Η Πληροφορική στο Γυμνάσιο

Στο Ναυάγιο των Αντικυθήρων είναι αφιερωμένη η νέα περιοδική έκθεση του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου για το 2012. Για πρώτη φορά θα παρουσιαστεί το σύνολο σχεδόν των αρχαιοτήτων, οι οποίες ανελκύσθηκαν, κατά τα έτη 1900-1901 και 1976, από το περίφημο Ναυάγιο των Αντικυθήρων, νοτίως της Πελοποννήσου.

Η έκθεση συνδιοργανώνεται από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, την Ομάδα Μελέτης του Μηχανισμού των Αντικυθήρων και την Εταιρεία Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας (ΕΜΑΕΤ). Τον γενικό συντονισμό της έκθεσης έχει ο Διευθυντής του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Δρ Νικόλαος Καλτσάς. Η έκθεση θα διαρκέσει από 6 Απριλίου 2012 έως 28 Απριλίου 2013.

Η μερική ανέλκυση του Ναυαγίου συνιστά την πρώτη μεγάλης έκτασης ενάλια έρευνα παγκοσμίως. Κατά την πρώτη φάση (1900-1901) την επιχείρηση ανέλαβαν Σύμιοι σπογγαλιείς με τη συνδρομή πλοίων του Βασιλικού Ναυτικού. Η δεύτερη φάση (1976) πραγματοποιήθηκε από την Αρχαιολογική Υπηρεσία με τη βοήθεια του ωκεανογραφικού πλοίου του J.Y. Cousteau “Καλυψώ”.

Το ναυάγιο χρονολογείται στο 60-50 π.Χ. περίπου, ενώ το φορτίο του χρονολογείται από τον 4ο έως και τον 1ο αιώνα π.Χ. Η μελέτη του φορτίου θα προσθέσει μια σημαντική μαρτυρία για το θαλάσσιο εμπόριο και τη διακίνηση έργων ελληνικής τέχνης στο τέλος της ελληνιστικής εποχής και της δημοκρατικής περιόδου της Ρώμης.

Η έκθεση συνοδεύεται από ειδικό κατάλογο-μονογραφία για το θέμα, στον οποίο διακεκριμένοι Έλληνες αρχαιολόγοι και επιστήμονες των φυσικών επιστημών παρουσιάζουν κείμενα, τόσο των ενοτήτων της έκθεσης όσο και επιμέρους θεμάτων σχετικών με το ναυάγιο. Ο κατάλογος περιλαμβάνει επίσης, τις φωτογραφίες και τα λήμματα των αντικειμένων.

Το ντοκιμαντέρ για το Ναυάγιο και τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων, παραγωγής Images First Ltd. σε συνεργασία με την EΡT και την εταιρεία παραγωγής ARTE, καθώς και η μικρή 3D ταινία, παραγωγής της εταιρείας Ph. Nicolet NVP3D, που θα προβάλλονται στη διάρκεια της έκθεσης συμβάλλουν στην ολοκληρωμένη παρουσίαση του εκπληκτικού αυτού ευρήματος της πρώτης ενάλιας αρχαιολογικής έρευνας παγκοσμίως.

Μέγας χορηγός της έκθεσης και του επιστημονικού καταλόγου της είναι η Ελβετική ωρολογοποιία Hublot. Χορηγο είναι, επίσης, ο όμιλος ΟΤΕ-Cosmote και η Alpha Bank.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στην ενότητα “Αντικείμενο του Mήνα” στον δικτυακό τόπο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου θα παρουσιάζονται, για όλο το 2012 και για το πρώτο εξάμηνο του 2013, επιλεγμένα ευρήματα από το Ναυάγιο.

