• Σάββατο του Λαζάρου και στο πνεύμα των ημερών ομάδα εθελοντών από 25 άτομα, με επικεφαλής τη συνάδελφο ειδικής αγωγής στο τμήμα ένταξης, κ.Ελένη Καφφέ, ομόρφυναν το σχολικό χώρο με εικαστικές παρεμβάσεις στον αυλή, στους τοίχους, στο Τ.Ε., στην είσοδο του Νηπιαγωγείου και στα κάγκελα της χαρακτηριστικής πέτρινης σκάλας .

• Οι εθελοντές που ανηφόρισαν στη Βερδικούσια και αφιέρωσαν τη μέρα τους να δώσουν το μήνυμα της προσφοράς στην τοπική κοινωνία, είναι μέλη στο ίδρυμα Worldventures Foundation που έχει σαν στόχο να προσφέρει έναν καλύτερο τρόπο ζωής σε παιδιά από όλον τον κόσμο. Στη Γουατεμάλα έχτισε αρκετά σχολεία με μπουκάλια….

• Ήταν για όλους εμάς που παρευρεθήκαμε, παιδιά, δασκάλους και γονείς,  μια πολύτιμη εμπειρία και ένα μάθημα ζωής, για την αξία του εθελοντισμού που …καλό θα είναι να μπει στην καθημερινότητά μας για ένα καλύτερο αύριο…

Τους ευχαριστούμε θερμά!!!

Πάσχα χωρίς κουλουράκια δε γίνεται.. Έτσι λοιπόν οι μαθητές της Πέμπτης τάξης σε συνεργασία με την κ. Βάνα δασκάλα της Πέμπτης, την κ. Ελένη δασκάλα του τμήματος ένταξης και την κ. Ευαγγελία δασκάλα των αγγλικών, έφτιαξαν δίχρωμα κουλουράκια σε ωραία σχήματα δημιουργώντας πασχαλινή διάθεση στην τάξη.

Η τρίτη τάξη  έκανε το δικό της οικογενειακό δέντρο με αφορμή την ενότητα του μαθήματος της γλώσσας “Έλα στην παρέα μας”

Οι μικροί σεφ της Ε τάξης ξαναχτυπούν!!! Αυτή τη φορά δημιούργησαν τη γνωστή φανουρόπιτα. Αφού συζήτησαν για τον Άγιο Φανούριο, αναζήτησαν τη συνταγή της πίτας, συγκέντρωσαν τα υλικά και τα μικρά αυτά χεράκια έκαναν τα μαγικά τους. Η πίτα αφού ψήθηκε και πήρε την ευλογία από τον παπά, κόπηκε σε κομμάτια, μοιράστηκε στο χώρο του σχολείου και ήταν πεντανόστιμη!!!

ευχαριστούμε κ. Βάνα της Ε τάξης!

ευχαριστούμε κ. Ελένη του Τ.Ε.!

ευχαριστούμε Ε τάξη!

Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, μετά την παραχώρηση της Θεσσαλίας,  συναντάμε τη Βερδικούσσα υπό τουρκικό ζυγό, αλλά «ΕΛΕΥΘΕΡΗ», ως κεφαλοχώρι, να απολαμβάνει ένα είδος αυτοδιοίκησης, και να σημειώνει ζηλευτή πρόοδο και ανάπτυξη.

Δυναμική και ηγετική μορφή της ο «ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ» με τις ιδιότητες του προέδρου-παπά-δασκάλου του χωριού στηρίζει το χωριό σθεναρά, αρνούμενος να συναινέσει στην παράδοση της Βερδικούσσας ως τσιφλίκι των Τούρκων.

Συλλαμβάνεται κάπου στα 1850 στη μάχη που εξελίσσεται έξω από το σπίτι του, (στου παπά το ίσιωμα_fotos), βασανίζεται να υπογράψει, αρνείται, δεν υποκύπτει και μεταφέρεται στα «Κότσανα» Ιωαννίνων.

Το τάξιμο και το δόσιμο των Τούρκων δεν έκαμψαν το φρόνημα του ήρωα, ο οποίος επιμένει, διαφεύγει και αξιοθαύμαστο πώς, φτάνει από τη μεριά του χωριού Αγριελιά, ψηλά στη Βερδικούσσα και την αγναντεύει από το σημείο που σήμερα ονομάζεται «Σταυρός». Εκεί τον βρίσκει η ιστορία, αποκαμωμένο σωματικά μα δικαιωμένο που δεν παρέδωσε τον τόπο του στον κατακτητή.

