Σήμερα, Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος, επιλέξαμε στην τάξη μια διαφορετική, βιωματική προσέγγιση.
Ξεκινήσαμε με μια απλή αλλά δυνατή δραστηριότητα: παρατηρήσαμε δύο αβγά – διαφορετικά εξωτερικά, ίδια εσωτερικά. Τα παιδιά κατέληξαν μόνα τους στο συμπέρασμα ότι ακριβώς όπως τα αβγά, έτσι και οι άνθρωποι, ανεξάρτητα από χρώμα, θρησκεία ή προέλευση, έχουμε όλοι την ίδια αξία. Κι είναι άδικο να κρίνουμε κάποιον από ό,τι φαίνεται και όχι από αυτό που είναι.
Στη συνέχεια παρακολουθήσαμε την ταινία μικρού μήκους “Sammy”, μια ιστορία που μας έδειξε το δράμα μιας εβραϊκής οικογένειας η οποία εξαπατήθηκε από ανθρώπους που υποτίθεται πως θα τους βοηθούσαν, αλλά τους πρόδωσαν για προσωπικό όφελος. Μέσα από αυτή την ιστορία τα παιδιά είδαν ότι ο πόλεμος και ο φόβος μπορούν να φέρουν στην επιφάνεια τον χειρότερο εαυτό των ανθρώπων. Κι εκεί είναι που γεννήθηκε η μεγάλη συζήτηση:
Τι διαλέγουμε εμείς; Πώς θέλουμε να πορευτούμε στη ζωή;
Η απάντηση που δώσαμε όλοι μαζί ήταν ξεκάθαρη:
Με ανθρωπιά. Με καλοσύνη. Με σεβασμό στη διαφορετικότητα.
Γιατί η μνήμη μάς καλεί όχι μόνο να θυμόμαστε… αλλά και να επιλέγουμε κάθε μέρα τον σωστό δρόμο. Στ’ τάξη, κ. Χρυσανθίδου Μαρία