Σας έτυχε ποτέ να σας στείλουν ένα αρχείο που να μην μπορείτε να διαβάσετε; Πιθανότατα ήταν αρχεία docx, xlsx και άλλες μορφές αρχείων Microsoft Office 2007/2010 ενώ εσείς διαθέτατε μια παλιότερη έκδοση της σουίτας της Microsoft ή μια εντελώς διαφορετική σουίτα. Θα μπορούσε επίσης να ήταν αρχείο φτιαγμένο στο Apple iWork αλλά εσείς να μην διαθέτατε υπολογιστή Mac για να το διαβάσετε.

Ίσως, να ήταν κάποια μορφή αρχείων που δεν χρησιμοποιείται πλέον και κανένα σύγχρονο λογισμικό δεν την υποστηρίζει σωστά. Ούτε καν τα προγράμματα της ίδιας εταιρείας.

Μπορεί, ακόμα, να μπορούσατε μεν να το ανοίξετε, αλλά να παρουσιάζει διαφορετική μορφοποίηση, στοίχιση κλπ από έκδοση του ίδιου προγράμματος σε άλλη, από πρόγραμμα σε πρόγραμμα και από λειτουργικό σύστημα σε άλλο.

Ποια είναι η αιτία; Η χρήση κλειστών προτύπων και κλειστών τύπων αρχείων.

Κλειστά πρότυπα ονομάζουμε τα σύνολα προδιαγραφών για την υλοποίηση μιας δυνατότητας, ενός λογισμικού που δεν είναι διατυπωμένα ελεύθερα και που δεν μπορούν άλλοι προγραμματιστές να υλοποιήσουν ξανά. Για παράδειγμα, η μορφή αρχείων .DOC (και .XLS και .PPT) είναι μια κλειστή μορφή αρχείων που μόνο η Microsoft πραγματικά ξέρει πώς να υλοποιήσει. Οι άλλοι προγραμματιστές μπορούν να μαντέψουν από το αποτέλεσμα και με την χρήση αντίστροφης μηχανικής (reverse engineering) πώς λειτουργεί, αλλά πάντα θα τους ξεφεύγει κάτι.

Ευτυχώς δεν χρειάζεται να ψάξουμε πολύ για να βρούμε την λύση. Εδώ και χρόνια υπάρχει το φορμά ODF (Open Document Format). Είναι το φορμά της ελεύθερης και δωρεάν σουίτας γραφείου LibreOffice (παλιά γνωστό ως OpenOffice) το οποίο όμως μπορεί να υλοποιηθεί ξανά από οποιονδήποτε προγραμματιστή, και ήδη δεκάδες τρίτα προγράμματα, συμπεριλαμβανομένου του Microsoft Office 2010 την υποστηρίζουν. Με το ODF, δεν είσαι αναγκασμένος να χρησιμοποιείς ένα πρόγραμμα και ένα λειτουργικό σύστημα για να έχεις πρόσβαση στα έγγραφα σου. Δεν πρόκειται στο μέλλον να βρεθείς χωρίς τρόπο να τα διαβάσεις. Και αν θελήσεις να αλλάξεις λογισμικό τώρα, δεν χρειάζεται να μετατρέψεις όλα σου τα αρχεία σε νέο τύπο, αν και τα δύο λογισμικά υποστηρίζουν το ανοιχτό πρότυπο.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση συγκεκριμένα προωθεί την χρήση ανοιχτών προτύπων από τα κράτη μέλη της, ειδικά στην επικοινωνία τους με τους πολίτες.

«Οι ανοιχτοί τύποι αποθήκευσης εγγράφων διασφαλίζουν ότι οι πολύτιμες για εσάς πληροφορίες δεν μετατρέπονται σε ψηφιακά τοξικά απόβλητα με την επόμενη αναβάθμιση σε νέο λογισμικό. Το λογισμικό που χρησιμοποιείτε σήμερα θα είναι σε χρήση μετά από δέκα χρόνια; Αν η απάντηση είναι αρνητική, βεβαιωθείτε ότι χρησιμοποιείτε Ανοιχτά Πρότυπα για να αποθηκεύετε τα δεδομένα σας.» — Karsten Gerloff, Πρόεδρος, Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού

«Ίσως νομίζετε ότι το λογισμικό που χρησιμοποιείτε είναι το καλύτερο. Και το πιθανότερο είναι να έχετε δίκιο, αφού χωρίς αμφιβολία έχετε ερευνήσει επισταμένα πριν το προτιμήσετε. Ωστόσο, όταν μια μέρα κάποιος φτιάξει κάτι καλύτερο ή αυτό που χρησιμοποιείτε δεν δέχεται πλέον ενημερώσεις, θα είστε ευτυχής γιατί όλα τα αρχεία σας είναι σε ανοιχτούς και ελεύθερα ανταλλάξιμους τύπους αρχειοθέτησης.» —Jozef LegényΣας έτυχε ποτέ να σας στείλουν ένα αρχείο που να μην μπορείτε να διαβάσετε; Πιθανότατα ήταν αρχεία docx, xlsx και άλλες μορφές αρχείων Microsoft Office 2007/2010 ενώ εσείς διαθέτατε μια παλιότερη έκδοση της σουίτας της Microsoft ή μια εντελώς διαφορετική σουίτα. Θα μπορούσε επίσης να ήταν αρχείο φτιαγμένο στο Apple iWork αλλά εσείς να μην διαθέτατε υπολογιστή Mac για να το διαβάσετε.

Ίσως, να ήταν κάποια μορφή αρχείων που δεν χρησιμοποιείται πλέον και κανένα σύγχρονο λογισμικό δεν την υποστηρίζει σωστά. Ούτε καν τα προγράμματα της ίδιας εταιρείας.

Μπορεί, ακόμα, να μπορούσατε μεν να το ανοίξετε, αλλά να παρουσιάζει διαφορετική μορφοποίηση, στοίχιση κλπ από έκδοση του ίδιου προγράμματος σε άλλη, από πρόγραμμα σε πρόγραμμα και από λειτουργικό σύστημα σε άλλο.

Ποια είναι η αιτία; Η χρήση κλειστών προτύπων και κλειστών τύπων αρχείων.

Κλειστά πρότυπα ονομάζουμε τα σύνολα προδιαγραφών για την υλοποίηση μιας δυνατότητας, ενός λογισμικού που δεν είναι διατυπωμένα ελεύθερα και που δεν μπορούν άλλοι προγραμματιστές να υλοποιήσουν ξανά. Για παράδειγμα, η μορφή αρχείων .DOC (και .XLS και .PPT) είναι μια κλειστή μορφή αρχείων που μόνο η Microsoft πραγματικά ξέρει πώς να υλοποιήσει. Οι άλλοι προγραμματιστές μπορούν να μαντέψουν από το αποτέλεσμα και με την χρήση αντίστροφης μηχανικής (reverse engineering) πώς λειτουργεί, αλλά πάντα θα τους ξεφεύγει κάτι.

Ευτυχώς δεν χρειάζεται να ψάξουμε πολύ για να βρούμε την λύση. Εδώ και χρόνια υπάρχει το φορμά ODF (Open Document Format). Είναι το φορμά της ελεύθερης και δωρεάν σουίτας γραφείου LibreOffice (παλιά γνωστό ως OpenOffice) το οποίο όμως μπορεί να υλοποιηθεί ξανά από οποιονδήποτε προγραμματιστή, και ήδη δεκάδες τρίτα προγράμματα, συμπεριλαμβανομένου του Microsoft Office 2010 την υποστηρίζουν. Με το ODF, δεν είσαι αναγκασμένος να χρησιμοποιείς ένα πρόγραμμα και ένα λειτουργικό σύστημα για να έχεις πρόσβαση στα έγγραφα σου. Δεν πρόκειται στο μέλλον να βρεθείς χωρίς τρόπο να τα διαβάσεις. Και αν θελήσεις να αλλάξεις λογισμικό τώρα, δεν χρειάζεται να μετατρέψεις όλα σου τα αρχεία σε νέο τύπο, αν και τα δύο λογισμικά υποστηρίζουν το ανοιχτό πρότυπο.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση συγκεκριμένα προωθεί την χρήση ανοιχτών προτύπων από τα κράτη μέλη της, ειδικά στην επικοινωνία τους με τους πολίτες.

«Οι ανοιχτοί τύποι αποθήκευσης εγγράφων διασφαλίζουν ότι οι πολύτιμες για εσάς πληροφορίες δεν μετατρέπονται σε ψηφιακά τοξικά απόβλητα με την επόμενη αναβάθμιση σε νέο λογισμικό. Το λογισμικό που χρησιμοποιείτε σήμερα θα είναι σε χρήση μετά από δέκα χρόνια; Αν η απάντηση είναι αρνητική, βεβαιωθείτε ότι χρησιμοποιείτε Ανοιχτά Πρότυπα για να αποθηκεύετε τα δεδομένα σας.» — Karsten Gerloff, Πρόεδρος, Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού

«Ίσως νομίζετε ότι το λογισμικό που χρησιμοποιείτε είναι το καλύτερο. Και το πιθανότερο είναι να έχετε δίκιο, αφού χωρίς αμφιβολία έχετε ερευνήσει επισταμένα πριν το προτιμήσετε. Ωστόσο, όταν μια μέρα κάποιος φτιάξει κάτι καλύτερο ή αυτό που χρησιμοποιείτε δεν δέχεται πλέον ενημερώσεις, θα είστε ευτυχής γιατί όλα τα αρχεία σας είναι σε ανοιχτούς και ελεύθερα ανταλλάξιμους τύπους αρχειοθέτησης.» —Jozef Legény

Από το Proho.gr

Τρεις μαθητές Λυκείου φέρονται από την Αστυνομία ως οι «crackers», που εισέβαλαν, στις 2 Φεβρουαρίου, στην ιστοσελίδα του υπουργείου Δικαιοσύνης.

Η υπόθεση εξιχνιάστηκε από τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος και ήδη συνελήφθη στην Αθήνα ένας 18χρονος, ενώ δικογραφία σχηματίστηκε σε βάρος και άλλων δύο ανηλίκων, 16 και 17 ετών.

Οι τρεις μαθητές, σύμφωνα με την αστυνομία, είναι μέλη της ομάδας με το ψευδώνυμο «Greek Hacking Scene (G.H.S.)», η οποία είχε αναλάβει την ευθύνη για την οργανωμένη επίθεση στην ηλεκτρονική σελίδα του υπουργείου Δικαιοσύνης και στο μήνυμα τους ανέφεραν ότι εκπροσωπούν τους ANONYMOUS. Η ίδια ομάδα έχει εισβάλει και σε πολλούς άλλους ελληνικούς ιστότοπους, ενώ, όπως λένε αρμόδιοι αξιωματικοί, όλες οι ενδείξεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι είναι πίσω και από την συντονισμένη επίθεση που «έριξε» τις ιστοσελίδες της Αστυνομίας, του πρωθυπουργού, του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και άλλες, τη νύχτα της κρίσιμης ψηφοφορίας του νέου Μνημονίου στη Βουλή, την περασμένη Κυριακή.

Οι τρεις νεαροί κατηγορούμενοι, εκτός από το ψευδώνυμο της ομάδας τους, χρησιμοποιούν και προσωπικά ψευδώνυμα όπως «delirium», «nikpa» και «extasy».

Σε έρευνες που διενεργήθηκαν, παρουσία Εισαγγελικού Λειτουργού, στις οικίες των τριών νεαρών στην Αθήνα, κατασχέθηκαν 12 σκληροί δίσκοι ηλεκτρονικού υπολογιστή και τρεις φορητοί υπολογιστές.