Οι νεότεροι, έχουμε σημεία αναφοράς το τοπωνύμιο «στου παπά το ίσιωμα», όπου έγινε η μάχη και τα επίθετα «Παπαγεωργίου», «Κόκκας», και «Βάιος» που είναι απόγονοί του.

Αυτό που μένει όμως ως παρακαταθήκη για τους Βερδικουσιώτες είναι η αυτοθυσία του ανδρός και το χρέος να ανασύρουν από τη λήθη τον «ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟ»  και να αναδείξουν τον τοπικό τους ήρωα, ο οποίος ως άλλος Φειδιππίδης  έτρεξε το δικό του μαραθώνιο [Γιάννενα-Βερδικούσσα], για να αναγγείλει μισοπεθαμένος μα περήφανος στους συντοπίτες του:

«Δε λύγισα»!

Πηγή: Βερδικούσια, Ιχνηλατώντας τη γενέθλια γη, Θανάσης Αστ. Δήμκος

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΒΕΡΔΙΚΟΥΣΣΙΩΤΙΚΗ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑ

Κόψιμο βασιλόπιτας;;; Εμείς οι μαθητές της Β΄ τάξης και η δασκάλα  μας το κάναμε με τον παραδοσιακό τρόπο!!! Με τη βοήθεια μιας υπέροχης μαμάς κόψαμε την πατροπαράδοτη αλμυρή βασιλόπιτα που κατά βάση φτιάχνεται με αρκετές στρώσεις χειροποίητων «τσαλακωμένων» φύλλων, φέτα, τραχανά, γάλα… Ήταν πεντανόστιμη!

Δεν είναι όμως μόνο η ωραία της γεύση που την κάνει ξεχωριστή. Είναι και η ιδιαιτερότητα των στοιχείων που «κρύβει» μέσα της! Γιατί εκτός από το γνωστό «φλουρί» και την καλοτυχία που το συνοδεύει, οι παραδοσιακές νοικοκυρές της Βερδικούσσας «κρύβουν» στην πίτα και άλλα μυστικά που η σημειολογία τους έχει να κάνει κυρίως με το γάμο. Πιο συγκεκριμένα:

• το «σάλωμα», ένα κομμάτι στάχυ, «προμηνύει» γάμο με αγρότη στην κοπέλα που θα το πετύχει, ενώ αν το κερδίσει αγόρι θα γίνει γεωργός, λέει το έθιμο.

• το «πουρναρόφυλλο» , ένα φύλλο πουρναριού, δηλώνει γάμο με κτηνοτρόφο , ενώ αν το κερδίσει αγόρι θα γίνει κτηνοτρόφος, λέει το έθιμο.

• η «φούρκα», ένα ξυλάκι, δείχνει γάμο με «κερατζή» (αυτός που κουβαλά τα ξύλα) στην κοπέλα που θα το πετύχει, ενώ αν το κερδίσει αγόρι θα γίνει «κερατζής», λέει το έθιμο.

Περάσαμε πολύ όμορφα και ευχαριστούμε πολύ τη μαμά Αναστασία για τη συνεργασία της!

Καλή χρονιά να έχουμε, με υγεία και αγάπη!!!

Ευχαριστούμε Β τάξη!

Ευχαριστούμε κ. Σταυρούλα!

Χριστούγεννα πλησιάζουν και με τους μαθητές της Ε’ τάξης αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε ένα εύκολο, νόστιμο και υγιεινό γλυκό.

Συγκεντρώσαμε λοιπόν μπανάνες, κακάο, τρούφα και  μπισκότα. Αφού τα πολτοποιήσαμε,  τα ανακατέψαμε όλα μαζί και τα αφήσαμε στο ψυγείο ώστε να σφίξει το μίγμα μας.

Στη συνέχεια με τα μικρά αυτά χεράκια φτιάξαμε όμορφα μπαλάκια, τα οποία καλύψαμε με τρούφα και με καρύδα.

Έτοιμα τα τρουφάκια μας!!

Καλές γιορτές!!!

