετανάστες
της Βαρβάρας Π.
Πρέπει να συμπεριφερόμαστε στους μετανάστες με σεβασμό και ανθρωπιά. Δεν πρέπει να τους συμπεριφερόμαστε ούτε με εχθρότητα ούτε με διστακτικότητα. Όσοι έχουν μεταναστεύσει στη χώρα μας καλό θα ήταν να αντιμετωπίζονται πάνω από όλα ως άνθρωποι, με αξιοπρέπεια, ευγένεια, χωρίς εξευτελισμό ή ρατσισμό.
Όμως, η σωστή σχέση είναι αμφίδρομη. Όποιος ζει στη χώρα μας, Έλληνας ή μη, οφείλει να σέβεται τους νόμους, τη γλώσσα, την κοινωνική τάξη, τον δημόσιο χώρο και τις βασικές αξίες της κοινωνίας. Ο σεβασμός πρέπει να είναι αμοιβαίος. Όλοι μπορούμε να τηρήσουμε μια ώριμη στάση, όπως:
- να μιλάμε ανθρώπινα και πολιτισμένα
- να μην γενικεύουμε
- να αποφεύγουμε την παραβατικότητα
- να απαιτούμε ίσους κανόνες για όλους
- να μην ανεχόμαστε τον ρατσισμό ή τις διακρίσεις.
Με λίγα λόγια, δεν φερόμαστε ούτε με μίσος ούτε με προατάληψη. Επιλέγουμε τη δικαιοσύνη, την αξιοπρέπεια και βάζουμε όρια.