Όλα ξεκίνησαν όταν οι μαθητές μας έδειξαν ενδιαφέρον να γνωρίσουν τους τοπικούς ήρωες. Εξάλλου αν δε γνωρίζεις το εγγύς, το πλησίον, αν δεν γνωρίζεις την τοπική ιστορία, την ιστορία του χωριού σου πώς να πας παραπέρα; Το σύνθημα δόθηκε και μέσα από τις σελίδες του Βερδικουσιώτη συγγραφέα Αθανάσιου Δήμκου και το βιβλίο του “Ιχνηλατώντας τη γενέθλια γη”, ξεπρόβαλε ο δάσκαλος, ιερέας και πρόεδρος του χωριού, Αθανάσιος Παπαθανασίου. Οι μαθητές μας μελετούν…

“Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, μετά την παραχώρηση της Θεσσαλίας,  συναντάμε τη Βερδικούσια υπό τουρκικό ζυγό, αλλά ΕΛΕΥΘΕΡΗ, ως κεφαλοχώρι, να απολαμβάνει ένα είδος αυτοδιοίκησης, και να σημειώνει ζηλευτή πρόοδο και ανάπτυξη.

Δυναμική και ηγετική μορφή της ο «ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ» με τις ιδιότητες του προέδρου-παπά-δασκάλου του χωριού στηρίζει το χωριό σθεναρά, αρνούμενος να συναινέσει στην παράδοση της Βερδικούσιας ως τσιφλίκι των Τούρκων.

Συλλαμβάνεται κάπου στα 1850 στη μάχη που εξελίσσεται έξω από το σπίτι του, (στου παπά το ίσιωμα_foto), βασανίζεται να υπογράψει, αρνείται, δεν υποκύπτει και μεταφέρεται στα «Κότσανα» Ιωαννίνων.

Το τάξιμο και το δόσιμο των Τούρκων δεν έκαμψαν το φρόνημα του ήρωα, ο οποίος επιμένει, διαφεύγει και αξιοθαύμαστο πώς, φτάνει από τη μεριά του χωριού Αγριελιά, ψηλά στη Βερδικούσσα και την αγναντεύει από το σημείο που σήμερα ονομάζεται «Σταυρός». Εκεί τον βρίσκει η ιστορία, αποκαμωμένο σωματικά μα δικαιωμένο που δεν παρέδωσε τον τόπο του στον κατακτητή”.

Πηγή: Βερδικούσια, Ιχνηλατώντας τη γενέθλια γη, Θανάσης Αστ. Δήμκος

Τα σχολεία της Βερδικούσιας_Δημοτικό & Γυμνάσιο ανέδειξαν τον ήρωα μέσα από τη σχολική γιορτή για την επέτειο του 1821. Το λιθαράκι μπήκε, η τοπική κοινωνία κινητοποιείται, η εκκλησία, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ελασσόνας, συγγενείς του ήρωα, οι απανταχού Βερδικουσιώτες. Έτσι ξεκινάει η προσπάθεια για το στήσιμο της προτομής του ήρωα.

Στ’ Αη-Λια το πανηγύρι ήμασταν όλοι εκεί να παραδώσουμε τον ήρωα στην αέναη ιστορική μνήμη.  Στέκει αγέρωχος στο ψήλωμα, συμβολικά ανάμεσα στο σχολείο και την εκκλησία να ατενίζει το “Σταυρό”, την Αγριελιά, τα Τρίκαλα, τα Γιάννενα και να αγναντεύει τα καμποχώρια.

Στη σκιά του ήρωα οι διευθυντές των σχολείων της Βερδικούσιας, με την εκλεκτή εκπαιδευτικό Βίκυ να αποθανατίζει με την κάμερα την ιστορική στιγμή!

Τιμή και δόξα σε σας Βερδικουσιώτες και Βερδικουσιώτισσες για τον ήρωά σας, τιμή και δόξα για τους πολλούς τοπικούς ήρωες, που μακάρι μελλοντικά να τους δούμε να στέκουν περήφανα στο αίθριο των σχολείων και της εκκλησίας του χωριού, να ατενίζουν τις κορυφογραμμές, τη Μαμαλή, την Καζάρμα, τον Κεσλά, το Σιλιό!

