Τη Δευτέρα 4 Μαΐου δεχτήκαμε στο σχολείο μια ξεχωριστή επίσκεψη! Βρέθηκε κοντά μας, μετά από δική μας πρόσκληση, η κυρία Νικολέτα Τσουκαλά, η οποία ζει μόνιμα στο χωριό μας και διατηρεί φροντιστήριο Αγγλικών. Αφού υποδεχτήκαμε την κυρία Νικολέτα και την ξεναγήσαμε στο σχολείο μας, περάσαμε στην αίθουσα εκδηλώσεων. Εκεί οι μαθητές της Ε’ και Στ’ τάξης πήραμε από την καλεσμένη μας μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη, την οποία μοιραζόμαστε μαζί σας παρακάτω.
-Πως περάσατε τα παιδικά σας χρόνια;
-Τα παιδικά μου χρόνια θα μπορούσα να τα χωρίσω σε δύο κομμάτια. Γεννήθηκα στον Βόλο και έμεινα εκεί μέχρι την Τετάρτη Δημοτικού. Σε αυτή τη φάση όλα ήταν μια χαρά! Όμως, οι γονείς μου αποφάσισαν να μετακομίσουμε στο Μεσολόγγι. Έτσι βρέθηκα σε ένα νέο περιβάλλον. Κάτι που θέλω να μοιραστώ μαζί σας είναι ότι στην Πέμπτη και στην Έκτη Δημοτικού δεχόμουν bullying, γιατί ήμουν λίγο παχουλό παιδάκι. Στην Πρώτη Γυμνασίου, ωστόσο, βρήκα καινούριους φίλους, όπως και στο Λύκειο. Έτσι, όλα άλλαξαν προς το καλύτερο!
-Ποια ήταν η πρώτη σας επαφή με τα αγγλικά;
-Μικρή έπαιζα με τις κούκλες μου και τους μάθαινα μια άγνωστη γλώσσα, που τότε δεν ήξερα ότι ήταν αγγλικά. Αργότερα αποφάσισα ότι έπρεπε να μάθω τη γλώσσα αυτή καλύτερα…
-Πώς πήρατε την απόφαση να σπουδάσετε Αγγλική Φιλολογία;
-Από μικρό παιδί αγάπησα τα αγγλικά, τόσο μέσα από τις ταινίες που έβλεπα, όσο και μέσα από τις κούκλες μου, που τους έκανα μάθημα. Μεγαλώνοντας αγάπησα τα αγγλικά ακόμα περισσότερο, μέσα από το φροντιστήριο που πήγαινα. Εκεί, παρατηρούσα πολύ προσεκτικά τους καθηγητές μου, καθώς και τον τρόπο που έκαναν το μάθημα. Όταν έπρεπε να διαλέξω σχολή, πήρα επισήμως την απόφαση να σπουδάσω Αγγλική Φιλολογία.
-Πώς ήταν τα πρώτα χρόνια διδασκαλίας;
-Τα πρώτα χρόνια διδασκαλίας ήταν δύσκολα και ειδικά η πρώτη πενταετία. Στην αρχή δεν είχα τον δικό μου χώρο. Μόλις είχα παντρευτεί και έκανα μάθημα στο σπίτι μου στο Λεσίνι. Είχα πάρει έναν μικρό πίνακα και κάναμε μάθημα με τα παιδιά στην τραπεζαρία του σπιτιού. Μια λεπτομέρεια που ίσως θα ζηλέψετε πολύ ήταν ότι η γιαγιά του άντρα μου, λίγο πριν αρχίσουμε το μάθημά, καθόταν με τα παιδιά στο τζάκι και τους έλεγε ιστορίες. Έτσι ήταν τα πρώτα χρόνια διδασκαλίας. Μετά από την πενταετία μπόρεσα να βελτιώσω πολύ τη διδασκαλία μου και να την προσαρμόζω στις ανάγκες κάθε μαθητή.
-Γιατί αρχίσατε το φροντιστήριο σας και πότε ξεκίνησε να λειτουργεί;
-Στην αρχή δούλευα στο Μεσολόγγι και στο Αγρίνιο ως καθηγήτρια σε άλλα φροντιστήρια. Δούλευα για αρκετές μέρες και ώρες, μα δεν μου έφτανε! Επίσης, ήθελα να ακολουθώ τον δικό μου τρόπο διδασκαλίας. Έτσι, προσπάθησα να φτιάξω δικό μου φροντιστήριο. Στην αρχή, ξεκίνησα στο Λεσίνι, όπου και ζω. Μετά αποφάσισα να δοκιμάσω στην Κατοχή και πιο πρόσφατα λειτούργησε το φροντιστήριο στο Μεσολόγγι. Έτσι, σήμερα κινούμαι ανάμεσα στα τρία αυτά φροντιστήρια.
-Πόσα βραβεία έχετε κερδίσει ;
-Ως φροντιστήριο, έχουμε κερδίσει δύο βραβεία και ελπίζουμε να πάρουμε και ένα τρίτο το 2027!
-Πώς σας ήρθε η ιδέα των Eager Thinkers, που χρησιμοποιείτε για την εξάσκηση των μαθητών στα προφορικά;
-Η ιδέα των Eager Thinkers ήταν απρόοπτη! Ξεκίνησε, επειδή ήθελα να δημιουργήσω κάτι ενδιαφέρον για την εξάσκηση των αγγλικών .Τα προφορικά ήταν πολύ κουραστικά για τους μαθητές μας και έτσι δημιουργήσαμε ένα βιβλίο με πολλά θέματα, μέσα από τα οποία τα παιδιά μπορούν να παίρνουν ιδέες για τα προφορικά των εξετάσεων. Ωστόσο, δεν μου αρκούσε μόνο αυτό! Ήθελα να το κάνω πιο διασκεδαστικό! Έτσι μου ήρθε η ιδέα των Thinkers, όπως το ονόμασα αρχικά. Μα κάτι μου έλειπε. Σκέφτηκα πως δεν είναι μόνο σκεπτικοί, αλλά αναζητούν με όρεξη! Έτσι ονόμασα αυτή τη δράση Eager Thinkers.
-Πώς αντιμετωπίζετε τα παιδιά με ανώριμες συμπεριφορές;
-Ήταν δύσκολο για εμένα αρχικά να διαχειριστώ τις συμπεριφορές διαφορετικών παιδιών, τα οποία κάποιες φορές δεν με άφηναν να διδάξω με τον τρόπο που ήθελα. Τώρα έχω εξοικειωθεί με την μάθηση και μπορώ να λύσω διάφορα προβλήματα, χωρίς να αποσπώ την προσοχή άλλων μαθητών. Παλαιοτέρα, θεωρούσα ότι μπορεί η συμπεριφορά να βελτιωθεί, αν μαλώσεις ένα παιδί πολύ αυστηρά. Πλέον, το μάλωμα έχει γίνει συζήτηση, η οποία θεωρώ ότι φέρνει πολλές λύσεις στα προβλήματα των μαθητών μου. Ωστόσο, ακόμη με ενοχλεί το «τικ τικ» από το στυλό!
-Ποια συμβουλή θα μας δίνατε για το μέλλον;
-Θα ήθελα να σας συμβουλεύσω δύο πράγματα. Το πρώτο είναι να βάζετε υψηλούς στόχους και να προσπαθείτε να τους πετύχετε! Το δεύτερο είναι να δίνετε παντού αγάπη και καλοσύνη!
Μετά το τέλος της συνέντευξης, αποχαιρετήσαμε την κυρία Νικολέτα, ευχαριστώντας για την ωραία εμπειρία που μας χάρισε! Ευχόμαστε οι δρόμοι μας να συναντηθούν ξανά και σε άλλες δράσεις στο μέλλον!