Οι μαθητές/τριες του Δημοτικού σχολείου Βερδικούσσας και των Νηπιαγωγείων Βερδικούσσας και Πραιτωρίου, μέσα από τις εργασίες τους, σας εύχονται καλές γιορτές, υγεία, πρόοδο και δημιουργικό 2018!!!

Χρόνια Πολλά!!!

το βιντεάκι…

https://www.youtube.com/watch?v=3Ov2SFL9yQg

Ένα Μουσείο Σχολικής Ζωής στα Πλατανούλια…μια Γωνιά Σχολικής Ζωής στη Βερδικούσσα

Όλα ξεκίνησαν από τρεις ασπόμαυρες φωτογραφίες, ένα σπάνιο σχολικό χάρτη, έξι παλιά ξύλινα θρανία και το μεράκι των εκπαιδευτικών του Δημοτικού Σχολείου Δένδρων-Πλατανουλίων. Οκτώβρης του 2015 στοιβαγμένο στην αποθήκη του σχολείου, ξεχασμένο το πολύτιμο σχολικό υλικό.

Διευθυντής, δάσκαλοι και μαθητές, ανασκουμπώθηκαν, καθάρισαν, τακτοποίησαν, επισκεύασαν, ταξινόμησαν έγγραφα, χάρτες, σφραγίδες, φωτογραφίες. Έβαψαν το μαυροπίνακα, την έδρα του δασκάλου, το μπαούλο. Στερέωσαν την παλιά ξύλινη ντουλάπα και τοποθέτησαν μέσα τα παλιά βιβλία. Θέση στο χώρο βρήκαν τα ραδιόφωνα, ο πολύγραφος ξυλοπνεύματος, οι δίσκοι βινυλίου, οι γραφομηχανές.

Τα ξύλινα θρανία στη θέση τους, η βίτσα στην έδρα, το λαγοπόδαρο για σφουγγάρι, οι χάρτες στους τοίχους, οι σχολικές αναμνήσεις από το 1965 ζωντάνεψαν εκεί στη μικρή σχολική αίθουσα, αναδύοντας την αξεπέραστη σχολική ατμόσφαιρα μιας άλλης εποχής. Το παλιό κουδούνι ξαναχτύπησε τον Οκτώβρη του 2016 και υποδέχτηκε για το πρώτο μάθημα τους μαθητές του σχολείου στην αρχή και στη συνέχεια μαθητές από τα γειτονικά σχολεία του Τυρνάβου και του Αμπελώνα.

Ο Δημήτρης, Η Ελένη, ο Γιάννης, ο Μάριος, ο Βασίλης, ο Κυριάκος εξαίρετοι δάσκαλοι, αφιέρωσαν πολύτιμο προσωπικό  χρόνο εκεί, χρόνο δημιουργικό με τους μαθητές τους, αφήνοντας το αποτύπωμά τους και τους ευχαριστώ θερμά γι΄αυτό.

Η Φωτεινή, ψυχή του Μουσείου, ακούραστη κι εργατική, το νοιάζεται και πάντα αθόρυβα, φροντίζει να μην περάσει στη λήθη, μα να αποτελεί για τις τοπικές κοινωνίες των Δένδρων, των Πλατανουλίων,της Αγίας Σοφίας, μα και της ευρύτερης περιοχής, σημείο αναφοράς και ενότητας, πολύτιμο δείγμα σχολικής-ιστορικής μνήμης.

Μια γλυκιά ανάμνηση λοιπόν το Μουσείο σχολικής Ζωής Πλατανουλίων μας δίνει το κίνητρο να ξεκινήσει και η προσπάθεια της Βερδικούσσας, σε συνεργασία με τα Πλατανούλια για τη δημιουργία Γωνιάς Σχολικής Ζωής, στο χώρο του Δημοτικού Σχολείου που στην πορεία θα παρουσιάσουμε!!!

Έκανε την αρχή από τη Βερδικούσσα ο Αη Βασίλης και επισκέφθηκε το δημοτικό σχολείο, το νηπιαγωγείο και τον παιδικό σταθμό, σκορπίζοντας το άρωμα των Χριστουγέννων στους μικρούς μαθητές. Ευχαριστούμε το Δήμο Ελασσόνας για την ωραία πρωτοβουλία και ευχόμαστε καλές γιορτές σε όλους!!!