Στα κατασχεθέντα πειστήρια διενεργείται ψηφιακή ανάλυση, για να διαπιστωθεί πόσες και ποιες επιθέσεις σε ιστότοπους έχουν πραγματοποιήσει στην Ελλάδα, καθώς, σύμφωνα με αναρτήσεις τους στο διαδίκτυο έχουν διαπράξει δεκάδες ψηφιακές επιθέσεις.

Η δικογραφία που σχηματίσθηκε υποβλήθηκε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών, ενώ οι έρευνες της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος συνεχίζονται, για τον εντοπισμό και άλλων μελών της ομάδας.

Η κατηγορία που βαρύνει τους συμμετέχοντες στην ηλεκτρονική προσβολή της ιστοσελίδας του υπουργείου Δικαιοσύνης αφορά στην παράβαση των διατάξεων για παράνομη πρόσβαση σε υπολογιστικά συστήματα (άρθρο 370 ΠΚ).

www.kathimerini.gr

Η εκτεταμένη χρήση έξυπνων συσκευών και κοινωνικής δικτύωσης μας καταβάλλει ψυχολογικά. Ο διαρκής τεχνολογικός βομβαρδισμός στην επικοινωνία μάς κουράζει ενώ παράλληλα μειώνει την ικανοποίηση που αντλούμε από τη ζώη, υποστηρίζουν βρετανοί ερευνητές.

Ένας στους τρεις Βρετανούς νιώθει κουρασμένος από την υπερβολική επικοινωνία που προκύπτει από τη συχνή χρήση έξυπνων κινητών και ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης, εκτιμά νέα μελέτη του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ. Στη δημοσκόπηση που διεξήγαγαν οι  επιστήμονες συμμετείχαν σχεδόν 1.300 άτομα. Από τα στοιχεία που συνέλεξαν οι ειδικοί, φάνηκε ότι η πλειοψηφία όσων χρησιμοποιούσαν συχνά διάφορες μορφές σύγχρονων τεχνολογιών επικοινωνίας έτειναν να δηλώνουν λιγότερο ικανοποιημένοι από τη ζωή τους.

Αντίθετα, όσοι αισθάνονταν πως κρατούσαν τη χρήση των παραπάνω τεχνολογιών υπό έλεγχο εμφανίζονταν σαφώς πιο ικανοποιημένοι από τη ζωή τους. Ιδιαίτερα σημαντικό κρίνεται το γεγονός ότι η αίσθηση του «ανικανοποίητου» ήταν ιδιαίτερα έντονη στις νεαρές ηλικίες, που θεωρούνται περισσότερο «εξαρτημένες» από τις σύγχρονες τεχνολογίες.

Συγκεκριμένα οι ειδικοί διαπίστωσαν ότι περίπου 38% των συμμετεχόντων ηλικίας 10-18 ετών αισθάνονταν καταβεβλημένοι από τον διαρκή βομβαρδισμό της τεχνολογίας. Αμέσως μετά ακολουθούσε η ηλικιακή ομάδα 25-34 ετών με ποσοστό τεχνολογικής «κούρασης» που άγγιζε το 34%. Από τη μελέτη δεν έλειψαν και εκείνοι που δήλωναν ότι έκαναν «νηστεία» στις νέες τεχνολογίες, με το 36% να ανήκει στους ενήλικες και το 43% σε νέους 10-18 ετών. Επιπλέον, το 36% των γονιών που έλαβαν μέρος στη δημοσκόπηση, υπογράμμισε ότι ο συγκεκριμένος τρόπος επικοινωνίας έκλεβε πολύτιμο χρόνο από τον οικογενειακό βίο, ενώ το 58% τόνισε ότι η οικογένειά τους θα ωφελούνταν από ένα χρονικό διάστημα αποχής από τις τεχνολογίες αυτές.

Ένα μεγάλο μέρος των συμμετεχόντων ισχυρίστηκε ότι η χρήση των συγκεκριμένων τεχνολογιών αναμένεται να αυξηθεί μέσα στα επόμενα χρόνια ενώ το 37% υποστήριξε ότι η τεχνολογική υπερφόρτωση από εδώ και πέρα θα αποτελεί όλο και συχνότερο φαινόμενο της σύγχρονης κοινωνίας. «Γίνονται πολλές συζητήσεις για το αν οι σύγχρονες τεχνολογίες επικοινωνίας τελικά μας βοηθούν ή μας δυσκολεύουν» αναφέρει ο κύριος συγγραφέας της μελέτης και καθηγητήςδρ Τζον Κλάρκσον.

Από το ΥΓΕΙΑnews

Οι νέες τεχνολογίες σε γυάλινες επιφάνειες… στο προσεχές μέλλον. Δείτε το!!!

“Mόνο κατά 6% οι Έλληνες γονείς δείχνουν να γνωρίζουν ότι τα παιδιά τους έχουν δει επιβλαβές για αυτά περιεχόμενο στο Διαδίκτυο”, καταδεικνύουν ευρήματα του Πανευρωπαϊκού Δικτύου EU Kids Online. Παράλληλα, με την ευκαιρία της σημερινής Ημέρας Ασφαλούς Διαδικτύου, η συντονίστρια του αντίστοιχου Ελληνικού Κέντρου Δρ. Βερόνικα Σαμαρά τονίζει στο tvxs.gr την αλόγιστη δημοσίευση προσωπικών δεδομένων -και από ενήλικες- κυρίως μέσω Facebook.

Τι λένε τα στοιχεία

Έρευνα στο πλαίσιο του προγράμματος Safer Internet της ΕΕ καταδεικνύει ότι το ποσοστό των παιδιών που παραδέχεται πως έχει ενοχληθεί ή νιώσει άσχημα για κάτι που είδε στο Διαδίκτυο αγγίζει το 10%.

Αναφορικά με την επίγνωση την οποία φέρονται να έχουν οι γονείς στην Ελλάδα σε σχέση με την έκθεση των παιδιών σε σεξουαλικό περιεχόμενο, το 42% των γονέων πιστεύει ότι αυτό δεν έχει συμβεί στο παιδί του, το 35% δηλώνει ναι και το 24% παραδέχεται ότι δεν γνωρίζει. Από την αντιπαράθεση των απαντήσεων γονέων και παιδιών προέκυψε ότι, ενώ το 14% των παιδιών έχει έρθει σε επαφή με σεξουαλικό υλικό, αυτό το γνωρίζει το 12% των γονέων.

Ως προς τον εκφοβισμό και την εξύβριση (bullying), συγκρίνοντας τα ποσοστά των γονιών για το κατά πόσο πιστεύουν ότι τα παιδιά τους έχουν υποστεί διαδικτυακό bullying, η Ελλάδα έχει από τα υψηλότερα ποσοστά άγνοιας (79%) μαζί με την Κύπρο, Ιταλία, Ουγγαρία και Ρουμανία.

Σχετικά με την ενεργό διαμεσολάβηση των γονέων (που περιλαμβάνει την συζήτηση με το παιδί για τις διαδικτυακές του δραστηριότητες, το να μοιράζονται οι γονείς αυτές τις δραστηριότητες με  τα παιδιά τους, να κάθεται ο γονέας κοντά όταν το παιδί χρησιμοποιεί το Διαδίκτυο και την καθοδήγηση των παιδιών στην διαδικτυακή ασφάλεια, είτε βοηθώντας τα όταν συναντούν δυσκολίες, είτε λέγοντας τους τι να κάνουν σε καταστάσεις που τους αναστατώνουν ή τα ενοχλούν) τα ποσοστά είναι ενθαρρυντικά με το 84% των παιδιών και 87% των γονέων να συμφωνούν ότι υπάρχει θετική διαμεσολάβηση.

Εντυπωσιακά υψηλό είναι όμως και το ποσοστό στην απαγορευτική διαμεσολάβηση που αφορά στην επιβολή κάποιων κανόνων σχετικά με το τι επιτρέπεται να κάνουν τα παιδιά και τι όχι στο διαδίκτυο, που λειτουργεί επικουρικά στην ενεργή διαμεσολάβηση, με το 92% των γονέων και το 87% των παιδιών στην Ελλάδα να συμφωνούν στο ότι πρέπει να τίθενται κάποια όρια.

Αντίθετα λιγότερο αποτελεσματική φαίνεται να είναι η μέθοδος «monitoring» που αφορά στον έλεγχο του υπολογιστή από τους γονείς (την κατασκοπεία με άλλα λόγια!) για να δουν με τι ασχολούνται τα παιδιά τους και ο έλεγχος των προφίλ των παιδιών στα διάφορα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που φαίνεται να υπονομεύει την σχέση εμπιστοσύνης γονέα παιδιού.

Το 70% των γονέων νιώθει ότι δεν κάνει αρκετά πράγματα σε σχέση με το παιδί του και το Διαδίκτυο, γεγονός που τονίζει το χάσμα ανάμεσα στις γενεές.

Στο μεταξύ, από τις 8 ψηφιακές δεξιότητες οι οποίες συνδέονται με την κατανόηση, πλοήγηση, αξιολόγηση και ασφάλεια, τα παιδιά από 11-16 ετών στην Ελλάδα αγγίζουν μόλις το 3.4, με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο να ανέρχεται στο 4.2. Ειδικότερα, έχουν αναπτύξει κατά μέσο όρο τις μισές από τις δεξιότητες για τις οποίες ερωτήθηκαν.

«Το Διαδίκτυο δεν είναι παιχνίδι»
Δρ. Βερόνικα Σαμαρά

Ποια είναι τα συχνότερα αρνητικά φαινόμενα τα οποία καταγράφονται σήμερα μέσα από τη δραστηριότητα στο Διαδίκτυο;

Κατά βάση, είναι φαινόμενα αλόγιστης δημοσίευσης προσωπικών δεδομένων, καθώς είθισται να έχουμε στο μυαλό μας ότι μία δημοσίευση απευθύνεται μόνο στους δικούς μας ανθρώπους, στους φίλους μας. Ξεχνάμε πως ό,τι «ανεβαίνει» στο Διαδίκτυο, παύει να είναι προσωπικό. Γίνεται δημόσια προσβάσιμο και δεν ξέρουμε -ούτε μπορούμε ποτέ να ξέρουμε- σε ποιους.

Αναφέρεστε κυρίως στη δραστηριότητα μέσα από τα social media;

Πράγματι, αυτή τη στιγμή εκεί εντοπίζεται το μεγαλύτερο πρόβλημα, ιδίως στο Facebook, στο υπ’ αριθμόν 1 social network στην Ελλάδα (πάνω από 3 εκατ. Έλληνες χρήστες). Γι’ αυτό, άλλωστε, δημιουργήσαμε έναν αναλυτικό οδηγό ασφάλειας για το Facebook, αφού διαπιστώσαμε ότι υπάρχει επιτακτική ανάγκη ενημέρωσης, όχι μόνο του νεαρού αλλά και του ενήλικου κοινού.

Γενικώς, ποια είναι η τάση; Μέρα με τη μέρα έχουμε ένα πιο ασφαλές ή ένα πιο επικίνδυνο Διαδίκτυο;

Ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούμε το Διαδίκτυο το κάνει να είναι ασφαλές ή μη ασφαλές. Το Διαδίκτυο είναι εργαλείο. Άρα, αν το χρησιμοποιούμε χωρίς να έχουμε διαβάσει το «εγχειρίδιο χρήσης», τότε μπορεί να πληγωθούμε. Αν το χρησιμοποιούμε γνωρίζοντας πώς πρέπει να το κάνουμε με σύνεση και ασφάλεια, τότε θα γνωρίσουμε έναν εκπληκτικό κόσμο. Πάρα πολλοί αντιμετωπίζουν το Διαδίκτυο σαν ένα παιχνίδι. Το Διαδίκτυο δεν είναι παιχνίδι.

Μπορεί ένας γονέας στην πράξη να ελέγξει την πλοήγηση ενός παιδιού στο Διαδίκτυο;

Βεβαίως και μπορεί. Όταν είναι πάρα πολύ μικρό και αρχίζει την πλοήγηση στο Διαδίκτυο, τοποθετούμε ένα τεχνικό φίλτρο, έτσι ώστε να είναι δυνατή η επίσκεψη μόνο στις ιστοσελίδες τις οποίες εμείς έχουμε ορίσει («άσπρες λίστες»). Επίσης, καθόμαστε πάντα κοντά του, έχουμε δηλαδή -αυτό που λέμε- ενεργό διαμεσολάβηση. Εξηγούμε στα παιδιά μας τους κινδύνους οι οποίοι ελλοχεύουν στο Διαδίκτυο, όπως ακριβώς κάνουμε όταν του λέμε να μην δέχονται για παράδειγμα καραμέλες από αγνώστους. Έπειτα, όσο μεγαλώνει το παιδί, αυξάνουμε την ενεργό διαμεσολάβηση και μειώνουμε την ένταση του φίλτρου, το οποίο δεν θα μας «σώσει» στην περίπτωση ενός μεγάλου παιδιού, 12-13 χρονών. Σημασία έχει να μάθει το παιδί στην κριτική σκέψη. Και το Διαδίκτυο, λοιπόν, είναι ένας μεγάλος κόσμος, απλώς είναι ψηφιακός. Ό,τι ισχύει για τα παιδιά έξω στο δρόμο, ισχύει διπλά στο Διαδίκτυο, όπου ένας άγνωστος δεν παρουσιάζεται καν, με αποτέλεσμα να μπορεί να ξεγελάσει για την ηλικία του κ.ο.κ.

Είναι αποτελεσματική η δράση των αρμόδιων αρχών, όπως η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, στην Ελλάδα;

Καθημερινά διαβάζουμε για πάρα πολύ μεγάλες επιτυχίες της Δίωξης. Σε κάθε περίπτωση, είναι σημαντικό ότι πάρα πολλά πράγματα μπορούμε να τα προλάβουμε αν είμαστε έξυπνοι στο Διαδίκτυο. Όταν ένα παιδί εκτίθεται σε παιδική πορνογραφία, σημαίνει ότι κάποιος εντόπισε το παιδί μέσα από το Διαδίκτυο. Έχουμε να κάνουμε, δηλαδή, πάλι με δημοσίευση προσωπικών δεδομένων, ενώ δεν θα’ πρεπε. Αντίστοιχα, χρειάζεται προσοχή με κάποιους απατεώνες οι οποίοι επιχειρούν να μας πουλήσουν «φύκια για μεταξωτές κορδέλες». Ας είμαστε λίγο πονηρεμένοι.

*Για ένατη συνεχή χρονιά εορτάζεται σήμερα, Τρίτη 7 Φεβρουαρίου, η Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου (Safer Internet Day) σε 74 χώρες και σε 5 ηπείρους, από την Ισλανδία έως την Κένυα και από τον Καναδά έως την Ν. Κορέα. Η ημέρα αυτή αποτελεί εφαλτήριο ευαισθητοποίησης μικρών και μεγάλων στα θέματα που αφορούν στην ασφαλή και ηθικά σωστή χρήση του Διαδικτύου, του κινητού τηλεφώνου και όλων των διαδραστικών τεχνολογιών που είναι πια κομμάτι της καθημερινότητάς μας. H κεντρική εκδήλωση για τον εθνικό εορτασμό συνδιοργανώνεται από το Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και της δράσης Saferinternet.gr του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου (11.00 – 14.00).