Φέτος γιορτάσαμε την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου διαφορετικά από άλλες χρονιές, καθώς δε διοργανώσαμε μια γιορτή για όλες τις τάξεις του σχολείου, αλλά κάθε εκπαιδευτικός διοργάνωσε δραστηριότητες στην τάξη του με τους μαθητές του. Έτσι , για παράδειγμα, οι μαθητές της Α΄τάξης διάβασαν το αντιπολεμικό βιβλίο “Πατάτες, πατάτες”, τραγούδησαν τον Ντούτσε, έπαιξαν σε αυτοσχέδια σκετσάκια και στο τέλος συμμετείχαν σε μια δραστηριότητα με αντιπολεμικό περιεχόμενο. Πιο συγκεκριμένα, αρχικά ζωγράφισαν την πόλη των ονείρων τους και εξέφρασαν τα συναισθήματά τους. Έπειτα πήραν τη ζωγραφιά του διπλανού τους και, ακολουθώντας πάντα τις οδηγίες της δασκάλας τους, τη μουτζούρωσαν. Τα συναισθήματά τους αυτή τη φορά ήταν διαφορετικά. Στο τέλος τους ζητήθηκε να προσπαθήσουν να επαναφέρουν τη ζωγραφιά στην αρχική της κατάσταση. Ακολούθησε συζήτηση, με την οποία κατάλαβαν πως η πόλη των ονείρων τους συμβολίζει μια ειρηνική περίοδο, ενώ οι μουτζούρες του συμμαθητή τους συμβολίζουν τον πόλεμο. Συνειδητοποίησαν πως το να δημιουργήσεις κάτι από την αρχή είναι δύσκολο και θέλει κόπο, ενώ η καταστροφή με τον πόλεμο θέλει λιγότερο χρόνο. Αυτό που είναι πραγματικά δύσκολο είναι να επαναφέρεις μια πόλη μετά τον πόλεμο στην κατάσταση που ήταν σε καιρό ειρήνης. Κάποια πράγματα διορθώνονται με κόπο και στη ζωγραφιά και στην πραγματικότητα, ενώ κάποια άλλα δεν επανέρχονται ποτέ(π.χ. κάποιες μουτζούρες και οι ανθρώπινες ζωές). Οι μαθητές, παρά το νεαρό της ηλικίας τους αντιλήφθηκαν τον παραλληλισμό και την αξία της ειρήνης.

Οι πόλεις των ονείρων μας

Τα συναισθήματα σε καιρό ειρήνης και πολέμου

Οι πόλεις μετά τον πόλεμο