Με τον Σίτο Σιταράκη στου μύλου το δρομάκι
Φτάσαμε στον Νερόμυλο.
Μας υποδέχεται ο μυλωνάς, ο κυρ Μήκας.
Οι πέτρες που αλέθουν το ψωμί.
Χειρόμυλος
Ηλεκτρικός μύλος
Τα τρία είδη αλευριού που αλέσαμε, είναι έτοιμα να γίνουν ψωμί.
Φουρνίζουμε
Βλέπουμε από που έρχεται το νερό στο μύλο.
Έτοιμο το ψωμάκι μας!
Κι επειδή ο μύλος είναι μαγικός, μας έδωσε τρία ψωμιά!!!
Τέλειο ψωμί! (όπως είπαν τα παιδιά)
Καλή όρεξη!
Σπορά στο χωραφάκι μας!
Καλή σοδειά! (αν και τα πουλάκια κάνουν γιορτή στο χωραφάκι μας)
Ο γεωργός πάει στον αγρό
Ο γεωργός πάει στον αγρό στον αγρό, στον αγρό
Ο γεωργός πάει στον αγρό πρωί σαν ξημερώσει.
Το χωράφι να οργώσει να οργώσει, να οργώσει
Το χωράφι να οργώσει πρωί σαν ξημερώσει.
Τώρα σπέρνει το σιτάρι…
Βροχή το πιάνει δυνατή…
Μες στον ήλιο μεγαλώνει…
Κι έρχονται και το θερίζουν…
Κι έρχονται και το μαζεύουν…
Κι έρχονται και το αλωνίζουν…
Κι ο μύλος θα τ’ αλέσει…
Κι έρχονται και το ζυμώνουν…
Κι ο φούρνος θα το ψήσει…
Ψωμί κυρά πάρε να φας για να φας, για να φας
ψωμί κυρά πάρε να φας πρωί σαν ξημερώσει.
Κυδωνιά
Κρόκος
Ο κρόκος,
το χρυσάφι της ελληνικής γης!
Καλωσήρθατε
Στον ιστότοπο αυτό θα βρείτε νέα, ανακοινώσεις και πληροφορίες για το σχολείο μας.
Επισκεφτείτε τις διάφορες σελίδες μας για να μάθετε περισσότερα.
Εκεί μπορείτε να βρείτε διάφορες χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με τους εκπαιδευτικούς που πλαισιώνουν το σχολείο μας, την προσβασιμότητα στο σχολείο μας, τον κανονισμό λειτουργίας, τα νέα του σχολείου μας και τα στοιχεία επικοινωνίας του.
Φρούτα της Άνοιξης
Χρόνια πολλά μάνα, μητέρα, μαμά!!!
Οι καρτέλες είναι δημιουργίες της συναδέλφου, Τάνιας Μάνεση.
Ευχαριστώ και Χρόνια πολλά!
Χρόνια πολλά!
Γερές, δυνατές, ευτυχισμένες!
Να χαίρεστε τα αγγελούδια σας!
Θα σ’ αγαπώ ό,τι κι αν γίνει
Θα σ’ αγαπώ ό,τι κι αν γίνει 
O Μικρός ήταν πολύ κακόκεφος.
Κλείστηκε στο δωμάτιο κι άρχισε να στριφογυρίζει κι όλα τα πράγματα ν΄ αναποδογυρίζει.
Τις ζωγραφιές από τον τοίχο τις ξεκολλούσε κι όλα τα παιχνίδια του χαλούσε.
- «Θεέ μου!» είπε η Μαμά «τι έχεις πάθει;»
- «Είμαι ένας ανάποδος και γκρινιάρης Μικρός και κανείς δε μ’ αγαπάει» είπε ο Μικρός.
- «Μικρέ μου» είπε η Μαμά «όπως και να’ σαι εγώ πάντα θα σ’ αγαπώ».
- «Κι αν ήμουνα αρκούδος, πάλι θα με φρόντιζες και θα μ’ αγαπούσες;» ρώτησε ο Μικρός.
- «Φυσικά» είπε η Μαμά. «Εγώ θα σ’ αγαπώ ό,τι κι αν γίνει».
- «Ό,τι κι αν γίνει;» είπε ο Μικρός και χαμογέλασε. «Κι αν ήμουνα κροκόδειλος;»
- «Θα σε αγκάλιαζα και θα σε αγαπούσα και τη νύχτα θα σου τραγουδούσα» είπε η Μαμά.
- «Χαλάει ποτέ η αγάπη;» ρώτησε ο Μικρός. «Λυγίζει άραγε ποτέ και σπάει; Κι αν ναι, μπορείς άραγε να την κολλήσεις, και να τη φτιάξεις και να τη χτίσεις;»
- «Α, δεν ξέρω» είπε η Μαμά «το μόνο που ξέρω είναι ότι θα σ’ αγαπώ για πάντα».
- «Κι όταν πεθάνουμε και χαθούμε, θα μ’ αγαπάς ακόμη;» είπε ο Μικρός. «Θα υπάρχει ακόμα η αγάπη;»
Η μαμά πήρε στην αγκαλιά της το Μικρό και κοίταξαν μαζί από το παράθυρο τον ουρανό.
Το φεγγάρι έφεγγε ψηλά και τ’ αστεράκια ήταν φωτεινά.
– «Κοίτα, Μικρέ, τ’ αστεράκια πώς λάμπουνε στον ουρανό. Ξέρεις πως πολλά απ΄ αυτά έχουν πεθάνει εδώ και χρόνια πια;
Τα βλέπεις όμως πώς φωτίζουν ακόμα στον ουρανό; Η αγάπη είναι σαν τ’ αστέρια: ποτέ δεν πεθαίνει και πάντα φωτίζει».
Ντέμπι Γκλιόρι
Το κείμενο είναι από το Aνθολόγιο Λογοτεχνικών Kειµένων A΄& B΄ ∆ηµοτικού