Εκπαιδευτική επίσκεψη στη Λάρισα έκανε το σχολείο μας τη Δευτέρα 8 Απριλίου 2019. Ένα ταξίδι στο χρόνο για τους μαθητές μας από τα μυθικά χρόνια έως τις μέρες μας. Ξεκινήσαμε από το μυθολογικό πάρκο και γνωρίσαμε τον Ηρακλή και τους 12 άθλους του, μέσα από μια καλοστημένη παρουσίαση.

Συνεχίσαμε το ταξίδι  στο αρχαίο θέατρο, στο λόφο του Φρουρίου, στον αρχαιολογικό του χώρο,  στο Μπεζεστένι. Τονώσαμε το θρησκευτικό μας συναίσθημα  στη Βασιλική του Αγίου Αχιλλίου με την εμπνευσμένη ξενάγηση της κ. Γιούλας. Ήταν πραγματικά μια ενδιαφέρουσα εκδρομή!

Ενδεικτική πληροφόρηση:

Το Α΄ Αρχαίο Θέατρο αποτελεί μεγαλοπρεπές οικοδόμημα και υπολογίζεται πως είχε χωρητικότητα περίπου 12.000 θεατών. Χτισμένο τον 3ο αιώνα π.Χ., στη νότια πλευρά του λόφου Φρούριο, όπου κατά την αρχαιότητα δέσποζε η οχυρωμένη ακρόπολη της πόλης, είναι ένα από τα σημαντικότερα και μεγαλύτερα θέατρα της περιόδου.

Ο σύγχρονος ναός του Αγίου Αχιλλίου βρίσκεται σε περίοπτη θέση και δεσπόζει στο λόφο του Φρουρίου αγκαλιάζοντας προστατευτικά τη Λάρισα, αλλά και ολόκληρη τη Θεσσαλία.

Εσωτερικά είναι καταστόλιστος με μαρμάρινα και ξυλόγλυπτα προσκυνητάρια, ενώ δεσπόζει το μαρμάρινο σκαλιστό τέμπλο Τηνίων καλλιτεχνών με τις εικόνες του Φώτη Κόντογλου και του Αγήνορα Αστεριάδη, συνοδευόμενο από μαρμαρόγλυπτο Δεσποτικό και Άμβωνα.

Οθωμανικό μνημείο της Λάρισας, το Μπεζεστένι, μια σκεπαστή αγορά του 15ου αιώνα.  Λειτούργησε ως κλειστή αγορά υφασμάτων (bez) και πολύτιμων εμπορευμάτων. Για τρεις αιώνες αποτελούσε τον πυρήνα της οικονομικής δραστηριότητας της πόλης. Η ονομασία Μπεζεστένι σημαίνει αγορά υφασμάτων καθώς προέρχεται από την αραβική λέξη bez που σημαίνει βαμβακερό και τη λέξη bezzaz που σημαίνει έμπορος υφασμάτων.

Ευχαριστούμε την ομάδα γονέων που συμμετείχε στην επίσκεψη και συνέβαλε μαζί με όλους εμάς τους εκπαιδευτικούς του σχολείου στην επιτυχία της! Μια τόσο κοντινή μα πολύ ενδιαφέρουσα εκπαιδευτική επίσκεψη!!!

Εκδήλωση-ενημέρωση στο σχολείο για τη σχολική βία. Ο Ορφέας, η Σεμέλη, η Χριστίνα, η Νατάσα μέσα από την ιστορία τους μας βοήθησαν να καταλάβουμε πολλά.

Συζητήσαμε πάνω στην ιστοριούλα της συγνώμης.

Συμπληρώσαμε και το ερωτηματολόγιο..

Η λέξη «γαϊτανάκι» είναι υποκοριστικό της μεσαιωνικής λέξης «γαϊτάνιν», που σημαίνει μεταξωτό κορδόνι, λωρίδα, ταινία.

Χρειάζονται δεκατρία άτομα για να στήσουν τον ιδιότυπο χορό. Ο ένας κρατά έναν μεγάλο στύλο στο κέντρο, από την κορυφή του οποίου ξεκινούν δώδεκα μακριές κορδέλες, καθεμιά με διαφορετικό χρώμα. Οι κορδέλες αυτές λέγονται γαϊτάνια και είναι αυτές που δίνουν το όνομά τους και στο έθιμο. Γύρω από τον στύλο δώδεκα χορευτές κρατούν από ένα γαϊτάνι και χορεύουν ταυτόχρονα ανά ζευγάρια, τραγουδώντας το παραδοσιακό τραγούδι.

Ο αριθμός των δώδεκα χορευτών λέγεται ότι δηλώνει τους μήνες του χρόνου.

Σε πολλές κοινωνίες, κυρίως αγροτικές, το γαϊτανάκι συμβολίζει την ομόνοια και τη συναδελφικότητα. Ο κυκλικός χορός συμβολίζει τον κύκλο της ζωής, από τον χειμώνα στην άνοιξη και το αντίθετο.

Καθώς κινούνται γύρω από τον στύλο, κάθε χορευτής εναλλάσσεται με το ταίρι του και έτσι όπως γυρνούν, πλέκουν τις κορδέλες γύρω από τον στύλο δημιουργώντας χρωματιστούς συνδυασμούς. Όταν οι κορδέλες έχουν όλες τυλιχτεί και οι χορευτές χορεύουν όλο και πιο κοντά στο κοντάρι, αντιστρέφεται η φορά του χορού και αφού τα γαϊτάνια ξετυλιχτούν ο χορός τελειώνει.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αμεα (3 Δεκεμβρίου) πραγματοποιήθηκε στο σχολείο μας  σχετική δράση σε τρεις ξεχωριστές φάσεις(Α’, Β’, Γ’).

Η Α’ αφορούσε μια ενημέρωση των μαθητών με powerpoint, εικόνες και βίντεο σχετικά με το τι είναι αναπηρία και ποια είναι τα είδη της. Συζητήσαμε και θίξαμε ζητήματα της κοινωνίας μας όπως η προσβασιμότητα, η αποδοχή  καθώς και η αντιμετώπιση από και προς τους ανάπηρους και την κοινωνία.

Η Β’ φάση σχετιζόταν με πρακτική εφαρμογή όσων είδαμε και μάθαμε. Πραγματοποιήθηκαν τέσσερα εργαστήρια προσομοίωσης – εκμάθησης:

• Εργαστήρι 1^ο : Αισθητηριακό – *Ακολουθώ τον ήχο ενός μουσικού οργάνου, *Αναγνωρίζω 3 γνώριμες μυρωδιές,  *Αναγνωρίζω 3 γνώριμες γεύσεις, *Αναγνωρίζω 4 γνώριμες υφές, *Αναγνωρίζω τα γράμματα στον πίνακα με τα ειδικά γυαλιά!

• Εργαστήρι 2^ο : Γραφή Braille – * Αγγίζω τα φύλλα με τη γραφή των τυφλών, * Μαθαίνω το εξάστιγμο, * Γράφω τ’ όνομά μου στον πίνακα της Braille.

• Εργαστήρι 3^Ο : Ελληνική Νοηματική Γλώσσα (ΕΝΓ) – * Παρακολουθώ βίντεο με κάποιο παραμύθι στη νοηματική γλώσσα, * Βλέποντας το φύλλο του αλφάβητου στην ΕΝΓ σχηματίζω κι εγώ τ’ όνομά μου.

• Εργαστήρι 4^ο : Ζωγραφική με το στόμα – * Σε χαρτί του μέτρου πιάνουμε τα πινέλα με το στόμα και γινόμαστε μικροί καλλιτέχνες.

Μέσω των εργαστηρίων συνειδητοποίησαν και τα παιδιά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένα Αμέα.

Η Γ’ φάση  υλοποιείται από τον εκπαιδευτικό κάθε τάξης  μέσα στο τμήμα του. Πραγματοποιούμε αναγνωστική λέσχη, επιλέγουμε και διαβάζουμε παραμύθια για τη διαφορετικότητα και την αναπηρία όπως: Παράξενα όμορφο, Η Σχηματοχώρα, Φίλοι φως φανάρι, Ο Φώτης και η Φωτεινή, Πετρούλες για τον Πέτρο, Η Χάιντι, Το μολυβένιο στρατιωτάκι, Δύο παπούτσια με καρότσι και ΣΙ ΣΟΥ ΝΤΟ. Ζωγραφίζουμε το σκίτσο του Συλλόγου Αποφοίτων Τμημάτων Ειδικής Αγωγής (ΣΑΤΕΑ).

ΕΙΜΑΙ ΑΝΑΠΗΡΟΣ – ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΝΙΚΑΝΟΣ

                               ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

                              ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΙ ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ

ευχαριστούμε κ. Ελένη!

Την Τετάρτη 28/11/2018 παρουσιάστηκε στους/στις μαθητές/τριες από τους εκπαιδευτικούς του σχολείου το σχετικό υλικό του Ο.Α.Σ.Π. “ο σεισμός και πώς μπορούμε να τον αντιμετωπίσουμε”.

http://www.oasp.gr/node/218

Πραγματοποιήθηκε και άσκηση ετοιμότητας με επιτυχία!

Μικρός λαός και πολεμά δίχως σπαθιά και βόλια 
για όλου του κόσμου το ψωμί, το φως και το τραγούδι.

Κάτω απ’ τη γλώσσα του κρατεί τους βόγκους και τα ζήτω 
κι αν κάνει πως τα τραγουδεί ραγίζουν τα λιθάρια.

Και κάποιο βράδυ, πες, σαν χθες, 
υψώνει το κεφάλι, 
κι αστράφτουνε τα μάτια του
κι αστράφτει ο νους του πάλι.

Η γωνιά σχολικής ζωής στο σχολείο μας είναι πλέον γεγονός. Η προσπάθεια ξεκίνησε μήνες πριν. Μαθητές και εκπαιδευτικοί βάλαμε σε τάξη παλιό εποπτικό υλικό, έγγραφα, σφραγίδες, εγκυκλοπαίδειες, σπάνια βιβλία, ασπρόμαυρες φωτογραφίες, γεωμετρικά όργανα, κάδρα, εικόνες, δίσκοι, το σερβίτσιο από το συσσίτιο του 1950, όλα βρήκαν τη θέση που τους αξίζει…

Η εκπαιδευτικός μας των εικαστικών φιλοτέχνησε το χώρο με ζωγραφιές από τα παλιά αναγνωστικά, οι συνάδελφοι του Μουσείου Σχολικής Ζωής των Πλατανουλίων κατέθεσαν την εμπειρία τους και εδώ.

Όλα τοποθετήθηκαν με μεράκι στο διάδρομο της εισόδου και στη θέα τους τα παιδιά ρωτούν με ενδιαφέρον να μάθουν για την ιστορία του σχολείου τους. Ο επισκέπτης μπαίνοντας στέκεται, αναζητά, θαυμάζει , αναπολεί…

Ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα, όλοι εμείς του σχολείου, γονείς και τοπική κοινωνία το εγκαινιάσαμε στην αποχαιρετιστήρια σχολική γιορτή, το απόγευμα της 13ης Ιουνίου 2018, με το θρυλικό του καμπανάκι να χτυπάει ξανά, όπως τον παλιό καλό καιρό…

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!

ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΟΡΤΗ, ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΗΣ Ε’ ΚΑΙ ΣΤ’ ΤΑΞΗΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΚΡΕΠΕΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΤΗ ΣΥΝΤΑΓΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑΣ ΤΩΝ ΓΑΛΛΙΚΩΝ.

ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΚΡΕΠΑΣ ΑΝΑΒΙΩΝΕΤΑΙ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ΣΤΙΣ 2 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ, ΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΗΣ ΤΗΣ ΥΠΑΠΑΝΤΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ(CHADELEUR)…ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΛΟΙΠΟΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ, ΧΑΙΡΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΜΥΟΥΝΤΑΙ ΣΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ…