Κάθε 17 του Νοέμβρη η σκέψη μας και η καρδιά μας ταξιδεύει στο χώρο το Πολυτεχνείου, στον ξεσηκωμό των φοιτητών, της νεολαίας και του ελληνικού λαού κατά της δικτατορίας.

Τα γεγονότα και το χρονικό της ημέρας ανέλαβαν να μας παρουσιάσουν οι μαθητές -τριες της Δ΄ τάξης με την καθοδήγηση της δασκάλας τους της κας.  Ηλιοπούλου.

Μέσα από την αφήγηση και τα τραγούδια  τους κατάφεραν να μας  περάσουν μηνύματα, να μας τονίσουν γιατί είναι μονόδρομος ο αγώνας των λαών όλης της γης για τα ιδανικά της ελευθερίας , της ανεξαρτησίας,  της ειρήνης, της αγάπης για τη ζωή και τον άνθρωπο. Αν θέλουμε την ελευθερία θα πρέπει να αγωνιστούμε γι΄ αυτή,  δεν μπορούμε να σιωπούμε, δεν μπορούμε να είμαστε αμέτοχοι στους αγώνες.

Εξάλλου τα νιάτα εκείνη την περίοδο δεν έμειναν αμέτοχα, δε σιώπησαν, αγωνίστηκαν με όλο τους το είναι για την ελευθερία της έκφρασης, του λόγου, για την αξιοπρέπεια της ζωής.

Το Πολυτεχνείο ήταν και θα είναι πάντα ένα ζωντανό κάλεσμα για τη Δημοκρατία και την Ελευθερία, θα είναι ζωντανό μέσα σε κάθε ελεύθερο μυαλό.