Η παρούσα δράση υλοποιείται με αφορμή την Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού και απευθύνεται σε μαθητές και μαθήτριες του Δημοτικού Σχολείου. Στόχος της είναι η ευαισθητοποίηση των παιδιών γύρω από το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού, η καλλιέργεια ενσυναίσθησης και η ενίσχυση της ομαδικότητας και του σεβασμού στο σχολικό περιβάλλον.
Φάση 1η – Εισαγωγική συζήτηση
Οι μαθητές κάθονται σε κύκλο και συμμετέχουν σε καθοδηγούμενη συζήτηση. Ο/η εκπαιδευτικός θέτει απλές και κατανοητές ερωτήσεις όπως : “Τι σημαίνει να φερόμαστε άσχημα σε κάποιον;”, “Πώς νιώθει ένα παιδί ‘οταν το κοροϊδεύουν;” και “Τι μπορούμε να κάνουμε όταν βλέπουμε κάποιον να μένει μόνος;”. Σκοπός της φάσης αυτής είναι τα παιδιά να εκφράσουν σκέψεις και συναισθήματα σε ένα ασφαλές και υποστηρικτικό περιβάλλον, χωρίς πίεση για προσωπικές εξομολογήσεις.
Φάση 2η – Βιωματική δραστηριότητα “Η καρδιά που πληγώνεται”
Ο/η εκπαιδευτικός παρουσιάζει μια χάρτινη καρδιά. Κάθε φορά που αναφέρεται μια μορφή αρνητικής συμεριφοράς (Κοροϊδια, αποκλεισμός, σπρώξιμο, άσχημα λόγια), η καρδιά τσαλακώνεται. Στη συνέχεια επιχειρείται να ισιώσει, ώστε τα παιδιά να παρατηρήσουν ότι παρόλο που μπορεί να “διορθωθεί”, τα σημάδια παραμένουν. Ακολουθεί σύντομη συζήτηση για το πώς τα λόγια και οι πράξεις μπορούν να πληγώσουν τους άλλους, ακόμα κι αν αργότερα ζητηθεί συγγνώμη.
Φάση 3η – Συνεργατική δραστηριότητα “Το δέντρο της καλοσύνης”
Σε ένα μεγάλο χαρτόνι υπάρχει ζωγραφισμένος ο κορμός ενός δέντρου. Κάθε παιδί λαμβάνει ένα χαρτάκι σε σχήμα φύλλου ή καρδιάς και γράφει ή ζωγραφίζει μια καλή πράξη που μπορεί να κάνει στο σχολείο (π.χ. “Βοηθάω”, “παίζω με όλους”, “μιλάω όμορφα”). Όλα τα χαρτάκια τοποθετούνται στο δέντρο, το οποίο αναρτάται στην τάξη ως διαρκής υπενθύμιση θετικών συμπεριφορών.
Φάση 4η – Παιχνίδι ρόλων
Παρουσιάζονται απλά καθημερινά σενάρια σχολικής ζωής, όπως ένα παιδί που μένει μόνο στο διάλειμμα ή ένα παιδί που δέχεται κοροϊδία. Οι μαθητές καλούνται να προτείνουν τρόπους αντίδρασης, να αναλάβουν ρόλους και να συζητήσουν πώς μπορεί να βοηθήσει ένας παρατηρητής ή πότε είναι απαραίτητο να ζητηθεί βοήθεια από έναν ενήλικα.
Φάση 5η – Κλέισιμο και κοινή υπόσχεση
Η δράση ολοκληρώνεται με τη διατύπωση μιας κοινής “Υπόσχεσης Τάξης”, την οποία επαναλαμβάνουν όλοι μαζί, όπως: “Στην τάξη μας σεβόμαστε, βοηθάμε και δεν πληγώνουμε”. Η υπόσχεση μπορεί να καταγραφεί σε αφίσα και να υπογραφεί από όλα τα παιδιά, ενισχύοντας το αίσθημα ευθύνης και συλλογικότητας.
