Με αφορμή την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, οι μαθήτριες του προσανατολισμού ανθρωπιστικών σπουδών της Β’ και Γ’ Λυκείου άφησαν για λίγο στην άκρη τους γραμματικούς κανόνες και «βυθίστηκαν» στον κόσμο της ρωμαϊκής ελεγείας και της λυρικής ποίησης!

Στο μάθημα των Λατινικών, εξερευνήσαμε τη διαχρονική δύναμη του συναισθήματος μέσα από τα έργα πέντε εμβληματικών ποιητών:

του Κατούλλου, του Προπέρτιου, του Τίβουλλου, του Οβιδίου και του Ορατίου.

• Αναλύσαμε τις διαφορετικές πτυχές του έρωτα, ξεκινώντας από το εμβληματικό “Odi et amo” (Μισώ και αγαπώ) του Κατούλλου, που περιγράφει την εσωτερική πάλη και τον αυτοκαταστροφικό έρωτα.
• Συζητήσαμε για τον ανεκπλήρωτο πόθο, αλλά και για την πίστη του Προπέρτιου ότι ο αληθινός έρωτας νικά ακόμα και τον χρόνο: “Traicit et mortis litora magnus amor” (Ο μεγάλος έρωτας διαβαίνει ακόμα και τις ακτές του θανάτου). 

Η δράση μας μεταφέρθηκε, τέλος, από τα θρανία στον χώρο της Βιβλιοθήκης.

Οι λατινικοί στίχοι ενώθηκαν με πολύχρωμες καρδιές, δημιουργώντας μια γιρλάντα που κοσμεί πλέον τη Βιβλιοθήκη του σχολείου μας.

Μέσα από αυτή τη δραστηριότητα, η λατινική γλώσσα ζωντάνεψε, θυμίζοντάς μας ότι οι άνθρωποι πριν από δύο χιλιάδες χρόνια ένιωθαν και αγαπούσαν με την ίδια ένταση που νιώθουμε κι εμείς σήμερα.

“Vivamus…atque amemus!“,

ας ζήσουμε και ας αγαπήσουμε, που λέει και ο Κάτουλλος!