Τα άγρια βρώσιμα χόρτα της Κρήτης έχουν εγγραφεί στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Και μέσα από αυτήν την συνεργασία του Δημοτικού Σχολείου & του Πολιτιστικού Συλλόγου τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με την άγρια βρώσιμη χλωρίδα του τόπου μας .
Απορεί κανείς πόσα διαφορετικά βρώσιμα χόρτα μπορεί να βρει σε μια ατέλειωτη «θάλασσα» άγριας βλάστησης. Μια πρόκληση και μαζί μια σπάνια απόλαυση να ανακαλύπτεις σε κάθε βήμα ένα διαφορετικό χορταράκι. Η άνοιξη είναι η εποχή τους και όσοι γνωρίζουν από χόρτα περιμένουν αυτό το σύντομο διάστημα για να ξεχυθούν στη φύση και να ξεκινήσουν την αναζήτηση των άγριων θησαυρών.
Μεταφέραμε αναμνήσεις από το τελετουργικό μάζεμα των χόρτων από τις γιαγιάδες μας. Φορούσαν την παραδοσιακή τεράστια ποδιά με τη μεγάλη τσέπη μπροστά. Την έδενα στο πλάι φτιάχνοντας μια μεγάλη θήκη για να μένουν ελεύθερα τα χέρια τους και να κόβουν προσεκτικά τα χορταράκια. Μάζευαν τόσα όσα χωρούσε αυτή η “θήκη” γιατί αυτά ήταν αρκετά να ταΐσουν την οικογένεια τους. Χόρτα μαθαίνεις να παίρνεις όσα χρειάζεσαι, όσα σου αρκούν και αφήνεις τα άλλα για αύριο, μεθαύριο. Δεν ξεπατώνουμε και δεν χαλάμε τον σπόρο.
Η συνεργασία του Δημοτικού Σχολείου και του Πολιτιστικού Συλλόγου Καλού Χωριού ήταν άψογη. Με χαρά δεχτήκαμε την πρόταση της κας. Ελευθερίας Δασκαλάκη για το μάζεμα των βρώσιμων χόρτων.
Το κλείσιμο δύο χρόνων λόγω πανδημίας και η έλλειψη επαφής των παιδιών με τη φύση, παρόλο που ζουν σε χωριό, δε μας άφησε περιθώριο για μια δεύτερη σκέψη.
Αμέσως δεχθήκαμε και οργανώσαμε την έξοδο μας.
Μαζέψαμε χόρτα ακολουθώντας τις οδηγίες της κας Ελευθερίας και έχοντας τη συντροφιά της κας Μπετίνα, περσινής μητέρας του σχολείου μας μέλη και οι δύο του δραστήριου Πολιτιστικού Συλλόγου.
Τα παιδιά της Δ΄ και Στ΄ τάξης που συμμετείχαν στη δράση αυτή με τις δασκάλες τους ενθουσιάστηκαν και πέρασαν όμορφα. Χάρηκαν πολύ τη φύση που αυτή την εποχή είναι στα καλύτερα της.
Τη δράση αυτή την εντάξαμε σε ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα που έχουμε πάρει ως σχολείο και έχει να κάνει με τις “Πράσινες γωνιές του τόπου”. Στόχος μας με αυτή τη συνεργασία ήταν να βγούμε έξω από το στενό περιβάλλον του σχολείου και να συνεργαστούμε με τον ενεργό τοπικό σύλλογο του χωριού. Τα οφέλη αυτής της δράσης ήταν πολλαπλά…πρώτα πρώτα η δράση αυτή ήταν βιωματική, τα παιδιά το έζησαν , το απόλαυσαν και διδάχτηκαν ταυτόχρονα πως να ξεχωρίζουν τα βρώσιμα χόρτα και πως να σέβονται τη φύση κόβοντας και όχι ξεριζώνοντας τα χόρτα.
Το κολατσιό μας το απολαύσαμε στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, το παλιό κοιμητήριο του χωριού. Είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε και να ενημερωθούμε από την Πρόεδρο του Πολιτιστικού συλλόγου για την ιστορία του χωριού και της εκκλησίας.
Στη συνέχεια προχωρήσαμε προς το δασάκι που ήταν εκεί κοντά. Ένα υπέροχο μέρος για πικνίκ.
Στο δρόμο συναντήσαμε τον κύριο Δημήτρη, συνταξιούχο δάσκαλο, που χάρηκε για αυτή μας τη δράση και σταμάτησε τη δουλειά του για να χαιρετήσει τα παιδιά. Όπως και η γιαγιά που πότιζε τον κήπο της και που μας καλημερίζει κάθε πρωί περνώντας από το σχολείο .
Κα. Ελευθερία μένουμε υπόχρεοι για αυτά που ζήσαμε, μυρίσαμε και γευτήκαμε με τη δική σας πρωτοβουλία και συνδρομή.
