Αρχική » 2026 » Ιανουάριος » 27
Αρχείο ημέρας 27 Ιανουαρίου 2026
Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος
Σήμερα, Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος, επιλέξαμε στην τάξη μια διαφορετική, βιωματική προσέγγιση.
Ξεκινήσαμε με μια απλή αλλά δυνατή δραστηριότητα: παρατηρήσαμε δύο αβγά – διαφορετικά εξωτερικά, ίδια εσωτερικά. Τα παιδιά κατέληξαν μόνα τους στο συμπέρασμα ότι ακριβώς όπως τα αβγά, έτσι και οι άνθρωποι, ανεξάρτητα από χρώμα, θρησκεία ή προέλευση, έχουμε όλοι την ίδια αξία. Κι είναι άδικο να κρίνουμε κάποιον από ό,τι φαίνεται και όχι από αυτό που είναι.
Στη συνέχεια παρακολουθήσαμε την ταινία μικρού μήκους “Sammy”, μια ιστορία που μας έδειξε το δράμα μιας εβραϊκής οικογένειας η οποία εξαπατήθηκε από ανθρώπους που υποτίθεται πως θα τους βοηθούσαν, αλλά τους πρόδωσαν για προσωπικό όφελος. Μέσα από αυτή την ιστορία τα παιδιά είδαν ότι ο πόλεμος και ο φόβος μπορούν να φέρουν στην επιφάνεια τον χειρότερο εαυτό των ανθρώπων. Κι εκεί είναι που γεννήθηκε η μεγάλη συζήτηση:
Τι διαλέγουμε εμείς; Πώς θέλουμε να πορευτούμε στη ζωή;
Η απάντηση που δώσαμε όλοι μαζί ήταν ξεκάθαρη:
Με ανθρωπιά. Με καλοσύνη. Με σεβασμό στη διαφορετικότητα.
Γιατί η μνήμη μάς καλεί όχι μόνο να θυμόμαστε… αλλά και να επιλέγουμε κάθε μέρα τον σωστό δρόμο. Στ’ τάξη, κ. Χρυσανθίδου Μαρία
27 Ιανουαρίου, Διεθνής Ημέρα Μνήμης για τα «Θύματα του Ολοκαυτώματος»
Στο πλαίσιο της Ημέρας αυτής διαβάσαμε ένα υπέροχο βιβλίο «Από μακριά» της Αγγελικής Δαρλάση. Ένα βιβλίο που μας μιλάει για τη διαφορετικότητα, τη φιλία, τη βία, το ρατσισμό, την αδικία και την αλληλεγγύη.
Συγγραφέας: Αγγελική Δαρλάση
Εικονογράφηση: Βασίλης Κουτσογιάννης Bill Kouts
Εκδόσεις: Μεταίχμιο Εκδόσεις Μεταίχμιο – Ekdoseis Metaixmio
Δραστηριότητα 1
Κύκλος συζήτησης
Καθόμαστε όλοι σε έναν κύκλο και παρουσιάζουμε το ιστορικό πλαίσιο του Ολοκαυτώματος καθώς την ιστορία του βιβλίου. Συζητάμε τι μπορεί να σημαίνει «βλέπω κάποιον από μακριά»; Πώς νιώθουμε όταν μας κοιτούν αλλά δεν μας πλησιάζουν; Και κάνουμε συζήτηση γύρω από τα συναισθήματα.
Δραστηριότητα 2
«Όλοι διαφορετικοί, όλοι ίδιοι»
Κάθε παιδί γράφει πάνω στη ρόδα του λούνα παρκ ένα πράγμα που τους κάνει διαφορετικούς ( γλώσσα, χόμπι, χρώμα).
Στη συνέχεια τα βάζουμε σε ένα βάζο και τα διαβάζουμε ανώνυμα. Συζητάμε αν μας κάνει η διαφορετικότητα λιγότερο ομάδα και τι κερδίζουμε όταν δεχόμαστε τον άλλον;
Δραστηριότητα 3
«Μια άλλη φωνή»
Κάθε παιδί γράφει 2–3 προτάσεις σχετικές με τη φωνή της Άλη ή από ένα παιδί της αλάνας που τελικά τη δέχτηκε, εκφράζοντας τα συναισθήματά τους για την γενναιότητα, την αλληλεγγύη και τις αποφάσεις που πήραν. Δ’ τάξη, κ. Νικολαϊδου Νάνσυ

















