Γράφει η Δημητρίου Μαρία Δέσποινα
Φιλόλογος
Αποστολή εξετελέσθη και φέτος! Μία ακόμη σχολική χρονιά έφτασε στο τέλος της. Μία ακόμη χρονιά που σημαδεύτηκε από την πανδημία του covid 19, μία χρονιά με δυσκολίες αλλά κι όμορφες στιγμές. Μία χρονιά με διάβασμα, άγχος και αγωνία από τους μαθητές της Γ’ Λυκείου, υποψήφιους για να εισαχθούν σε Πανεπιστήμια και να χαράξουν την δική τους πορεία στη ζωή, να αφήσουν το δικό τους στίγμα στον κόσμο.
Το σχολείο μας είναι μικρό. Μικρό αλλά αγαπημένο. Έτσι, μετά το πέρας των Πανελλαδικών και με το «ουφ!» των μαθητών μας, οργανώθηκε μάζωξη από τους ίδιους με προσκεκλημένους τους καθηγητές. Η συγκέντρωση έγινε σε χώρο της Θεσσαλονίκης την Τετάρτη 15 Ιουνίου σε κλίμα χαράς, ανακούφισης, νοσταλγίας αλλά και προσμονής για το μέλλον. Εμείς οι καθηγητές καμαρώναμε τα παιδιά μας που τα μεγαλώσαμε από την α’ Γυμνασίου μέχρι τώρα και χαιρόμασταν ακούγοντας τα σχέδιά τους για το μέλλον και βλέποντάς τα να έχουν γίνει όμορφοι νέοι και νέες που θα πάρουν τη ζωή στα χέρια τους. Έτσι τα έφτιαξε η ζωή, ώστε η χαρά του δάσκαλου, όπως ακριβώς και του γονιού, είναι να είναι να βλέπει τους μαθητές και τις μαθήτριές του να προκόβουν στη ζωή, να ονειρεύονται, να δημιουργούν.
Το σχολείο μας είναι μικρό. Μικρό αλλά αγαπημένο. Γιάννη, Κωνσταντίνε, Μαρία, Άννα, Νίκο, Θοδωρή, Γιώργο, Παναγιώτη, Δημήτρη Κ., Δημήτρη Χ., Δημήτρη Χ. και Βάλια σας ευχόμαστε πρώτα να έχετε καλά αποτελέσματα στις εξετάσεις και να πετύχετε τους στόχους σας. Να θυμάστε ότι τα «like» δεν είναι το παν στη ζωή αλλά η φλόγα που έχετε μέσα σας, μια φλόγα που πρέπει να την αφιερώσετε όχι μόνο στον εαυτό σας αλλά και στο κοινό καλό. Να είστε πάντα μαχητές και μαχήτριες και να αντικρύζετε τη ζωή με ήθος, εντιμότητα κι αξιοπρέπεια. Να έχετε το θάρρος της γνώμης και παρρησία για το δίκιο, να μην στέκεστε «σαν ατσάλινη απουσία» όπως γράφει και η ποιήτρια Κική Δημουλά.
Μίλα.
Πὲς κάτι, ὁτιδήποτε.
Μόνο μὴ στέκεις σὰν ἀτσάλινη ἀπουσία.
Να αγαπάτε και να τιμάτε την ζωή σας και τον πλησίον, όποιος κι αν είναι αυτός και να θυμάστε τα λόγια του ποιητή Ναζίμ Χικμέτ ότι ζούμε χωριστά και μαζί.
«Πόσο είναι ωραίο να ζούμε
πόσο είναι ωραίο να ζούμε
τον κόσμο σαν ένα βιβλίο εννοώντας
νιώθοντάς τον σαν ένα ερωτικό τραγούδι
απορώντας σαν ένα παιδί να ζούμε..
Να ζούμε χωριστά καθένας
κι όλοι μαζί
όπως ένα μεταξωτό ύφασμα
κανείς υφαίνει
να ζούμε όπως χορωδιακά κανένας ψάλλει ένα ύμνο στη χαρά
να ζούμε..
Ανοίξτε λοιπόν τα φτερά σας, πετάξτε και δημιουργήστε έναν νέο κόσμο όπως τον ονειρεύεστε, έναν κόσμο γεμάτο με την καλοσύνη και την ανθρωπιά σας. Τον δικό σας κόσμο!
…και μια νοσταλγική πινελιά! Ο παρακάτω σύνδεσμος είναι το βίντεο που δημιούργησαν οι μαθητές μας όταν φοιτούσαν στην Γ’ Γυμνασίου. Ένα βίντεο που δημιουργήθηκε στο πλαίσιο εκπαιδευτικού προγράμματος με θέμα την Γαλάτιστα, με μεράκι, συνεργασία και αγάπη για τον τόπο τους.
ΓΑΛΑΤΙΣΤΑ, ΜΙΑ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ
